Η ποίηση της Έλενας Πίνη συναντάει τη ζωγραφική του Κώστα Μπιθικούκη

 

                                                     ΕΡΗΜΟ ΛΙΜΑΝΙ

 

Έρημο λιμάνι από καιρό,

βάρκα καμιά δεν το ζυγώνει.

Μάθανε λέει πως σ’ αυτό,

χαρά κανείς δεν ανταμώνει.

 

Έρημο λιμάνι θολερό,

δίχως ψαράδες στην προβλήτα.

Φύγανε για άγνωστο γιαλό,

γιατί δεν άντεχαν την ήττα.

 

Έρημο λιμάνι βροχερό,

άγκυρα ήλιος δε σου ρίχνει.

Κρύφτηκε πίσω απ’ το βουνό,

γιατί φοβήθηκε το δίχτυ.

 

Και πως ζητάς εσύ,

αυτά να τα ξεχάσεις

και το κορμί σου

στα νερά μου να το χάσεις.

 

Και πως ριγώ εγώ,

αυτό να το κρατήσω

και με το ρούχο

της σαγήνης να το ντύσω.

 

Έλενα Πίνη

 

Έργο του Κώστα Μπιθικούκη

 

 

Οι «Συνοδοιπόροι» της Έλενας Πίνη συναντούν την εικαστικό Μαρία Στάθη

ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟΙ

Περπατούσα
δίπλα σου.
Κι ένιωσα
να περπατάς
απέναντι μου.

Δειλά.

Μιλούσα
με λέξεις κοφτές.
Κι ένιωσα
να μιλάς
με ατέλειωτες προτάσεις.

Δειλά.

Κάθισα
απέναντι σου.
Κι ένιωσα
να κάθεσαι
δίπλα μου.

Δειλά.

Ρωτούσες
δίχως φόβο.
Κι ένιωσα
να απαντώ
φοβισμένα.

Φανερά.

Σε κοίταζα
στα μάτια.
Κι έστρεψες
αλλού
το βλέμμα.

Φανερά.

Σου άνοιξα
την ψυχή μου.
Κι έριξες
φως
στο σκοτάδι μου.

Φανερά.

Ένιωσες τον πόνο
στα λόγια μου.
Και σταμάτησα
για λίγο
να μιλώ.

Αληθινά.

Γέμισαν δάκρυα
τα μάτια σου.
Και βούτηξα μέσα,
την αμαρτία μου
να ξεπλύνω.

Αληθινά.

Ένιωσα βαρύ
τον πόνο σου.
Κι έμοιαζε
τόσο πολύ με
το δικό μου πόνο.

Αληθινά.
Παραξενεύτηκα.

Περίεργη ψυχή,
καθρέφτισες
για λίγο εμένα.

Έλενα Πίνη

Ο πίνακας είναι της εικαστικού Μαρίας Στάθη

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ «MARIANNE» Ομαδική Έκθεση Ζωγραφικής που συνεχίζει τον Κύκλο Εκθέσεων Τέχνης για τη Γαλλία

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

«MARIANNE»

Ομαδική Έκθεση Ζωγραφικής που συνεχίζει τον Κύκλο Εκθέσεων Τέχνης για τη Γαλλία

Εγκαίνια: Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2019
ώρα 5 – 9 μ.μ.

στον ΕΛΛΗΝΟ – ΓΑΛΛΙΚΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ
Πλατεία Κολωνακίου 2, Κολωνάκι

Η έκθεση διαρκεί από 8 έως 19 Ιανουαρίου 2019

(περισσότερα…)

Οι «ΔΕΣΜΙΟΙ ΟΝΕΙΡΩΝ» της Έλενας Πίνη συναντάνε τη ζωγραφική του Κώστα Μπιθικούκη

ΔΕΣΜΙΟΙ ΟΝΕΙΡΩΝ
(ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ)

Υπάρχουν όμως και βράδια,
που έξω απ’ το τζάμι λυσσομανάει ο άνεμος
και ξεσηκώνει θύελλα μέσα μου.

Τα φυλλοκάρδια μου βαράνε πάνω στα τείχη
που έχτισε ο χρόνος.
Έτσι τάχα, περιφρούρησε την καρδιά μου
για να μην πονά.

Μάταια.

Βαράνε και ξυπνούν τη νοσταλγία.

Απλά νοσταλγείς –

Θυμάμαι εκείνο το άγγιγμα.
Όσο χρόνος ζωής μου υπολείπεται,
αντάλλαγμα ακριβό θα το’ δινα,
για κείνο το άγγιγμα.

Ας ήταν μια μέρα βροχερή,
σαν τη σημερινή, να’ ρχόσουν.
Ο κήπος, μαραμένος, γεμάτος λασπόνερα.
Μοναχά ένας σκύλος, δεμένος, σ΄ ένα γέρικο πάσσαλο,
να περιμένει κάποιον,
να του δώσει ένα χάδι.

