Έρως Ιερός και Βέβηλος. Οι Δίδυμες Αφροδίτες. Tiziano

Το έργο του Tiziano  αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της νεοπλατωνικής σκέψης, καθώς συνιστά μια καλλιτεχνική διατύπωση της θεωρίας του Marsilio Fitsino για τις «Δίδυμες Αφροδίτες», Ουράνια και Πάνδημο. Στον πίνακα δεσπόζει η συμμετρική παρουσία δύο γυναικών με κυρίαρχη τη γυμνή μορφή που φέρει ένα αγγείο στο οποίο καίει ουράνιο πυρ. Στη σύνθεση η γυμνότητα λειτουργεί ως σύμβολο της περιφρόνησης των υλικών αγαθών και των εφήμερων απολαύσεων, ενώ η άλλη μορφή είναι ενδεδυμένη με ένα πολυτελές φόρεμα και κρατά ένα δοχείο με χρυσό και κοσμήματα, δηλωτικά της ματαιότητας και των εφήμερων απολαύσεων. Το φόντο του πίνακα διαιρείται σε δύο κομμάτια με κριτήρια ηθικολογικού χαρακτήρα (paysage moralisé) ανάλογα με τα ποιοτικά στοιχεία των δύο γυναικών.  Στο αριστερό φόντο διακρίνεται μια οχυρωμένη πόλη και δύο κουνέλια, εκφραστικά σύμβολα του ζωώδους έρωτα και της γονιμότητας, ενώ στη δεξιά πλευρά διαφαίνεται ένα λιτό, αγροτικό περιβάλλον όπου δεσπόζει μια Εκκλησία και ένα κοπάδι πρόβατα, εικόνα που μας παραπέμπει στα Αρκαδικά Τοπία και στην εσωτερικότητα, στην ενατένιση του θείου.   

Η γυμνή, υψιπετής γυναίκα είναι η «Ουράνια Αφροδίτη», η οποία στο φιλοσοφικό σύστημα του Marsilio Fitsino συμβολίζει την αιώνια, αμετάβλητη και ανέγγιχτη από  τη φθοροποιό επίδραση της ύλης, Ιδέα της ομορφιάς. Η έτερη μορφή, η «Πάνδημος Αφροδίτη», η ζωοδότρια δύναμη, δημιουργεί τις απτές και φθαρτές αντανακλάσεις του θείου κάλλους στο γήινο κόσμο. Η απεικόνιση του Έρωτα, που ανακατεύει το νερό της στέρνας, ανάμεσα στις δύο θεές εκφράζει τη νεοπλατωνική αντίληψη ότι ο έρως αποτελεί μια αρχή κοσμικής πρόσμιξης, μία διάμεσο μεταξύ ουρανού και γης. Η «Ουράνια Αφροδίτη», Venus Coelestis, είναι κόρη του Ουρανού, δεν έχει μητέρα, γεγονός που την κατατάσσει σε μια άυλη διάσταση, ενώ τόπος κατοικίας της είναι η ανώτερη συμπαντική ζώνη, ο Κοσμικός Νους. Η ομορφιά που αντιπροσωπεύει είναι η πρωταρχική και συμπαντική ακτινοβολία της θεότητας. Η Πάνδημος Αφροδίτη, Venus Vulgaris, είναι κόρη του Δία και της Ήρας και κατοικεί στο μεταίχμιο μεταξύ του Κοσμικού Νου(ένα νοητό και υπερουράνιο κόσμο όπου ζει ο Θεός ακατάλυτος και σταθερός) και στον επίγειο κόσμο, στη σφαίρα δηλαδή της Κοσμικής Ψυχής και συμβολίζει μια επιμέρους εικόνα της καθολικής ομορφιάς που πραγματώνεται στον επίγειο κόσμο. Ενώ η Ουράνια Αφροδίτη είναι η intelligentia, η διανόηση, η Πάνδημος Αφροδίτη ενσαρκώνει την ιδέα μιας ζωοποιού δύναμης,( vis generandi), η οποία παράγει ή μορφοποιεί τα φυσικά πράγματα, καθιστώντας τη νοητή ομορφιά προσιτή στις ανθρώπινες εγκεφαλικές λειτουργίες. Οι δύο αυτές εκφάνσεις της διάχυτης στο σύμπαν ομορφιάς, που αναφέρονται στο Συμπόσιον του Πλάτωνα θεωρούνται εξίσου σεβάσμιες δυνάμεις, που αλληλοσυμπληρώνονται και είναι απαραίτητες για τη σύλληψη της Ιδέας του Κάλλους, του θείου κάλλους, στα ανθρώπινα νοητικά δεδομένα. Καθεμία από τις δύο θεότητες συνοδεύεται από τον Έρωτα. Ο θείος έρως, amor divinus, επηρεάζει καταλυτικά την ανώτερη  λειτουργία του ατόμου, τη νόηση, ωθώντας το στο στοχασμό της νοητής ακτινοβολίας της θείας ομορφιάς. Ο γιος της Πανδήμου Αφροδίτης,amor vulgaris,εξουσιάζει ενδιάμεσες λειτουργίες του ανθρώπου, όπως η φαντασία και οι αισθήσεις. Ο έρωτας ανάγεται σε βασικό άξονα του φιλοσοφικού στοχασμού του Marsilio Fitsino. Για το νεοπλατωνικό απολογητή ο Έρως είναι το όχημα μέσω του οποίου ο Θεός διαχέει την ουσία του στον κόσμο και συγχρόνως η δύναμη που ωθεί τα έμψυχα δημιουργήματά του να επιχειρήσουν την επανένωση μαζί του, ένα πνευματικό κύκλωμα, circuitus spiritualis, με πομπό και δέκτη τόσο το Θεό όσο και τα πλάσματά του. Στο νεοπλατωνικό κόσμο, η γυμνότητα, ειδικά όταν έρχεται σε αντιπαράθεση με το αντίθετό της, σταδιακά συμβόλιζε την αλήθεια και ταυτόχρονα την εγγενή και φυσική ομορφιά ( φυσικό κάλλος, pulchritude innata) σε αντίθεση με επίπλαστες και πομπώδεις χάρες (επείσακτον κάλλος, ornamentum) και τελικά κατέληξε να σημαίνει το Ιδεατό και το Νοητό, την απλή και αληθινή ουσία που υπερτερεί του αισθητού και της μεταβλητότητας.  Ενδεχομένως ο Τιτσιάνο επηρεαστηκε από δύο αγαλματικές μορφές του Πραξιτέλη, μιας γυμνής και μιας ντυμένης Αφροδίτης. Η γυμνή Αφροδίτη απορρίφθηκε από τους κατοίκους της Κω και έγινε δεκτή από την Κνίδο της οποίας μετατράπηκε σε μέγα καύχημα.

 Ο Πλάτων θεωρούσε τον πάνδημο έρωτα ένα είδος μέθης ή ψυχικής νόσου και τον υποβιβάζει στη βαθμίδα των σωματικών αναγκών που εδράζονται στο επιθυμητικό μέρος της ψυχής και αποτελούν τροχοπέδη για τη νόηση. Είναι όμως έτσι τα πράγματα για τον άνθρωπο; Ένας κόσμος χωρίς έρωτα, ένας ψυχρός κόσμος προγραμματισμένων ανθρώπων που θα είχαν αποτινάξει το ζυγό των ψυχικών και σαρκικών αναγκών θα λειτουργούσε με μεγαλύτερη τάξη και ευρυθμία; Ο συναισθηματικά απονεκρωμένος άνθρωπος θα μπορούσε δυνητικά να αναπτύξει περισσότερο τις νοητικές του ικανότητες και να αποφύγει συναισθηματικές διακυμάνσεις, τον κατακλυσμό από θλιβερά συναισθήματα, ενοχές, υποχωρήσεις, συμβιβασμούς και άλλα αδιέξοδα, προκειμένου να διατηρήσει μία θνησιγενή και εκ προοιμίου καταδικασμένη σχέση; Εν κατακλείδι, αξίζει να χάσει την προσωπικότητά του ή και πολλές φορές την αξιοπρέπειά του για ένα συναίσθημα που έχει τόσο σύντομη ημερομηνία λήξης; Όπως και να έχει οφείλουμε πρωτίστως να αγαπάμε τον εαυτό μας και να προσπαθούμε με κάθε τρόπο να εξελιχθούμε πνευματικά και να διατηρήσουμε την ατομικότητά μας, αποφεύγοντας τοξικότητες και χειριστικές απόπειρες αλλοίωσης του Είναι μας.

Χριστιάνα Οικονόμου. Πτυχιούχος του Τμήματος Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης του ΕΚΠΑ. MPhil στις Θεατρικές Σπουδές.

Η Παναγία στην καρέκλα. Ο εξανθρωπισμός του θέματος της Παναγίας και η μητρότητα. Ραφαήλ. 1513-1514,Palazzo Pitti,Φλωρεντία.

Τα έργα με κυκλική ζωγραφική επιφάνεια δεν αποτελούν καινοτομία του Ραφαήλ, αλλά κοινό τόπο της Φλωρεντινής ζωγραφικής του 15ου αιώνα. Σε αυτό το φλωρεντινό tondo, το σύνολο της σύνθεσης μετατρέπεται σε κυκλική μορφική και χρωματική ποιητική δίνη, που εξυμνεί την έννοια της μητρότητας, φέρνοντας την υπόσταση και τη μεγαλοπρέπεια της δύναμης του θείου στα ανθρώπινα μέτρα. Κατά την παράδοση, μια μέρα που ο Ραφαήλ περνούσε από μια φτωχική συνοικία της Ρώμης παρατήρησε στη θύρα ενός σπιτιού μια μητέρα καθισμένη με το παιδί της και συγκινημένος από το θέαμα αποτύπωσε την τρυφερή αυτή σκηνή στον πάτο ενός βαρελιού.

