Δημήτρης Φιλελές «Ο λογοτέχνης & δάσκαλος, αντλεί έμπνευση, αποδίδει σοφία απ’ την ίδια πηγή»

Σήμερα γνωρίζουμε, έναν  λειτουργό, δάσκαλο της Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, έναν λογοτέχνη που γεφυρώνει τον κορυφαίο ρόλο της πρώτης γνώσης των παιδιών, με αυτόν του ποιητικού …Ο λόγος για τονΔημήτρη Φιλελέ.

Από καιρού εις καιρόν, οι ρόλοι γύρω από την γνώση και την μετάδοση της, άλλαξαν. Η ταχύτητα και ο τρόπος της εξέλιξης, έφεραν νέες παραμέτρους, ως προς την προσέγγιση και το ποθούμενο.

Ο Δημήτρης Φιλελές, διδάσκει με όλη την σημασία του ρήματος «Διδαχή», με όλα εκείνα τα εφόδια που διαθέτει απευθυνόμενος όχι μόνο σε παιδιά αλλά σε κάθε αναγνώστη, σε κάθε ακροατή που στερείται της όρασης.

Σημαντικό αναζήτησης των παραπάνω είναι η καλύτερη νόηση μέσα από εσωτερικά ευρήματα… όλα εκείνα που ο Δημήτρης Φιλελές, έχει καταφέρει να μεταδώσει και να επηρεάσει σε ομάδες ανθρώπων που το έχουν πραγματικά ανάγκη. Η έκφραση που συνιστά την διεργασία ενδοσκόπησης,  λειτουργεί άμεσα ή  έμμεσα και επιτυγχάνει την στόχευση διαδραστικά.

«Εχθίστη δε οδύνη εστί των εν ανθρώποισι αύτη, πολλά φρονέοντα μηδενός κρατέειν»

Από όλες τις στεναχώριες του ανθρώπου η πιο πικρή είναι να ξέρεις πολλά και να μην έχεις καμιά επιρροή.

Ηρόδοτος – Αρχαίος Έλληνας ιστοριογράφος

Τα ανέκδοτα ποιήματα που μας εμπιστεύτηκε, τιμώντας μας, αποτελούν την προσωπική ταυτότητα της  γραφής του.

Αν είχαμε διαβάσει, όλα όσα έχει γράψει, σίγουρα δεν θα  κατατάσσαμε τον γραπτό του λόγο , σε εκείνον τον γοητευτικό λογοτεχνικό χαρακτήρα, που σε ταξιδεύει  όμορφα , γαλήνια, και  ονειρεμένα… τουναντίον σε ξυπνά από τον λήθαργο , σε ταρακουνά , σε φυσά και χάνεις την βολική ισορροπία σου !

Το συνολικό και πολυσχιδές έργο του, δεν είναι τίποτα άλλο, από την  αθόρυβη, συνεπή  και σεμνή συμβολή του στην λογοτεχνία μέσω της εκπαίδευσης και αντιστρόφως.

Αγάθη Ρεβύθη

Λίγα λόγια γνωριμίας

Ο Δημήτρης Φιλελές γεννήθηκε στην Αθήνα το 1961. Σπούδασε Κοινωνικές Επιστήμες και Παιδαγωγικά. Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες είναι εκπαιδευτικός στη δημόσια πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Ασχολείται παράλληλα με τη γραφή και τη φωτογραφία. Είναι μέλος της Π.Ε.Λ.

Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν ελεύθερα τα βιβλία του Παιδική Θεατρική Σκηνή (2013), Ο Καραγκιόζης δήμαρχος (2013), Της γλώσσας τα καμώματα (2013), Ανθολόγιο 1940–1945 (2017). Από τις εκδόσεις Απόπειρα κυκλοφορούν οι ποιητικές του συλλογές Μυθ…ιστόρημα (2017), Θρ…ίαμβοι και απώλειες (2018) και Αντι…σώματα (2020). Ποιήματα και πεζά κείμενά του έχουν δημοσιευτεί σε πολλά συλλογικά έργα.

Πολλά ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί από διάφορους δημιουργούς.

Στο προσωπικό του blog (dimitrisfileles.blogspot.com) δημοσιεύει ποιήματα και πεζά, καθώς και ηχογραφημένα αναγνώσματα κλασικής ελληνικής πεζογραφίας και ποίησης με σκοπό την άρση του αποκλεισμού των ευπαθών κοινωνικών ομάδων από τη λογοτεχνική δημιουργία.

