«ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΒΡΑΒΕΥΜΕΝΗΣ ΩΣ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΤΗΣ ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΚΟΥ, ΒΑΝΙΛΙΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ, ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΚΔΟΤΙΚΟ ΟΙΚΟ FLISVOSPUBLICS ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ»

Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία στον γεμάτο από κόσμο, χώρο της Brasserie Omirou στη Νέα Σμύρνη, στις 16/02/20  η δεύτερη παρουσίαση της βραβευμένης  ποιητικής συλλογής από τις εκδόσεις Flisvospublics, της πρωτοεμφανιζόμενης ποιήτριας Αγγελικής Αγγελοπούλου . Ο τίτλος «Βανίλια Υποβρύχιο» μοναδικός και πρωτότυπος αποτυπώνει την ατμόσφαιρα της βραδιάς που ήταν γεμάτη από συγκίνηση, ρομαντισμό και έρωτα!!!

Εξίσου πρωτότυπο το ίδιο το βιβλίο, καθώς με τη βοήθεια QR codes δίνει τη δυνατότητα στον αναγνώστη να έχει ταυτόχρονα και πρόσβαση σε απαγγελίες ποιημάτων. Οι φίλοι και πολλά αγαπημένα πρόσωπα της Αγγελικής βρέθηκαν εκεί για να την καλωσορίσουν στην πρώτη της προσπάθεια στον κόσμο της Ποίησης.

Το συντονισμό της εκδήλωσης ανέλαβε η Αμαρυλλίς Ξενάκη, ενώ η συγγραφέας και ποιήτρια Μαίρη Σταυρινίδου- Ευθυμίου προλόγισε την πνευματική συνάντηση. Αποσπάσματα αναγνώσθησαν από την ίδια τη δημιουργό και τους Κλαούντιο Τσούκα ηθοποιό Ελπίδα Μηναδάκη, συγγραφέα, ηθοποιό και θεατρική παραγωγό, των οποίων οι απαγγελίες άγγιξαν τις ευαίσθητες χορδές ακόμη και όσων αρνούνται να ερωτευτούν ή να αναμοχλεύσουν μνήμες παλαιότερων ερωτικών συγκινήσεων. Ένα ξεχωριστό σημείο της βραδιάς ήταν η αλληλεπίδραση της ποιήτριας με το κοινό καθώς διεξήχθη γόνιμος διάλογος της με τους παρευρισκόμενους με αφορμή τις συναισθηματικές καταστάσεις που περιγράφονται στις δημιουργίες της και ως εκ τούτου τον προβληματισμό γύρω από τις ανθρώπινες σχέσεις. 

Το ταξίδι στον κόσμο της Αγγελικής Αγγελοπούλου επενδύθηκε με τις  ερμηνείες σε γνωστά ερωτικά τραγούδια  του μουσικού σχήματος « Ωδηπόροι»

Δημήτρης Πολυχρόνης… ιδρυτής του σχήματος, διεθνούς φήμης μουσικός, Γιώργος Παπουτσάς τραγουδιστής. και τις μελωδίες  του μουσικού Θοδωρή Χοχτούλα, συμβάλλοντας στη δημιουργία μιας υποβλητικές ατμόσφαιρας αισθησιασμού και ερωτισμού.

Οι εξαιρετικές φωτογραφίες είναι της Σοφίας Μανώλη!!!

Βιβλίο χρονιάς για τη ποιητική συλλογή «Βανίλια Υποβρύχιο» της Αγγελικής Αγγελοπούλου από τις εκδόσεις Flisvospublics

Με μεγάλη χαρα, λίγο πριν την παρουσίαση της ποιητικής συλλογής

«Βανίλια Υποβρύχιο»

της Αγγελικής Αγγελοπούλου

στη Νέα Σμύρνη

Στο «Brasserie Omirou» Ομήρου 2

ανακοινώνουμε τη βράβευση σαν βιβλίο χρονιάς από τον Ελληνοκυπριακό πολιτιστικό σύλλογο «Ε.Π.Ο.Κ.» σαν βιβλίο χρονιάς.