Στο πρώτο επίπεδο του πίνακα απεικονίζεται σε διαγώνια διάταξη η Παναγία με το Χριστό στην αγκαλιά της, ενώ στο δεύτερο επίπεδο προβάλλει σε στάση προσευχής και με το σημείο του Σταυρού, σύμβολο του μαρτυρικού δρόμου του Ιησού, η μορφή του Ιωάννη του Βαπτιστή σε παιδική ηλικία. Τα σώματα της Παναγίας και του Ιησού-που αποτελεί και το πνευματικό κέντρο της σύνθεσης- συμπληρώνοντας και νοηματοδοτώντας- το ένα το άλλο και σε συνδυασμό με την κυριαρχία των καμπύλων γραμμών, δημιουργούν μια σειρά κυκλικών σχηματισμών, που αποδίδουν με φυσικότητα και εκφραστική πληρότητα τη μητρική προστασία σε αρμονικό πάντρεμα με το στρογγυλό σχήμα της ζωγραφικής επιφάνειας.
Στην κυκλική επιφάνεια συνδυάζονται η στερεότητα και η σαφήνεια των πλαστικών χαρακτηριστικών, με την αρμονία και την εσωτερικότητα των θερμών χρωματικών τόνων,-επίδραση της μαθητείας του στον Tiziano,- που συμβάλλει στην αξιοποίηση του περιορισμού του ζωγραφικού χώρου, αποσκοπώντας στην απόδοση του αισθήματος της προστασίας της μητρικής αγκαλιάς. Το οβάλ του προσώπου της Παναγίας σε αντιστοιχία με τις απαλές γραμμές στο σώμα του παιδιού, τα βλέμματα και των δύο που τονίζουν τη μητρική αφοσίωση, καθώς και το εκστατικό, γεμάτο λατρεία βλέμμα του Πρόδρομου, τονίζει το συνεκτικό, ακατάλυτο και αδιάρρηκτο δεσμό της μητέρας με το γέννημά της.
Ο ρεαλισμός της σύνθεσης επιβεβαιώνεται από μικρές λεπτομέρειες, όπως το ξύσιμο της φτέρνας του ενός ποδιού με το μεγάλο δάχτυλο του άλλου, το μαντήλι με τις γραμμές στο κεφάλι της Παναγίας που πέφτει στην πλάτη της και την απόδοση της πλάγιας πλευράς της καρέκλας. Η εξιδανίκευση των ρεαλιστικών στοιχείων συμβάλλει στη σταδιακή απομάκρυνση από την καθαρή πνευματικότητα και υπερβατικότητα και αποβλέπει στην εκφραστική διατύπωση της φυσικής τελειότητας και της γήινης απόδοσης της θεότητας στα συμφραζόμενα της υλικής πραγματικότητας και των ανθρώπινων δεδομένων, αν και διατηρείται η χρήση θρησκευτικών συμβόλων, όπως ο Σταυρός του Ιωάννη του Πρόδρομου και το Nimbus. Το διακριτικό κυκλικό στεφάνι πάνω από το κεφάλι της Παναγίας και του Ιωάννη του Προδρόμου, δάνειο από τη λατινική γλώσσα όπου σημαίνει σύννεφο, δηλώνει τη σύνδεση της οντότητας που κοσμεί, με κάτι άυλο, υπερβατικό και μυστηριώδες. Με την ιδιαίτερη αυτή απόδοση της Παναγίας σαν μια καθημερινή γυναίκα της Ιταλίας των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων της Αναγέννησης, ο καλλιτέχνης υπογραμμίζει αφενός τη σύνδεση της θείας προστασίας με κάθε πιστό ανεξαρτήτως οικονομικής δύναμης και status και αφετέρου, ενσωματώνοντας στη σύνθεση το σύμβολο της σταυρικής θυσίας, το δύσκολο, γεμάτο χαρές αλλά περισσότερο ευθύνες, έργο της μητρότητας που συχνά προσλαμβάνει το χαρακτήρα του θείου μαρτυρίου, αφού μητέρες που ανατρέφουν τα παιδιά τους σε μονογονεϊκές οικογένειες με περιορισμένους οικονομικούς πόρους και ψυχολογική στήριξη, μητέρες με παιδιά που πάσχουν από χρόνια νοσήματα ή έχουν ειδικές ικανότητες, μητέρες που προσπαθούν να αναθρέψουν τα τέκνα τους σε ένα περιβάλλον με χαρακτηριστικά ενδοοικογενειακής σωματικής και ψυχολογικής βίας, οδεύουν καθημερινά προς το δικό τους ατομικό Γολγοθά.

Χριστιάνα Οικονόμου. Πτυχιούχος του Τμήματος Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης του ΕΚΠΑ. MPhil στις Θεατρικές Σπουδές.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ “1922 #ΣΜΥΡΝΗ: Ο μαύρος Αύγουστος”

Έργο της εικαστικού
Χριστίνας Λουκίδη
“Κόκκινο παράλογο”


 
Η Chili Art Gallery στην Αθήνα έχει την χαρά να παρουσιάσει στο κοινό την ομαδική εικαστική έκθεση με τίτλο: “1922 #ΣΜΥΡΝΗ: Ο μαύρος Αύγουστος”. Την επιμέλεια της έκθεσης φέρει η Ιστορικός της Τέχνης, ΜΑ Δημοσιογράφος και μέλος της AICA Eλλάδος, Νικολένα Καλαϊτζάκη. Η έκθεση τελεί υπό την υποστήριξη του Μικρασιατικού Πολιτιστικού Συλλόγου Μελισσίων «Άγιος Γεώργιος Γκιούλμπαξε» καθώς και της Ένωσης Ποντίων Μελισσίων Αττικής. Κατά την ημέρα των εγκαινίων, ο διακεκριμένος συγγραφέας και ιστορικός, Δρ Αντώνης Παυλίδης, θα πραγματοποιήσει σύντομη ομιλία, στην οποία θα παραθέσει γνωστές και άγνωστες πτυχές που πλαισιώνουν το ευαίσθητο, πνιγμένο στο αίμα, κεφάλαιο: Μικρασιατική Καταστροφή και Ελληνισμός.


 
Η Ιστορικός της Τέχνης και Επιμελήτρια της έκθεσης, Νικολένα Καλαϊτζάκη, μεταξύ άλλων, σημειώνει: “Υπάρχει Έλληνας κανείς που την Σμύρνη ξέχασε; Χαραγμένη στη μνήμη και την ιστορία μας ανεξίτηλη μένει η μεγαλύτερη εθνική πληγή που γνώρισε ποτέ η ψυχή του νεότερου ελληνισμού. Ήταν η κατάρρευση του μικρασιατικού μετώπου, τον “μαύρο” εκείνο “Αύγουστο” του 1922. Η πανωλεθρία ήταν της σθεναρής Στρατιάς της Μικράς Ασίας και η φοβερή πυρπόληση της Σμύρνης από τους Τούρκους. Ο πόνος, ο εκφοβισμός και οι σφαγές. Τα κυνηγητά, οι βιασμοί, οι διωγμοί και οι λεηλασίες. Ήταν η αποφασισμένη εξόντωση των εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων “άπιστων χριστιανών” που προαιώνια διέμεναν στην Μικρασιατική γη και την Ανατολική Θράκη από τους Τούρκους. Ο αιματηρός ξεριζωμός / αφανισμός του ελληνισμού ήταν επιβεβλημένος. Κι όπου δεν έτυχε ο “θάνατος”, έτυχε η “προσφυγιά”.
 

Συμμετέχουν οι εικαστικοί καλλιτέχνες:

Αρίων (Αλέξανδρος Τσαμουσιάδης)  • Έλενα Αρσενίδου • Έφη Βερικίου • Μαρία Βύρρα • Ευδοκία Γεωργιάδου • Κρίστι Γρηγορίου • Βερονίκη Δαμιανίδου • Φωτεινή Ηλιοπούλου • Κατερίνα Καλουμένου • Θεόδωρος Κεμίδης • Κατερίνα Κουνάβη • Μαρίνα Κουτσοσπύρου • Χριστίνα Λουκίδη • Σοφία Μανιατάκη • Ειρήνη Μονομμάτου • Δήμητρα Μωυσιάδου • Κάλλια Παπαθεοδώρου • Σοφία Σκαρογιάννη • Kατερίνα Ξαρχοπούλου • Μαρία Χαλκιά • Κατερίνα Χρανιώτη 
 
• Εγκαίνια: Παρασκευή 6 Μαρτίου & ώρα 8 μ.μ.
• Διάρκεια έκθεσης: 6 – 14.3.2020
 
 “1922 #ΣΜΥΡΝΗ: Ο μαύρος Αύγουστος”
Επιμέλεια έκθεσης: Νικολένα Καλαϊτζάκη (https://nikolenakalaitzaki.wordpress.com)
Με την Υποστήριξη: 
Μικρασιατικός Πολιτιστικός Σύλλογος Μελισσίων «Άγιος Γεώργιος Γκιούλμπαξε»
&
Ένωση Ποντίων Μελισσίων Αττικής (http://ep-ma.gr)
Δημιουργικό – Επιμέλεια εντύπων: Αριστοτέλης Τριάντης

Σχετικά με την Chili Art Gallery

Η Chili Art Gallery ιδρύθηκε το 2010 και βρίσκεται στο Θησείο δίπλα στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων «Μελίνα», μια ανάσα από το πιο ζωντανό σημείο της πόλης μας, το Γκάζι. Αποτελεί έναν πολιτιστικό χώρο, όπου οι φιλότεχνοι και το κοινό γενικότερα μπορούν να έρχονται σε επαφή με όλες τις μορφές της Σύγχρονης Τέχνης. Ζωγραφική, γλυπτική, κολάζ/συνθέσεις, εγκαταστάσεις/κατασκευές, χαρακτική, φωτογραφία μαζί με εφαρμογές σχεδιασμού και αισθητικής, που αφορούν σε λειτουργικά αντικείμενα και αντικείμενα καθημερινής χρήσης, όπως κεραμικά,ύφασμα, κόσμημα, γυαλί, έπιπλο, παρουσιάζονται σε μηνιαία βάση με ατομικές και ομαδικές εκθέσεις
και events. Ανακαλύψτε περισσότερα: https://chiliart.gr
Χορηγός φωτογράφισης Studio Kotsireas

Ωράριο λειτουργίας χώρου:
Δευτέρα – Παρασκευή: 10.30 π.μ. – 6 μ.μ.
Σάββατο: 11 π.μ. – 3 μ.μ.
(Κυριακή κλειστά)
 
Είσοδος ελεύθερη
 
Chili Art Gallery
Δημοφώντος 13-15
Θησείο 11851, Αθήνα
13-15 Dimofontos str.
11851 Thission, Athens
ΜΕΤΡΟ ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ / ΗΣΑΠ ΘΗΣΕΙΟ
 Τρόλεϊ Νο 21 (από Ομόνοια), Στάση «Φωταέριο»,
 Λεωφορεία ΟΑΣΑ 049, 815, 838, 914, Β18, Γ18 Στάση «Φωταέριο»
METRO KERAMIKOS / ISAP(GREEN LINE) THISSION
   Trolley bus nr 21 (from Omonia Squ.), Fotaerio Stop,
 Buses 049, 815, 838, 914, B18, Γ18, Fotaerio Stop
τηλ.επικ, tel.nr, 210-7292564, 6936755550
www.chiliart.gr email: [email protected]

Το «Curing Fragility» της Αθηνάς Κανελλοπούλου courtesy of the artist

Το «Curing Fragility» της Αθηνάς Κανελλοπούλου courtesy of the artist που συμμετέχει στο  «PERFORMANCE ROOMS2020»

Η Αίθουσα Τέχνης Καππάτος σε συνεργασία με τη Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία Πάνθεον παρουσιάζει την έκθεση με τίτλο  «PERFORMANCE ROOMS2020»  στο Ξενοδοχείο “St George Lycabettus”.
  18 επιμελητές παρουσιάζουν 30 performers από τις εικαστικές τέχνες καθώς και από άλλα καλλιτεχνικά πεδία όπως το θέατρο, τον χορό, τη μουσική, τα multimedia, στα δωμάτια ενός ξενοδοχείου. Σε κάθε δωμάτιο θα επιτελείται και μια ζωντανή performance κατά την τετραήμερη διάρκεια της έκθεσης, η οποία θα είναι ανοιχτή στο κοινό για τρεις ώρες κάθε μέρα, από την Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου έως την Κυριακή 23 Φεβρουαρίου, 19:00 – 22:00.


