Εύα Πετροπούλου – Λιανού « Η συγγραφέας παιδικών παραμυθιών , σε μια ολοκληρωμένη αφιέρωση – Τα έργα της , στάση ζωής »

Σήμερα το FiloxeniArt φιλοξενεί μια ιδιαίτερη, πολυσχιδή μορφή, που γεφυρώνει την δημιουργική ατμόσφαιρα των πνευματικών αξιών , μεταξύ των λαών , διαμορφώνοντας το αίσθημα μιας κοινής αφετηρίας στο ταξίδι του χρόνου.
Ο λόγος λοιπόν για την καταξιωμένη Συγγραφέα παιδικών παραμυθιών Εύα Πετροπούλου – Λιανού , μια γυναίκα πολυγραφότατη και πολυπράγμων, διατηρώντας μια στάση ζωής που θεωρώ ότι είναι η δεύτερη φύση της. Εκτός από τα παρακάτω που συνθέτουν το αεικίνητο έργο της , θα την συναντήσουμε να καινοτομεί με σκέψεις, ιδέες, προτάσεις και να κάνει πράξη τον ανεξάντλητο εσωτερικό της πλούτο.
Η Εύα Πετροπούλου-Λιανού είναι μια παραμυθού, όπως δηλώνει και η ίδια. Γράφει ασταμάτητα παραμύθια για μικρά παιδιά, γιατί όπως μας εξηγεί «είναι και η ίδια ένα παιδί που δεν θέλει να μεγαλώσει ποτέ». Στα παραμύθια της κρύβονται οι μεγάλες αλήθειες που έχουν ανάγκη να κατανοήσουν τα παιδιά, με τρόπο εύκολο και εύπεπτο για τις αγνές ψυχές τους. Μέσα από τα παραμύθια της, τα παιδιά προσεγγίζουν την πραγματική ζωή που θα αντιμετωπίσουν μεγαλώνοντας. 
Ως αναγνώστρια διαβάζοντας την … θαρρώ να δίνει το σύνθημα στους ήρωες της, να εξερευνήσουν όλες τις παιδικές ψυχές, και να απαντούν σε κάθε μικρή ή μεγάλη απορία τους, να ενθουσιάζονται, να χαμογελούν, έχοντας διατηρήσει την αθωότητα τους ενώ παράλληλα να νιώθουν οι μικροί σοφοί που ανακάλυψαν ένα καλύτερο κόσμο.
Η Εύα είναι μια υπερευαίσθητη ύπαρξη που όλα τα νιώθει στον υπερθετικό βαθμό τους , ενώ παράλληλα δίνεται ολοκληρωτικά, και μοιράζει καθημερινά ευκαιρίες σε άλλους δημιουργούς . Η ίδια δεν θέλει τίποτα για τον εαυτό της. Κρατά την παιδική αγνότητα γιατί έτσι μόνο θα μπορέσει να συνεχίσει ό,τι έχει σχεδιάσει για την επόμενη μέρα. Η συμβολή της στον πολιτισμό ευτυχώς έχει διεθνώς αναγνωριστεί.
Α.Ρ.