https://www.epok.gr/2020/02/vivlia-xronias-2019.html?fbclid=IwAR3LwgcCsoP-VN4WrOHJqfVCfKBK-e9zrku3lxafXZ_G4TMwm_CQD0tT8s4&m=1

Είναι μεγάλη χαρά στην οικογένεια του Flisvospublics να βραβεύεται από τη πρώτη κιόλας εκδοτική της προσπάθεια. Σας περιμένουμε από κοντά στη παρουσιαση – γνωριμία με τη ποιήτρια, παρακάτω ο σύνδεσμος για την εκδήλωση της παρουσίασης:

https://m.facebook.com/events/787986045048439?acontext=%7B%22ref%22%3A%2298%22%2C%22action_history%22%3A%22null%22%7D&aref=98

Ευχαριστίες θερμές σε όλη την ομάδα που συνεργάστηκε για να βγει το αποτέλεσμα την ομάδα της Γραφιστικής και των εκδόσεων, καθώς και τη Χριστιάνα Οικονόμου για την επιμέλεια.

Παρουσίαση ποιητικής συλλογής «Βανίλια Υποβρύχιο» της Αγγελικής Αγγελοπούλου στη Νέα Σμύρνη

Στις 16/2/2020 η παρουσίαση της Αγγελικής Αγγελοπούλου στο Brasserie Omirou, Ομήρου 2 στη Νέα Σμύρνη στις 6:30μμ

Μετά την επιτυχημένη 1η παρουσίαση της ποιητικής συλλογής «Βανίλια Υποβρύχιο» ήρθε η ώρα για τη 2η παρουσίαση – γνωριμία με τη ποιήτρια Αγγελική Αγγελοπούλου

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ 2ης ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ:

Μάικ Τζαμαλής: εκδότης flisvos publics, συγγραφέας, εικαστικός.
Αμαρυλλίς Ξενάκη : συντονίστρια παρουσίασης
Μαίρη Σταυρινίδου- Ευθυμίου: συγγραφέας – ποιήτρια
Κλαούντιο Τσούκα : ηθοποιός-
Ελπίδα Μηναδάκη: συγγραφέας- ηθοποιός- θεατρική παραγωγός
Ωδηπόροι : μουσικό σχήμα
Θοδωρής Χοχτούλας- μουσικός.

https://m.facebook.com/events/787986045048439?_rdr

ΤΟ ΞΥΠΝΗΜΑ

Χαϊδεύει ο ήλιος τις κορφές
να αναδυθεί στον ουρανό
το φως.
Η πάχνη λιώνει
στα τρυφερά φύλλα.
Η θάλασσα πτυχωνει
το κορμί της, πριν την καταιγίδα.
Τα σύννεφα παγώνουν τον καιρό με τις ανάσες τους.
Στο τέλος του χρόνου,
το ξύπνημα,
μοιάζει με τρυφερό άγγιγμα
σπλαχνικού πάγου…

Α.Α.

Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής «Βανίλια Υποβρύχιο» της Αγγελικής Αγγελοπούλου από τις εκδόσεις Flisvospublics.

Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία σε μια κατάμεστη αίθουσα η παρουσίαση της πρώτης ποιητικής συλλογής από τις εκδόσεις Flisvospublics, της πρωτοεμφανιζόμενης ποιήτριας Αγγελικής Αγγελοπούλου στο κέντρο της Αθήνας, στις 15/12/2019. Ο τίτλος «Βανίλια Υποβρύχιο» μοναδικός και πρωτότυπος αποτυπώνει την ατμόσφαιρα της βραδιάς που ήταν γεμάτη από συγκίνηση, ρομαντισμό και έρωτα!!!