Σκοπός της έκθεσης είναι να παρουσιαστούν και να καταγραφούν συστηματικά οι σύγχρονες τάσεις και προτάσεις στον καλλιτεχνικό χώρο της Performance, καλλιτεχνικά και θεωρητικά, ώστε να δημιουργηθεί ένας ουσιαστικός και γόνιμος διάλογος μεταξύ των συμμετεχόντων, σαν συνέχεια των προηγούμενων διοργανώσεων για τις οποίες εκτιμάται ότι έχουν συμβάλει στην ανάδειξη ενός μεγάλου αριθμού καλλιτεχνών και επιμελητών.
Εικοσιδύο χρόνια απο το ξεκίνημα μιας μικρής απόπειρας που είχε ως ζητούμενο την ανίχνευση και παρουσίαση στο ευρύ κοινό των νέων τάσεων και προτάσεων και της θεωρητικής σκέψης στον εικαστικό χώρο. Εικοσιδύο χρόνια έρευνας της σύγχρονης δημιουργικής και πνευματικής δημιουργίας, όπου το τοπίο της Σύγχρονης Τέχνης, κυρίως στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς, έχει εξελιχθεί και διευρυνθεί, έχοντας την μεγάλη τύχη να είμαστε παρόντες, μάρτυρες και συμμέτοχοι αυτής της μεγάλης και σημαντικής αλλαγής. Αφήσαμε πίσω μας τα αρνητικά του παρελθόντος και συμβάλλαμε στο προχώρημα και κτίσιμο μιας νέας πραγματικότητας στις Εικαστικές Τέχνες στη χώρα μας. Σε αυτη τη πορεία μας είχαμε την τύχη να συνεργαστούμε με περισσότερους απο 100 Επιμελητές και 350 Καλλιτέχνες και μας έδωσε τη μεγάλη και θερμή συμπαράστασή του ένα μεγάλο κοινό χιλιάδων φιλότεχνων. Τους ευχαριστούμε όλους και οραματιζόμαστε την συνέχεια σε αυτή την μοναδική εκδήλωση των δημιουργών της Σύγχρονης Τέχνης, αυτών που η ενασχόλησή τους με τα φαινόμενα και της ανάγκες  της εποχής και της καθημερινότητάς μας, με την πληθώρα των εκφραστικών μέσων και εργαλείων, μας ανοίγουν νέους δρόμους στη σκέψη και τη συνείδησή μας.


Η πρώτη παρουσίαση της Έκθεσης 4ROOMS  έγινε το 1999, στον χώρο της γκαλερί στην οδό Αγίας Ειρήνης, όπου τα 4 δωμάτια της γκαλερί καθόρισαν και τον αριθμό των συμμετοχών. Στη συνέχεια, λόγω του ενδιαφέροντος για περισσότερες συμμετοχές, αναζητήσαμε χώρο για να παρουσιάσουμε μεγαλύτερο αριθμό προτάσεων. Η επιλογή ενός ξενοδοχείου για τη παρουσίαση αυτής της έκθεσης, ταυτόχρονα με το ζητούμενο για περισσότερες συμμετοχές, ήταν συνάρτηση της επιλογής για αυτόνομες παρουσιάσεις καλλιτεχνών στον ίδιο χώρο αλλά και της ανάγκης το σύγχρονο έργο τέχνης να διεκδικήσει και να καταλάβει τον δικό του προσωπικό, ιδιωτικό και ταυτόχρονα δημόσιο χώρο, σε πλήρη αντιστοιχία και αρμονία με τον χαρακτήρα και το νόημα του σήμερα.
Σε όλη την διάρκεια αυτών των εκθέσεων, αυτή η προσπάθειά μας έχει δείξει και την αντοχή της αλλά και την αναγκαιότητα και χρησιμότητά της ως ένας τόπος συνάντησης και επικοινωνίας, μια πλατφόρμα διαλόγου και ανάδειξης προβληματισμών. Ένας χώρος δικός μας, έρευνας και στοχασμού, ένας χώρος όπου η ελεύθερη δημιουργική σκέψη βρίσκει έδαφος να υπάρξει από κοινού, να παράγει δημόσιο λόγο και να προσεγγίζει ένα ευρύ κοινό πολιτών που αναζητά την επαφή με την πνευματική και καλλιτεχνική δημιουργία.
Σε αυτή τη διερευνητική, ευρεία ανίχνευση των σύγχρονων «τόπων», ζητάμε τη συνεργασία όσο το δυνατό περισσότερων επιμελητών, νεώτερων όπως και καθιερωμένων, ώστε το αποτέλεσμα να συγκεντρώνει και να αποκαλύπτει αρκετές από τις υπάρχουσες τάσεις της θεωρητικής σκέψης στον χώρο της τέχνης. Οι καλλιτέχνες που στη συνέχεια προτείνονται, πιστεύουμε ότι αποτελούν σαφείς ενδείξεις της σημερινής εικαστικής πραγματικότητας στη νέα σύγχρονη τέχνη καθόσον η σύγχρονη δημιουργική θεωρητική σκέψη βρίσκεται σε μια αντίστοιχη και παράλληλη πορεία έρευνας του περιεχομένου της και αναζήτησης του αντικειμένου της με την σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία. Καταδεικνύεται έτσι ο πλουραλισμός των εκφραστικών μέσων, η ανεξαρτησία, ο χαρακτήρας, η διαφορετικότητα, οι ιδιομορφίες, η μορφοπλαστική ποικιλία της καλλιτεχνικής δημιουργίας όπως διαμορφώνεται στην αυγή του εικοστού πρώτου αιώνα και όπως ενδεχομένως θα εξελιχθεί.
Μέσα από την ξεχωριστή ιδιαιτερότητα και το “προσωπικό στοιχείο” του έργου τέχνης, την πολυσημία και την συμπαντικότητα του πνευματικού περιεχομένου του, την ενδελέχεια της ιστορικότητάς του αλλά και την ανάγνωσή του σαν μια πράξη ερμηνείας του λόγου του, οικειοποίησης και μεταφοράς, καταδηλώνεται αφ’ ενός η συνενοχή όσων συν-ενέχονται στην διαδικασία της εξέλιξης αυτής της πολιτισμικής αξίας και αφ’ ετέρου ο βαθμός εξάρτησης, επιρροής και αλληλεπίδρασης, καλλιτεχνικής και κοινωνικής, μεταξύ περιφέρειας και κέντρου. Εξετάζεται η ταυτότητα και η μοναδικότητα του έργου τέχνης, που ισχυροποιείται εμπεριέχοντας ταυτόχρονα σημεία και ιδιότητες πολιτισμικής ανεξιθρησκίας και υπέρ-εθνικότητας.  Η εξέλιξη των σχέσεων και των προτάσεων συνέβαλε ώστε να μπορούμε να αναζητούμε και να συνυπάρχουμε ταυτόχρονα σήμερα και να δηλώνουμε ότι το φαινόμενο της Τέχνης δεν είναι ατομική υπόθεση αλλά συλλογική.
Με τη βεβαιότητα αυτή αλλά και έχοντας συνείδηση ότι η εξέλιξη των πραγμάτων οφείλεται και στην πρωτοβουλία όσων εμπλέκονται με δημιουργική διάθεση σε αυτό τον ιδιαίτερο πνευματικό χώρο, συγκεντρωθήκαμε μια ακόμη φορά, για να ανιχνεύσουμε και να παρουσιάσουμε, μέσα από αυτή την Έκθεση, τη σύγχρονη πραγματικότητα στο ευρύτερο εικαστικό περιβάλλον μας. Παρουσιάζουμε με την συνεργασία και τις προτάσεις ενός μεγάλου αριθμού επιμελητών,  νέους πρωτοεμφανιζόμενους καλλιτέχνες, με τη φιλοδοξία αυτή η πρωτοβουλία μας να αποτελεί μια πλατφόρμα διαλόγου και συνύπαρξης του λόγου και του έργου. Ένα όχημα για τη συλλογική δράση, ένα κοινό δημόσιο χώρο για τα προσωπικά οράματα.


Η Έκθεση θα παρουσιασθεί στα δωμάτια του Ξενοδοχείου “St George Lycabettus”, στην πλατεία Δεξαμενής, (Κλεομένους 2, Κολωνάκι, Αθήνα).


 Συμμετέχοντες Επιμελητές: Ιουλία Λαδογιάννη, Τάσος Παπαδόπουλος, Άλκηστις Μαρία Κοντοπούλου, Βασιλική Κούκου, Γιώτα Κωνσταντάτου, Κωνσταντίνος Δερβένης,  Δόμνα Γούναρη, Δηώ Καγκελάρη, Νάσια Καλαμάκη, Βαλεντίνη Μαργαριτοπούλου, Αγγελική Μπάρα,  Μαρία Ξυπολοπούλου, Βέρα Ιόνα Παπαδοπούλου, Σοφία Σιμάκη, Άννα Στρούλια, Φιόνα-Έλλη Σπαθοπούλου,  Ευτυχία (Φαίη) Τζανετουλάκου.


 Συμμετέχοντες Καλλιτέχνες: Κατερίνα Δρακοπούλου, Άννα-Μαρία Μαντά, Χριστίνα Ζαχαράκη, Αλκινόη Ζαχαρόγιωργα, Βιβή Κασαρά, Σέβη Κρητικού, Αγγελική Τουρκοχωρίτη,  Διδώ Γκόγκου, Ηλέκτρα Σταμπούλου, Μαρίνα Γκενάντιεβα, Μυρτώ Σαρμά, Δήμητρα Τρούσα, Δημήτριος Μοσχονάς, Βασιλική Κούκου, Πέννυ Μηλιά, Αικατερίνη Παυλάκη, Claudia Rodriguez, Μαρία Ζησοπούλου, Δήμητρα Οικονόμου, Αθηνά Κανελλοπούλου, Eremus, Αντώνης Αντωνίου, Παναγιώτης Κοστρίβας, Γιώργος Βουδικλάρης,  Κυριάκος Αποστολίδης, Βασίλης Δαγκλής, Αποστόλης Φιλίππου, Περσεφόνη Νικολακοπούλου (Anna Wanderer).
  Εγκαίνια Εγκαίνια  Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου 2020,  19:00 – 23:00
Διάρκεια Έκθεσης: Πέμπτη 20/2/2020 -Κυριακή 23/2/2020
Ώρες Λειτουργίας: (Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή) 19:00 – 22:00
 
Καλλιτέχνης: Κατερίνα Δρακοπούλου
Το butoh σώμα συνδιαλέγεται με την ανάμνησή του μέσα από τη φωτογραφία. Μια Σειρά φωτογραφιών αποτυπώνει το ταξίδι της περιπατητικής performance 22 stops, μιας site-specific, butoh performance μακράς διάρκειας που ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2016 και συνεχίζεται έως σήμερα. Mε οδηγούς την βραδύτητα, την ακινησία, τις γλυπτικές φόρμες, τη μεταμόρφωση και τις ποιητικές εικόνες, η Κατερίνα Δρακοπούλου θα επιχειρήσει να  ξανα-θυμηθεί, να ξανα-επισκεφθεί, να ανα-καλέσει, να ανα-δημιουργήσει και να ανα-κατασκευάσει τόπους, ιστορίες και διαδρομές που βρίσκονται χαραγμένες στη μνήμη ούτως ώστε να ξανα-δούμε και να ξανα-φανταστούμε οικείους, καθημερινούς χώρους, πρακτικές και μορφές τέχνης με μια νέα οπτική.
  Επιμέλεια: Ιουλία Λαδογιάννη, Τάσος Παπαδόπουλος
 