Βιογραφικό – Λίγα λόγια γνωριμίας

Η Εύα Πετροπούλου – Λιανού έκανε την εμφάνιση της στο μαγικό κόσμο του παιδικού βιβλίου, με την έκδοση του πρώτου βιβλίου της στα Γαλλικά “Geraldine et le lutin du lac”, το Μάιο του 2007, από τις εκδόσεις Amalthee.
Γεννήθηκε στο Ξυλόκαστρο, όπου και ολοκλήρωσε τις βασικές της σπουδές. Αγαπούσε τη δημοσιογραφία από μικρή οπότε αποφασίζει να κάνει επάγγελμα τη μεγάλη της αγάπη και παρακολουθεί μαθήματα δημοσιογραφίας στη σχολή του ΑΝΤ1. Τελειώνοντας με τις σπουδές της κάνει την πρακτική της, ως ελεύθερη ρεπόρτερ σε διάφορες δημοσιογραφικές εκπομπές. Το 1994 φεύγει για τη Γαλλία όπου κι εργάστηκε ως δημοσιογράφος στη γαλλική εφημερίδα Le Libre Journal.
Η αγάπη για την Ελλάδα όμως την κέρδισε, επέστρεψε στην ηλιόλουστη πατρίδα, κι από το 2002 ζει στην Αθήνα. Κύρια ενασχόλησή της είναι η διδασκαλία, της γαλλικής γλώσσας σε πολιτιστικούς φορείς όπως το Ash n’ art, πραγματοποιεί σεμινάρια γαλλικής γλώσσας σε ιδιωτικές εταιρείες, ενώ ασχολείται και με μεταφράσεις. Παράλληλα σπουδάζει στο Γαλλικό Ινστιτούτο, Lettres Modernes, γιατί ποτέ δεν είναι αργά να πραγματοποιούμε τα όνειρά μας.
Με την επιστροφή της στην Ελλάδα, το 2008 προετοιμάζει το βιβλίο « Η κόρη της Σελήνης », το οποίο την καθιστά γνωστή στην Ελλάδα. Εκδόθηκε από τις εκδόσεις ‘’ Οσελότος ‘’ το 2009, στην συνέχεια το 2010 & 2011 σε δίγλωσση έκδοση στο Amazon από τις εκδόσεις Βιβλιοαναζητήσεις.
Το 2011 με 2013 εξέδωσε στην Ελληνική γλώσσα το «Η Ζεραλντίν» σε δική της μετάφραση από τις εκδόσεις Έναστρον. Πρόλογος από τον αγαπημένο Συγγραφέα Γιάννη Μπάρτζη. Το βιβλίο η Ζεραλντίν και το Ξωτικό της λίμνης , διασκευάστηκαν κι έγιναν παιδική παράσταση σε σκηνοθεσία του Εξαίρετου Θεοδωρή Βουρνά. Απέσπασε βραβεία και συνέχισε με διαφορετικές Θεατρικές ομάδες και ηθοποιούς , όπως τον εξαιρετικό Θωμά Χαβιανίδη, την Κατερίνα Γεωργούση, και την Σοφία Λαμπισδώνη.
Τα βιβλία της « Μια αγκαλιά από παραμύθια » είναι e-book καθώς επίσης το « Εγώ κι ο άλλος μου εαυτός » ( Εκδόσεις 24grammata ) . Το βιβλίο παρουσίασε ο εκδότης ‘’ Σαΐτα ‘’ κ. Ηρακλής Λαμπαδαρίου μαζί με άλλα, στο δημοτικό σχολείο στο Μάντσεστερ στο Λονδίνο.
Ακόμα μια ποιητική ανθολογία « Στον έρωτα που έρχεται » από τις εκδόσεις Οσελότος το 2015 .Ένα βιβλίο με υπέροχα παραμύθια που εξέδωσε και επιμελήθηκε ο πολυτάλαντος Θανάσης Πάνου – τα παραμύθια του ραδιοφώνου e-book .
Η Εύα Πετροπούλου-Λιανού είναι εισηγήτρια δημιουργικής γραφής παραμυθιού, και έχει διδάξει σε δημοτικά σχολεία, σε βιβλιοθήκες, και σε πολιτιστικούς χώρους.
Ταξίδεψε, με τα Παραμυθοσενάρια της στην Κύπρο, καλεσμένη σε ιδιωτικό σχολείο, – Συγγραφέας *( Χρήστος Τσιαήλης ) Οι μαθητές της διακρίθηκαν και βραβεύτηκαν.
Το έργο της έχει μεταφραστεί σε Αγγλικά, Γαλλικά, Κινέζικα, Ιαπωνικά, και Ισπανικά. Ποιήματα της και παραμύθια έχουν δημοσιευτεί σε Ελληνικά και ξένα ηλεκτρονικά έντυπα.
Είναι μέλος στην Διεθνή Εταιρία Λογοτεχνών και Καλλιτεχνών Ελλάδας.
Μέλος της Εταιρίας Γραμμάτων και Τεχνών Πειραιά.
Είναι εθελόντρια στον Οργανισμό Bethe Miracle
Είναι Διευθύντρια προγραμματισμού και Επιχειρήσεων στην οργάνωση Every child Lifeline Charity Foundation με έδρα την Νιγηρία, Ελβετία , Ινδία. Στόχος το χτίσιμο σχολείων ορφανών παιδιών στην Νιγηρία, την Ινδία αλλά και βοήθεια σε κάθε ενδεχόμενη ανάγκη προκύψει σε παιδιά ανά τον κόσμο.