Εξίσου πρωτότυπο το ίδιο το βιβλίο, καθώς με τη βοήθεια QR codes δίνει τη δυνατότητα στον αναγνώστη να έχει ταυτόχρονα και πρόσβαση σε απαγγελίες ποιημάτων. Οι φίλοι και πολλά αγαπημένα πρόσωπα της Αγγελικής βρέθηκαν εκεί για να την καλωσορίσουν στην πρώτη της προσπάθεια στον κόσμο της Ποίησης. Η βραδιά κύλησε ευχάριστα με απαγγελίες από τους ηθοποιούς Γρήγορη Ορφανουδάκη και Ελπίδα Μηναδάκη που εδωσαν μια αισθαντική νότα με τις υπέροχες απαγγελίες τους. Την μουσική επένδυση της βραδιάς ανέλαβαν οι ΩΔΗΠΟΡΟΙ με τις υπέροχες ερμηνείες τους σε γνωστά ερωτικά τραγούδια. Η Ντόρα Μάλιαρη, ο Γιώργος Παπουτσάς και ο Νίκος Ιωαννίδης χάρισαν στους καλεσμένους τις ωραιότερες ερμηνείες τους.


Η συγγραφέας και μεταφράστρια Μαρία Βέρρου με τον εύστοχο σχολιασμό της ποιητικής συλλογής μύησε τους παρευρισκόμενους στον ποιητικό οίστρο της Αγγελικής που μας ταξίδεψε στα πέλαγα των ανεκπλήρωτων ερώτων και της παιδικής ηλικίας μας!!!


Την βραδιά έκλεισε η ψυχολόγος Φωτεινή Μπαλή-Γουσιου που αναδύθηκε από τα έγκατα των αποτυχημένων σχέσεων στην γαλήνια μορφή συμβίωσης, στοιχειοθετώντας με επιστημονικά κριτήρια την άποψη της. Τον συντονισμό της παρουσίασης είχε η Αμαρυλλίς Ξενάκη. Την φωτογράφιση επιμελήθηκαν οι Μαίρη Βελούδου και Χαρά Παπαγιάννη.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΩΔΗΠΟΡΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΒΑΝΙΛΙΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ


Οι Ωδηπόροι , είναι ένα μουσικό σχήμα που δημιουργήθηκε από τον διεθνούς φήμης μαέστρο Δημήτρη Πολυχρόνη – κιθάρα και τραγούδι και αποτελούνται από την Ντόρα Μάλλιαρη – τραγούδι, τον Γιώργο Παπουτσά – τραγούδι και τον Νίκο Ιωαννίδη – πλήκτρα και τραγούδι! Τις δημόσιες σχέσεις των Ωδηπόρων έχει αναλάβει η Αμαρυλλίς Ξενάκη!Κοινός γνώμονας όλης της παρέας είναι η αγάπη τους για την μουσική και για αυτό που κάνουν και το αποτέλεσμα τους δικαιώνει!

Οι Ωδηπόροι θα είναι κοντά μας στη παρουσίαση της ποιητικής συλλογής «Βανίλια Υποβρύχιο» της Αγγελικής Αγγελοπούλου, την Κυριακή 15/12 στις 7:30μμ στο Harry’s bar Ζωοδόχου Πηγής 3 Αθήνα!!!!!

Μιλάμε με την Αγγελική Αγγελοπούλου για την ποιητική συλλογή «Βανίλια Υποβρύχιο». Το πρώτο της βιβλίο που εκδίδεται απο τις εκδόσεις Flisvospublics!!!!!

Μιλάμε με την Αγγελική Αγγελοπούλου για την ποιητική συλλογή «Βανίλια Υποβρύχιο». Το πρώτο της βιβλίο που εκδίδεται απο τις εκδόσεις Flisvospublics. Μια ζεστή κουβέντα με μια ποιήτρια που ήρθε να μας εκπλήξει με τη πρώτη της ποιητική συλλογή. Η παρουσίαση της Συλλογής θα γίνει στο  Harry’s Bar(Ζωοδόχου Πηγής,3 Αθήνα), την Κυριακή, 15Δεκεμβρίου, 2019, στις 7:30 μ.μ.