Καλλιτέχνης: Άννα-Μαρία Μαντά
Το έργο του Κωνσταντίνου Δερβένη «ADULT IN THE ROOM» είναι μια παραστατική επιτέλεση μιας ζωής της διπλανής πόρτας, που μυεί το θεατή στην τέχνη της περφόρμανς, απαντώντας σε ένα μεγάλο ζητούμενο της τέχνης του εικοστού αιώνα: να ξαναφέρει την τέχνη στην καθημερινή ζωή και την καθημερινή ζωή στην τέχνη.
Ένας οικείος-ανοίκειος χώρος και μια επιτέλεση-χορογραφία, που είναι γνώριμοι και ταυτόχρονα πρωτοφανείς. Ένα σύμπαν που ζει ένα σύγχρονο κορίτσι, μια τελειόφοιτη φοιτήτρια, μαζί με τις αγάπες της, τις εμμονές της, τις ανασφάλειες, τα απωθημένα της. Ένα δωμάτιο που εκτίθενται-επιτελούν όλα τα αντικείμενα-υποκείμενα, έμβια και μη, που συνθέτουν την εσωτερική ζωή ενός σύγχρονου νέου, που παλεύει να υπάρξει σε ένα κόσμο που τον πιέζει, ενώ αυτός θέλει να εξαφανιστεί.
ADULT IN THE ROOM, performed by Άννα-Μαρία Μαντά, edited by Αγγελική Γερμακοπούλου
Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Δερβένης
 
 
Καλλιτέχνης: Χριστίνα Ζαχαράκη, Αλκινόη Ζαχαρόγιωργα, Βιβή Κασαρά, Σέβη Κρητικού, Αγγελική Τουρκοχωρίτη
To compose compose beds
Η βίντεο-περφόρμανς To compose compose beds βασίζεται στην αφήγηση ενός ηπειρώτικου παραμυθιού εστιάζοντας στην παράδοξη και αμφίσημη συμβίωση ενός κοριτσιού που βρίσκεται σε κατάσταση εγκυμοσύνης και ενός φιδιού. Πρόκειται για μια συνύπαρξη, η οποία εγείρει ερωτήματα που αφορούν ζητήματα σωματικότητας, φύλου, σεξουαλικότητας και γονιμότητας, σε μια απόκοσμη ατμόσφαιρα ανάμεσα στο όνειρο και τον εφιάλτη, ενώ εμφανές είναι ένα πλαίσιο παραπομπών σε αρχέγονες μνήμες και συμβολικών αναφορών από τη μυθολογία, τη θρησκεία και τις λαϊκές δοξασίες. Το γυναικείο σώμα παρουσιάζεται ως ένας ενδιάμεσος “τόπος”, παγιδευμένο στη φυσική και την κοινωνική του υπόσταση.
Επιμέλεια: Δόμνα Γούναρη
 
Καλλιτέχνης:  Ηλέκτρα Σταμπούλου
“Call it a Night”
Το έργο “Call it a Night” είναι το τελευταίο εικαστικό εγχείρημα της Ηλέκτρας Σταμπούλου η οποία από τον Νοέμβριο του 2019 έχει ξεκινήσει μία performance διαρκείας με τη μορφή τηλεφωνικής υπηρεσίας όπου παροτρύνονται να επικοινωνούν όσοι αντιμετωπίζουν προβλήματα αϋπνίας. Οι συμμετέχοντες καλώντας ακούν την εικαστικό να τους διηγείται φανταστικές ιστορίες. Η υπηρεσία αυτή θα μεταφερθεί στα PERFORMANCE ROOMS2020. Με αφετηρία το παραμυθιακό στοιχείο και τη συχνή σύνδεσή του με τον ύπνο και την προφορικότητα, στόχος είναι να αναδυθούν σταδιακά σύγχρονα αφηγήματα διαμέσου του παραμυθιακού, αλλά και να αποκαλυφθούν λιγότερο γνωστές πτυχές λαϊκών και παραμυθιακών αφηγημάτων τα οποία σε αντίθεση με την κοινή άποψη είναι ιστορίες με βίαιο και σκληρό περιεχόμενο, ειδικά στις αρχικές, μη προσαρμοσμένες για το ευρύ αναγνωστικό κοινό εκδοχές τους.
Επιμέλεια: Νάσια Καλαμάκη
 
Καλλιτέχνης:  Μαρίνα Γκενάντιεβα
Gelina -Like From Another World
Στην παράστασή της, στο δωμάτιο του ξενοδοχείου St. George Lycabettus, η Μαρίνα Γκενάντιεβα αναδημιουργεί, σε καλλιτεχνικό περιβάλλον, την τελετή του παραδοσιακού γάμου των Πομάκων στην βουλγαρική Ροδόπη, Η νύφη σε αυτήν την κοινωνία λέγεται Gelina και η προετοιμασία για τον γάμο της είναι μια εθιμοτυπική ιεροτελεστία μεταμόρφωσης. Το πρόσωπό της ζωγραφίζεται σχολαστικά με λευκή βαφή και πούλιες πριν οδηγηθεί, με κλειστά μάτια, προς τον μελλοντικό σύζυγό της σαν ζωντανή κούκλα πλήρως διακοσμημένη. Στην performance η Μ. Γκενάντιεβα μιμείται τα στάδια αυτού του τελετουργικού κατασκευάζοντας μία από τις μάσκες από μικροσκοπικά χαρτιά με μεταλλική όψη που κολλάει απευθείας πάνω στο δέρμα της, αλλοιώνοντας τα χαρακτηριστικά της. Το παραδοσιακό έθιμο συνδέεται με την σειρά των in process performances που εκτελεί η καλλιτέχνης τα τελευταία χρόνια φορώντας τις αστραφτερές μάσκες της και περπατώντας ως παραμορφωμένη περσόνα σε δημόσιους χώρους στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Επιμέλεια: Γιώτα Κωνσταντάτου
 
Καλλιτέχνης: Μυρτώ Σαρμά, Δήμητρα Τρούσα, Δημήτριος Μοσχονάς
Η Greektopia της Μυρτούς Σαρμά και των ReCompulsive Behaviours αφορά στην τυχαία εμφάνιση ενός χώρου σύγχρονης τέχνης στην πραγματικότητα τριών αλλόκοτων πλασμάτων. Η έλευσή του διαταράσσει την κανονικότητά τους, ενώ παραμένει ασαφές για τους επισκέπτες του χώρου το νόημα της ύπαρξης των πρώτων. Η ανοίκεια αυτή παρουσία σε έναν τέτοιο χώρο δημιουργεί ερωτήματα γύρω από τη σύγχρονη καλλιτεχνική πρακτική και την ‘αποτελεσματικότητα’ του έργου τέχνης στη σημερινή συνθήκη. Βασική επιδίωξη της Greektopia αποτελεί η απόπειρα συνάντησης δυο ανόμοιων κόσμων και ο μονόλογος που αναπτύσσεται μεταξύ τους.
 Επιμέλεια: Άλκηστις Μαρία Κοντοπούλου
 
 Καλλιτέχνης: ANIMATERRA
(Βασιλική Κούκου-εικαστικός, Πέννυ Μηλιά-ηθοποιός/συγγραφέας,
Αικατερίνη Παυλάκη-ηθοποιός/θεατρολόγος, Claudia Rodriguez-ανθρωπολόγος)
«A metamorphosis?»
Η performance «A metamorphosis?» πραγματεύεται την έννοια του ερειπίου. Τι είναι το ερείπιο και τι μπορεί να κάνει ένας καλλιτέχνης με αυτό; Οι performers δημιουργούν μπροστά στα μάτια των θεατών και καταστρέφουν ένα ιερό-μνημείο. Τι ακριβώς δοξάζουμε; Τι είναι η ιερότητα στον σύγχρονο πολιτισμό; Ποια η αξία της; Μπορεί να καταστραφεί; Μπορεί να αποκατασταθεί; Υπάρχουν άνθρωποι-ερείπια; Ο καλλιτέχνης επεμβαίνει καθοριστικά και μεταμορφώνει την ύλη, τον εαυτό του και την εποχή του. Ή μήπως ο χρόνος; Οι θεατές θα συμμετέχουν με τις δικές τους απαντήσεις.
Εικαστική εγκατάσταση- Επιμέλεια: Βασιλική Κούκου, Μουσική-Ήχος: Phil Iliades
 Επιμέλεια: Βασιλική Κούκου
 
Καλλιτέχνης: Μαρία Ζησοπούλου, Δήμητρα Οικονόμου

INTERFACE

Οριοθετημένες από έναν κύβο, η Μαρία Ζησοπούλου και η Δήμητρα Οικονόμου, χωροθετούν υπαινικτικά το περιβάλλον όπου συντελείται η δράση τους, εικαστική και παράλληλα σωματική. Δημιουργώντας η μία μέσω της άλλης και συγχρόνως μαζί εντός του αυτοσχέδιου πλαισίου τους. Έχοντας ως μέσο την επαφή, μεταβαίνουν σε μία πιο σωματική εμπειρία, μία ρέουσα εικαστική διεπαφή με την οποία επιβεβαιώνουν ότι η performance είναι «κάτι υπάρχον», απλώς συμβαίνει, επαναφέρωντας τον αρχέτυπο δεσμό μεταξύ τέχνης και σώματος. Η επιμελημένη από τις ίδιες τις δημιουργούς video προβολή, καθώς και η πρωτότυπη μουσική παραγωγή των Droids on Acid, συνθέτουν μία εφαπτόμενη εικαστική προσέγγιση όπου ο θεατής-χρήστης του έργου καλείται να ψηφιοποιήσει τη προσωπική του εμπειρία κοινοποιώντας την φωτογραφική του ματιά στα social media.
Video: Μαρία Ζησοπούλου, Δήμητρα Οικονόμου, Ήχος: Droids on Acid
Επιμέλεια: Βαλεντίνη Μαργαριτοπούλου
 
Καλλιτέχνης: Κυριάκος Αποστολίδης, Βασίλης Δαγκλής
Η performance ‘Inverse’ εστιάζει στην έννοια της αποσπασματικότητας του χώρου και του χρόνου. Καταγράφει την παρουσία παράλληλων διαστάσεων, οι οποίες διαμορφώνονται σε αντίστροφες θέσεις από την οπτική γωνία θέασης ενός αντικειμένου στο περιβάλλον. Με πρωταρχικά υλικά το σώμα και το φως οι δύο performer αναπτύσσουν την δράση τους κατά την οποία διαμορφώνετε ένα αυτοσχεδιαστικό μοτίβο κατά τον μεταξύ τους διάλογο.
Επιμέλεια:  Κυριάκος Αποστολίδης
 
