Ο συγγραφέας Σπύρος Αυλωνίτης συναντάει τη Μαντλίν

Μια όμορφη συζήτηση που έγινε στην αίθουσα της «Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών» ανάμεσα στο συγγραφέα και ποιητή Σπύρο Αυλωνίτη. Η συνάντηση έγινε λίγο πριν την επικείμενη παρουσίαση του νέου του βιβλίου «Ο Φάρος» στις 19/3 ημέρα Δευτέρα και ώρα 7:00μμ

(περισσότερα…)

Στην ανελευθερία του «φαίνεσθαι»

Περιορίστηκε η σκέψη
κι ο λόγος υποβαθμίστηκε.
Κυριάρχησε η εικόνα.
Εγινε η Αξία της τυραννική.
Ψυχές συζούν μα δεν μπορούν
ν΄ ανακαλύψουν η μία την άλλη.
Ναρκώθηκαν…
Υποθηκεύτηκαν κι αυτές
στην ανελευθερία του »φαίνεσθαι».

Μαντλίν

ΛΥΚΑΥΓΕΣ

ΛΥΚΑΥΓΕΣ

Σε άλλου κόσμου γειτονιά περιπλανήθηκα τούτες τις μέρες ακολουθώντας μονοπάτι άγνωρο, ώσπου ένας μπαξές γεμάτος μάτια γελαστά κι ανθομύριστες ψυχές μπροστά μου ξετυλίχτηκε.

Σάστισα στο φως αυτής της οπτασίας! Καθάριες, φωτεινές εικόνες και χέρια που απλώνονταν, στον κήπο τους με προσκαλούσαν να περάσω.  Σπάνια αρώματα πλημμύριζαν τη γειτονιά αυτού του άλλου κόσμου. Ήταν εκεί, ο ουρανός πιο λαμπερός, λες κι είχε γεννηθεί εκεί ο Ήλιος μαζί με μιαν Αυγή γεμάτη ελπίδες. Με ευγενικής καρδιάς τα πλούτη είχαν τον τόπο τούτο σπείρει και τον κρατούσαν ανοιχτό.                                                                                                 Πέρα, μακριά, σ’ έναν κόσμο πυροτεχνημάτων σέρνονταν μαγισσών σκιές και δράκοι, κενόδοξες καρικατούρες.  Δίχως κανέναν δισταγμό εκούσια εξορίστηκα απο κει, στην φωτόσφαιρα μετανάστευσα νέων ψυχών εκεί, που γεύτηκε η Αγάπη μου την αγκαλιά της καρδιάς τους.                                                                                                                     Σε τέτοιες γειτονιές τώρα ευδοκιμώ κι απελευθερωμένη πια..

ΖΗΤΩ Η ΔΙΑΦΟΡΑ Φωνάζω. Μαντλίν.

Χαμόγελο

Σκορπίζει το χαμόγελο οράματα, όταν η νυχτιά κυκλώνει την ψυχή. Σαν από μόνο του να θέλει, ανάσα να της φυσήξει να την κρατήσει στη ζωή. Στο στέρνο της μουδιασμένο ακουμπά, σαν ονειρεύεται ξέφωτα και μέρες στολισμένες. Χωρίς αιτία χαίρεται, τις γελασμένες προσδοκίες στην έξοδο συνοδεύει. * Αναριγούν της ψυχής τα χείλη, καθώς με θέρμη το χαμόγελο της γνέφει γλυκά. Με τούτο το φίλημα στα κουρασμένα της μέλη, γεύεται ξανά της Αγάπης την πνιγμένη χαρά. Φτιάχνει φτερά απ’ την αρχή, γλυκοσφυρίζει στην Αυγή για την σωτήρια διαφυγή, σε ουρανούς πιο γαλανούς, καθάριους από κεραυνούς λεύτερα να πετάει

ΨΥΧΗ ΖΩΣΑ

ΨΥΧΗ ΖΩΣΑ
Αχνό το φως στην τρικυμία
βαθύς κρυμμένος ανασασμός.
Βλέμμα θαμπό, αμίλητο
θλίψης αχνάρι ακοίμητης.
*
Στα πανηγύρια της ζωής
βουβή κοιτάς, μετέωρη
κέρασμα ανέγγιχτης χαράς
ξεγυμνωμένη από καρδιά.
*
Βράδιασε η μέρα,
βραχνό το παράπονο.
Κλείνω τα μάτια τα υγρά,
γιορτινά ψυχή μου να σε ντύσω.
*
Μέλλον θα δώσω στη στιγμή,
σαν να΄ ναι ‘ονειρο μαζί με παραμύθι.
Σφιχτά θα σ΄αγκαλιάσω απόψε ζωή,
τον ουρανό σου, ατάραχη θα νοιώσω.
*
Μ΄ ένα φιλί σα ζωγραφιά
τα χιόνια σου θα λιώσω.
Η νύχτα πύκνωσε καλά
τα μύρα της η Αγάπη σκορπά..
*
Μαντλιν.

