1ος Πανελλαδικός Διαγωνισμός Ποίησης Filoxeniart – Flisvospublics

«Η Άνοιξη που μου χρωστάς…»
Αν μας ζητούσαν μια Άνοιξη πίσω, έστω και αν δεν ήταν δική μας ευθύνη, αλλά εμείς οφείλαμε να την επιστρέψουμε. Το  χρέος μας είναι ποιητικό, έτσι όπως εμείς νιώθουμε, ότι πρέπει να δώσουμε μια Άνοιξη που μας στέρησαν.
Αυτό θα είναι το θέμα του
1ου Πανελλαδικού Διαγωνισμού Ποίησης των
Filoxeniart.com & Flisvospublics
Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλοι οι Έλληνες σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη. Το κόστος συμμετοχής θα είναι στα 20 ευρώ και θα υπάρξουν πλούσια δώρα:
1ος Νικητής (με απόφαση κριτικής επιτροπής):
Θα λάβει ως δώρο την έκδοση της ποιητικής του συλλογής
2ος Νικητής (με απόφαση κοινού):
Θα λάβει δώρο την έκδοση της ποιητικής του συλλογής
3ος Νικητής: Ολα τα ποιήματα θα συμπεριληφθούν σε ανθολόγιο με το ομώνυμο θέμα του διαγωνισμού
Διάρκεια διαγωνισμού 2 Μαΐου με 2 Ιουλίου 2020

Όροι συμμετοχής:


Ο ιστότοπος Filoxeniart.com & οι εκδόσεις Flisvospublics προκηρύσσει τον

1ο πανελλαδικό ποιητικό διαγωνισμό

Θέμα:

«Η Άνοιξη που μου χρωστάς…

ΓΕΝΙΚΟΙ ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ:

Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλοι, ανεξαρτήτως εθνικότητας, τόπο κατοικίας, ηλικίας και μορφωτικού επιπέδου, αρκεί τα έργα τους να είναι γραμμένα στην ελληνική γλώσσα.Κάθε συμμετέχων μπορεί να υποβάλλει από ένα (1) έως τρία (3) έργα (Ποιήματα).Η έκταση των ποιημάτων δεν πρέπει να υπερβαίνει τους σαράντα (40) στίχους. Αυτός ο περιορισμός ισχύει για κάθε ποίημα ξεχωριστά και όχι για το σύνολο των ποιημάτων. Ο/Η δημιουργός, εγγυάται το πρωτότυπο του έργου του/της και αναλαμβάνει κάθε ευθύνη έναντι τρίτων απαιτητών ή εγκαλούντων ως προς την πρωτοτυπία του έργου. Το ποίημα δεν πρέπει να έχει πάρει μέρος σε άλλον διαγωνισμό και πρέπει να είναι ανέκδοτο. Θα απονεμηθούν τρία (3) βραβεία και έπαινοι. Τα βραβεία συνοδεύονται από τα ακόλουθα έπαθλα:

1ος Νικητής (με απόφαση κριτικής επιτροπής): Θα λάβει ως δώρο την έκδοση της ποιητικής του συλλογής

2ος Νικητής (με απόφαση κοινού):Θα λάβει δώρο την έκδοση της ποιητικής του συλλογής**

3ος Νικητής: Από τις συμμετοχές θα επιλεγεί από τον εκδοτικό οίκο ένα ποίημα από κάθε συμμετέχωντα και θα συμπεριληφθεί σε ανθολόγιο με το ομώνυμο θέμα του διαγωνισμού

Διάρκεια διαγωνισμού

2 Μαΐου με 2 Ιουλίου 2020

Ως τελευταία προθεσμία αποστολής των συμμετοχών, ορίζεται η 2η Ιουλίου 2020. Τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν 15 – 30 Ιουλίου 2020 στην ιστοσελίδα Filoxeniart.com καθώς και στην επίσημη σελίδα του Filoxeniart στο Facebook. Κανένας υποψήφιος δεν μπορεί να βραβευτεί για παραπάνω από ένα του έργο. Κάθε συμμετέχων καλείται να πληρώσει το ποσό των είκοσι (20) ευρώ για την συμμετοχή του στον διαγωνισμό. Το ποσό αυτό είναι μη επιστρέψιμο. Η κριτική επιτροπή αποτελείται από 3 μέλη η ταυτότητα των οποίων θα παραμείνει μυστική, μέχρι την τελετή απονομής. Η τελετή απονομής των βραβείων και των επαίνων, θα πραγματοποιηθεί μέσα Σεπτεμβρίου έως μέσα Οκτωβρίου, σε αίθουσα που θα ανακοινωθεί εν καιρώ (λόγω των μέτρων κατά του κορονοΐου). Συμμετοχές οι οποίες δεν πληρούν τους παραπάνω όρους, θα θεωρηθούν άκυρες.

ΤΡΟΠΟΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

Στείλτε μας με ένα e-mail με θέμα «για τον διαγωνισμό ποίησης», στη διεύθυνση [email protected] δυο διαφορετικά αρχεία κειμένου.

– Στο πρώτο αρχείο με το οποίο θα δηλώσετε συμμετοχή για το πρώτο βραβείο θα περιλαμβάνονται μέχρι δύο από τα έργα σας χωρίς καμία άλλη προσωπική πληροφορία.