ΛΕΞΕΙΣ

Οι λέξεις υπάρχουν ως άβια όντα,

εκτός χώρου και χρόνου

Κυοφορούν έννοιες ακατάληπτες

που προσδοκούν την ορθή ερμηνεία.

Στοιβάζονται στις αποθήκες της μνήμης

ως δομικά υλικά,

που ευελπιστούν να ανασυρθούν

την κατάλληλη στιγμή,

για να εκφράσουν μια λογική αλληλουχία.

Είναι διάσπαρτα ξερόκλαδα,

στο κρυφό μονοπάτι του δάσους

που αφήνονται στο επιλεκτικό χέρι του συλλέκτη,

για να γίνουν σπινθηροβόλα προσανάμματα

μιας μελλοντικής παθιασμένης συζήτησης.

Είναι υπόγεια διάπυρα ρευστά

που κυλούν ορμητικά,

κάτω από αλλεπάλληλες πλάκες,

και ζητούν την ελάχιστη ρωγμή

για να ξεχυθούν ασυγκράτητα

ανάμεσα από τις σχισμές των δοντιών.

Να βρουν διέξοδο πάνω στο ρυάκι της γλώσσας

Να πάρουν σχήμα πάνω στους μυς των χειλιών

Να δέσουν σαν ώριμα φρούτα

Να απελευθερώσουν τους χυμούς τους

πάνω στο άγραφο χαρτί

Να δώσουν το στίγμα της δύναμής τους

Να επιβεβαιώσουν τη ματαιοδοξία τους

για μια περίοπτη θέση στην αιωνιότητα.

© Δημήτρης Φιλελές

Για το FiloxeniArt

Agathi Revithi

ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΆΛΛΟΝ (β’ μέρος)


Για να έρθουμε όμως στο σήμερα και τον Τζακ Κέρουακ με τα δικά του χαϊκού » λουλούδια, στραβά στοχεύουν, στον ευθύ θάνατο»
Ανακαλύπτουμε τότε ότι η σχέση του λογοτέχνη με την εποχή του τείνει να είναι βιωματική. Η φύση διαθλάται μέσα από ποικίλες οπτικές γωνίες στο λογοτεχνικό κείμενο. Ιδιαίτερα στην ποίηση, το πολλαπλό είδωλο της φύσης, εμφανίζεται να επιδρά καταλυτικά στα δρώμενα:.»…κι από το πέλαο, που πατεί χωρίς να το σουφρώνει κυπαρισσένιο αναέρια τ’ ανάστημα σηκώνει κι ανεί τσ’ αγκάλες μ’ έρωτα και με
ταπεινοσύνη κι έδειξε πάσαν ομορφιά και πάσαν καλοσύνη»
(Από τον Κρητικό του Διονυσίου Σολωμού).
Οι ποιητές της γενιάς του 1880, θα εξυμνήσουν την φύση, με τις λεπτομερείς αναφορές τους στην μαγεία και την εναλλαγή του φυσικού κόσμου, ανακηρύσσοντας την φύση «ως εκφραστή του ανέκφραστου» με τρόπο ήσυχο και λιτό, αλλά και με μια «ειδυλλιακή αφέλεια «.
Η επόμενη γενιά του 1910 με άξιους αντιπροσώπους όπως ο Άγγελος Σικελιανός, ο Κωνσταντίνος Καβάφης, ο Καρυωτάκης, ο Καζαντζάκης και ο Βάρναλης, για να αναφερθούμε στους πιο γνωστούς, ερμήνευσαν και οραματίστηκαν μία υπέρβαση κοινωνικού και πολιτικού προβληματισμού που όμως δεν ξεχνά τις αναφορές στη φύση και το περιβάλλον.
«Στο δώμα, απάνω στο βουνό, έτοιμος είν’ ο δείπνος.
Γλυκό είναι του λαδιού το φως σαν το γλυκό καρπό του,
θροφή στα μάτια, με γλαυκή
στο χάλκωμα, τη ρίζα…
(Αγγ. Σικελιανός, δείπνος)
Η φύση σαν σύμβολο της ζωής του ανθρώπου, εκφράζεται και στην ποίηση της γενιάς του 1920
«Άσε τότε το κύμα όπου θέλει να σπάζει, άσε τις ζάλες που σέρνουν τυφλά την καρδιά,
κι αν τριγύρω βογγά κι αν ψηλά συνεφιάζει, κάπου ο ήλιος σε κάποιο γιαλό θα γελά»
(Κων.Χατζοπουλος, Απλοί τρόποι).
Αμέτρητες οι αναφορές στη φύση και στις υπόλοιπες ποιητικές γενιές καθώς και στην Μεταπολεμική και την σύγχρονη.
Αλλά κάπου εδώ θα πρέπει να σας αφήσω με τα υπέροχα λόγια της εξαιρετικής μας ποιήτριας Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ
«…ο αέρας ύφασμα με τέλεια εφαρμογή, η μυρωδιά του γιασεμιού,λες κι ήταν προσωπικό μου χάρισμα
λες και με αφορούσε και μένα η ωραιότητα».