Ο Κύριος Παύλος Ναθαναήλ σε μια όμορφη συζήτηση με την Μαντλίν

Η Μαντλίν σε μια άκρως ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον πρώην Πρόεδρο και νυν Αντιπρόεδρο της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών Κυριο Παύλο Ναθαναήλ,τον μοναδικό Ελληνα που κατέλαβε την υψηλότερη θεση στο B.B.C αυτή του Διευθυντή Προγραμμάτων Νοτίου Ευρώπης!Ενας ξεχωριστός Ανθρωπος,με πολύ μεγάλο έργο στην πορεία του,οπως θα διαπιστώσετε στην συνεντευξη που παραχωρηθηκε στο filoxeniart.

 

»ΠΟΡΦΥΡΟ ΘΑΥΜΑ»

Βάρδιες αλλάζουν και τα όνειρα
σαν σκύβουν στης καρδιάς τα χάη.
Την μέρα μένουν κρυμμένα στο πατάρι,
μα την νύχτα χρυσοκκόκινη φόδρα φορούν.
Τα φτερά τους χτυπούν
που τα ζηλεύουν κι οι ίδιοι οι γλάροι.
Προσποιούνται ταξίδια,
ξεδιπλώνουν τα μάγια,
μπορούν να διαβάζουν μηνύματα πλάνα.
*
Λάμψη περιζώνει το σκοτάδι,
σκιρτούν οι καρδιές στη λαχτάρα.
Αδημονεί η προσδοκία
την ώρα την λάγνα.!
*
Μα ζυγώνει ..μια λυτρωτική μελωδία.
Στο ηλιόφως μένεις, με μια απορία
απ΄ του ονείρου την πορφυρένια αύρα.!
*
Μαντλίν.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΗΣ

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΗΣ
Την εξωτερική ομορφιά
συνήθως ο πατέρας – Χρόνος
την αφανίζει.!

Αλάνθαστο σημάδι απελπισίας,
να βάζεις τρικλοποδιά
στη μητέρα – Φύση..!
Προσπάθεια μηδαμινής επιρροής,
η μόνιμη ενασχόληση με την »εικόνα» σου!

Η καλοσύνη, η εξυπνάδα κι η σύνεση,
σε βάθος χρόνου, την ομορφιά της ψυχής
κρατούν αειθαλή.

Να βλέπετε το καλό στους άλλους
και λόγια να λέτε ευγενικά..
Από φουσκωμένα »Εγώ»,
σκέψεις λεπτές…ποτέ δεν βγαίνουν.

Είναι υψηλής αισθητικής αξία, η ομορφιά της ψυχής.
Δεν έχει ημερομηνία λήξης…δεν μπαγιατεύει,
κι ο πατέρας – Χρόνος, ο σοφός,
πάντα την Υμνεί.!
Μαντλίν.

MΠΛΟΚ..

MΠΛΟΚ..
Απογοήτευση, μου΄πε, πως την έλεγαν.
Ήρθε απρόσκλητη,
στην σύναξη των λογισμών μου.
Αυθαίρετη η άφιξη της!
Κακότροπη κι ακαλαίσθητη παρουσία.
Ουδεμία σχέση, με την εκλεπτυσμένη, κομψή, αδελφή της,
την Γοητεία!…
Κουβαλούσε ,την διεισδυτική επίγνωση
της Οδύνης που προκαλούσε…
για να εισπράττει,
την Επιβεβαίωση της Ύπαρξης της..!
*
Κανακεύω τώρα.. τον θυμό μου,
για να τον υποτάξω..
Έτσι…!
Για να ματαιώσω την παραμονή της.
*
Ολοφάνερο …πως την αντιπαθώ..!
Δε γνωρίζει η κακομοίρα πως..’εβαλα μυαλό!

Μαντλίν

«Ενας αληθινός φίλος» μια συνομιλία γυρω απο το καινούριο βιβλίο της Αυγουστίνης Παπανικολάου

Η πρώτη συνέντευξη για τη χρονιά της Μαντλίν με την Αυγουστίνη Παπανικολάου, την Ειρήνη Βαρβάρα Λαγουβάρδου και τον Σπύρο Αυλωνίτη. Για ένα βιβλίο που έχει γραφτεί για παιδιά (κάθε ηλικίας) και θίγει ένα πολύ ευαίσθητο ζήτημα με πολύ όμορφο τρόπο περισσότερο θα δείτε από το βίντεο της συνέντευξης.