– Στο δεύτερο αρχείο, τις προσωπικές σας πληροφορίες: Όνομα, Επώνυμο, Τηλέφωνο επικοινωνίας, e-mail και ένα από τα τρία ποιήματα που επιλέγετε να συμμετέχει για το βραβείο κοινού προσοχή το ποίημα που θα επιλέξετε να διαγωνιστεί για το βραβείο κοινού θα είναι ξεχωριστό από τα (έως) δύο που θα επιλέξετε για να διαγωνιστούν για το πρώτο βραβείο βάσει απόφασης κριτικής επιτροπής.– Θα σταλεί e-mail επιβεβαίωσης της λήψης της συμμετοχής, αφού ελεγχθεί ότι έχετε αποστείλει το χρηματικό αντίτιμο και τα email συμμετοχής θα μπορεί να διαρκέσει έως και δύο μέρες περίπου. Καταθέτετε το ποσό των 20 ευρώ με την σημείωση «για τον ποιητικό διαγωνισμό Filoxeniart (και το ονοματεπώνυμό σας)» (σε τράπεζα, ή από ΑΤΜ, ή μέσω e-Banking). Στοιχεία λογαριασμού:

IBAN: GB26 REVO 0099 7078 4222 65

REVOGB21

Δικαιούχος : Michail Tzamalis

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με τον υπεύθυνο του διαγωνισμού, Μιχάλης Τζαμαλής, στο email: [email protected]

*Ο διαγωνισμός δεν ακυρώνεται λόγω συνθηκών, καθώς η συμμετοχή σε αυτό μπορεί να υλοποιηθεί από το σπίτι.

** Ο διαγωνιζόμενος θα συμμετέχει με 1 ποιήμα για το βραβείο κοινού που θα έχει στείλει μαζί με τα στοιχεία του. Τότε θα δημοσιεύεται από το Filoxeniart.com η επιλογή του, κατόπιν στην αντίστοιχη σελίδα του Facebook και από εκεί ο συμμετέχων θα το κάνει κοινοποίηση γράφοντας ότι συμμετέχει στο διαγωνισμό. Θα προσμετρούνται ως ένα βαθμό η όποια αντίδραση τύπου like, με δύο βαθμούς το κάθε σχόλιο που θα λάβει, και με τρεις βαθμούς η κάθε κοινοποίηση.

1) Δεκτές και οι κοινοποιήσεις σε ομάδες αρκεί να γίνονται μόνο από τη σελίδα του filoxeniart στο Facebook για να μπορούν να προσμετρηθούν.

2) Για τις αντιδράσεις που θα λάβει ο ενδιαφερόμενος από ομάδες θα μας στείλει φωτό με τα λαϊκ μέχρι 2 του Ιουλιου.

***Ο διαγωνισμός θα ακυρωθεί σε περίπτωση μικρής συμμετοχής κάτω των 30 ατόμων, χωρίς επιστροφή χρημάτων αλλά όλες οι συμμετοχές θα βγουν σε ανθολόγιο, βλέπε την περίπτωση του 3ου βραβείου.

Δημήτρης Φιλελές «Ο λογοτέχνης & δάσκαλος, αντλεί έμπνευση, αποδίδει σοφία απ’ την ίδια πηγή»

Σήμερα γνωρίζουμε, έναν  λειτουργό, δάσκαλο της Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, έναν λογοτέχνη που γεφυρώνει τον κορυφαίο ρόλο της πρώτης γνώσης των παιδιών, με αυτόν του ποιητικού …Ο λόγος για τονΔημήτρη Φιλελέ.

Από καιρού εις καιρόν, οι ρόλοι γύρω από την γνώση και την μετάδοση της, άλλαξαν. Η ταχύτητα και ο τρόπος της εξέλιξης, έφεραν νέες παραμέτρους, ως προς την προσέγγιση και το ποθούμενο.

Ο Δημήτρης Φιλελές, διδάσκει με όλη την σημασία του ρήματος «Διδαχή», με όλα εκείνα τα εφόδια που διαθέτει απευθυνόμενος όχι μόνο σε παιδιά αλλά σε κάθε αναγνώστη, σε κάθε ακροατή που στερείται της όρασης.

Σημαντικό αναζήτησης των παραπάνω είναι η καλύτερη νόηση μέσα από εσωτερικά ευρήματα… όλα εκείνα που ο Δημήτρης Φιλελές, έχει καταφέρει να μεταδώσει και να επηρεάσει σε ομάδες ανθρώπων που το έχουν πραγματικά ανάγκη. Η έκφραση που συνιστά την διεργασία ενδοσκόπησης,  λειτουργεί άμεσα ή  έμμεσα και επιτυγχάνει την στόχευση διαδραστικά.

«Εχθίστη δε οδύνη εστί των εν ανθρώποισι αύτη, πολλά φρονέοντα μηδενός κρατέειν»

Από όλες τις στεναχώριες του ανθρώπου η πιο πικρή είναι να ξέρεις πολλά και να μην έχεις καμιά επιρροή.

Ηρόδοτος – Αρχαίος Έλληνας ιστοριογράφος

Τα ανέκδοτα ποιήματα που μας εμπιστεύτηκε, τιμώντας μας, αποτελούν την προσωπική ταυτότητα της  γραφής του.

Αν είχαμε διαβάσει, όλα όσα έχει γράψει, σίγουρα δεν θα  κατατάσσαμε τον γραπτό του λόγο , σε εκείνον τον γοητευτικό λογοτεχνικό χαρακτήρα, που σε ταξιδεύει  όμορφα , γαλήνια, και  ονειρεμένα… τουναντίον σε ξυπνά από τον λήθαργο , σε ταρακουνά , σε φυσά και χάνεις την βολική ισορροπία σου !

Το συνολικό και πολυσχιδές έργο του, δεν είναι τίποτα άλλο, από την  αθόρυβη, συνεπή  και σεμνή συμβολή του στην λογοτεχνία μέσω της εκπαίδευσης και αντιστρόφως.

Αγάθη Ρεβύθη

Λίγα λόγια γνωριμίας

Ο Δημήτρης Φιλελές γεννήθηκε στην Αθήνα το 1961. Σπούδασε Κοινωνικές Επιστήμες και Παιδαγωγικά. Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες είναι εκπαιδευτικός στη δημόσια πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Ασχολείται παράλληλα με τη γραφή και τη φωτογραφία. Είναι μέλος της Π.Ε.Λ.

Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν ελεύθερα τα βιβλία του Παιδική Θεατρική Σκηνή (2013), Ο Καραγκιόζης δήμαρχος (2013), Της γλώσσας τα καμώματα (2013), Ανθολόγιο 1940–1945 (2017). Από τις εκδόσεις Απόπειρα κυκλοφορούν οι ποιητικές του συλλογές Μυθ…ιστόρημα (2017), Θρ…ίαμβοι και απώλειες (2018) και Αντι…σώματα (2020). Ποιήματα και πεζά κείμενά του έχουν δημοσιευτεί σε πολλά συλλογικά έργα.

Πολλά ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί από διάφορους δημιουργούς.

Στο προσωπικό του blog (dimitrisfileles.blogspot.com) δημοσιεύει ποιήματα και πεζά, καθώς και ηχογραφημένα αναγνώσματα κλασικής ελληνικής πεζογραφίας και ποίησης με σκοπό την άρση του αποκλεισμού των ευπαθών κοινωνικών ομάδων από τη λογοτεχνική δημιουργία.

ΛΕΞΕΙΣ

Οι λέξεις υπάρχουν ως άβια όντα,

εκτός χώρου και χρόνου

Κυοφορούν έννοιες ακατάληπτες

που προσδοκούν την ορθή ερμηνεία.

Στοιβάζονται στις αποθήκες της μνήμης

ως δομικά υλικά,

που ευελπιστούν να ανασυρθούν

την κατάλληλη στιγμή,

για να εκφράσουν μια λογική αλληλουχία.

Είναι διάσπαρτα ξερόκλαδα,

στο κρυφό μονοπάτι του δάσους

που αφήνονται στο επιλεκτικό χέρι του συλλέκτη,

για να γίνουν σπινθηροβόλα προσανάμματα

μιας μελλοντικής παθιασμένης συζήτησης.

Είναι υπόγεια διάπυρα ρευστά

που κυλούν ορμητικά,

κάτω από αλλεπάλληλες πλάκες,

και ζητούν την ελάχιστη ρωγμή

για να ξεχυθούν ασυγκράτητα

ανάμεσα από τις σχισμές των δοντιών.

Να βρουν διέξοδο πάνω στο ρυάκι της γλώσσας

Να πάρουν σχήμα πάνω στους μυς των χειλιών

Να δέσουν σαν ώριμα φρούτα

Να απελευθερώσουν τους χυμούς τους

πάνω στο άγραφο χαρτί

Να δώσουν το στίγμα της δύναμής τους

Να επιβεβαιώσουν τη ματαιοδοξία τους

για μια περίοπτη θέση στην αιωνιότητα.

© Δημήτρης Φιλελές

Για το FiloxeniArt

Agathi Revithi

ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΆΛΛΟΝ (β’ μέρος)


Για να έρθουμε όμως στο σήμερα και τον Τζακ Κέρουακ με τα δικά του χαϊκού » λουλούδια, στραβά στοχεύουν, στον ευθύ θάνατο»
Ανακαλύπτουμε τότε ότι η σχέση του λογοτέχνη με την εποχή του τείνει να είναι βιωματική. Η φύση διαθλάται μέσα από ποικίλες οπτικές γωνίες στο λογοτεχνικό κείμενο. Ιδιαίτερα στην ποίηση, το πολλαπλό είδωλο της φύσης, εμφανίζεται να επιδρά καταλυτικά στα δρώμενα:.»…κι από το πέλαο, που πατεί χωρίς να το σουφρώνει κυπαρισσένιο αναέρια τ’ ανάστημα σηκώνει κι ανεί τσ’ αγκάλες μ’ έρωτα και με
ταπεινοσύνη κι έδειξε πάσαν ομορφιά και πάσαν καλοσύνη»
(Από τον Κρητικό του Διονυσίου Σολωμού).
Οι ποιητές της γενιάς του 1880, θα εξυμνήσουν την φύση, με τις λεπτομερείς αναφορές τους στην μαγεία και την εναλλαγή του φυσικού κόσμου, ανακηρύσσοντας την φύση «ως εκφραστή του ανέκφραστου» με τρόπο ήσυχο και λιτό, αλλά και με μια «ειδυλλιακή αφέλεια «.
Η επόμενη γενιά του 1910 με άξιους αντιπροσώπους όπως ο Άγγελος Σικελιανός, ο Κωνσταντίνος Καβάφης, ο Καρυωτάκης, ο Καζαντζάκης και ο Βάρναλης, για να αναφερθούμε στους πιο γνωστούς, ερμήνευσαν και οραματίστηκαν μία υπέρβαση κοινωνικού και πολιτικού προβληματισμού που όμως δεν ξεχνά τις αναφορές στη φύση και το περιβάλλον.
«Στο δώμα, απάνω στο βουνό, έτοιμος είν’ ο δείπνος.
Γλυκό είναι του λαδιού το φως σαν το γλυκό καρπό του,
θροφή στα μάτια, με γλαυκή
στο χάλκωμα, τη ρίζα…
(Αγγ. Σικελιανός, δείπνος)
Η φύση σαν σύμβολο της ζωής του ανθρώπου, εκφράζεται και στην ποίηση της γενιάς του 1920
«Άσε τότε το κύμα όπου θέλει να σπάζει, άσε τις ζάλες που σέρνουν τυφλά την καρδιά,
κι αν τριγύρω βογγά κι αν ψηλά συνεφιάζει, κάπου ο ήλιος σε κάποιο γιαλό θα γελά»
(Κων.Χατζοπουλος, Απλοί τρόποι).
Αμέτρητες οι αναφορές στη φύση και στις υπόλοιπες ποιητικές γενιές καθώς και στην Μεταπολεμική και την σύγχρονη.
Αλλά κάπου εδώ θα πρέπει να σας αφήσω με τα υπέροχα λόγια της εξαιρετικής μας ποιήτριας Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ
«…ο αέρας ύφασμα με τέλεια εφαρμογή, η μυρωδιά του γιασεμιού,λες κι ήταν προσωπικό μου χάρισμα
λες και με αφορούσε και μένα η ωραιότητα».