( Ηφύση έχει την πιο ωραία μνήμη).

Οι ώρες

Είναι κάτι ώρες που λυγάς
κι αποπλανιέσαι
στου άνυδρου παρελθόντος τις σιωπές.
Είναι στιγμές που πέφτεις,
μα κρατιέσαι
στη κουπαστή της θύμησης
που σάλπαρε στο χθές.
Κι άλλες φορές
τολμάς κι αναρωτιέσαι
τι έφταιξε κι ο ίσκιος σου
ξεθώριασε στις θλίψης
τις αυλές…
Α.Α. (22-8-12)

Αγγελική Αγγελοπούλου

ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΆΛΛΟΝ (α’ μέρος)

«Θεέ μου πρωτομάστορα, μ’ έχτισες μέσα στα βουνά
Θεέ μου πρωτομάστορα, μ’
έκλεισες μες τη θάλασσα»
(Οδυσσέας Ελύτης)
Είναι άπειρες οι αναφορές της ποίησης στο περιβάλλον και γενικότερα στη Φύση. Ειδικά στην ελληνική λογοτεχνία βρίσκουμε πολυάριθμες καταγραφές με σύμβολα, σκηνικά δράσης, μεταφορές, συναισθηματικές καταστάσεις και αξίες που μας οδηγούν δύο συμπέρασμα ότι από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερα, η φύση υπήρξε πηγή έμπνευσης για πολλούς ποιητές.
Πραγματοποιώντας μια ιστορική αναδρομή από τον Όμηρο μέχρι την σημερινή εποχή, θα συναντήσουμε μια αστείρευτη ποικιλία εικόνων και περιγραφών που στολίζουν άπειρα ποιητικά λόγια, που εξυμνούν την ομορφιά του φυσικού κόσμου, τα όντα που ζουν εκεί, τις διαφορές και τις ομοιότητες του περιβάλλοντος, ακόμα και την μονοτονία και την πλήξη που απορρέει με τρόπο μυστηριακό και χαρακτηριστικό, ακουμπώντας στα φτερά της φαντασίας του αναγνώστη.
«Οι πεταλούδες να δείς
θα ξέρουν από μοναξιά
και ζουν μία μέρα μόνο»
(Μαρία Χαραλαμπίδη- Γενναια λογικό δέντρο).
Άλλες φορές πάλι ξεπηδά μέσα από την δημώδη ποίηση, τα κλέφτικα τραγούδια, τα ηρωικά άσματα του Διγενή Ακρίτα, από τον Ερωτόκριτο και τόσες άλλες ποιητικές εκφάνσεις, η ελληνική φύση, η ζωή της υπαίθρου, η παράδοση αλλά και η εθνική ταυτότητα κάθε λαού.
Στην Καλεβαλα (Kalevala)το επικό ποιητικό έργο των χωρών της Βόρειας Ευρώπης, συναντάμε, σε έμμετρο μάλιστα λόγο, τις περιγραφές της βόρειας θάλασσας που με τους κινδύνους αλλά και την ομορφιά της, σαγηνεύει τους ναυτικούς.
Οι καταπληκτικές παρομοιώσεις και μεταφορές,θυμίζουν πολύ τον Όμηρο!
«Run, craft, where there are no trees , boat over the wide waters;
ride as bubbles on the sea
water lilies on the waves!»
(Kalevala- Sailing the North land)
Οι τάσεις και τα λογοτεχνικά ρεύματα, περικλείουν πολλές φορές αναφορές στη φύση, στην ύπαιθρο και στα τοπία, όπου σημαντική θέση κατέχουν οι αναρίθμητες αναζητήσεις αλλά και οι προβληματισμοί για το ανθρώπινο στοιχείο που ζει και εναρμονίζεται με το περιβάλλον του. Στην Ινδιάνικη και Ιαπωνική ποίηση των περίφημων χαϊκού, περιγράφεται με δωρικό τρόπο η σχέση αυτή ανθρώπου και φύσης, που τείνει να αναδεικνύει τις υπέρτατες αξίες της ζωής, διαπερνώντας τους εθνικούς μύθους, τα τραγούδια, τις ντοπιολαλιες, τον παραδοσιακό βίο ακόμα και την λαϊκή τέχνη που τόσο έντονα χαρακτηρίζει τον κάθε λαό.
(Συνεχίζεται…)
Αγγελική Αγγελοπούλου