Η πρώτη επαφή της με την Κύπρο έγινε μέσω της αγαπημένης συγγραφέως και εκδότριας και καρδιακή φίλη πλέον, κα Μαρία Στυλιανού. Ένα κάλεσμά της το 2009 έγινε η αφορμή να παρουσιάσει την «Κόρη της Σελήνης» σε σχολεία και βιβλιοπωλεία της Λεμεσού
Πρόσφατα απέκτησε το δικό της αφιέρωμα στην εγκυκλοπαίδεια Χάρη Πάτση στον τόμο 27, για την προσφορά της στη Λογοτεχνία και το Πολιτισμό.
Ευχή και το όνειρο της ήταν, στο να μπουν τα βιβλία της στα σχολεία της Ελλάδος , κάτι που ήδη έχει εγκριθεί από το Υπουργείο Παιδείας κ Πολιτισμού της Κύπρου. Έτσι τα έργα της υπάρχουν σε όλα τα δημοτικά σχολεία και βιβλιοθήκες στην Κύπρο. Είναι θέμα χρόνου να συμβεί το ίδιο και με την Ελλάδα.
Έχει εκδώσει ακόμα , «Μια τεράστια αγκαλιά από παραμύθια» εκδόσεις 24grammata, «Εγώ κι ό άλλος μου εαυτός η Σκιά μου» εκδόσεις Σαΐτα, έχει λάβει μέρος στο ανθολόγιο παραμυθιού Κόκκινη Κλωστή, εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές. Τελευταία έχει μεταφράσει και εκδώσει και τη «Ζεραλντίν και το Ξωτικό της Λίμνης» στην Amazon σε γαλλικά κι ιταλικά. Καθώς η ίδια λέει … «Τα μικρά παιδιά, στις μέρες που ζούμε, είναι παιδιά της τεχνολογίας και της γρήγορης πληροφόρησης. Ήδη βλέπουμε παιδιά να έχουν κινητά τηλέφωνα, I pad, laptop και είναι έτοιμα να σου δώσουν απαντήσεις για πολύ πιο εξειδικευμένα θέματα, πόσο μάλλον το βιβλίο. Τα παιδιά έχουν πρόσβαση παντού, μέσω των γονιών τους, οπότε είναι μια επιλογή το e book, χωρίς να κρύβω βέβαια… ότι φυσικά κι εγώ μυρίζω το χαρτί του κάθε βιβλίου μου. Είναι άλλη αίσθηση το έντυπο βιβλίο»
Ακόμα
Ένα νέο παραμύθι, μια ιστορία  ενός Σαμουράι του Νογκασικά Σαν, που θα έχει ως θέμα το δίλημμα μεταξύ της αγάπης ή του καθήκοντος, εικονογράφηση Πάρις Χαραλαμπίδης.

Έχει πραγματοποιήσει πολλές παραστάσεις σε σχολεία και πολιτιστικούς χώρους.
Συνεντεύξεις και παραμύθια της φιλοξενούνται σε ηλεκτρονικές εφημερίδες της Ελλάδας και της Κύπρου.
Αξίζει να σημειωθεί η συνέντευξη που παραχώρησε στην μεγάλης εμβέλειας Εφημερίδα της Ομογένειας της Αμερικής « Εθνικός κήρυκας » στις 27 Ιουνίου.
Τα βιβλία της διαπνέονται από τεράστια, αξεπέραστα, διαχρονικά και πάντα επίκαιρα μηνύματα αγάπης, ειρήνης, ανθρωπισμού, αρετής.
Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, που η ίδια η συγγραφέας επέλεξε να μεταφράσει, να γνωρίσει στο κοινό, να το μυήσει στο έργο ενός ξεχωριστού και ιδιαίτερου δημιουργού, του συγγραφέα ιρλανδοελληνικής καταγωγής Λευκάδιου Χερν (Αγγλικά: Patrick Lafcadio Hearn), γνωστού επίσης με το ιαπωνικό όνομα Γιάκουμο Κοϊζούμι (ιαπωνικά: 小泉八雲‎), το έργο του οποίου επίσης μάς μεταφέρει μηνύματα αφοσίωσης, μέριμνας, αγάπης, αυτοθυσίας.
Η έρευνα και η μετάφραση με το μεγάλο έργο του συγγραφέα Λευκάδιου Πάτρικ Χέρν, ξεκίνησε όταν γνώρισε προσωπικά, τον εκπρόσωπο της οικογένειας Κοιζούμι, των δισεγγόνων του Λευκάδιου Πάτρικ Χέρν, τον γνωστό συλλέκτη κ. Τάκη Ευσταθίου. Αυτός της χάρισε ένα βιβλίο, που είχε μεταφράσει στα Αγγλικά ο Λευκάδιος Πάτρικ Χερν, το αγόρι που ζωγράφιζε γάτες. Ήταν μεγάλη η έκπληξη, όταν διάβασε ξανά το έργο του Χέρν. Τον είχε διαβάσει σε πιο νεαρή ηλικία. Ο πλούτος των λέξεων, η φαντασία του την συνεπήρε. Άρχισε να μελετά το έργο του και ανακάλυψε το μεγαλείο ψυχής του, το βαθύ πνεύμα του. Έτσι έφτασε στο βιβλίο, Παραμυθοταξιδεύοντας με τον Λευκάδιο Πάτρικ. Μύθοι και Ιστορίες της Άπω Ανατολής. Μετάφρασε 4 ιστορίες για παιδιά δημοτικού σχολείου.
Η εικονογράφηση είναι από την καταξιωμένη γλύπτρια, εικαστικό, ζωγράφο sumi e κα Ντίνα Αναστασιάδου.
Τα βιβλία της έχουν βραβευθεί από τη Διεθνή Εταιρεία Λογοτεχνών & Καλλιτεχνών Ελλάδας και από το λογοτεχνικό περιοδικό Κέφαλος