( Ηφύση έχει την πιο ωραία μνήμη).

Οι ώρες

Είναι κάτι ώρες που λυγάς
κι αποπλανιέσαι
στου άνυδρου παρελθόντος τις σιωπές.
Είναι στιγμές που πέφτεις,
μα κρατιέσαι
στη κουπαστή της θύμησης
που σάλπαρε στο χθές.
Κι άλλες φορές
τολμάς κι αναρωτιέσαι
τι έφταιξε κι ο ίσκιος σου
ξεθώριασε στις θλίψης
τις αυλές…
Α.Α. (22-8-12)

Αγγελική Αγγελοπούλου

Έρως Ιερός και Βέβηλος. Οι Δίδυμες Αφροδίτες. Tiziano

Το έργο του Tiziano  αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της νεοπλατωνικής σκέψης, καθώς συνιστά μια καλλιτεχνική διατύπωση της θεωρίας του Marsilio Fitsino για τις «Δίδυμες Αφροδίτες», Ουράνια και Πάνδημο. Στον πίνακα δεσπόζει η συμμετρική παρουσία δύο γυναικών με κυρίαρχη τη γυμνή μορφή που φέρει ένα αγγείο στο οποίο καίει ουράνιο πυρ. Στη σύνθεση η γυμνότητα λειτουργεί ως σύμβολο της περιφρόνησης των υλικών αγαθών και των εφήμερων απολαύσεων, ενώ η άλλη μορφή είναι ενδεδυμένη με ένα πολυτελές φόρεμα και κρατά ένα δοχείο με χρυσό και κοσμήματα, δηλωτικά της ματαιότητας και των εφήμερων απολαύσεων. Το φόντο του πίνακα διαιρείται σε δύο κομμάτια με κριτήρια ηθικολογικού χαρακτήρα (paysage moralisé) ανάλογα με τα ποιοτικά στοιχεία των δύο γυναικών.  Στο αριστερό φόντο διακρίνεται μια οχυρωμένη πόλη και δύο κουνέλια, εκφραστικά σύμβολα του ζωώδους έρωτα και της γονιμότητας, ενώ στη δεξιά πλευρά διαφαίνεται ένα λιτό, αγροτικό περιβάλλον όπου δεσπόζει μια Εκκλησία και ένα κοπάδι πρόβατα, εικόνα που μας παραπέμπει στα Αρκαδικά Τοπία και στην εσωτερικότητα, στην ενατένιση του θείου.   

Η γυμνή, υψιπετής γυναίκα είναι η «Ουράνια Αφροδίτη», η οποία στο φιλοσοφικό σύστημα του Marsilio Fitsino συμβολίζει την αιώνια, αμετάβλητη και ανέγγιχτη από  τη φθοροποιό επίδραση της ύλης, Ιδέα της ομορφιάς. Η έτερη μορφή, η «Πάνδημος Αφροδίτη», η ζωοδότρια δύναμη, δημιουργεί τις απτές και φθαρτές αντανακλάσεις του θείου κάλλους στο γήινο κόσμο. Η απεικόνιση του Έρωτα, που ανακατεύει το νερό της στέρνας, ανάμεσα στις δύο θεές εκφράζει τη νεοπλατωνική αντίληψη ότι ο έρως αποτελεί μια αρχή κοσμικής πρόσμιξης, μία διάμεσο μεταξύ ουρανού και γης. Η «Ουράνια Αφροδίτη», Venus Coelestis, είναι κόρη του Ουρανού, δεν έχει μητέρα, γεγονός που την κατατάσσει σε μια άυλη διάσταση, ενώ τόπος κατοικίας της είναι η ανώτερη συμπαντική ζώνη, ο Κοσμικός Νους. Η ομορφιά που αντιπροσωπεύει είναι η πρωταρχική και συμπαντική ακτινοβολία της θεότητας. Η Πάνδημος Αφροδίτη, Venus Vulgaris, είναι κόρη του Δία και της Ήρας και κατοικεί στο μεταίχμιο μεταξύ του Κοσμικού Νου(ένα νοητό και υπερουράνιο κόσμο όπου ζει ο Θεός ακατάλυτος και σταθερός) και στον επίγειο κόσμο, στη σφαίρα δηλαδή της Κοσμικής Ψυχής και συμβολίζει μια επιμέρους εικόνα της καθολικής ομορφιάς που πραγματώνεται στον επίγειο κόσμο. Ενώ η Ουράνια Αφροδίτη είναι η intelligentia, η διανόηση, η Πάνδημος Αφροδίτη ενσαρκώνει την ιδέα μιας ζωοποιού δύναμης,( vis generandi), η οποία παράγει ή μορφοποιεί τα φυσικά πράγματα, καθιστώντας τη νοητή ομορφιά προσιτή στις ανθρώπινες εγκεφαλικές λειτουργίες. Οι δύο αυτές εκφάνσεις της διάχυτης στο σύμπαν ομορφιάς, που αναφέρονται στο Συμπόσιον του Πλάτωνα θεωρούνται εξίσου σεβάσμιες δυνάμεις, που αλληλοσυμπληρώνονται και είναι απαραίτητες για τη σύλληψη της Ιδέας του Κάλλους, του θείου κάλλους, στα ανθρώπινα νοητικά δεδομένα. Καθεμία από τις δύο θεότητες συνοδεύεται από τον Έρωτα. Ο θείος έρως, amor divinus, επηρεάζει καταλυτικά την ανώτερη  λειτουργία του ατόμου, τη νόηση, ωθώντας το στο στοχασμό της νοητής ακτινοβολίας της θείας ομορφιάς. Ο γιος της Πανδήμου Αφροδίτης,amor vulgaris,εξουσιάζει ενδιάμεσες λειτουργίες του ανθρώπου, όπως η φαντασία και οι αισθήσεις. Ο έρωτας ανάγεται σε βασικό άξονα του φιλοσοφικού στοχασμού του Marsilio Fitsino. Για το νεοπλατωνικό απολογητή ο Έρως είναι το όχημα μέσω του οποίου ο Θεός διαχέει την ουσία του στον κόσμο και συγχρόνως η δύναμη που ωθεί τα έμψυχα δημιουργήματά του να επιχειρήσουν την επανένωση μαζί του, ένα πνευματικό κύκλωμα, circuitus spiritualis, με πομπό και δέκτη τόσο το Θεό όσο και τα πλάσματά του. Στο νεοπλατωνικό κόσμο, η γυμνότητα, ειδικά όταν έρχεται σε αντιπαράθεση με το αντίθετό της, σταδιακά συμβόλιζε την αλήθεια και ταυτόχρονα την εγγενή και φυσική ομορφιά ( φυσικό κάλλος, pulchritude innata) σε αντίθεση με επίπλαστες και πομπώδεις χάρες (επείσακτον κάλλος, ornamentum) και τελικά κατέληξε να σημαίνει το Ιδεατό και το Νοητό, την απλή και αληθινή ουσία που υπερτερεί του αισθητού και της μεταβλητότητας.  Ενδεχομένως ο Τιτσιάνο επηρεαστηκε από δύο αγαλματικές μορφές του Πραξιτέλη, μιας γυμνής και μιας ντυμένης Αφροδίτης. Η γυμνή Αφροδίτη απορρίφθηκε από τους κατοίκους της Κω και έγινε δεκτή από την Κνίδο της οποίας μετατράπηκε σε μέγα καύχημα.

