Ποίηση στην εποχή της εκποίησης : « Η ομάδα των ποιητών, γιορτάζει 10 χρόνια δράσεων, συνδυάζοντας μουσική, εικαστικές & αναπαραστατικές τέχνες »

Ποίηση στην εποχή της εκποίησης

Η «ποίηση στην εποχή της εκποίησης» είναι ομάδα ποιητών που πιστεύουν ότι η ποίηση δεν είναι μόνο προσωπική υπόθεση. Ξεκίνησε τη δράση της τον Μάιο του 2010, με τη δημιουργία του ανοιχτού ιστότοπου δημοσίευσης ποιημάτων http://ekpoiisi.blogspot.com/ Η ομάδα έχει οργανώσει αρκετές ανοιχτές αυτοσχεδιαστικές βραδιές σε διάφορους χώρους στο κέντρο της Αθήνας. Συνδυάζει την ποίηση με τη μουσική, τις εικαστικές και αναπαραστατικές τέχνες.

Από το 2011 μέχρι το 2018 επιμελείτο ζωντανή ραδιοφωνική εκπομπή στο δημοτικό ραδιοφωνικό σταθμό Ηρακλείου Αττικής «Επικοινωνία», 94fm. Έχει συμμετάσχει σε δημόσιες δράσεις όπως η Μέρα δρόμου, η Διαμαρτυρία των ποιητών κ.ά. Το Μάρτιο του 2011 πήρε μέρος στην έκθεση «Εικονοποίηση» που διοργάνωσε στο ίδρυμα Κακογιάννη ο «Ορίζοντας γεγονότων» και στις αρχές του 2012 η συνεργασία αυτή συνεχίστηκε με τη συμμετοχή στις εκθέσεις «Ουτοπία » και «Ερωτοπία». Η «ποίηση στην εποχή της εκποίησης» πήρε μέρος στο Φεστιβάλ Αντίστασης των κατοίκων της Κερατέας τον Απρίλιο του 2011. Είχε παρέμβαση τον Ιούνιο του 2011 στο κίνημα του Συντάγματος με μοίρασμα έντυπων ποιημάτων και απαγγελίες.

Στις αρχές του 2013 κυκλοφόρησε η συλλογή ποιημάτων «ποίηση στην εποχή της εκποίησης» (εκδόσεις Άπαρσις), που περιέχει δύο ποιήματα που ο κάθε ποιητής ή ποιήτρια θεωρεί ως αντιπροσωπευτικά του ή πιο ταιριαστά με την εποχή που διανύουμε. Στις 21-3-2013, παγκόσμια ημέρα ποίησης, οργάνωσε μεγάλη εκδήλωση-παρουσίαση του βιβλίου στο ελεύθερο αυτοδιαχειριζόμενο θέατρο Εμπρός. Η ομάδα «ποίηση στην εποχή της εκποίησης» είναι εκ των εμπνευστών και βασικών διοργανωτών της «Γιορτής της Ποίησης», που έγινε στη Δονούσα 28-29 Αυγούστου 2015 και 21-23 Αυγούστου 2016. Τον Οκτώβριο του 2015 και τον Ιούνιο του 2016, συμμετείχε στο Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας στην Ακαδημία Πλάτωνος και τον Οκτώβριο του 2017 στο Φεστιβάλ των Κοινών στην ΑΣΚΤ. Στις παραστάσεις που παρουσίασε τον Ιούνιο 2016 και τον Ιούνιο του 2017 στο φεστιβάλ BBQ στη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας, προέκτεινε κι άλλο τους πειραματισμούς της στην επαφή της ποίησης με τις άλλες τέχνες. 

Από το 2014 μέχρι και σήμερα οργανώνει τις Τετάρτες στα μέρη του Κεραμεικού τις “ποιητικές αγρυπνίες”, όπου συναντώνται τα διάφορα ποιητικά ποτάμια της πόλης. Τον Απρίλιο του 2020, εν μέσω καραντίνας, μεταμόρφωσε σε βιντεοποίημα το “Όσο μπορείς” του Κ. Π. Καβάφη σε συνεργασία με την καλλιτεχνική ομάδα GlitchA. Στις ποικίλες δράσεις της ομάδας, η προσωπική δημιουργία πλέκεται με τη συλλογική και το ζητούμενο δεν είναι μια ποίηση για την εποχή, αλλά «η ποίηση στην εποχή της», λόγος και πράξη μαζί.