Απρόσμενη συνάντηση

Στην άκρη του καλοκαιριού,
εκεί που κρύβεται ο Σεπτέμβρης,
και τα δροσάτα πρωινά
κάθονται στα τραπεζάκια,
πίνοντας καφέ με την
μελαγχολία τους,
εκεί που το ηλιοβασίλεμα
βουτάει πίσω απ’ τους αμμόλοφους,
και τα βράδια παίζουν με τα κύματα, του φθινοπώρου προμηνύοντας το «έλα»,
εκεί που το ταξίδι
φτάνει στο τέλος του,
δίπλα σε μια φέτα καρπούζι,
εκεί που μάζευα κοχύλια κι αναμνήσεις,
εκεί σε συνάντησα,
στο πουθενά του «τώρα»,
να μιλάς με τον μαΐστρο
και τα όνειρα…

Αγγελική Αγγελοπούλου

Ποίηση στην εποχή της εκποίησης : « Η ομάδα των ποιητών, γιορτάζει 10 χρόνια δράσεων, συνδυάζοντας μουσική, εικαστικές & αναπαραστατικές τέχνες »

Ποίηση στην εποχή της εκποίησης

Η «ποίηση στην εποχή της εκποίησης» είναι ομάδα ποιητών που πιστεύουν ότι η ποίηση δεν είναι μόνο προσωπική υπόθεση. Ξεκίνησε τη δράση της τον Μάιο του 2010, με τη δημιουργία του ανοιχτού ιστότοπου δημοσίευσης ποιημάτων http://ekpoiisi.blogspot.com/ Η ομάδα έχει οργανώσει αρκετές ανοιχτές αυτοσχεδιαστικές βραδιές σε διάφορους χώρους στο κέντρο της Αθήνας. Συνδυάζει την ποίηση με τη μουσική, τις εικαστικές και αναπαραστατικές τέχνες.

Από το 2011 μέχρι το 2018 επιμελείτο ζωντανή ραδιοφωνική εκπομπή στο δημοτικό ραδιοφωνικό σταθμό Ηρακλείου Αττικής «Επικοινωνία», 94fm. Έχει συμμετάσχει σε δημόσιες δράσεις όπως η Μέρα δρόμου, η Διαμαρτυρία των ποιητών κ.ά. Το Μάρτιο του 2011 πήρε μέρος στην έκθεση «Εικονοποίηση» που διοργάνωσε στο ίδρυμα Κακογιάννη ο «Ορίζοντας γεγονότων» και στις αρχές του 2012 η συνεργασία αυτή συνεχίστηκε με τη συμμετοχή στις εκθέσεις «Ουτοπία » και «Ερωτοπία». Η «ποίηση στην εποχή της εκποίησης» πήρε μέρος στο Φεστιβάλ Αντίστασης των κατοίκων της Κερατέας τον Απρίλιο του 2011. Είχε παρέμβαση τον Ιούνιο του 2011 στο κίνημα του Συντάγματος με μοίρασμα έντυπων ποιημάτων και απαγγελίες.