Καλλιτέχνης: Αθηνά Κανελλοπούλου
«Curing Fragility»
Πόσο εκτεθειμένη είναι η σύγχρονη ιδιωτικότητα; Το project «Curing Fragility» μας βάζει στην ατμόσφαιρα του «Γυάλινου Κόσμου» του Τένεσι Ουίλιαμς υπό το πρίσμα της σύγχρονης εποχής και τεχνολογικής εξέλιξης. Ένα ιδιωτικό περιβάλλον, όπως αυτό ενός υπνοδωματίου, γίνεται δημόσιο και ταυτόχρονα ανοίκειο, καθώς αποτελείται από διαφανή υλικά. Η Αθηνά Κανελλοπούλου, δημιουργεί έναν αλληγορικό κόσμο προστατευμένο από τους κινδύνους, αλλά έντονα εκτεθειμένο, λόγω της διαφάνειας των bubble raps, ταυτόχρονα θέτει ερωτήματα, εμπλέκοντας και το στοιχείο της μαρτυρίας.
Επιμέλεια : Αγγελική Μπάρα
 
Καλλιτέχνης: Eremus
“And all that remains is a desert”
Το project “And all that remains is a desert” αποτελεί μία οπτικοακουστική performance, κατά την οποία το δωμάτιο του ξενοδοχείου μετασχηματίζεται σε όχημα εξερεύνησης ενός συνθετικού κόσμου μετά την καταστροφή. Ο καλλιτέχνης δημιουργεί ψηφιακές ερήμους τις οποίες περικλείει με ακουστικά περιβάλλοντα, και προσκαλεί τους επισκέπτες να εισέλθουν στο όχημα και να αφεθούν στα αισθητηριακά ερεθίσματα. Οι ψηφιακές προβολές ως “παράθυρα” του οχήματος σε συνδυασμό τα ηχητικά περιβάλλοντα, επιδιώκουν έναν εκ νέου εντοπισμό της υλικής σωματικότητας μέσα σε ψηφιακούς χώρους, καθώς και έναν επαναπροσδιορισμό της δυστοπίας ως έναν τόπο ηρεμίας και ενδοσκόπησης.
Επιμέλεια: Βέρα Ιόνα (Παπαδοπούλου)
 
Καλλιτέχνης: Αντώνης Αντωνίου / Boylesque
Με κέντρο το στοιχείο του ερωτικού χορού – καλέσματος, ο Αντώνης Αντωνίου δημιουργεί μια συνθήκη συνάντησης με ένα θεατή κάθε φορά, θέτοντας ερωτήματα για τις κυρίαρχες σημασίες που αποδίδονται στο σώμα.
Τι υπόσχεται και πως προδίδεται η επιφάνεια; Τι μας γεννά η όψη της επιδερμίδας, τα σημάδια και οι ουλές του εφήμερου στην πραγματικότητα σώματος; Αν το καταναλωτικό σώμα προτείνεται ως αψεγάδιαστο, σφριγηλό, υγιές και νέο, η περφόρμανς το προσεγγίζει
ακροβατώντας ανάμεσα στη θελκτικότητα και τη φθαρτότητα, την επιθυμία και την ευαλωτότητα. Οδηγεί το βλέμμα μας απ’ το σώμα ως σύνολο στις κάποτε αποκρουστικές του λεπτομέρειες και από την ερωτική αποκάλυψη του κορμιού ως αντικειμένου του πόθου στην τεχνολογική ανακάλυψη των -αόρατων με γυμνό μάτι- ατελειών του.
Επιμέλεια: Σοφία Σιμάκη
 
Καλλιτέχνης: Παναγιώτης Κοστρίβας
Notes on a taksim
Πώς σχετίζεται η μουσική με τον θόρυβο και τη σιωπή; Πόσο τυχαίος είναι ένας αυτοσχεδιασμός; Το Notes on a taksim είναι μια performance για την ελευθερία της έκφρασης, τα αδιέξοδα και τα όρια, με αφετηρία την αιρετική συναυλία σιωπής-θορύβου 4΄33” του John Cage και την αντιπολεμική δράση-απραξία Bed in της Ono και του Lennon. Ξεκινά ως ερμηνεία στο ούτι ενός αυτοσχεδιαστικού κομματιού που βασίζεται στην αρχαία μαντική μέθοδο του ι τσινγκ, για να καταλήξει στη σιωπή, μέσα από το σταδιακό ράψιμο των χορδών του οργάνου. Διακεκομμένες γραμμές παρτιτούρας στον τοίχο πλαισιώνουν μια δράση στο μεταίχμιο της εικαστικής εγκατάστασης, της μουσικής και της κίνησης.
 Επιμέλεια: Άννα Στρούλια, Φιόνα-Έλλη Σπαθοπούλου
 
 
Καλλτέχνης; Γιώργος Βουδικλάρης
Συνεργασία: Φαίη Τζανετουλάκου
“Amazon Silenced”
Ένα βιωματικό οδυνηρό οδοιπορικό διάρρηξης της φυσικής μας σύνδεσης με τις ρίζες μας, όπως αυτή συμβολίζεται με τη σταδιακή εξαφάνιση του μεγαλύτερου δάσους της βροχής. Μέσα από την από κοινού ανάγνωση του μυστικιστικού εξερευνητικού βιβλίου Amazon Beaming του Petru Popescu, και με οδηγό τις παύσεις και τις ανάσες, η performance έχει σκοπό να αφυπνήσει ποιητικά το κοινό γύρω από τη βίαιη αποκοπή του σύγχρονου ανθρώπου από το φυσικό του περιβάλλον, και τις έννοιες του χρόνου και της κοινοκτημοσύνης, στο βωμό της σύγχρονης πλασματικής και βίαιης οικονομικής ανάπτυξης, με αποτέλεσμα την απώλεια της ταυτότητας και της αυτοσυνείδησης του.
 Επιμέλεια: Φαίη Τζανετουλάκου
 
 
Καλλιτέχνης: Αποστόλης Φιλίππου, Περσεφόνη Νικολακοπούλου (Anna Wanderer)
Materia Prima
Δύο σώματα προσπαθούν να επικοινωνήσουν μέσα από την ανακάλυψη ξεχασμένων και άγνωστων ιστοριών, γεγονότων, ποιητικών εικόνων και φιλοσοφικών αφηγήσεων, που βρίσκονται κρυμμένα σε ξεχασμένα βιβλία. Οι δύο ήρωες επιχειρούν να πλησιάσουν μέσω μιας νοητικής διεργασίας με αφορμή τα βιβλία που θα τοποθετήσουν στο δωμάτιο ως κέλυφος και καταφύγιο, ως πρόταση ενός δικού τους κόσμου υπό κατασκευή. Το βιβλίο, λειτουργεί στη δράση ως φετιχιστικό αντικείμενο με μυθολογικές και φρουδικές αναφορές. Άρρηκτα συνδεδεμένο ως αντικείμενο με τον κόσμο της διανόησης, θα αποτελέσει την αφορμή ώστε οι δύο καλλιτέχνες να σχολιάσουν την έμφυλη διάσταση μιας διαφορετικής επικοινωνίας μεταξύ των δύο ηρώων που δημιουργούν, μακριά από τις στερεοτυπικές αναπαραστάσεις των σχέσεων των δύο φύλων.
Συμμετοχή στη δράση: Νικόλας Κωστής (σε ρόλο «Monsieur Polaroid»)
 Επιμέλεια: Μαρία Ξυπολοπούλου
 
Καλλιτέχνης: Διδώ Γκόγκου
Άμλετ:  «Ο κόσμος γέρνει     γκρεμίζεται
Γιατί έπρεπε να γεννηθώ εγώ για να τον  στερεώσω;»
Με αφορμή την τραγωδία του Σαίξπηρ Άμλετ επιχειρείται η κατασκευή ενός βασιλείου υπό κατάρρευση. Το κάστρο είναι μία οχυρωμένη κατασκευή, κατοικία ευγενών· ένα απροσπέλαστο ψηλό κτίσμα που αποτέλεσε σύμβολο ισχύος ανα τα χρόνια.
Η σκηνογράφος Διδώ Γκόγκου προτείνει σε αντίθεση με αυτήν τη συμπαγή δομή (κάστρο) ένα κτίσμα από ένα υλικό ευμετάβλητο, τα τραπουλάχαρτα, που συνειρμικά προκαλεί παιχνίδια βασισμένα στην τύχη και τη στρατηγική. Τα τραπουλόχαρτα τοποθετούνται έτσι ώστε να δίνεται η εντύπωση ότι αρκεί μία και μόνο κίνηση για να καταρριφτεί το «σάπιο» βασίλειο. Το ευμετάβλητο της κατασκευής προσπαθεί να μετονομάσει τα γεγονότα του έργου, αποδίδοντας κατά κύριο λόγο την τελευταία πράξη που οδηγεί στην ολοκληρωτική καταστροφή.
Σε αυτό το κάστρο του Άμλετ από τραπουλόχαρτα συμμετέχουν σπουδαστές του τρίτου έτους της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου.
Επιμέλεια: Δηώ Καγγελάρη

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ «LOVE @ First Sight»

Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2020
ώρα 20:00 έως 22:30

στη blank wall / gallery

Η BLANK WALL GALLERY, Φωκίωνος Νέγρη 55, Αθήνα (Κυψέλη)
εγκαινιάζει την

Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2020

και ώρα 20:00 – 22:30 την εικαστική έκθεση Ζωγραφικής – Γλυπτικής – Installation και Φωτογραφίας με θέμα

                         LOVE @ First Sight

Η έκθεση διαρκεί από 14 έως 26 Φεβρουαρίου 2020

Μετά από δύο χρόνια και για δεύτερη φορά η BLANK WALL GALLERY (Φωκίωνος Νέγρη 55, Κυψέλη), γνωστή για τις εξαιρετικές Ελληνικές και Διεθνείς εκθέσεις φωτογραφίας που παρουσιάζει, θα φιλοξενήσει στον χώρο της από 14 έως 26 Φεβρουαρίου, την ομαδική έκθεση ζωγραφικής, γλυπτικής και φωτογραφίας με θέμα «LOVE @ First Sight» η οποία εγκαινιάζεται ανήμερα της γιορτής των Ερωτευμένων.

Στην έκθεση συμμετέχουν 36 σύγχρονοι εικαστικοί.

Την έκθεση επιμελείται η ιστορικός Τέχνης Όλγα Λατουσάκη, ενώ για το concept, την οργάνωση και την επικοινωνία της έκθεσης την ευθύνη έχει ο Δημήτρης Λαζάρου.