ΠΟΙΗΤΕΣ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ:

Ανδρικοπούλου Νίκη

Άθνσπλος Πάνος Λάμπος

Αργυρίου Ιωάννα

Αρματά  Ιώ

Βατίστας Ανδρέας

Βατίστα Στέλλα

Βέρδη Καρίνα

Γερογιάννης Γιάννης

Γκόλια Μαρία

Δάρας Αλέξης

Ευθυμίου Τζίμης

Καπετανάκος Γιώργος

Καπράλος Βασίλης

Μικέλης Αντώνης

Μιχελής Πάνος

Μπιρμπίλη Ανδριάνα

Παπαδόπουλος Αντώνης

Παπαδόπουλος Θεοχάρης

Παπανδρεοπούλου Μαρία

Προδρομίδου Σελένα

Ρεβύθη Αγάθη

Ρέμπελου Φαίη

Τερζής Νίκος

Φιλελές Δημήτρης

Για το FiloxeniArt

Agathi Revithi

“Η ΑΝΟΙΞΗ ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΑ ΜΑΣ ΦΕΡΕΙ” Έλενα Πίνη

Το βίντεο από την εκπομπή της Πρωτομαγιάς:

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3776352785740467&id=1962962963919663&anchor_composer=false

Το σύννεφο πια πέρασε
και στάλαξε βροχή,
στη γη μας τη φτωχή.
Ανθίζουν τριαντάφυλλα,
τ’ αηδόνια κελαηδούν.
Τι ήρθαν να μας πουν…

Κανείς δεν ξέρει,
η άνοιξη τι άλλο θα μας φέρει.

Ο χρόνος μας πια κύλησε
και άλλαξε εποχή,
μα μένει η ενοχή.
Γεμίζουν πεζοδρόμια,
οι νέοι τραγουδούν.
Τον έρωτα υμνούν.

Κανείς δεν ξέρει,
η άνοιξη τι άλλο θα μας φέρει.

Έλενα Πίνη

https://www.filoxeniart.com/1%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82-fil/

“Μάης απάνεμος” Παναγιώτα Αντωνακοπούλου

Το βίντεο από την εκπομπή της Πρωτομαγιάς:

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3776352785740467&id=1962962963919663&anchor_composer=false

Αποκληρώθηκαν πολλοί Απρίληδες μέχρι να φανείς .
Χειμώνες .
Χωρισμοί σε κουρασμένα σώματα .
Να σύρω θέλω ένα χορό , μες της ανάσας σου την ίριδα και των μαλλιών σου τη σκια .
Να σε γραπώσω απ ΄ τα στήθια της αγάπης έως του ήλιου τα χείλη .
Να σου καρφώσω μια Πρωτομαγιά ευθύς στων ματιών σου τις πλάτες και να σε βυθίσω σ΄εκείνη την λιμνούλα .
Ναι , σ΄εκείνη την λιμνούλα που ζωγραφίζαμε έφηβοι και ξαναμμένοι .
Στη νιότη εκείνη ,που μας υποσχόταν το ”αιώνια μαζί ” , θορυβώντας σ΄ αυτό το ” πλασμένος για σένα ” ολόκληρη την νύχτα .
Στα σπασμένα όνειρα που μούσκευαν τον ύπνο μου μαζί με το στόμα σου και στα ζεστά ακροδάχτυλά σου που ψιθυρίζαν τ΄όνομά μου και οι απαλές σου φλέβες τραγουδούσαν γύρω
απ ΄το φιλί τον έρωτα της ζωής .
Εκεί , εκεί γνώρισα τον έρωτά σου μια Πρωτομαγιά .

https://www.filoxeniart.com/1%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82-fil/

“ΛΑΦΥΡΑ” Γεωργία Δαλιάνα

Το βίντεο από την εκπομπή της Πρωτομαγιάς:

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3776352785740467&id=1962962963919663&anchor_composer=false

“ΛΑΦΥΡΑ”
Γεωργία Δαλιάνα

Στα κατάκλειστα λόγια υπνοβατούν οι δρόμοι

Οι σκοτεινές ρίζες δένονται με κλωστή

Το κενό, το κενό επιβάλλεται αθροιστικά

Τα σπίτια καίγονται και χωρίς μαρτύρους.

Ενα βουνό από λάσπη βλέπει με τα μάτια μας

Ο Πόνος είναι Απόσταση

Όχι , δεν υπάρχουν φωνές

Η Σιωπή γεννιέται απο το φόβο

πρόθυμη για όλες τις μοίρες

Η Πέτρα ζωγραφίζει τη γλώσσα

Ανατινάζει κυριολεκτικά το λόγο .

Αυτό που γυμνωνει τη ψυχή διαθλάται στους νερόλακους

σαν φίδι

Στης θάλασσας το Ανέστιο κλάμα γονατίζει το φως του δειλινού

απ’ την κλειστή πλευρά του παραθύρου μπαινοβγαίνει η ματωμένη όστρια

Κάθε τραύμα διασχίζει τη σιγή , γίνεται θόλος

Στο χέρι των παιδιών το νερό είναι διάφανο

για να γνωρίσουμε τους νεκρούς μας

Το αυριανό φορτίο είναι οι θύελλες

Φερμένο απο βαθιές ουλές ,το φοβερό βουητό των ονομάτων

Μην κοιτάς

Στο νυχτερινό ουρανό ανατέλλει η Αμπωτις

Έτσι ή αλλιώς αθόρυβα μας εκτελεί η λησμονιά .Αμορφη μάζα .