Κι εσύ να σπρώξεις την πόρτα
σαν άλλοτε,
σαν συλλέκτης ψυχών.

Κι εγώ να μετρώ
τα βήματά σου,
μέχρι την πολυθρόνα.
Επτά.
Επτά βήματα μας χώριζαν πάντα.
Ποτέ δεν γίνονταν παραπάνω.
Ποτέ τους δεν λιγόστευαν.

Σαν να μετρούσα την επιθυμία.
Σαν να ζύγιαζα τον πόθο.

Πάντα ίδια.
Για σένα.
Για μένα.
Ο χρόνος τα έτρεφε. Τα έκανε θεριά.

Έλενα Πίνη
(Εκδόσεις Anima)

 

Έργο του Κώστα Μπιθικούκη

ΤΑΝΙΑ ΔΡΟΓΩΣΗ ατομική έκθεση ζωγραφικής «Ατάκτως ερριμμένα»

ΤΑΝΙΑ ΔΡΟΓΩΣΗ

ζωγραφική

«Ατάκτως ερριμμένα»

Εγκαίνια: ΠΕΜΠΤΗ 13 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2018, ώρα: 19:30

Διάρκεια: 13 Δεκεμβρίου 2018 έως 12 Ιανουαρίου 2019

Εγκαινιάζεται την Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου και ώρα 19.30 στην αίθουσα ΠΕΡΙΤΕΧΝΩΝ Καρτέρης η ατομική έκθεση της Τάνιας Δρογώση με τίτλο «Ατάκτως ερριμμένα».

(περισσότερα…)

Αναπηρία;;;;

Έχει ανακυρηχθεί  η 3/12 παγκόσμια ημερα Α.μ.ε.Α. κάποιοι την ονόμασαν παγκόσμια ημέρα Αναπηρίας.

Θα συμφωνήσω είμαστε ανάπηροι, συναισθηματικά πρωτίστως, άλλοι στο μυαλό και θεωρούμε ότι ο κόσμος όλος πρέπει να μας ανήκει να μαζέψουμε όλα τα λεφτά εμείς να «λιμνάζουν» στις τράπεζες. Άλλοι πιστεύουμε ότι πρέπει να είμαστε οι «καλύτεροι» (σε τιιιιιι;;;;;;), κάποιοι έχουν δυσλεξία και αυτό αναπηρία είναι να μην μπορείς να γράψεις σωστά και να εκφραστείς…

Να μιλήσουμε λίγο σοβαρά;;;;

Να πούμε για τις αναπηρίες μας να βγούμε όλοι να καταθέσουμε τις αναπηρίες που κουβαλάει το μέσα μας;;;

Για την αγάπη που ποτέ δε πήρε κάποιος από τους δικούς του;  Γιατί τα αδέρφια του πήραν μεγαλύτερη αγάπη;;; Γιατί η ζωή είναι άδικη;;; (ναι ισχύουν όλα αυτά…) τώρα όμως που δεν είσαι παιδί τα αντιμετοπισες;;; αγάπησες την γ@μ@ν@… την ύπαρξη η μένεις στο τι έκαναν οι άλλοι για εσένα;;; ή μήπως είναι η καλύτερη δικαιολογία για να μειώνεις τους άλλους και να ανεβαίνεις εσυ;;;;

Υπάρχουν άνθρωποι γύρω μας με σωματικές ατέλειες… και ξέρεις κάτι κάνεις δε το επέλεξε… Ίσως κάποιοι έλαχιστοι συγκριτικά που θέλανε να πλησιάζουν πάντα τα όρια τους αλλά σίγουρα δεν είναι εκεί το θέμα… Οι δικές μας αναπηρίες θα είναι πάντα το πρόβλημα 

Αυτές που μας θέλουν σαν δυνατούς να επιβαλομαστε στους αδύνατους, να μπορούμε να παρκάρουμε όπου γουστάρουμε… Να μη μας νοιάζει να βγάλουμε τραπέζια από εκεί που είναι μπάρες τυφλών και ξέρετε ποιο είναι το αστείο σε όλο αυτό… ότι είμαστε όλοι άνθρωποι, με ελαττώματα, με τις δικές μας αναπηρίες μόνιμες ή μη, δεν έχεις τις ίδιες δυνατότητες αν αρρωστήσεις αν είσαι έγκυος ή μητέρα που προσπαθεί να κάνει τις δουλειές τις και έχει ένα παιδί στο καρότσι η στο χέρι…

Μόνο μία αλήθεια υπάρχει όλοι μας καθημερινά καλούμαστε να υπερβούμε τον εαυτό μας κάποιο όμως αντιμετοπίζουν κινητικά προβλήματα, κάποιοι άλλοι δεν βλέπουν ή δεν ακούν…όμως όλοι έχουν το δικαιωμα μιας βόλτας όλοι έχουν το δικαίωμα τις προσβάσεις, να μορφοθούν να γίνουν κάτι καλύτερο…