ΣΤΑ ΠΕΛΑΓΑ ΤΗΣ ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ γράφει η Χριστιάνα Οικονόμου

Η φράση του Μαρτιάλη,Nec secum nec sine te possum vivere, θα μπορούσε να συνοψίσει επιγραμματικά τον κόσμο που χαρτογραφεί με την πρώτη ποιητική της συλλογή «Βανίλια Υποβρύχιο» η Αγγελική Αγγελοπούλου, ένα σύμπαν εγγενών αντινομιών που διέπουν την ουσία της Ύπαρξης και αντανακλώνται στις ανθρώπινες σχέσεις. Η φυσική παρουσία του Έτερου δεν καθίσταται απαραίτητη συνθήκη της δημιουργίας αυθεντικής ψυχικής επαφής και ουσιαστικής επικοινωνίας των δύο πλευρών, αλλά αντίθετα η φθοροποιός επίδραση του χρόνου αλλοιώνει τη δυναμική της συναισθηματικής συμμετοχής του στην ερωτική σύνδεση. Ενίοτε οι δύο πλευρές αποτελούν συμπληρωματικές και αλληλεξαρτώμενες οντότητες, που παρά τη βίωση συχνών συγκρουσιακών καταστάσεων δεν οδηγούνται στην τελική ρήξη. Συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις η μία πλευρά αναδεικνύεται σε δεσποτική φιγούρα που χειραγωγεί την άλλη με βασικό όπλο την απειλή, ή την υλοποίηση της «Φυγής», όμως η «υποτελής πλευρά», αν και φαινομενικά υιοθετεί το ρόλο του θύματος, στην πραγματικότητα διαθέτει μεγαλύτερη ισχύ, καθώς εγγυάται τη διατήρηση της εξουσιαστικής θέσης του θύτη. «Και όταν αναρωτιέσαι τι συμβαίνει να παίρνω πίσω τις μέρες που μου στέρησες με τις σιωπές, τις απουσίες , τα μη και τα όχι. Κάθε σύσπαση του κορμιού σου να σε σπρώχνει στο Καθαρτήριο Κι εγώ να χαίρομαι ξέροντας ότι σε έχασα για πάντα.»

Το πέρασμα του χρόνου επιδρά καταλυτικά στη συγκρότηση του Είναι και της ταυτότητας του ατόμου, που δέσμιο ενός στατικού σύμπαντος υιοθετεί ακούσια ένα μηχανισμό εμμονικής καταφυγής στις αναμνήσεις του παρελθόντος και συγχρόνως μιας ατέρμονης αναμονής ενός ακαθόριστου σημείου του χωροχρόνου, το οποίο συμβατικά αποδίδεται με τη λέξη Αύριο. Τι σηματοδοτεί όμως αυτό το κομβικό σημείο στην πορεία του ανθρώπινου βίου; Η έλευσή του δεν προσλαμβάνει κάποια μεσσιανική προοπτική, δεν λειτουργεί σαν μία άλλη «Κολυμβήθρα του Σιλωάμ» που θα συντελέσει στην ολοκληρωτική κάθαρση του ατόμου και στη σωματική και πνευματική του αναγέννηση, αλλά ισοδυναμεί με έναν ψυχικό Αρμαγεδώνα, το ολοκληρωτικό γκρέμισμα του σαθρού οικοδομήματος των κάλπικων ονείρων : «Αυτό το αύριο που έρχεται και μας ζυγώνει με θάνατο, χωρίς ελπίδα», όπως χαρακτηριστικά υπογραμμίζει η δημιουργός στο ομώνυμο ποίημα. Το άτομο τοποθετείται σε ένα μεταβατικό πεδίο διαρκούς εκκρεμότητας και αναμονής της ασαφούς αυτής χρονικής στιγμής που επιδέχεται ποικίλες ερμηνείες, ενώ η συντήρηση της κατάστασης της αναμονής «δραματοποιημένη πρόζα η αναμονή», επώδυνη ή μάταιη «Το αναστάσιμο φως λούζει τις υπεκφυγές ανέσπερο. Πολύ κακό για το τίποτα θα πω» είναι σκόπιμη καθώς διαιωνίζεται από το ίδιο το άτομο προσδίδοντας νόημα στην υπαρξιακή του κενότητα, επιβραδύνοντας παράλληλα τον ερχομό του τέλους, ίσως και τον ολοσχερή αφανισμό του εξιδανικευμένου ερωτικού συναισθήματος, της ψευδαίσθησης της Ουτοπίας. «Όσο λείπεις σε θέλω πιο πολύ. Μα όταν είσαι δίπλα μου εξοργίζομαι».