Ενα κελί απο φως ,

το ζεστό σου σώμα

σκεπάζει ενα τρυφερό πρόσωπο

έναν παγετό στις φλόγες

Η Αγάπη είναι ύφασμα

Χα χα

Η αγάπη είναι ύφασμα η ενα είδος ευφυίας

Των επίπλων !

Η Υποκρισία ενα βαθύ ποτάμι στη μέση του τραπεζιού

με τα ελάφια της αυγής σφαγμένα στο μετάξι .

Το αποτύπωμα όλων των Πραγμάτων το ορίζει η Νύχτα και η Ερημος

δεν υπάρχουν ταξίδια μέσα στις φωνές

μόνο ένα αιματοβαμένο θάμπωμα που σβήνει το κερί των νοημάτων

καθώς το σέρνει η σταγόνα της βροχής

Να αφήσεις τα σκυλιά ελεύθερα .Να σκοτεινιάσει

με τα παλιά καρφιά κοιμάται η μνήμη , έσχατη ξενιτιά

Οι σκοτεινές ρίζες δένονται με κλωστή

στα σύνορα του Εγώ , στ’ αρχαία τείχη

Μην κοιτάς

δρόμοι φαντάσματα και ξεραμένα ούρα στις αυλές , σαν φεγγαρόσκονη

είχαμε είχαμε λέξεις μα τις πήρε ο Άνεμος

Πάνω απ’ τα στοιχειωμένα σπίτια

Κάθε γκρεμός το δικό του χάραμα

και οι απόψεις σας περί φάρσας . Κυρίως αυτό .

Να αφήσεις τα σκυλιά ελεύθερα

να σκοτεινιάσει

Ενα βουνό από λάσπη βλέπει με τα μάτια μας…

Με το λυγμό της πεταλούδας καταφθάνει η Άνοιξη

σαν στόμα αχόρταγο

Και μνήμα .

Georgia Daliana

https://www.filoxeniart.com/1%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82-fil/

“Το ”σύνθημα” της μικρής Ζωής” Γαβρίλης Ιστικόπουλος

Το βίντεο από την εκπομπή της Πρωτομαγιάς:

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3776352785740467&id=1962962963919663&anchor_composer=false

“Το ”σύνθημα” της μικρής Ζωής”
Γαβρίλης Ιστικόπουλος

Μια μέρα, μια Πρωτομαγιά,
η μικρή Ζωή
κατέβηκε στους δρόμους
κι άρχισε να φωνάζει…
Ανάμεσα στα πολλά,
έλεγε πως δεν ήθελε
με τίποτα να μεγαλώσει.
Και συνέχιζε να φωνάζει.

Μια μεταξένια, μυρωδάτη,
πρωτόγνωρη δροσιά
γέμισε τότε τον αέρα…
Ο φακός πρέπει να την ”έπιασε”
πάνω στο πρώτο Άλφα
Από τότε, κάθε Πρωτομαγιά,
κάθε μέρα, κάθε λεπτό,
ψάχνω τη μικρή Ζωή.

Αφού από τότε,
το υπόλοιπο σύνθημά της
το φωνάζει με την ίδια φωνή
έξω απ’ την πόρτα της καρδιάς μου.
”Α-φήστε με να ζήσωωω!”

Γαβρίλης Ιστικόπουλος

https://www.filoxeniart.com/1ος-πανελλαδικός-διαγωνισμός-ποίησης-fil/

“Πρωτομαγιά” Μάρθα Κανάρη

Το βίντεο από την εκπομπή της Πρωτομαγιάς:

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3776352785740467&id=1962962963919663&anchor_composer=false

“Πρωτομαγιά”Μάρθα ΚανάρηΑχολόγαγε η άνοιξη κι ο Μάης κατακόκκινος έσταζε ιδρώτα.Ο αδερφός σημάδευε τον αδερφόκι όσα ποτά ήπιαν αντάμα έγιναν κώνυο ,στης μιας στιγμής τ” ανάθεμα.Μάνα εδώ , μάνα κι εκεί…Ποιο δάκρυ να ποτίσει πρώτο τα λούλουδα του Μάη?Ποιας η αλμύρα θα κάψει πρώτη,την άνοιξηπου δεν πρόλαβε να ανθίσει?Μάρθα Κανάρη1 Μαίου 2020

https://www.filoxeniart.com/1ος-πανελλαδικός-διαγωνισμός-ποίησης-fil/

“Κόκκινο γαρύφαλλο!” Νίκη Ρεπάνη

Το βίντεο από την εκπομπή της Πρωτομαγιάς:

