Πανσέληνος της Αγγελικής Αγγελοπούλου

Πανσέληνος

Παίζει τ’ ολόγιομο φεγγάρι
με τις καρδιάς μου τις χορδές
κάποιες στιγμές φωνάζει «φύγε»
κάποτε «ζήτα μου ο,τι θες».
Σκληρό δοξάρι τ’ άγγιγμα σου
η ανάσα σου πικρό νερό
Αυτή η σιωπή σου με θυμώνει
καρφώνει σκέψεις στο μυαλό.
Μοιάζει να λείπεις, να φοβάσαι
το «δέσιμο του φεγγαριού»
και το χαμόγελο της νύχτας
δρόμος σου έγινε γι’ αλλού.
Δεν ψάχνω πια τα καλοκαίρια
και τα φεγγάρια δεν μετρω
βουλιάζω, φεύγοντας μακριά σου
λέω πως υπάρχω, μα δεν ζω…

Αγγελική Αγγελοπούλου

Η Έλενα Πίνη συνομιλεί με την Έμιλι Ελίζαμπεθ Ντίκινσον

Η Έλενα Πίνη συνομιλεί με την Έμιλι Ελίζαμπεθ Ντίκινσον

 

ΕΜΙΛΙ ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ ΝΤΙΚΙΝΣΟΝ

Δεν είναι η Πτώση Πράξη μιας στιγμής

Μια οριστική διακοπή

Οι τρόποι της Ερείπωσης

Είναι Φθορές οργανωμένες-

Ιστός Αράχνης, πρώτα, στην Ψυχή

Μια Στρώση Σκόνης ελαφριά

Σαράκι που τρυπά τον Άξονα

Μες στο Στοιχειό η σκουριά

Επίσημη η Κατάρρευση – δουλειά

Διαβόλου – αδιάκοπη κι αργή –

Σε μια στιγμή κανείς δε χάθηκε

Αργά γλιστράς – στη Συντριβή –

(μετάφραση: Ερρίκος Σοφράς, Εκδ. Ροδακιό 2005)

(περισσότερα…)

Παρουσίαση ποιητικής συλλογής «Κόκκινη Σταγόνα» του Νίκου Δημογκότση

Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία το Σάββατο 12/10/2019 από τις εκδόσεις «flisvospublics» στην ιστορική αίθουσα της «Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών» η παρουσίαση της 4ης ποιητικής συλλογής του Νίκου Δημογκότση, Κόκκινη Σταγόνα.

Σε μια κατάμεστη αίθουσα, ο κόσμος που ήρθε να απολαύσει το Νίκο Δημογκότση είδε μια παρουσίαση με ροή που συνοδεύτηκε από ζωντανή μουσική αλλά και από απαγγελία ποίησης, ενώ τον ποιητή τίμησαν με την παρουσία τους θεράποντες της ποίησης και των εικαστικών τεχνών όπως και εκπρόσωποι καλλιτεχνικών σωματείων με ισχυρή παρουσία στα πολιτιστικά δρώμενα.

(περισσότερα…)

Συνομιλία της Έλενας Πίνη με τη Λούλα Αναγνωστάκη

Συνομιλία της Έλενας Πίνη με τη Λούλα Αναγνωστάκη

ΛΟΥΛΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗ

« Αύγουστος… ήλιος στη παραλία…
Φεύγουν τα πλοία… σ’ άλλα νησιά…
Φεύγουν οι φίλοι… φεύγουν τα πλοία…
Μια ησυχία στην ερημιά…
Χάθηκα… χάθηκα μες στη ζωή μου…
Χάθηκες… χάθηκες μες στη βροχή…
Σβήσανε τα φώτα στην παραλία…
Ήρθ’ ο Σεπτέμβρης… ηρθ’ η βροχή…
Φεύγαν οι φίλοι… φεύγαν τα πλοία…
πήγε χαμένη η εκδρομή…
Χάθηκα… χάθηκα μες τη ζωή μου…
Χάθηκες… χάθηκες μες στη βροχή…»

(στίχοι απ’ το θεατρικό έργο «Διαμάντια και Μπλουζ»)

(περισσότερα…)

«Γαλήνη» της Αγγελικής Αγγελοπούλου

ΓΑΛΗΝΗ

Στο ακρογιάλι φτάνει ήρεμα το κύμα.
Διαδοχικές υδάτινες πτυχώσεις με ρυθμο,
μουσκευουν την άμμο
της ραστωνης,
του καλοκαιρινού φιλιού,
των ανέμελων διακοπών.
Το γαλάζιο εκκλησάκι
εποπτεύει την ηρεμία της στιγμής,
με κατάνυξη,
άρωμα πασχαλιάς και ψαλμωδίες.
Το βλέμμα μου ζωγραφίζει το άπειρο,
με έμπνευση στιχουργού
λυρικού σονετου,
σε πεντάγραμμο που χορεύουν
γιασεμια και κρίνα.
Αρνούμαι να επιστρέψω στην καθημερινότητα!
Εραστής αιώνιος και σκλάβος της γαλήνης…
Επιμένω