Η ιστορικός Τέχνης και επιμελήτρια της έκθεσης, Όλγα Λατουσάκη επισημαίνει στο κείμενό της για την έκθεση:
ἐκ τοῦ ὁρᾶν τίκτεται τό ἐρᾶν, ο έρωτας γεννιέται από μια ματιά
Τι είναι, αλήθεια, ο έρωτας; Κι αν υπάρχει ορισμός, σημαίνει το ίδιο για όλους μας; Άραγε ο Έρως και η Ψυχή του Canova και οι χαρακτήρες στο «Φιλί» του Klimt μεταφράζουν τον έρωτα με τον ίδιο τρόπο; Οι εραστές του Rodin μοιράζονται τα ίδια συναισθήματα με το ζευγάρι στο «Φιλί στο κρεβάτι» του Toulouse-Lautrec; Ο τρελαμένος Απόλλων του Bernini, επιθυμεί τη Δάφνη με την ίδια απόγνωση που εκφράζεται στο «Φιλί» του Λύτρα; Η έννοια του έρωτα είναι τόσο μοναδική, όσο και το αποτύπωμα του καθενός μας. Δεν προϋποθέτει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και κριτήρια· ακολουθεί τους δικούς της κανόνες, όπως ακριβώς και κάθε έργο τέχνης.
Οι καλλιτέχνες έχουν αποτυπώσει, ανά τους αιώνες, τον έρωτα με έργα τέχνης που τον αποθεώνουν σε όλες του τις μορφές: Έρωτας αναγεννησιακός, εξπρεσιονιστικός και υπερρεαλιστικός, έρωτας ομόφυλος και ετερόφυλος, αποτυπωμένος στον καμβά, έρωτας που λειαίνει το κρύο μάρμαρο, τιθασεύει την άγρια υφή του ξύλου και δίνει θέρμη και κίνηση στο μέταλλο. Ο έρωτας μπορεί να πηγάζει από τον απέραντο θαυμασμό για κάποιον άνθρωπο, για τη φύση, για μια ιδέα, ακόμη και για ένα υλικό αντικείμενο. Παρά τις εντάσεις και την διαρκή αγωνία, ο έρωτας θα αποτελεί πάντοτε την κινητήριο δύναμη της ύπαρξής μας.

Συμμετέχουν οι εικαστικοί:

Cécile Balthazard / DIDI – Maria Demetra Mourdjinis / Kostas G. Schnippering / Nikolas Karathanasis / Έλενα Αρσενίδου / Μαρία Βαμβακίδη / Ευαγγελία Βεκιαροπούλου / Ήβη Γαβριηλίδη / Έλενα Γρίβα / Αγγέλα Ευθυμιάδη / Ιωάννα Ζηκίδου / Έλενα Καλαποθάκου / Ιάκωβος Κολλάρος / Άννα Κουνάδη / Αγγελική Κώσταλου / Περικλής Λιακάκης / Αλεξάνδρα Μαϊντά / Νικόλας Μαραβέλιας / Χριστίνα Μαυροπαίδη [ADDMYVIEW] / Δήμητρα Μπακογιαννάκη / Βασιλική Μπλούκου / Αναστασία Νικολάου / Κατερίνα Ξαρχοπούλου / Μαρία Ορφανουδάκη / Αριστέα Παναγιωτακοπούλου / Αχιλλέας Πατούνης / Κωσταντής Σκαντζής / Μαρία Σταμάτη / Σοφία Σταύρου / Μαρία Τζήμα / Ανθή Τσουβαλά / Όλγα Αικατερίνη Τσουρή / Άρια Φωτιάδου / Μαρία Χαλκιά / Ρένα Λυρά Χατζηγεωργίου / Αριστείδης Χρυσανθόπουλος
Την έκθεση συνοδεύει κατάλογος, ο οποίος διανέμεται ΔΩΡΕΑΝ!
ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Concept – Οργάνωση – Επικοινωνία: Δημήτρης Λαζάρου – email: [email protected] // [email protected]

Επιμέλεια & κείμενο έκθεσης: Όλγα Λατουσάκη

Δημιουργικό – Επιμέλεια καταλόγου & εντύπων: Σοφία Παπαδοπούλου
Επιμέλεια video έκθεσης και ραδιοφωνικού σποτ: Τάσος Πέτσας (Tasos P.)
Μεταφράσεις στα Αγγλικά: Μαρία Συρρή
Εγκαίνια: Παρασκευή 14 Φεβρουαρίου, ώρα 20:00 – 22:30

Διάρκεια έκθεσης: 14 έως 26 Φεβρουαρίου

Facebook links της έκθεσης:

https://www.facebook.com/events/537269420222731/
https://www.facebook.com/LazarouMyExhibitions/?modal=admin_todo_tour
https://www.facebook.com/dimitrislazarou1969/

BLANK WALL GALLERY
Φωκίωνος Νέγρη 55,
Αθήνα (Κυψέλη) 113 61
Τ: 21 1405 2138
Email: [email protected]
Ιστοσελίδα: www.blankwallgallery.com

Ώρες λειτουργίας έκθεσης:
Δευτέρα – Τρίτη – Τετάρτη – Παρασκευή: 16:30 – 21:30
Σάββατο: 12:00 – 14:30
Πέμπτη – Κυριακή: ΚΛΕΙΣΤΑ

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

«Περιμένοντας τον ναυτικό» έκθεση της εικαστικού Κοκκινάκη Αικατερίνης

Δελτίο τύπου έκθεσης

Ο πολυχώρος PIRÉE  παρουσιάζει την πρώτη έκθεση για το 2020, της εικαστικού Κοκκινάκη Αικατερίνης με τίτλο «Περιμένοντας τον ναυτικό»
Η έκθεση εγκαινιάζεται την Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2020,στις 19:00, 
(Κάστορος 78, Πειραιάς) και θα διαρκέσει μέχρι και τη Κυριακή 23 Φεβρουαρίου.

Περιμένοντας τον ναυτικό


Πως ορίζεται η απουσία? Να ζεις με κάποιον που είναι απών, ακόμα και όταν πια δεν είναι.. Η Κατερίνα Κοκκινάκη κατάγεται από οικογένεια εν μέρη ναυτική, πατέρας, θείοι, ξαδέρφια. Κάθε γυναίκα-κορίτσι-παιδί ναυτικού έχει βιώσει την απουσία και έχει μεγαλώσει με αυτό το κενό . Μέσα στους εφτά, οχτώ, εννέα ή και παραπάνω μήνες που ταξιδεύει, υπάρχει πολύς χρόνος για να δημιουργήσει κανείς εικόνες που θα καλύψουν το κενό όσων δε βλέπει αλλά του περιγράφονται από το τηλέφωνο, τον ασύρματο, το μειλ.
Με έναν τρόπο αυτός που μένει πίσω βιώνει τη δική του Τζακάρτα, τις Φιλιππίνες, τον Παναμά, το Χονγκ Κονγκ. Έχει σχηματίσει μια ιδανική εικόνα και ξαφνικά μια μέρα ο απών γυρνάει…
Σε αυτή την «εγκατάσταση» περισσότερο, παρά έκθεση, ποικίλες και ετερόκλητες εικαστικές πρακτικές συγκροτούν την ιδέα της «απουσίας». Τα “wall carpets” κάνουν το ντεμπούτο τους, φτιαγμένα με φαντασία για το άγνωστο, κατασκευές με αντικείμενα συμβολικά, σα δωρεές στο βωμό της θυσίας, ξόρκια ή τάματα στην εικόνα της Παναγίας, ιστορίες προσωπικές, αποτυπωμένες σε φανταστικούς, μη πραγματικούς τόπους. «Έχουν αυτή τη διάθεση να μπερδεύουν τις κουλτούρες που άκουσα αλλά τελικά δε τις ξέρω.. και πόσο σημασία έχει τελικά πως πραγματικά είναι η Σιγκαπούρη αφού για μένα υπάρχει ήδη η εικόνα της στο μυαλό μου»
Γλυκόπικρες ιστορίες από φόρουμ ναυτικών, συνοδεύουν τα έργα για να επιβεβαιώσουν φόβους και αλήθειες. Αληθινές αφηγήσεις σε ένα επίπλαστο διάλογο με τις «γυναίκες τους»…. Και κάπου εκεί οι σύγχρονες Πηνελόπες περιμένουν με υπομονή ανάμεσα στα τροπικά αναθήματα, τον άνδρα της ζωής τους.
Μια ιστορία που κουμπώνει τόσο καλά στο Piree, με αποστολέα και παραλήπτη το Porto Leone, έτσι ονόμασε το λιμάνι μας ο Γενοβέζος Πέτρο Βισκόντι μια φορά και ένα καιρό σε ένα χάρτη.
«Αυτή τη στιγμή σου γραφώ από το Dubai στο αεροδρόμιο περιμένοντας τη πτήση για Αθήνα. Και όμως ξέρεις το παράδοξο? Στεναχωρήθηκα που έφυγα από το καράβι, όσο και αν ξέρω πως σε λίγες ώρες θα δω τους δικούς μου, θα μου λείψει … Η οικογένεια που είχα εδώ και τόσο διάστημα.»
(πραγματική αφήγηση με μικρές αλλαγές από φόρουμ ναυτικών)

Η Κατερίνα Κοκκινάκη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977. Αποφοίτησε το 2008 από τη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου με καθηγητή τον Γ.Γκολφινο και παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα χαρακτικής στο εργαστήριο του Ξ.Σαχίνη. Ενώ από το 2000 είχε τελειώσει τις σπουδές της στη σχολή της Διακόσμησης των ΤΕΙ Αθήνας και είχε παρακολουθήσει πρόγραμμα φοίτησης Erasmus στο De Mont Fort University του Leicester στη Βρετανία. Έχει πραγματοποιήσει δυο ατομικές εκθέσεις σε Πειραιά και Θεσσαλονίκη και έχει συμμετέχει σε διεθνή Art Fair και ομαδικές εκθέσεις σε γκαλερί και μουσεία.
www.katerinakokkinaki.gr

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ “Στο Ατελιέ”