Στις αρχές του 2013 κυκλοφόρησε η συλλογή ποιημάτων «ποίηση στην εποχή της εκποίησης» (εκδόσεις Άπαρσις), που περιέχει δύο ποιήματα που ο κάθε ποιητής ή ποιήτρια θεωρεί ως αντιπροσωπευτικά του ή πιο ταιριαστά με την εποχή που διανύουμε. Στις 21-3-2013, παγκόσμια ημέρα ποίησης, οργάνωσε μεγάλη εκδήλωση-παρουσίαση του βιβλίου στο ελεύθερο αυτοδιαχειριζόμενο θέατρο Εμπρός. Η ομάδα «ποίηση στην εποχή της εκποίησης» είναι εκ των εμπνευστών και βασικών διοργανωτών της «Γιορτής της Ποίησης», που έγινε στη Δονούσα 28-29 Αυγούστου 2015 και 21-23 Αυγούστου 2016. Τον Οκτώβριο του 2015 και τον Ιούνιο του 2016, συμμετείχε στο Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας στην Ακαδημία Πλάτωνος και τον Οκτώβριο του 2017 στο Φεστιβάλ των Κοινών στην ΑΣΚΤ. Στις παραστάσεις που παρουσίασε τον Ιούνιο 2016 και τον Ιούνιο του 2017 στο φεστιβάλ BBQ στη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας, προέκτεινε κι άλλο τους πειραματισμούς της στην επαφή της ποίησης με τις άλλες τέχνες. 

Από το 2014 μέχρι και σήμερα οργανώνει τις Τετάρτες στα μέρη του Κεραμεικού τις «ποιητικές αγρυπνίες», όπου συναντώνται τα διάφορα ποιητικά ποτάμια της πόλης. Τον Απρίλιο του 2020, εν μέσω καραντίνας, μεταμόρφωσε σε βιντεοποίημα το «Όσο μπορείς» του Κ. Π. Καβάφη σε συνεργασία με την καλλιτεχνική ομάδα GlitchA. Στις ποικίλες δράσεις της ομάδας, η προσωπική δημιουργία πλέκεται με τη συλλογική και το ζητούμενο δεν είναι μια ποίηση για την εποχή, αλλά «η ποίηση στην εποχή της», λόγος και πράξη μαζί.

ΠΟΙΗΤΕΣ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ:

Ανδρικοπούλου Νίκη

Άθνσπλος Πάνος Λάμπος

Αργυρίου Ιωάννα

Αρματά  Ιώ

Βατίστας Ανδρέας

Βατίστα Στέλλα

Βέρδη Καρίνα

Γερογιάννης Γιάννης

Γκόλια Μαρία

Δάρας Αλέξης

Ευθυμίου Τζίμης

Καπετανάκος Γιώργος

Καπράλος Βασίλης

Μικέλης Αντώνης

Μιχελής Πάνος

Μπιρμπίλη Ανδριάνα

Παπαδόπουλος Αντώνης

Παπαδόπουλος Θεοχάρης

Παπανδρεοπούλου Μαρία

Προδρομίδου Σελένα

Ρεβύθη Αγάθη

Ρέμπελου Φαίη

Τερζής Νίκος

Φιλελές Δημήτρης

Για το FiloxeniArt

Agathi Revithi

«Η ΑΝΟΙΞΗ ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΑ ΜΑΣ ΦΕΡΕΙ» Έλενα Πίνη

Το βίντεο από την εκπομπή της Πρωτομαγιάς:

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3776352785740467&id=1962962963919663&anchor_composer=false

Το σύννεφο πια πέρασε
και στάλαξε βροχή,
στη γη μας τη φτωχή.
Ανθίζουν τριαντάφυλλα,
τ’ αηδόνια κελαηδούν.
Τι ήρθαν να μας πουν…

Κανείς δεν ξέρει,
η άνοιξη τι άλλο θα μας φέρει.

Ο χρόνος μας πια κύλησε
και άλλαξε εποχή,
μα μένει η ενοχή.
Γεμίζουν πεζοδρόμια,
οι νέοι τραγουδούν.
Τον έρωτα υμνούν.

Κανείς δεν ξέρει,
η άνοιξη τι άλλο θα μας φέρει.

Έλενα Πίνη

https://www.filoxeniart.com/1%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82-fil/

«Μάης απάνεμος» Παναγιώτα Αντωνακοπούλου

Το βίντεο από την εκπομπή της Πρωτομαγιάς:

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3776352785740467&id=1962962963919663&anchor_composer=false