Η υπαρξιακή οδύνη επιτείνεται ακόμη περισσότερο με την προσπάθεια ανάκλησης θραυσμάτων της μνήμης που λειτουργούν επικουρικά στη διαδικασία της αναμονής του Τέλους, του αγαπημένου προσώπου-λυτρωτή, ή κατατρέχουν βασανιστικά το άτομο με τη μορφή Ερινύων, «Τα δεσμά της μνήμης ζητούν να λύσουν τις ερινύες μου προκαλούν κι αντίστροφα το χρόνο μετράνε» ενώ η ζοφερή αυτή ατμόσφαιρα διακόπτεται και αποσυμπιέζεται με εικόνες ανασύνθεσης στιγμών ψυχικής ευφορίας, που μετατοπίζονται από τον Βόσπορο και το αιγαιοπελαγίτικο τοπίο με κυρίαρχο μοτίβο το υδάτινο στοιχείο, τη θάλασσα, στο δυτικό κόσμο, στο δάσος της Βουλώνης και στις καλλιτεχνικές γωνιές ενός αμιγώς αστικού τοπίου, της Μοντμάρτρης του Παρισιού ή στα γοτθικά αρχιτεκτονικά μέλη του Καθεδρικού της Σαρτρ. Στην ουσία η συσσώρευση αναφορών και εικόνων του φυσικού περιβάλλοντος συγκροτεί, όχι ένα χωροταξικό, αλλά υπαρξιακό τοπίο με το οποίο αλληλεπιδρά το άτομο, ένα δραματικό σκηνικό απεικόνισης μιας γεωμετρικής συνένωσης διακριτών τόπων χωρίς ενιαία ολότητα, αντιπροσωπευτικών όμως των σημαντικών εποχών περιόδων της ζωής του. Εκτός όμως από την αποτύπωση της έκφρασης του υπαρξιακού αδιεξόδου και της αποδόμησης του Εαυτού που δημιουργούν οι ανθρώπινες σχέσεις , με τη δύναμη των εικόνων που αποδίδουν το φυσικό περιβάλλον, τους ήχους ή την μυρωδιά των οργανικών μερών του, η Αγγελική Αγγελοπούλου μας μεταφέρει την αίσθηση της γαλήνης και της νοσταλγίας εμπειριών που δεν έχουμε βιώσει εμείς οι ίδιοι, «Ζέστη και νοσταλγία του καλοκαιριού οι ώρες. Η ξενοιασιά, φρέσκο νερό, το πλοίο για την Αμοργό…» προτρέποντάς τον αναγνώστη να αναδυθεί από τη θάλασσα της απόγνωσης «είμαστε απόνερα στης θάλασσας το μνήμα.» και να παλέψει ακόμη και ενάντια σε μια Αναπόδραστη Ειμαρμένη: «’Οποιος τη μοίρα του αποφάσισε ν’αλλάξει τα θέλω και τα πρέπει του έβαλε σε μια τάξη».

Χριστιάνα Οικονόμου
Φιλόλογος-MPhil στις Θεατρικές Σπουδές

Οι εκδόσεις Flisvospublics υποδέχονται την ποιήτρια Αγγελική Αγγελοπούλου και την ποιητική της συλλογή «Βανίλια Υποβρύχιο»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Οι εκδόσεις Flisvospublics υποδέχονται την ποιήτρια Αγγελική Αγγελοπούλου και την ποιητική της συλλογή «Βανίλια Υποβρύχιο», στον χώρο του Harry’s Bar(Ζωοδόχου Πηγής,3 Αθήνα), την Κυριακή, 15Δεκεμβρίου, 2019, στις 7:30 μ.μ.