και εδώ μπορούμε να μιλήσουμε για την αληθινή αναπηρία … γιατί όταν υπάρχουν αθλητές σε παραολυμπιακούς, όταν υπάρχουν ηθοποιοί, χορευτές ναι κυρίες και κύριοι εμείς είμαστε ανάπηροι πρωτίστως συναισθηματικά γιατί νομίζουμε ότι είμαστε μοναδικοί (και ναι είμαστε αλλά όχι όπως πιστεύουν…) είμαστε ο καθένας μια διαφορετική ψυχή ένα διαφορετικό πλάσμα που αν επιτρέπαμε να έχει ο καθένας το χώρο του δεν θα «υπηρχαν» αναπηρίες θα υπήρχαν άνθρωποι που θα ήταν ισσότιμα μελοι. Που έχουν δικαίωμα στη ζωή, στη πρόσβαση σε χώρους στη διασκέδαση και τη ψυχαγωγία…

Ναι ένιωσα οργή εχθές παρότι πραγματικά χρειάζεται να θυμόμαστε τις παγκόσμιες ημέρες, αλλά ένιωσα οργή γιατί κατηγοριοποιουμε ανθρώπους με την ίδια ευκολία που βάζουμε ταμπέλες… Η συναισθηματική αναπηρία με ενοχλεί ίσως είναι το μόνο που δεν συνηθίζεται ίσως κάποτε να βγει η μέρα σεβασμού στον άνθρωπο και πρωτίστως να οφείλουμε να σεβαστούμε την ίδια μας την ύπαρξη…

με την ευχή αληθινού σεβασμού στον άνθρωπο Mike Τζαμαλής

Το «ΠΟΡΤΡΕΤΟ ΧΛΩΜΟ» της Έλενας Πίνη συναντάει εικαστικά την Κωνσταντίνα Μηνά

 

ΠΟΡΤΡΕΤΟ ΧΛΩΜΟ

Δίπλα σε παράθυρο, με κουρτίνα κλειστή,
κάθισες να ξαποστάσεις.
Μα άφησες το χαμόγελό σου στην αυλή,
κόσμημα για να το θάψεις.

Μόνη στο δωμάτιο, με θανάτου πνοή,
διάλεξες να ανασαίνεις.
Κι έγραψες το παράπονό σου στο χαρτί,
μήνυμα που ανασταίνεις.

Δίπλα στο παράθυρο, μ’ έναν ήλιο σπαθί,
κρύφτηκες να μη ματώσεις.
Μα άφησες να χαράξει σημάδι βαθύ,
τίμημα να ξεπληρώσεις.

Σκόνη στο δωμάτιο, σαν την άμμο χρυσή,
σκέφτηκες να τη σκουπίσεις.
Μα έγραψες με το δάχτυλό σου στο γυαλί,
σύνθημα τις αναμνήσεις.

Είσαι πορτρέτο χλωμό.
Θάλασσα δίχως χρώμα.
Κι αρμενίζεις τον καημό,
μ’ έρωτα δίχως σώμα.

Έλενα Πίνη

Το ποίημα «Πορτρέτο Χλωμό» της Έλενας Πίνη συνοδεύεται από λεπτομέρεια προσχεδίου κάρβουνο σε χαρτί, της Κωνσταντίνας Μηνά.

 

 

Έκθεση ζωγραφικής προς τιμήν του Ι. Σπηλιόπουλου στην Πινακοθήκη “Σ. Λασκαρίδου” Καλλιθέας

Γράφει στο «κανάλι ένα» του Πειραιά η κυρία Γεωργία Δαλιάνα για την Έκθεση ζωγραφικής προς τιμήν του Ι. Σπηλιόπουλου στην Πινακοθήκη “Σ. Λασκαρίδου” Καλλιθέας:

Έκθεση ζωγραφικής προς τιμήν του Ι. Σπηλιόπουλου στην Πινακοθήκη “Σ. Λασκαρίδου”

Ομαδική Εικαστική Έκθεση Το ΜiniatureS project

Ομαδική Εικαστική Έκθεση
Το ΜiniatureS project

• Επιμέλεια: Νικολένα Καλαϊτζάκη, Ιστορικός Τέχνης

H Ιστορικός Τέχνης & επιμελήτρια της έκθεσης, Νικολένα Καλαϊτζάκη, σημειώνει σχετικά:

(περισσότερα…)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΕΙΚΟΝΕΣ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΖΟΝΤΑ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΕΙΚΟΝΕΣ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΖΟΝΤΑ
Tην Τετάρτη 14 Νοεμβρίου και ώρα 19.00, στο Trii Art Hub θα πραγματοποιηθούν τα εγκαίνια της ομαδικής έκθεσης, με θέμα : «Εικόνες χωρίς Ορίζοντα», με ως επί το πλείστον, έργα Αφαιρετικά και Μίνιμαλ.

(περισσότερα…)