Αποκληρώθηκαν πολλοί Απρίληδες μέχρι να φανείς .
Χειμώνες .
Χωρισμοί σε κουρασμένα σώματα .
Να σύρω θέλω ένα χορό , μες της ανάσας σου την ίριδα και των μαλλιών σου τη σκια .
Να σε γραπώσω απ ΄ τα στήθια της αγάπης έως του ήλιου τα χείλη .
Να σου καρφώσω μια Πρωτομαγιά ευθύς στων ματιών σου τις πλάτες και να σε βυθίσω σ΄εκείνη την λιμνούλα .
Ναι , σ΄εκείνη την λιμνούλα που ζωγραφίζαμε έφηβοι και ξαναμμένοι .
Στη νιότη εκείνη ,που μας υποσχόταν το »αιώνια μαζί » , θορυβώντας σ΄ αυτό το » πλασμένος για σένα » ολόκληρη την νύχτα .
Στα σπασμένα όνειρα που μούσκευαν τον ύπνο μου μαζί με το στόμα σου και στα ζεστά ακροδάχτυλά σου που ψιθυρίζαν τ΄όνομά μου και οι απαλές σου φλέβες τραγουδούσαν γύρω
απ ΄το φιλί τον έρωτα της ζωής .
Εκεί , εκεί γνώρισα τον έρωτά σου μια Πρωτομαγιά .

https://www.filoxeniart.com/1%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82-fil/

«ΛΑΦΥΡΑ» Γεωργία Δαλιάνα

Το βίντεο από την εκπομπή της Πρωτομαγιάς:

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3776352785740467&id=1962962963919663&anchor_composer=false

«ΛΑΦΥΡΑ»
Γεωργία Δαλιάνα

Στα κατάκλειστα λόγια υπνοβατούν οι δρόμοι

Οι σκοτεινές ρίζες δένονται με κλωστή

Το κενό, το κενό επιβάλλεται αθροιστικά

Τα σπίτια καίγονται και χωρίς μαρτύρους.

Ενα βουνό από λάσπη βλέπει με τα μάτια μας

Ο Πόνος είναι Απόσταση

Όχι , δεν υπάρχουν φωνές

Η Σιωπή γεννιέται απο το φόβο

πρόθυμη για όλες τις μοίρες

Η Πέτρα ζωγραφίζει τη γλώσσα

Ανατινάζει κυριολεκτικά το λόγο .

Αυτό που γυμνωνει τη ψυχή διαθλάται στους νερόλακους

σαν φίδι

Στης θάλασσας το Ανέστιο κλάμα γονατίζει το φως του δειλινού

απ’ την κλειστή πλευρά του παραθύρου μπαινοβγαίνει η ματωμένη όστρια

Κάθε τραύμα διασχίζει τη σιγή , γίνεται θόλος

Στο χέρι των παιδιών το νερό είναι διάφανο

για να γνωρίσουμε τους νεκρούς μας

Το αυριανό φορτίο είναι οι θύελλες

Φερμένο απο βαθιές ουλές ,το φοβερό βουητό των ονομάτων

Μην κοιτάς

Στο νυχτερινό ουρανό ανατέλλει η Αμπωτις

Έτσι ή αλλιώς αθόρυβα μας εκτελεί η λησμονιά .Αμορφη μάζα .

Ενα κελί απο φως ,

το ζεστό σου σώμα

σκεπάζει ενα τρυφερό πρόσωπο

έναν παγετό στις φλόγες

Η Αγάπη είναι ύφασμα

Χα χα

Η αγάπη είναι ύφασμα η ενα είδος ευφυίας

Των επίπλων !

Η Υποκρισία ενα βαθύ ποτάμι στη μέση του τραπεζιού

με τα ελάφια της αυγής σφαγμένα στο μετάξι .

Το αποτύπωμα όλων των Πραγμάτων το ορίζει η Νύχτα και η Ερημος

δεν υπάρχουν ταξίδια μέσα στις φωνές

μόνο ένα αιματοβαμένο θάμπωμα που σβήνει το κερί των νοημάτων

καθώς το σέρνει η σταγόνα της βροχής

Να αφήσεις τα σκυλιά ελεύθερα .Να σκοτεινιάσει

με τα παλιά καρφιά κοιμάται η μνήμη , έσχατη ξενιτιά

Οι σκοτεινές ρίζες δένονται με κλωστή

στα σύνορα του Εγώ , στ’ αρχαία τείχη

Μην κοιτάς

δρόμοι φαντάσματα και ξεραμένα ούρα στις αυλές , σαν φεγγαρόσκονη

είχαμε είχαμε λέξεις μα τις πήρε ο Άνεμος

Πάνω απ’ τα στοιχειωμένα σπίτια

Κάθε γκρεμός το δικό του χάραμα

και οι απόψεις σας περί φάρσας . Κυρίως αυτό .