Η έκθεση
εγκαινιάζεται την Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2020, στις 19:30, στις Γκαλερί της
Ελληνοαμερικανικής Ένωσης (Μασσαλίας 22, Αθήνα) και θα διαρκέσει μέχρι και το
Σάββατο 1η Φεβρουαρίου.
Ομαδική έκθεση σύγχρονων εικαστικών
Tο Hellenic American College / Hellenic American University και η Ελληνοαμερικανική
Ένωση παρουσιάζουν την ομαδική εικαστική έκθεση «Στο Ατελιέ» σε επιμέλεια της
κριτικού τέχνης Ήρας Παπαποστόλου και του φωτογράφου Μάνου Σπανού. Η έκθεση
εγκαινιάζεται την Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2020, στις 19:30, στις Γκαλερί της
Ελληνοαμερικανικής Ένωσης (Μασσαλίας 22, Αθήνα) και θα διαρκέσει μέχρι και το
Σάββατο 1η Φεβρουαρίου.
Η έκθεση περιλαμβάνει 36 φωτογραφίες του Μάνου Σπανού και έργα ζωγραφικής,
χαρακτικής και γλυπτικής 18 σύγχρονων Ελλήνων εικαστικών. Το φωτογραφικό υλικό
εκτίθεται μαζί με τα έργα που οι καλλιτέχνες φιλοτεχνούσαν στη διάρκεια της
φωτογράφισης. Με τη λογική της καταγραφής της καλλιτεχνικής δημιουργίας και της
λειτουργίας των φωτογραφιών ως ντοκουμέντου, σκοπός της έκθεσης είναι να
παρουσιάσει την αθέατη πλευρά του ατελιέ και της μοναχικής δουλειάς του καλλιτέχνη
από την σύλληψη του έργου έως το τελικό αποτέλεσμα – διαδικασία που είναι συνήθως
άγνωστη στο κοινό και πολλές φορές μυθοποιημένη.
Η επιμελήτρια της έκθεσης Ήρα Παπαποστόλου σημειώνει: «Ο φωτογράφος ‘εισβάλλει’
στον προσωπικό χώρο του καλλιτέχνη και αποτυπώνει τους πειραματισμούς του, τη
σχέση με το μοντέλο του ή με το κατοικίδιό του. Οι καλλιτέχνες δουλεύουν
αποκαλύπτοντας την ‘κουζίνα’ της τέχνης τους – μια κουζίνα ιδιωτική αλλά και λίγο
σκηνοθετημένη. Σκοπός του ινσταντανέ είναι κυρίως το πορτρέτο του καλλιτέχνη εν ώρα
δημιουργίας. Ο φακός καταφέρνει να καταγράψει το βαθμό που ο δημιουργός δίνεται
στην τέχνη του. Η διαφορετικότητα που παρουσιάζουν τα ατελιέ μεταξύ τους είναι σαφώς
αποτέλεσμα των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των καλλιτεχνών και της τέχνης τους».
Συμμετέχοντες καλλιτέχνες Αδριανός, Σύλβια Αντωνιάδη, Βίκυ Γεωργιοπούλου, Αντώνης Γιακουμάκης,
Ευθύμιος Ευθυμιάδης, Βαγγέλης Θεοδωρίδης, Γιώργος Π. Καβούνης,
Χριστόφορος Κατσαδιώτης, Μαριάννα Κατσουλίδη, Κέλλυ, Ανδρέας Κοντέλλης,
Δημήτρης Κρέτσης, Λίλα Μπελιβανάκη, Βιβή Παπαδημητρίου, Αφροδίτη Σεζένια,
Βασίλης Σελιμάς, Νίκος Σίσκος, Μαρία Φιλιππακοπούλου.
Εγκαίνια έκθεσης Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2020, στις 19:30
Διεύθυνση Γκαλερί Ελληνοαμερικανικής Ένωσης (Μασσαλίας 22, Αθήνα)
Διάρκεια έκθεσης 14 Ιανουαρίου – 1 Φεβρουαρίου 2020
Δευτέρα – Παρασκευή: 12:00 – 21:00, Σάββατο: 10:30 – 14:30, Κυριακή κλειστά
Είσοδος Είσοδος ελεύθερη
Πληροφορίες Διεύθυνση Πολιτιστικών Ελληνοαμερικανικής Ένωσης: 2103680052, www.hau.gr/culture

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ «Νίκος Καββαδίας | 11.01.1910 | ένα ταξίδι Τέχνης με αφετηρία τον Πειραιά»

Σάββατο, 11 Ιανουαρίου 2020
ώρα 13:00 έως 16:00

στη Γκαλερί του Νότου

Η Γκαλερί του Νότου, Κουντουριώτου 152 στον Πειραιά
εγκαινιάζει το
Σάββατο, 11 Ιανουαρίου 2020

και ώρα 13:00 – 16:00 την ομαδική εικαστική έκθεση με θέμα :

Νίκος Καββαδίας | 11.01.1910 | ένα ταξίδι Τέχνης με αφετηρία τον Πειραιά

Η έκθεση διαρκεί από 11 Ιανουαρίου έως 1η Φεβρουαρίου 2020

Την έκθεση επιμελείται η ιστορικός Τέχνης Όλγα Λατουσάκη, ενώ για το concept, την οργάνωση και την επικοινωνία της έκθεσης την ευθύνη έχει ο Δημήτρης Λαζάρου.

39 σύγχρονοι εικαστικοί παρουσιάζουν έργα ζωγραφικής και φωτογραφίας σχετικά με τη ζωή και το έργο του ποιητή των θαλασσών, Νίκου Καββαδία.

Η έκθεση εγκαινιάζεται από τον Υπουργό Εσωτερικών και Βουλευτή Επικρατείας κ. Παναγιώτη Θεοδωρικάκο.

Η έκθεση εγκαινιάζεται το μεσημέρι (13:00 – 16:00), δίνοντας την ευκαιρία στο φιλότεχνο κοινό, όχι μόνο να έρθει σε επαφή με την Τέχνη, αλλά και με τον Πειραιά, μια και η Γκαλερί του Νότου βρίσκεται σε νευραλγικό του σημείο, λίγα μέτρα μακριά από το Δημοτικό Θέατρο, το Δημαρχείο και μελλοντικό σταθμό μετρό.

Η ιστορικός Τέχνης και επιμελήτρια της έκθεσης, Όλγα Λατουσάκη επισημαίνει στο κείμενό της για την έκθεση:
Γεννήθηκε στη Ρωσία, μεγάλωσε στον Πειραιά και έζησε σε ολόκληρο τον κόσμο. Ένας ασυρματιστής, ένας διανοούμενος πλήρως εξοικειωμένος με τις σκληρές συνθήκες ζωής των ναυτικών, «ιδανικός εραστής των μακρυσμένων ταξιδιών και των θαλάσσιων πόντων», ένας ταξιδιώτης που όταν μένει ελεύθερος από τις βάρδιες και δεν τριγυρίζει στα κακόφημα μπαρ και σπίτια, διαβάζει Baudelaire, Ουράνη και Καρυωτάκη και μελετά τη ζωγραφική της Σχολής του Παρισιού.
Ο λόγος για τον Νίκο Καββαδία, η αλλιώς Πέτρο Βαλχάλα, Α. Ταπεινό – όπως υπέγραφε αρχικά – «Μαραμπού» – από το ομώνυμο ποίημά του – ή, για τα πιο κοντινά του πρόσωπα, Κόλλια. Ό,τι κι αν λεγόταν από τον κόσμο των Αθηναίων διανοουμένων και των κλασικών ποιητών για τον ίδιο, εκείνος ήταν μια τρυφερή, ευαίσθητη ψυχή. Σύμφωνα, μάλιστα, με τον ζωγράφο και φίλο του, Βασίλη Σπεράντζα, τον οποίο ο ποιητής ενέπνευσε σημαντικά κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Καββαδίας ήταν «μια φωτεινή αχτίδα σε ένα σκληρό κόσμο». Τα καράβια και η θάλασσα αποτελούσαν το πρόσχημά του για το όνειρο, την φυγή από την πραγματικότητα, το μέσον για την άπιαστη έννοια του απείρου.
Φυσικά, στο έργο του διόλου αμελητέα δεν είναι και η έννοια της μοναξιάς και της έλλειψης συντροφικότητας, στοιχείο πολύ κοινό και γνώριμο σε όλους τους ναυτικούς. Η γυναίκα στο έργο του Καββαδία αποτελεί έναν από τους πιο κεντρικούς άξονες και αναφέρεται σε εκείνη τόσο μέσω του θαυμασμού, όσο και μέσω του πάθους, της νοσταλγίας αλλά και συχνά του ανεκπλήρωτου. Τα ποιήματα «Φάτα Μοργκάνα», «Μαραμπού», «Γυναίκα», «Αντινομία», «Θεσσαλονίκη» εμπεριέχουν έντονα τη γυναικεία παρουσία και την αίσθηση της απουσίας και της αναζήτησης μιας χαμένης ή άγνωστης αγάπης.
Για τον Σεφέρη, ο Καββαδίας ήταν ο καλύτερος χειριστής της ελληνικής γλώσσας. Τα μέρη του πλοίου, τα λιμάνια και τα φυσικά φαινόμενα περιγράφονται με μέσα φανερά επηρεασμένα από λογοτεχνικά κείμενα πολύ παλαιότερων συγγραφέων. Φαίνεται πως η διασταύρωση του ψημένου στην αρμύρα της θάλασσας ναυτικού και του θαυμαστή Ελλήνων και ξένων “poètes maudits”, το μείγμα λαϊκότητας και εκλεπτυσμού συνέθεσαν μια νεορομαντική γραφή με έντονα ρεαλιστικά στοιχεία και ναυτικούς ιδιωματισμούς, διαφοροποιώντας τον Καββαδία από την γνωστή έως τότε ποίηση και θέτοντάς τον σε πλήρη αντιδιαστολή με τον αριστοκρατισμό και την πλήξη, με μια κουλτούρα άνευ προηγουμένου.
Ο Καββαδίας έπλεε τότε σε επικίνδυνα νερά, αυτή τη φορά μεταφορικά. Την εποχή του ’40, θέματα όπως τα ναρκωτικά, οι πόρνες, τα αφροδίσια, ο ρατσισμός προς τους έγχρωμους και η προστυχιά των λιμανιών της εποχής ήταν απορριπτέα και δακτυλοδεικτούμενα. Σε αυτά τα χρόνια, με την παράλληλη σκληρή εμφύλια διαμάχη, η ποίηση του Καββαδία και συγκεκριμένα η συλλογή «Πούσι» χαρακτηρίστηκε, μεταξύ άλλων και από το δημοσιογράφο και κριτικό της εποχής Αιμίλιο Χουρμούζιο, ως «ποίηση της φυγής», απολιτίκ και αποσπασμένη από την πραγματικότητα. Εύκολες ετικέτες από όσους δεν αισθάνονταν το θαμπό σε μια εποχή αμιγώς ομιχλώδη.
Η επαφή του ποιητή με την τέχνη δεν τελείωσε φυσικά στη μελέτη και τις συγγραφικές επιρροές. Λόγω της έντονης εικονοποιίας του έργου του, η ποιητική του συλλογή «Πούσι», είναι πλαισιωμένη εικαστικά από ξυλογραφίες του Μόραλη, του Τάσου, του Βακαλώ, του Κορογιαννάκη, του Δήμου και πολλών άλλων. Στο εξώφυλλο της ποιητικής συλλογής του, «Τραβέρσο» δεσπόζει έργο του Γιάννη Μόραλη, ενώ έργα του Γιάννη Τσαρούχη, παιδικού φίλου και συμμαθητή του Καββαδία, έχουν συνδιακοσμήσει την ποιητική συλλογή «Πούσι», αλλά και ένα από τα πεζά του ποιητή, τη «Βάρδια». Πολλά από τα ποιήματά του μελοποιήθηκαν αργότερα από μεγάλους συνθέτες, όπως οι Θάνος Μικρούτσικος, Γιάννης Σπανός, Δημήτρης Ζερβουδάκης, Μαρίζα Κωχ κ.α., οι οποίοι κατάφεραν να κάνουν τους στίχους του Καββαδία να τραγουδιούνται έως και σήμερα. Ο ίδιος έφυγε στις 10 Φεβρουαρίου του 1975, μην προλαβαίνοντας να ζήσει την απήχηση που πάντοτε ήλπιζε να έχει η ποίησή του στο ευρύ κοινό.
Θα ήταν λάθος μεγάλο να θυμόμαστε το Νίκο Καββαδία ως έναν «ναυτικό ποιητή» ή έναν «θαλασσόλυκο με καλή πένα». Η επιφανειακή θεματογραφία του ίσως να ήταν η θάλασσα, ο λόγος του όμως διαπερνά τον αναγνώστη, τον κάνει να ξεχάσει τις άγνωστες λέξεις και τους ναυτικούς όρους και να γοητευτεί από την αλήθεια του. Λανθάνον θέμα αποτελούσε πάντα η ουτοπία· η προσωπική ουτοπία του ποιητή με την οποία ο ίδιος σπρώχνει τους ανθρώπους προς την τόλμη, το θάρρος και την αναζήτηση. Όπως, εξ άλλου, έχει πει και ο μεγάλος συνθέτης και άνθρωπος Θάνος Μικρούτσικος, «αν παρομοιάζαμε τον Καββαδία με έναν εικαστικό πίνακα, ο πίνακας μπορεί να ήταν γεμάτος με ναύτες και καράβια ρεαλιστικά ζωγραφισμένα, όμως σίγουρα κάποιο από τα ψάρια θα πετούσε έξω από το νερό».