Το βιβλίο αξιοποιεί τη σύγχρονη τεχνολογία και συνοδεύεται με απαγγελίες ποιημάτων από την ίδια την ποιήτρια. Κεντρικό θέμα ποίησής της, η έκφραση του υπαρξιακού αδιεξόδου και της αποδόμησης του Εαυτού που δημιουργούν οι ανθρώπινες σχέσεις . Όμως, με τη δύναμη των εικόνων που αποδίδουν το φυσικό περιβάλλον, τους ήχους ή την μυρωδιά των οργανικών μερών του, η Αγγελική Αγγελοπούλου μας μεταφέρει την αίσθηση της γαλήνης και της νοσταλγίας εμπειριών που δεν έχουμε βιώσει εμείς οι ίδιοι, «Ζέστη και νοσταλγία του καλοκαιριού οι ώρες. Η ξενοιασιά, φρέσκο νερό, το πλοίο για την Αμοργό…» προτρέποντάς τον αναγνώστη να αναδυθεί από τη θάλασσα της απόγνωσης «είμαστε απόνερα στης θάλασσας το μνήμα.» και να παλέψει ακόμη και ενάντια σε μια Αναπόδραστη Ειμαρμένη: «’Οποιος τη μοίρα του αποφάσισε ν’αλλάξει τα θέλω και τα πρέπει του έβαλε σε μια τάξη».

                                                             ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Παρουσίαση: Μαρία Βέρρου(Συγγραφέας-Μεταφράστρια)
Φωτεινή Μπαλή(Ψυχολόγος)

Συντονισμός: Αμαρυλλίς Ξενάκη

Αφήγηση: Γρηγόρης Ορφανουδάκης(Ηθοποιός-Εκφωνητής)
Ελπίδα Μηναδάκη(Συγγραφέας-Ηθοποιός-Θεατρική Παραγωγός)
Μουσικό Σχήμα: Ωδηπόροι (Ντόρα Μάλλιαρη, Γιώργος Παπουτσάς, Νίκος Ιωαννίδης)

Η Έλενα Πίνη συνομιλει με τον Γιάννη Σκαρίμπα

ΦΑΝΤΑΣΙΑ
(από τή συλλογή ΟΥΛΑΛΟΥΜ)
Νά ναι σά νά μάς σπρώχνει ένας αέρας μαζί
πρός έναν δρόμο φιδωτό πού σβεί στά χάη,
καί σένα τού καπέλου σου πλατειά καί φανταιζί
κάποια κορδέλα του, τρελά νά χαιρετάει.
Και νάν’ σάν κάτι νά μού λές, κάτι ωραίο κοντά
γι’ άστρα, τή ζώνη πού πηδάν των νύχτιων φόντων,
κι αύτός ο άνεμος τρελά-τρελά νά μάς σκουντά
όλο πρός τή γραμμή των οριζόντων.
Κι όλο νά λές, νά λές, στά βάθη τής νυκτός
γιά ένα – μέ γυάλινα πανιά – πλοίο πού πάει
Όλο βαθιά, όλο βαθιά, όσο πού πέφτει εκτός:
έξω απ’ τόν κύκλο των νερών – στά χάη.

Κι όλο νά πνέει, νά μάς ωθεί αύτός ο άνεμος μαζί
πέρ’ από τόπους καί καιρούς, έως ότου – φως μου –
(καθώς τρελά θά χαιρετάει κείν’ η κορδέλα η φανταιζί)
βγούμε απ’ τήν τρικυμία αύτού τού κόσμου . . .

ΣΤΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΝΙΚΗΤΕΣ

Τ’ άστρα αγωνίζονταν να βγούνε νικητές,
μα τα σύννεφα της πόλης αγόγγυστα νικούσαν.
Ήθελαν βλέπεις, να κρύψουν τους εραστές
που αγκαλιασμένοι στα πεζοδρόμια περπατούσαν.