 Ο Πλάτων θεωρούσε τον πάνδημο έρωτα ένα είδος μέθης ή ψυχικής νόσου και τον υποβιβάζει στη βαθμίδα των σωματικών αναγκών που εδράζονται στο επιθυμητικό μέρος της ψυχής και αποτελούν τροχοπέδη για τη νόηση. Είναι όμως έτσι τα πράγματα για τον άνθρωπο; Ένας κόσμος χωρίς έρωτα, ένας ψυχρός κόσμος προγραμματισμένων ανθρώπων που θα είχαν αποτινάξει το ζυγό των ψυχικών και σαρκικών αναγκών θα λειτουργούσε με μεγαλύτερη τάξη και ευρυθμία; Ο συναισθηματικά απονεκρωμένος άνθρωπος θα μπορούσε δυνητικά να αναπτύξει περισσότερο τις νοητικές του ικανότητες και να αποφύγει συναισθηματικές διακυμάνσεις, τον κατακλυσμό από θλιβερά συναισθήματα, ενοχές, υποχωρήσεις, συμβιβασμούς και άλλα αδιέξοδα, προκειμένου να διατηρήσει μία θνησιγενή και εκ προοιμίου καταδικασμένη σχέση; Εν κατακλείδι, αξίζει να χάσει την προσωπικότητά του ή και πολλές φορές την αξιοπρέπειά του για ένα συναίσθημα που έχει τόσο σύντομη ημερομηνία λήξης; Όπως και να έχει οφείλουμε πρωτίστως να αγαπάμε τον εαυτό μας και να προσπαθούμε με κάθε τρόπο να εξελιχθούμε πνευματικά και να διατηρήσουμε την ατομικότητά μας, αποφεύγοντας τοξικότητες και χειριστικές απόπειρες αλλοίωσης του Είναι μας.

Χριστιάνα Οικονόμου. Πτυχιούχος του Τμήματος Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης του ΕΚΠΑ. MPhil στις Θεατρικές Σπουδές.

ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΆΛΛΟΝ (α’ μέρος)