Συμμετέχουν οι εικαστικοί:

Lydia Z., Zaxaroula Bongard, Αθανασία Αγοραστίδου, Βασιλική Αντωνοπούλου, Ρένα Βαλλιάνου, Ρούλα Βασιλάκη, Λίζα Μέρλιν Βασιλάτου, Φανή Γαβαλά, Παλίντα Γεωργουλάκου, Μαρία Διακοδημητρίου, Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης, Έλενα Καλαποθάκου, Λεωνίδας Καμπανάκης, Μαρία Καραγεωργίου, Αθηνά Κάρκα, Δομνίκη Καστανάκη, Γιώργος Καστανάκης, Στέλλα Κατεργιαννάκη, Χριστίνα Κατεργιαννάκη, Δώρα Κεντάρχου, Ιάκωβος Κολλάρος, Γιάννης Κόρμπος, Αγγελική Κώσταλου, Νίκος Λεοντόπουλος, Νίκη Μιχαηλίδου, Δήμητρα Μπακογιαννάκη, Αγγελική Μπόμπορη, Όθωνας Ξενικουδάκης, Αριστέα Παναγιωτακοπούλου, Καίτη Πανάγου, Μαριέττα Παπαγεωργίου, Σουζάνα Παπακαλιάτη, Αγγελική Παπακωνσταντίνου, Δώρα Πασαλόγλου, Κατερίνα Σακελλαρίδη, Αθηνά Τζέη, Μαίρη Τριβιζά, Ελένη Τσιλιλή, Όλγα – Αικατερίνη Τσουρή
Την έκθεση συνοδεύει κατάλογος 16 σελίδων, ο οποίος διανέμεται ΔΩΡΕΑΝ!
Την ημέρα των εγκαινίων θα παρουσιαστεί PERFORMANCE σε επιμέλεια της βραβευμένης σκηνοθέτιδας και ηθοποιού Μαρίας Κατσιώνη στην οποία εκτός της ίδιας συμμετέχουν οι ηθοποιοί Γεωργία – Ταϋγέτη Καραμέρου και Χρήστος Γλυκός.

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Concept – Οργάνωση – Επικοινωνία: Δημήτρης Λαζάρου – email: [email protected] // [email protected]

Επιμέλεια & κείμενο έκθεσης: Όλγα Λατουσάκη

Δημιουργικό – Επιμέλεια καταλόγου & εντύπων: Σοφία Παπαδοπούλου
Επιμέλεια video έκθεσης και ραδιοφωνικού σποτ: Τάσος Πέτσας (Tasos P.)
Μεταφράσεις στα Αγγλικά: Μαρία Συρρή
Εγκαίνια: Σάββατο 11 Ιανουαρίου και ώρα 13:00 – 16:00

Διάρκεια έκθεσης: 11 Ιανουαρίου έως 1η Φεβρουαρίου 2020

Facebook links της έκθεσης:
https://www.facebook.com/LazarouMyExhibitions/?modal=admin_todo_tour
https://www.facebook.com/dimitrislazarou1969/

Γκαλερί του Νότου
Κουντουριώτου 152
18535 Πειραιάς
τ.: 210 4122912
[email protected]
www.facebook.com/GalleryTouNotou/
www.instagram.com/gallerytounotou_kapsiotis/145 62
Ώρες λειτουργίας:
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή 10:00 – 14:00 & 17:00 – 21:00
Τετάρτη, Σάββατο 10:00 –15:00

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Chili X-mas Bazaart 2019: Δεκάδες εικαστικοί δημιουργοί προτείνουν τέχνη για τα Χριστούγεννα

Δεκάδες εικαστικοί δημιουργοί σας προσκαλούν σε ένα εντυπωσιακό bazaar με γνήσια έργα τέχνης, που θα λάβει χώρα στην Chili Art Gallery (Δημοφώντος 13-15 Θησείο 11851, Αθήνα) και θα εγκαινιαστεί την Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 19.00 – 23.00 με την παρουσία όλων των καλλιτεχνών.

Στην πρωτότυπη έκθεση συμμετέχουν με έργα Ζωγραφικής, Χαρακτικής, Φωτογραφία, Κόσμημα, Εικαστικό Αντικείμενο, Κατασκευές, Αγιογραφία κ.α., οι εικαστικοί καλλιτέχνες: Στέλλα Βαρδάκη, Αλέξανδρος Βαρελίδης, Φρόσω Βυζοβίτου, Άννα Γκιώτη, Ελένη Γιούργου, Αριάδνη Ευαγγελίου Ραχιώτη, Μαρία Ελένη Θαλασσινού, Γιώτα Καλαφάτη, Μίνα Κουζούνη, Βαλεντίνη Μαυροδόγλου, Κατερίνα Μαχαίρα, Ιωάννης Μονογυιός, Λήδα Νικολαΐδη, Μαρία Ντάρλα, Χριστίνα Παναγιωτίδου, Ηλίας Παπαστεργίου, Νίκος Πολυχρονόπουλος, Έλενα Ρουμάνη, Θανάσης Τασιάς, Σοφία Τασχουνίδου, Πέλη Χατζηβασιλείου, Τίνα Μάσχα.

Την επιμέλεια και τον συντονισμό υπογράφει η Εικαστικός Βαλεντίνη Μαυροδόγλου, ενώ την διοργάνωση και την σύλληψη του project ο Επιμελητής Πάρης Καπράλος.

“ Το πρωτότυπο project βασίζεται στην ιδέα ότι τα ιδανικότερα δώρα είναι έργα και αντικείμενα τέχνης, καθώς εκφράζουν τα συναισθήματα μας με ιδανικό τρόπο, ενώ αποτελούν ένα δώρο με διάρκεια ζωής και τη δυνατότητα να επηρεάσουν θετικά τις ζωές των προσώπων στα οποία θα δωρηθούν ”, επισήμανε σε δήλωσή του ο κ. Καπράλος.

Ώρες /Μέρες: Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 19.00 – 23.00, Σάββατο 28 & Κυριακή 29 Δεκεμβρίου 11.00 – 19.00 με ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟ για το κοινό.

Σχετικά με την Chili Art Gallery
Η Chili Art Gallery ιδρύθηκε το 2010 και βρίσκεται στο Θησείο δίπλα στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων «Μελίνα», μια ανάσα από το πιο ζωντανό σημείο της πόλης μας, το Γκάζι.Αποτελεί έναν πολιτιστικό χώρο, όπου οι φιλότεχνοι και το κοινό γενικότερα μπορούν να έρχονται σε επαφή με όλες τις μορφές της Σύγχρονης Τέχνης. Βασικός στόχος της Chili Art Gallery είναι η υποστήριξη ανερχόμενων αλλά και καταξιωμένων Ελλήνων και Ξένων Καλλιτεχνών. Ανακαλύψτε περισσότερα: chiliart.gr

Χορηγοί Επικοινωνίας:
Arts & Antiques CCR | www.artsantiquesccr.gr
Polis Magazino | www.polismagazino.gr

Χορηγός Φωτογράφισης:
Studio Kotsireas | www.studiokotsireas.gr
Chili Art Gallery
Δημοφώντος 13-15, 11851 Θησείο, Αθήνα
Τηλ.2107292564, 6936755599
email: [email protected]
www.chiliart.gr

Ατομική έκθεση ζωγραφικής ΜΑΡΙΑ ΜΠΑΧΆ CELESTIAL VIEWS/ ΟΥΡΑΝΙΕΣ ΑΠ-ΟΨΕΙΣ

Ατομική έκθεση ζωγραφικής
ΜΑΡΙΑ ΜΠΑΧΆ
CELESTIAL VIEWS/
ΟΥΡΑΝΙΕΣ ΑΠ-ΟΨΕΙΣ
Το Ιδρυμα Εικαστικών Τεχνών Τσιχριτζή, Κασσαβέτη 18, Κηφισιά
παρουσιάζει την Παρασκευή 20 Δεκεμβρίου και ώρα 7:00-10:00μμ.,


τα εγκαίνια της έκθεσης εικαστικών της Μαρίας Μπαχά ,
που φέρει τον τίτλο “Celestial Views/Ουράνιες Απ-Όψεις”.
Η κριτικός τέχνης-art curator Ειρήνη Περσίδου γράφει μεταξύ άλλων για το έργο της
Μαρίας Μπαχά:
“Ο θεατής αλληλεπιδρά με τη σειρά των έργων της Μαρίας Μπαχά με τίτλο “Hydro
experiences” (Εμπειρίες Νερού), “Sky experiences”(Εμπειρίες Ουρανού) και “Lagoon
Nebula”(Νεφελώδη Λιμνοθάλασσα), γίνεται μέρος αυτών, στέκεται και οραματίζεται.
Η δημιουργός, αποθεώνει στο έπακρο το φυσικό τοπίο, βρίσκοντας την πραγματική της
ταυτότητα σε ένα ιδιαίτερο υλικό, το υγρό γυαλί. Η γραφή της αυθόρμητη, καθαρή, άκρως
χειρονομιακή, χαρακτηρίζεται ως αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Στα έμπειρα χέρια της
πλάθει το ιδιαίτερο αυτό υλικό, τιθασσεύει το ρευστό στοιχείο, δίνοντας διαφορετικές μα-
τιέρες, βάθη και αισθήσεις. Και μέσα από την τελευταία της δουλειά αυτό θέλει να πετύ-
χει. Μια αισθητηριακή προσέγγιση της ανθρώπινης ύπαρξης.”
Μέρος των εσόδων θα διατεθεί στο Χαμόγελο του Παιδιού και σε Φιλοζωικό Σωματείο.
Διάρκεια Έκθεσης : 20 έως 24 Δεκεμβρίου 2019
Ημέρες και ώρες λειτουργίας: Σάββατο, Κυριακή, Δευτέρα, Τρίτη, 11:00πμ-18:00μμ

Υπεύθυνος διοργάνωσης: Μαρία Μπαχά

Τηλ. Επικοινωνίας: 6942925080, 6943188295
Υπό την αιγίδα της UNESCO Βορείων Προαστείων.
ΚΑΣΣΑΒΕΤΗ 18, 145 62 ΚΗΦΙΣΙΑ, ΤΗΛ: 210 80 19 975