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3776352785740467&id=1962962963919663&anchor_composer=false

Κόκκινο γαρύφαλλο.
Σε έφεραν από ένα μακρινό ταξίδι στην Περσία, από τους κήπους κάποιου σάχη.
Ήσουν μυρωμένο με ακριβά αρώματα,
μεγαλωμένο σε θεσπέσια χώματα,
ποτισμένο με νερό της αρνησιάς.
Ήρθες να στολίσεις το πέτο του ποιητή,
να ανθίσεις φωτίζοντας τα μπαλκόνια,
να ομορφύνεις τις ψυχές.
Ευλαβικά σκεπάζεις τώρα
τα κρύα μάγουλα
εκείνων που σε λάτρεψαν,
που σε τραγούδησαν,
που κρατώντας σε στις χούφτες τους
χόρευαν στην Ειρήνη
ποτίζοντας με το αίμα τους
το δέντρο της Ελευθεριάς.
Αθάνατοι όσοι σε κρατούν στα χέρια και λυγίζουν.
Στη ματιά τους σβήνοντας είναι το κόκκινο χρώμα σου,
του έρωτα για την Ελευθερία!

https://www.filoxeniart.com/1ος-πανελλαδικός-διαγωνισμός-ποίησης-fil/

“Ο Δυνάστης” Στεφανία Γκουρνέλου

Το βίντεο από την εκπομπή της Πρωτομαγιάς:

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3776352785740467&id=1962962963919663&anchor_composer=false

ο Δυνάστης
Δυνάστης Ψυχών σε σκλαβοπάζαρο ονείρων.
Εντολοδόχος.
Αυτόχειρας καταδικασμένος ισόβια.
Καλά θαμμένος στο κελί το άφωτο.
Βρήκε παραθύρι ξεσφράγωτο και γέμισε αίμα ψυχρό κάθε στιγμή της ζωής τους.
Τον βάπτισαν φόβο, μα το αρνήθηκε τ’όνομά του κείνο.
Ξενιτευτής ασκητικός, πήδησε απ’τον πέτρινο βράχο και πνίγηκε σε θάλασσα ανθρώπινων ψυχών.
Έπαιρνε μορφές που σκοτείνιαζαν το βλέμμα τόσο, που το φώς εχθρός τους φάνταζε.

https://www.filoxeniart.com/1ος-πανελλαδικός-διαγωνισμός-ποίησης-fil/

“Αλήθεια” Νίκη Μητσάκου

Το βίντεο από την εκπομπή της Πρωτομαγιάς:

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3776352785740467&id=1962962963919663&anchor_composer=false

Αλήθεια
Η αλήθεια είναι σαν τα αστέρια
Πρέπει να σβήσουν τα φώτα για να φανει
Η αλήθεια είναι σαν την σιωπη
Πρέπει να πάψουν τα λόγια για να την ακουσεις
Η αλήθεια είναι σαν την ομορφιά
Πρέπει να λείψουν τα φτιασιδωματα για να την δεις.

https://www.filoxeniart.com/1ος-πανελλαδικός-διαγωνισμός-ποίησης-fil/

“Γνέψιμο δενδροκορφών” Maria Anagnostopoulou

Το βίντεο από την εκπομπή της Πρωτομαγιάς:

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3776352785740467&id=1962962963919663&anchor_composer=false

Ευλογία δαίμονα η ανάσα που βγάζω στο φιλί θανάτου μου, στερνή ματιά μαντήλι συλλέγει σταγόνες αίμα μάταια λόγια πρόσφυγες αρκούνται να στεγάσουν σε αντίσκηνο τα σκεβρωμένα κουφάρια του παρελθόντος με μόνη μακρινή ελπίδα το πορτοκαλί του ήλιου που χαϊδεύει τα πλευρά του βουνού σαν θέλει να το ξυπνήσει στην ώρα της αλήθειας. Μην περιμένεις χαιρετίσματα από το γνέψιμο των δενδροκορφών, πενθούν τη κατάντια των ερωτευμένων. Αηδόνια ζήτα, μόνο τούτα ξέρουν πώς να φωνάζουν ξενιτιά,μόνο τούτα αγάπη βγάζουν απ’ τα λαρύγγια. Εκεί στάσου προσοχή, ψέλλισε το ΠΙΣΤΕΥΩ και κλάψε,τα χέρια σου δέσε σταυρωτά και καρτέρα, ξέρει η καρδιά όταν μάθει στον πόνο πότε χρειάζεται γαλήνη.

Maria Anagnostopoulou 27-4-17Το ποίημα είναι κατοχυρωμένο

https://www.filoxeniart.com/1ος-πανελλαδικός-διαγωνισμός-ποίησης-fil/