Αγγελική Αγγελοπούλου

Συνάντηση του Νίκου Δημογκότση

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ…

Σε κοιτάζω κορίτσι
γινωμένο από Έκσταση
κι αναλογίζομαι το δέρμα σου,
ν’ ανθίζει στων φιλιών
το αδάμαστο πύρωμα…
Σε κοιτάζω,
κι ανατρέπονται
οι ισορροπίες του μέσα μου σύμπαντος,
με τ’ αστέρια να κρέμονται έκπληκτα
και τους ήλιους να χάνουν το διάδημα.
Σε κοιτάζω…κι όσο σε κοιτάζω,
στο όρος των αισθημάτων ανεβαίνω
Για τη μεγάλη Συνάντηση!…

Από τη ποιητική συλλογή:Κόκκινη Σταγόνα
Νίκος Δημογκότσης

Η Ελληνίδα του Νίκου Δημογκότση

Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ

Χόρευε με το ένα στήθος ακάλυπτο,
η θαλασσινή μας η Ερατώ,
κατά τον τρόπο
που η αρχαία Κρητησίκλεια είχε δείξει!
Και εις το βαθύ χειροκρότημα,
κάτω από τα αραχνοϋφαντα φορέματα,
αχνοφαίνονταν οι τορνευτοί μηροί,
καθώς κατίσχυαν των βλεμμάτων…
Και ήταν τότε,
εκείνη τη στιγμή,
που ένα εκ των παρακολουθούντων
βλεμμάτων,
είπε αυτή την θαυμαστή φράση :
Είναι ετούτα τα δύο τρίλεπτα,
που εις το αιώνιο,
ως άστρο καταστερώνουν την Ελληνίδα !…

Νίκος Δημογκότσης

Νίκος Δημογκότσης «Οργασμός»

Ο ΟΡΓΑΣΜΟΣ

Όποιος τον οργασμό
των χωμάτων δεν γνωρίζει,
ούτε τον δικό του γνωρίζει…
Και ούτως ειπείν,
ολοζωής θα ολολύζει
περί Ερωτικών θριάμβων
και μεγάλου Εραστού,
που έκαμε, έπαθε κι έμαθε…
το ολοστρόγγυλο μηδέν…
Και κάποτε,
εκεί προς τα βαθιά γεράματα,
νιώθοντας πως έρχεται
ο Παντοκράτωρ Χαμός,
θα ζητήσει την γνωριμία των χωμάτων,
που φευ,
μέσα τους θα τον κλείσουν…

Νίκος Δημογκότσης

Ηράκλειτος του Νίκου Δημογκότσης

ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ

Ήταν ο λόγος του
Ανείπωτον ήδυσμα
γλώσσας ουράνιας
Ελληνικής .
Κάθε του μέλισμα
ρυάκι στ΄ όνειρο
μάνας π΄ ανάτρεφε
μικρό παιδί .
Κι από τα χείλη του
το λάλον ύδωρ του
τους κήπους πότιζε
όλης της γης .
Κι όλα αρχίζανε
κι όλα τελειώνανε
σ΄ εκείνο το Άφθαρτο
«τα πάντα ρει»
Και σαν ετελεύτησε
ο γήινος χρόνος του
στο Άπειρο χάρισε
κι αυτή την γραφή:
Χαράζουμε στην ψυχή μας
ότι εμείς αγαπάμε
κι όλη την Ύπαρξη μας
στον ήλιο την πάμε…

Νίκος Δημογκότσης

«Τ’ αγέρι του Αυγούστου» του Δημήτρη Ρωμανού

Τ’ αγέρι του Αυγούστου

Το δυνατό νυκτερινό αυγουστιάτικο αεράκι
ραπίζει ελαφρά τα μάγουλα,
δίχως σταματημό.
Μα εγώ χαϊδεύω νοσταλγικά τις χορδές.

Η καταφυγή μου
μέσα από τη θέλξη,
τη σαγήνη,
το επιμελώδημα
της μοναχικής μου κιθάρας
σε ρυθμούς εντροπικούς.

Κάθε νότα,
κάθε ακόρντο,
κάθε παύση,
στιγμές μέσα σε στιγμές,
ατελείωτες ψηφίδες
του φαντασιακού νοός
στο επέκεινα της υπάρξεως.

Δημήτρης Ρωμανός