«Θεέ μου πρωτομάστορα, μ’ έχτισες μέσα στα βουνά
Θεέ μου πρωτομάστορα, μ’
έκλεισες μες τη θάλασσα»
(Οδυσσέας Ελύτης)
Είναι άπειρες οι αναφορές της ποίησης στο περιβάλλον και γενικότερα στη Φύση. Ειδικά στην ελληνική λογοτεχνία βρίσκουμε πολυάριθμες καταγραφές με σύμβολα, σκηνικά δράσης, μεταφορές, συναισθηματικές καταστάσεις και αξίες που μας οδηγούν δύο συμπέρασμα ότι από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερα, η φύση υπήρξε πηγή έμπνευσης για πολλούς ποιητές.
Πραγματοποιώντας μια ιστορική αναδρομή από τον Όμηρο μέχρι την σημερινή εποχή, θα συναντήσουμε μια αστείρευτη ποικιλία εικόνων και περιγραφών που στολίζουν άπειρα ποιητικά λόγια, που εξυμνούν την ομορφιά του φυσικού κόσμου, τα όντα που ζουν εκεί, τις διαφορές και τις ομοιότητες του περιβάλλοντος, ακόμα και την μονοτονία και την πλήξη που απορρέει με τρόπο μυστηριακό και χαρακτηριστικό, ακουμπώντας στα φτερά της φαντασίας του αναγνώστη.
«Οι πεταλούδες να δείς
θα ξέρουν από μοναξιά
και ζουν μία μέρα μόνο»
(Μαρία Χαραλαμπίδη- Γενναια λογικό δέντρο).
Άλλες φορές πάλι ξεπηδά μέσα από την δημώδη ποίηση, τα κλέφτικα τραγούδια, τα ηρωικά άσματα του Διγενή Ακρίτα, από τον Ερωτόκριτο και τόσες άλλες ποιητικές εκφάνσεις, η ελληνική φύση, η ζωή της υπαίθρου, η παράδοση αλλά και η εθνική ταυτότητα κάθε λαού.
Στην Καλεβαλα (Kalevala)το επικό ποιητικό έργο των χωρών της Βόρειας Ευρώπης, συναντάμε, σε έμμετρο μάλιστα λόγο, τις περιγραφές της βόρειας θάλασσας που με τους κινδύνους αλλά και την ομορφιά της, σαγηνεύει τους ναυτικούς.
Οι καταπληκτικές παρομοιώσεις και μεταφορές,θυμίζουν πολύ τον Όμηρο!
«Run, craft, where there are no trees , boat over the wide waters;
ride as bubbles on the sea
water lilies on the waves!»
(Kalevala- Sailing the North land)
Οι τάσεις και τα λογοτεχνικά ρεύματα, περικλείουν πολλές φορές αναφορές στη φύση, στην ύπαιθρο και στα τοπία, όπου σημαντική θέση κατέχουν οι αναρίθμητες αναζητήσεις αλλά και οι προβληματισμοί για το ανθρώπινο στοιχείο που ζει και εναρμονίζεται με το περιβάλλον του. Στην Ινδιάνικη και Ιαπωνική ποίηση των περίφημων χαϊκού, περιγράφεται με δωρικό τρόπο η σχέση αυτή ανθρώπου και φύσης, που τείνει να αναδεικνύει τις υπέρτατες αξίες της ζωής, διαπερνώντας τους εθνικούς μύθους, τα τραγούδια, τις ντοπιολαλιες, τον παραδοσιακό βίο ακόμα και την λαϊκή τέχνη που τόσο έντονα χαρακτηρίζει τον κάθε λαό.
(Συνεχίζεται…)
Αγγελική Αγγελοπούλου

Απρόσμενη συνάντηση

Στην άκρη του καλοκαιριού,
εκεί που κρύβεται ο Σεπτέμβρης,
και τα δροσάτα πρωινά
κάθονται στα τραπεζάκια,
πίνοντας καφέ με την
μελαγχολία τους,
εκεί που το ηλιοβασίλεμα
βουτάει πίσω απ’ τους αμμόλοφους,
και τα βράδια παίζουν με τα κύματα, του φθινοπώρου προμηνύοντας το «έλα»,
εκεί που το ταξίδι
φτάνει στο τέλος του,
δίπλα σε μια φέτα καρπούζι,
εκεί που μάζευα κοχύλια κι αναμνήσεις,
εκεί σε συνάντησα,
στο πουθενά του «τώρα»,
να μιλάς με τον μαΐστρο
και τα όνειρα…

Αγγελική Αγγελοπούλου

Ποίηση στην εποχή της εκποίησης : « Η ομάδα των ποιητών, γιορτάζει 10 χρόνια δράσεων, συνδυάζοντας μουσική, εικαστικές & αναπαραστατικές τέχνες »

Ποίηση στην εποχή της εκποίησης

Η «ποίηση στην εποχή της εκποίησης» είναι ομάδα ποιητών που πιστεύουν ότι η ποίηση δεν είναι μόνο προσωπική υπόθεση. Ξεκίνησε τη δράση της τον Μάιο του 2010, με τη δημιουργία του ανοιχτού ιστότοπου δημοσίευσης ποιημάτων http://ekpoiisi.blogspot.com/ Η ομάδα έχει οργανώσει αρκετές ανοιχτές αυτοσχεδιαστικές βραδιές σε διάφορους χώρους στο κέντρο της Αθήνας. Συνδυάζει την ποίηση με τη μουσική, τις εικαστικές και αναπαραστατικές τέχνες.

Από το 2011 μέχρι το 2018 επιμελείτο ζωντανή ραδιοφωνική εκπομπή στο δημοτικό ραδιοφωνικό σταθμό Ηρακλείου Αττικής «Επικοινωνία», 94fm. Έχει συμμετάσχει σε δημόσιες δράσεις όπως η Μέρα δρόμου, η Διαμαρτυρία των ποιητών κ.ά. Το Μάρτιο του 2011 πήρε μέρος στην έκθεση «Εικονοποίηση» που διοργάνωσε στο ίδρυμα Κακογιάννη ο «Ορίζοντας γεγονότων» και στις αρχές του 2012 η συνεργασία αυτή συνεχίστηκε με τη συμμετοχή στις εκθέσεις «Ουτοπία » και «Ερωτοπία». Η «ποίηση στην εποχή της εκποίησης» πήρε μέρος στο Φεστιβάλ Αντίστασης των κατοίκων της Κερατέας τον Απρίλιο του 2011. Είχε παρέμβαση τον Ιούνιο του 2011 στο κίνημα του Συντάγματος με μοίρασμα έντυπων ποιημάτων και απαγγελίες.