Η Εύα Πετροπούλου Λιανού μιλά για το βιβλίο , αφιερωμένο στην « Μυρτώ »
«Η νεραϊδοαμαζώνα η Μυρτιά»

Η κ. Θεοδώρα Γιαννίτση, Διευθύντρια του Κέντρου Ελληνικού Πολιτισμού στη Μόσχα, αγαπημένη φίλη, πριν μερικά χρόνια, μου έστειλε ένα μήνυμα και μου πρότεινε να γράψω ένα βιβλίο, για τη Μυρτώ. Δέχθηκα χωρίς δεύτερη σκέψη. Έγινε η γνωριμία μου με τη Μυρτώ και ξεκίνησε αυτή η παραμυθένια περιπέτεια Ανάθεσα την εικονογράφηση και την επιμέλεια του βιβλίου σε μια φίλη και ταλαντούχα εικονογράφο τη Βιβή Μαρκάτου. Ευχαριστώ θερμά τον κ Πέτρο Παπαδόπουλο, καθώς η ιδέα για το βιβλίο της Μυρτώς, ήταν δική του, και μας βοήθησε να εκδώσουμε το βιβλίο αφού κάνεις εκδοτικός οίκος, δεν μας στήριξε. Όποιος η όποια θέλει να στηρίξει το βιβλίο της Μυρτώς, μπορεί να το παραγγείλει μέσω social media, Εva Petropoulou Lianoy writer)
Εμπνευσμένη από την γνωριμία μου με την Μυρτώ, θέλησα να γράψω μια Ιστορία για ένα δυνατό και χαμογελαστό παιδί, που του αρέσει να ακούει παραμύθια , του αρέσει να τρώει σοκολάτα. Η Αμαζόνα Μυρτιά δεν τα παρατάει εύκολα στο βιβλίο μας , όπως και η Μυρτώ μας , αντιμετωπίζει την ζωή με επιμονή και πίστη. Ευελπιστώ ότι η Μυρτώ θα γίνει το σύμβολο όλων μας και θα μας εμπνέει καθημερινά με την δύναμη της ψυχής της για να συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε ένα ειρηνικό και αλληλέγγυο κόσμο !
Εύχομαι Μυρτώ μου να γίνεις καλά ! Ε.Π.Λ
Η Εύα Πετροπούλου – Λιανού διατηρεί αισιοδοξία για το μέλλον , καθώς ήδη συζητά με ένα εκδοτικό οίκο στο Εξωτερικό και η συνεργασία της με τον εξαίρετο Χρήστο Φωλτόπουλο από την Θεσσαλονίκη, ο οποίος κάνει την οπτικοποίηση των ποιημάτων της. Επίσης λαμβάνει μέρος με ποιήματά σε Ανθολογίες στην Ιαπωνία, στην Ινδονησία και σε άλλες χώρες.

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ

(2017)
Οι περιπέτειες του Σαμουράι Νογκασίκα-Σαν, Οσελότος

(2015)
Στον έρωτα που έρχεται…, Οσελότος

(2014)
Ο ήρωας με τα φτερωτά σανδάλια και το μαγικό μολύβι, Όστρια Βιβλίο

(2013)
Εγώ και ο άλλος μου εαυτός, η σκιά μου, Εκδόσεις Σαΐτα

(2012)
Τα παραμυθοταξιδεύματα της Εύας, Εκδόσεις Βακχικόν

(2011)
Η Ζεραλντίν και το ξωτικό της λίμνης, Έναστρον

(2010)
Η κόρη της Σελήνης, Οσελότος (Το βιβλίο «Η κόρη της Σελήνης» διδάσκεται σε δυο σχολεία στην Κοζάνη, στην αγγλική γλώσσα.