Κι ο αγέρας της θάλασσας που φύσαγε δυνατός
έριχνε τα κορμιά στις αγκαλιές των ερωμένων.
Για να θεριέψει τα κύματά τους εντός
που θα τους βγάλουν μακριά από ακτές χρόνων περασμένων.

Κι η φαντασία τους τούς πλάνευε να πουν
το σ’ αγαπώ σημαία τους να κάνουν
και σ’ ένα πλοίο δίχως άγκυρα να μπουν
ταξιδευτές του κόσμου ν’ ανασάνουν.

Δεν υπολόγιζαν ούτε θεό ούτε θνητό,
μονάχα τον έρωτά τους ακολουθούσαν
και στα νερά τους θα κρύβαν το μυστικό
που μέχρι θανάτου τους δε θα τ’ ομολογούσαν.

Τ’ άστρα αγωνίζονταν να βγούνε νικητές,
μα τα σύννεφα της πόλης αγόγγυστα νικούσαν.
Ήθελαν βλέπεις να κρύψουν τους εραστές
που αγκαλιασμένοι στα ονείρατά τους περπατούσαν.

Έλενα Πίνη

βιογραφικό

Ο Γιάννης Σκαρίμπας (Αγία Ευθυμία Φωκίδος, 28 Σεπτεμβρίου 1893 – Χαλκίδα, 21 Ιανουαρίου 1984) ήταν Έλληνας λογοτέχνης, κριτικός, θεατρικός συγγραφέας, ποιητής και πεζογράφος. Το έργο του, εντυπωσιακό σε έκταση και ποικιλία, σημαδεύτηκε από την έντονη αντιδικία του με τις καθιερωμένες αξίες της ζωής και του αστικού πολιτισμού. Εισήγαγε επίσης υπερρεαλιστικά στοιχεία στην ελληνική πεζογραφία. Θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους της ελληνικής λογοτεχνίας.
Ο Γιάννης Σκαρίμπας ήταν γόνος ιστορικής οικογένειας από την Αγία Ευθυμία της Φωκίδας, αφού ο πατέρας του, Ευθύμιος Σκαρίμπας, ήταν απόγονος αγωνιστών της Επανάστασης του 1821. Ξεκίνησε τις εγκύκλιες σπουδές του στο σχολαρχείο του Αιγίου και τις ολοκλήρωσε στην Πάτρα στο Α’ Γυμνάσιο Πατρών[4]. Υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό, την περίοδο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στο μακεδονικό μέτωπο, ως ανθυπασπιστής στο 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων, όπου διακρίθηκε, τραυματίστηκε στο σβέρκο και παρασημοφορήθηκε. Διορίστηκε τελωνοσταθμάρχης στην Ερέτρια (πρώην Νέα Ψαρά) και το 1915 εγκαταστάθηκε στη Χαλκίδα, για να εργαστεί εκεί ως εκτελωνιστής, ενώ παράλληλα γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τότε παντρεύτηκε με την Ελένη Κεφαλινίτη και απέκτησαν πέντε παιδιά. Μετά το γάμο του και μέχρι το 1922 αποσπάστηκε στο τελωνείο της Ερέτριας.
Στα γράμματα εμφανίστηκε κατά τη δεκαετία του 1910 με ποιήματα και πεζά που δημοσίευσε σε διάφορα περιοδικά της Αθήνας και στις εφημερίδες Εύριπος και Εύβοια της Χαλκίδας, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Κάλλις Εσπερινός. Η πρώτη του επίσημη εμφάνιση με το πραγματικό του όνομα έγινε το 1929, όταν έλαβε το Α΄ βραβείο διηγήματος για το πεζό Ο καπετάν Σουρμελής ο