Να αφήσεις τα σκυλιά ελεύθερα

να σκοτεινιάσει

Ενα βουνό από λάσπη βλέπει με τα μάτια μας…

Με το λυγμό της πεταλούδας καταφθάνει η Άνοιξη

σαν στόμα αχόρταγο

Και μνήμα .

Georgia Daliana

https://www.filoxeniart.com/1%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82-fil/

«Το »σύνθημα» της μικρής Ζωής» Γαβρίλης Ιστικόπουλος

Το βίντεο από την εκπομπή της Πρωτομαγιάς:

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3776352785740467&id=1962962963919663&anchor_composer=false

«Το »σύνθημα» της μικρής Ζωής»
Γαβρίλης Ιστικόπουλος

Μια μέρα, μια Πρωτομαγιά,
η μικρή Ζωή
κατέβηκε στους δρόμους
κι άρχισε να φωνάζει…
Ανάμεσα στα πολλά,
έλεγε πως δεν ήθελε
με τίποτα να μεγαλώσει.
Και συνέχιζε να φωνάζει.

Μια μεταξένια, μυρωδάτη,
πρωτόγνωρη δροσιά
γέμισε τότε τον αέρα…
Ο φακός πρέπει να την »έπιασε»
πάνω στο πρώτο Άλφα
Από τότε, κάθε Πρωτομαγιά,
κάθε μέρα, κάθε λεπτό,
ψάχνω τη μικρή Ζωή.

Αφού από τότε,
το υπόλοιπο σύνθημά της
το φωνάζει με την ίδια φωνή
έξω απ’ την πόρτα της καρδιάς μου.
»Α-φήστε με να ζήσωωω!»

Γαβρίλης Ιστικόπουλος

https://www.filoxeniart.com/1ος-πανελλαδικός-διαγωνισμός-ποίησης-fil/

«Πρωτομαγιά» Μάρθα Κανάρη

Το βίντεο από την εκπομπή της Πρωτομαγιάς:

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3776352785740467&id=1962962963919663&anchor_composer=false

«Πρωτομαγιά»Μάρθα ΚανάρηΑχολόγαγε η άνοιξη κι ο Μάης κατακόκκινος έσταζε ιδρώτα.Ο αδερφός σημάδευε τον αδερφόκι όσα ποτά ήπιαν αντάμα έγιναν κώνυο ,στης μιας στιγμής τ» ανάθεμα.Μάνα εδώ , μάνα κι εκεί…Ποιο δάκρυ να ποτίσει πρώτο τα λούλουδα του Μάη?Ποιας η αλμύρα θα κάψει πρώτη,την άνοιξηπου δεν πρόλαβε να ανθίσει?Μάρθα Κανάρη1 Μαίου 2020

https://www.filoxeniart.com/1ος-πανελλαδικός-διαγωνισμός-ποίησης-fil/

«Κόκκινο γαρύφαλλο!» Νίκη Ρεπάνη

Το βίντεο από την εκπομπή της Πρωτομαγιάς:

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3776352785740467&id=1962962963919663&anchor_composer=false

Κόκκινο γαρύφαλλο.
Σε έφεραν από ένα μακρινό ταξίδι στην Περσία, από τους κήπους κάποιου σάχη.
Ήσουν μυρωμένο με ακριβά αρώματα,
μεγαλωμένο σε θεσπέσια χώματα,
ποτισμένο με νερό της αρνησιάς.
Ήρθες να στολίσεις το πέτο του ποιητή,
να ανθίσεις φωτίζοντας τα μπαλκόνια,
να ομορφύνεις τις ψυχές.
Ευλαβικά σκεπάζεις τώρα
τα κρύα μάγουλα
εκείνων που σε λάτρεψαν,
που σε τραγούδησαν,
που κρατώντας σε στις χούφτες τους
χόρευαν στην Ειρήνη
ποτίζοντας με το αίμα τους
το δέντρο της Ελευθεριάς.
Αθάνατοι όσοι σε κρατούν στα χέρια και λυγίζουν.
Στη ματιά τους σβήνοντας είναι το κόκκινο χρώμα σου,
του έρωτα για την Ελευθερία!

https://www.filoxeniart.com/1ος-πανελλαδικός-διαγωνισμός-ποίησης-fil/