“Πρόκες γαμώτο…” από το ποίημα της Μαρίας Αναγνωστοπούλου

Πρόκες γαμώτο οι ώρες σκουριάζουν στον τοίχο της εγκατάλειψης, μόνες… η βροχή που εισχωρεί από το ταβάνι στο ορφανό δωμάτιο ξεθωριάζει το χρώμα του μουντού τοίχου όπως το γράμμα, το κλεισμένο στο συρτάρι χρόνια. Ρούχα κουρέλια κουβέντες που ειπώθηκαν ντύνουν επαίτες που συχνάζουν κάτω από τις λάμπες των δρόμων δίνοντας λίγο φως στην σκοτεινιά τους, […]