Στουραΐτης, το οποίο δημοσίευσε στο περιοδικό Ελληνικά Γράμματα του Κωστή Μπαστιά. Ο Γιάννης Σκαρίμπας ήταν ό σημαντικότερος εκπρόσωπος του υπερρεαλισμού στην Ελλάδα γιατί τόσο το εικονοκλαστικό του ύφος όσο και ή ιδιόρρυθμη γλώσσα πού χρησιμοποίησε στα έργα του,προκάλεσε αίσθηση για την εποχή εκείνη. Βραβεύθηκε με το Πρώτο Κρατικό Βραβείο λογοτεχνίας το 1976 (βλ. Βικιθήκη) για το αντιπολεμικό μυθιστόρημά του του, Φυγή προς τα εμπρός.
Ο μπαρμπα-Γιάννης Σκαρίμπας, όπως ήταν γνωστός στους φίλους του, έζησε όλη του τη ζωή στη Χαλκίδα και ταξίδεψε ελάχιστα. Κείμενά του υπάρχουν δημοσιευμένα και σε περιοδικά ενώ αρκετοί στίχοι του έχουν μελωποιηθεί. Τα πιό γνωστά μελοποιημένα ποιήματά του είναι Σπασμένο καράβι, Ουλαλούμ και Εαυτούληδες για τα οποία που έγραψαν μουσική αντίστοιχα οι συνθέτες Γιάννης Σπανός, Νικόλας Άσιμος και Διονύσης Τσακνής. Πέθανε στις 21 Ιανουαρίου 1984 και τάφηκε δημόσια δαπάνη στο κάστρο του Καράμπαμπα.
Το 1998 το σπίτι του όπου γεννήθηκε στην Αγία Ευθυμία ο Γιάννης Σκαρίμπας ανακηρύχθηκε ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο γιατί «χρειάζεται κρατική προστασία, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν 1469/1950, το κτίριο που γεννήθηκε ο Γιάννης Σκαρίμπας στην κοινότητα Αγ. Ευθυμίας Ν. Φωκίδας, ιδιοκτησίας της Κοινότητας, επειδή συνδέεται με έναν από τους αξιολογότερους Έλληνες λογοτέχνες του 20ού αιώνα».
Ο Γιάννης Σκαρίμπας αυτοσυστηνόταν, με το προσωπικό ύφος που τον χαρακτήριζε, ως:
… συνταξιούχος τελωνειακός, διασαφιστής και τάχα λογοτέχνης αλλά και
Ανάξιος απόγονος ορεσίβιων προγόνων αναφερόμενος στην καταγωγή του από την Φωκίδα.
Σε ιδιόγραφο βιογραφικό σημείωμά του γράφει:
Γεννήθηκα το 1893 στο χωριό Αγια-Θυμιά της Παρνασσίδος – πρώην Δήμου Μυωνίας. Το δημοτικό μου σκολειό το πέρασα στην Ιτέα των Σαλώνων. Το Σχολαρχείο στο Αίγιο και το Γυμνάσιο στην Πάτρα. Εδώ (στη Χαλκίδα) ελθόντας για στρατιώτης (κληρωτός) το 1914 παντρεύτηκα (… εξ’ έρωτος). Έκτοτε, σχεδόν δεν ‘‘το κούνησα’’ από την πόλη ετούτη = τη Χαλκίδα. Έκανα οικογένεια (παιδιά, νύφες κι εγγόνια) και μνέσκω ακόμα, γράφοντας Λογοτεχνία και Ιστορία. Αλλά και Ποίηση και Θέατρο.
Τώρα υπέρ τα 84 μου χρόνια γεγονώς, εφησυχάζω (σχεδόν μόνος) στο σπιτάκι μου, ζων ‘‘αεί -μη- διδασκόμενος’’, εν αναμονή του ‘‘εσχάτου-μου-μαθήματος’’, ευχαριστώντας εκείνο που ονομάζουμε Θεό, ‘‘για τα βουνά και για τα δάση που είδα…’’ (του Ζαχ. Παπαντωνίου).
Και για το ακριβές των παραπάνω αυτών μου ασημάντων, υπογράφομαι,
ο ταπεινότατος
Γιάννης Σκαρίμπας