Στις αρχές του 2013 κυκλοφόρησε η συλλογή ποιημάτων «ποίηση στην εποχή της εκποίησης» (εκδόσεις Άπαρσις), που περιέχει δύο ποιήματα που ο κάθε ποιητής ή ποιήτρια θεωρεί ως αντιπροσωπευτικά του ή πιο ταιριαστά με την εποχή που διανύουμε. Στις 21-3-2013, παγκόσμια ημέρα ποίησης, οργάνωσε μεγάλη εκδήλωση-παρουσίαση του βιβλίου στο ελεύθερο αυτοδιαχειριζόμενο θέατρο Εμπρός. Η ομάδα «ποίηση στην εποχή της εκποίησης» είναι εκ των εμπνευστών και βασικών διοργανωτών της «Γιορτής της Ποίησης», που έγινε στη Δονούσα 28-29 Αυγούστου 2015 και 21-23 Αυγούστου 2016. Τον Οκτώβριο του 2015 και τον Ιούνιο του 2016, συμμετείχε στο Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας στην Ακαδημία Πλάτωνος και τον Οκτώβριο του 2017 στο Φεστιβάλ των Κοινών στην ΑΣΚΤ. Στις παραστάσεις που παρουσίασε τον Ιούνιο 2016 και τον Ιούνιο του 2017 στο φεστιβάλ BBQ στη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας, προέκτεινε κι άλλο τους πειραματισμούς της στην επαφή της ποίησης με τις άλλες τέχνες. 

Από το 2014 μέχρι και σήμερα οργανώνει τις Τετάρτες στα μέρη του Κεραμεικού τις «ποιητικές αγρυπνίες», όπου συναντώνται τα διάφορα ποιητικά ποτάμια της πόλης. Τον Απρίλιο του 2020, εν μέσω καραντίνας, μεταμόρφωσε σε βιντεοποίημα το «Όσο μπορείς» του Κ. Π. Καβάφη σε συνεργασία με την καλλιτεχνική ομάδα GlitchA. Στις ποικίλες δράσεις της ομάδας, η προσωπική δημιουργία πλέκεται με τη συλλογική και το ζητούμενο δεν είναι μια ποίηση για την εποχή, αλλά «η ποίηση στην εποχή της», λόγος και πράξη μαζί.

ΠΟΙΗΤΕΣ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ:

Ανδρικοπούλου Νίκη

Άθνσπλος Πάνος Λάμπος

Αργυρίου Ιωάννα

Αρματά  Ιώ

Βατίστας Ανδρέας

Βατίστα Στέλλα

Βέρδη Καρίνα

Γερογιάννης Γιάννης

Γκόλια Μαρία

Δάρας Αλέξης

Ευθυμίου Τζίμης

Καπετανάκος Γιώργος

Καπράλος Βασίλης

Μικέλης Αντώνης

Μιχελής Πάνος

Μπιρμπίλη Ανδριάνα

Παπαδόπουλος Αντώνης

Παπαδόπουλος Θεοχάρης

Παπανδρεοπούλου Μαρία

Προδρομίδου Σελένα

Ρεβύθη Αγάθη

Ρέμπελου Φαίη

Τερζής Νίκος

Φιλελές Δημήτρης

Για το FiloxeniArt

Agathi Revithi

«Η ΑΝΟΙΞΗ ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΑ ΜΑΣ ΦΕΡΕΙ» Έλενα Πίνη

Το βίντεο από την εκπομπή της Πρωτομαγιάς:

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3776352785740467&id=1962962963919663&anchor_composer=false

Το σύννεφο πια πέρασε
και στάλαξε βροχή,
στη γη μας τη φτωχή.
Ανθίζουν τριαντάφυλλα,
τ’ αηδόνια κελαηδούν.
Τι ήρθαν να μας πουν…

Κανείς δεν ξέρει,
η άνοιξη τι άλλο θα μας φέρει.

Ο χρόνος μας πια κύλησε
και άλλαξε εποχή,
μα μένει η ενοχή.
Γεμίζουν πεζοδρόμια,
οι νέοι τραγουδούν.
Τον έρωτα υμνούν.

Κανείς δεν ξέρει,
η άνοιξη τι άλλο θα μας φέρει.

Έλενα Πίνη

https://www.filoxeniart.com/1%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82-fil/

«Μάης απάνεμος» Παναγιώτα Αντωνακοπούλου

Το βίντεο από την εκπομπή της Πρωτομαγιάς:

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3776352785740467&id=1962962963919663&anchor_composer=false

Αποκληρώθηκαν πολλοί Απρίληδες μέχρι να φανείς .
Χειμώνες .
Χωρισμοί σε κουρασμένα σώματα .
Να σύρω θέλω ένα χορό , μες της ανάσας σου την ίριδα και των μαλλιών σου τη σκια .
Να σε γραπώσω απ ΄ τα στήθια της αγάπης έως του ήλιου τα χείλη .
Να σου καρφώσω μια Πρωτομαγιά ευθύς στων ματιών σου τις πλάτες και να σε βυθίσω σ΄εκείνη την λιμνούλα .
Ναι , σ΄εκείνη την λιμνούλα που ζωγραφίζαμε έφηβοι και ξαναμμένοι .
Στη νιότη εκείνη ,που μας υποσχόταν το »αιώνια μαζί » , θορυβώντας σ΄ αυτό το » πλασμένος για σένα » ολόκληρη την νύχτα .
Στα σπασμένα όνειρα που μούσκευαν τον ύπνο μου μαζί με το στόμα σου και στα ζεστά ακροδάχτυλά σου που ψιθυρίζαν τ΄όνομά μου και οι απαλές σου φλέβες τραγουδούσαν γύρω
απ ΄το φιλί τον έρωτα της ζωής .
Εκεί , εκεί γνώρισα τον έρωτά σου μια Πρωτομαγιά .

https://www.filoxeniart.com/1%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82-fil/

«ΛΑΦΥΡΑ» Γεωργία Δαλιάνα

Το βίντεο από την εκπομπή της Πρωτομαγιάς:

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3776352785740467&id=1962962963919663&anchor_composer=false

«ΛΑΦΥΡΑ»
Γεωργία Δαλιάνα

Στα κατάκλειστα λόγια υπνοβατούν οι δρόμοι

Οι σκοτεινές ρίζες δένονται με κλωστή

Το κενό, το κενό επιβάλλεται αθροιστικά

Τα σπίτια καίγονται και χωρίς μαρτύρους.

Ενα βουνό από λάσπη βλέπει με τα μάτια μας

Ο Πόνος είναι Απόσταση

Όχι , δεν υπάρχουν φωνές

Η Σιωπή γεννιέται απο το φόβο

πρόθυμη για όλες τις μοίρες

Η Πέτρα ζωγραφίζει τη γλώσσα

Ανατινάζει κυριολεκτικά το λόγο .

Αυτό που γυμνωνει τη ψυχή διαθλάται στους νερόλακους

σαν φίδι

Στης θάλασσας το Ανέστιο κλάμα γονατίζει το φως του δειλινού

απ’ την κλειστή πλευρά του παραθύρου μπαινοβγαίνει η ματωμένη όστρια

Κάθε τραύμα διασχίζει τη σιγή , γίνεται θόλος

Στο χέρι των παιδιών το νερό είναι διάφανο

για να γνωρίσουμε τους νεκρούς μας

Το αυριανό φορτίο είναι οι θύελλες

Φερμένο απο βαθιές ουλές ,το φοβερό βουητό των ονομάτων

Μην κοιτάς

Στο νυχτερινό ουρανό ανατέλλει η Αμπωτις

Έτσι ή αλλιώς αθόρυβα μας εκτελεί η λησμονιά .Αμορφη μάζα .

Ενα κελί απο φως ,

το ζεστό σου σώμα

σκεπάζει ενα τρυφερό πρόσωπο

έναν παγετό στις φλόγες

Η Αγάπη είναι ύφασμα

Χα χα

Η αγάπη είναι ύφασμα η ενα είδος ευφυίας

Των επίπλων !

Η Υποκρισία ενα βαθύ ποτάμι στη μέση του τραπεζιού

με τα ελάφια της αυγής σφαγμένα στο μετάξι .

Το αποτύπωμα όλων των Πραγμάτων το ορίζει η Νύχτα και η Ερημος

δεν υπάρχουν ταξίδια μέσα στις φωνές

μόνο ένα αιματοβαμένο θάμπωμα που σβήνει το κερί των νοημάτων

καθώς το σέρνει η σταγόνα της βροχής

Να αφήσεις τα σκυλιά ελεύθερα .Να σκοτεινιάσει

με τα παλιά καρφιά κοιμάται η μνήμη , έσχατη ξενιτιά

Οι σκοτεινές ρίζες δένονται με κλωστή

στα σύνορα του Εγώ , στ’ αρχαία τείχη

Μην κοιτάς

δρόμοι φαντάσματα και ξεραμένα ούρα στις αυλές , σαν φεγγαρόσκονη

είχαμε είχαμε λέξεις μα τις πήρε ο Άνεμος

Πάνω απ’ τα στοιχειωμένα σπίτια

Κάθε γκρεμός το δικό του χάραμα

και οι απόψεις σας περί φάρσας . Κυρίως αυτό .

Να αφήσεις τα σκυλιά ελεύθερα

να σκοτεινιάσει

Ενα βουνό από λάσπη βλέπει με τα μάτια μας…

Με το λυγμό της πεταλούδας καταφθάνει η Άνοιξη

σαν στόμα αχόρταγο

Και μνήμα .

Georgia Daliana

https://www.filoxeniart.com/1%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82-fil/

«Το »σύνθημα» της μικρής Ζωής» Γαβρίλης Ιστικόπουλος

Το βίντεο από την εκπομπή της Πρωτομαγιάς:

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3776352785740467&id=1962962963919663&anchor_composer=false

«Το »σύνθημα» της μικρής Ζωής»
Γαβρίλης Ιστικόπουλος

Μια μέρα, μια Πρωτομαγιά,
η μικρή Ζωή
κατέβηκε στους δρόμους
κι άρχισε να φωνάζει…
Ανάμεσα στα πολλά,
έλεγε πως δεν ήθελε
με τίποτα να μεγαλώσει.
Και συνέχιζε να φωνάζει.

Μια μεταξένια, μυρωδάτη,
πρωτόγνωρη δροσιά
γέμισε τότε τον αέρα…
Ο φακός πρέπει να την »έπιασε»
πάνω στο πρώτο Άλφα
Από τότε, κάθε Πρωτομαγιά,
κάθε μέρα, κάθε λεπτό,
ψάχνω τη μικρή Ζωή.

Αφού από τότε,
το υπόλοιπο σύνθημά της
το φωνάζει με την ίδια φωνή
έξω απ’ την πόρτα της καρδιάς μου.
»Α-φήστε με να ζήσωωω!»

Γαβρίλης Ιστικόπουλος

https://www.filoxeniart.com/1ος-πανελλαδικός-διαγωνισμός-ποίησης-fil/

«Πρωτομαγιά» Μάρθα Κανάρη

Το βίντεο από την εκπομπή της Πρωτομαγιάς:

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3776352785740467&id=1962962963919663&anchor_composer=false

«Πρωτομαγιά»Μάρθα ΚανάρηΑχολόγαγε η άνοιξη κι ο Μάης κατακόκκινος έσταζε ιδρώτα.Ο αδερφός σημάδευε τον αδερφόκι όσα ποτά ήπιαν αντάμα έγιναν κώνυο ,στης μιας στιγμής τ» ανάθεμα.Μάνα εδώ , μάνα κι εκεί…Ποιο δάκρυ να ποτίσει πρώτο τα λούλουδα του Μάη?Ποιας η αλμύρα θα κάψει πρώτη,την άνοιξηπου δεν πρόλαβε να ανθίσει?Μάρθα Κανάρη1 Μαίου 2020

https://www.filoxeniart.com/1ος-πανελλαδικός-διαγωνισμός-ποίησης-fil/