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα

(2018)
Ιστορίες της θάλασσας, Κύμα

(2012)
Ανθολογία ποίησης και γραπτού λόγου, Παππά, Βασιλική Β. [ανθολόγηση, κείμενα, επιμέλεια]

Για το FiloxeniArt
Αγάθη Ρεβύθη

Βαγγέλης Κάλιοσης-Συνέντευξη- « Ο συγγραφέας του μυθιστορήματος ‘’Το τσιπάκι της γνώσης’’ στην 1η παγκόσμια κατάταξη της ΑΜΑΖΟΝ στην κατηγορία των Political Fiction.

Σήμερα, θα γνωρίσουμε τον συγγραφέα Βαγγέλη Κάλιοση μέσα από το βραβευμένο μυθιστόρημα του «Το τσιπάκι της γνώσης» το οποίο βρίσκεται στην 1η παγκόσμια κατάταξη της ΑΜΑΖΟΝ στην κατηγορία των Political Fiction.

«Το Τσιπάκι της Γνώσης » εκδόθηκε μεταφρασμένο στα αγγλικά με τον τίτλο “The Chip of Knowledge” από τις εκδόσεις Ontime Books.

Τυγχάνει της τιμής να είναι υποψήφιο για 2020 Book of the Year στο ίδιο Club.

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον συζητήσαμε με τον Συγγραφέα τα παρακάτω :

Α.Ρ. Κάθε  συγγραφικό έργο της Πολιτικής, Επιστημονικής και ερωτικής φαντασίας είναι κατά μεγάλο μέρος δημιούργημα της αλληλεπίδρασης συγγραφέα-αναγνώστη… Στους κύκλους των κριτικών χρησιμοποιείται η έκφραση «αίσθηση του θαυμαστού», όταν οι προσπάθειες αυτές, όπως περιγράφονται μέσα στη διήγηση, τοποθετούν ξαφνικά τον αναγνώστη σε μια θέση απ’ όπου αντικρίζει την ανθρωπότητα από εντελώς νέα προοπτική.

Το αποτέλεσμα του δικού σας πονήματος, περιέχει όλα τα παραπάνω στοιχεία, έχω δε την εντύπωση, πως καινοτομεί σε πολλά σημεία , παίρνοντας  επάξια το προβάδισμα έναντι άλλων της ίδιας κατηγορίας.    Ποια είναι αυτά τα σημεία ;

Πόσο ρόλο έπαιξε η χρονική περίοδος, ως παράμετρος στην σύλληψη του θέματος και της πλοκής ; 

Β.Κ. Χαίρομαι πρώτα απ’ όλα που βρίσκετε καινοτόμο το έργο μου, όπως επίσης και για το γεγονός ότι με φέρνετε αντιμέτωπο με τόσο ενδιαφέροντα ερωτήματα. Στα περισσότερα μυθιστορήματα του είδους το κυρίαρχο συναίσθημα είναι η απαισιοδοξία. Μαίνεται η καταστροφολογία και μοιραία καλλιεργείται ο πεσιμισμός. Άθελά τους οι συγγραφείς τους εδραιώνουν στις συνειδήσεις των αναγνωστών τους τη βεβαιότητα ότι τα πράγματα έχουν έτσι και είναι αδύνατο να αλλάξουν. Οι δυνάμεις της εξουσίας, σκοτεινές και παντοδύναμες, είναι ανέφικτο να ανατραπούν. Αυτό ισχύει εν πολλοίς και στα υψηλά δείγματα του είδους, όπως είναι τα έργα του Orwell, του Huxley, του Bradbury ή του Zamyatin, στα οποία μάλιστα αποδίδεται εσχάτως ο προσδιορισμός «δυστοπικά». Θα έλεγα λοιπόν, ότι η δεσπόζουσα καινοτομία του μυθιστορήματός μου, από την οποία παράγονται ενδεχομένως και οι όποιες άλλες, έγκειται στο γεγονός ότι είναι «ευτοπικό», καθώς αφηγείται ουσιαστικά μία από τις πιθανές σύνθετες κοινωνικές διαδικασίες  μετάβασης από το δυστοπικό παρόν σε ένα ευτοπικό μέλλον, που για τους ήρωες του μυθιστορήματος – προφανώς και για μένα – ταυτίζεται με την γνήσια δημοκρατία, εκεί που το άτομο κατακτά την πλήρη αυτονομία και μαζί μ’ αυτή την ικανότητα να συναποφασίζει για όλα όσα αφορούν τη συλλογικότητα στην οποία θα είναι θεσμικά ενταγμένος. Υπό αυτό το πρίσμα χαίρομαι ιδιαίτερα, κ. Ρεβύθη, που διαπιστώνετε ότι διεγείρει την «αίσθηση του θαυμαστού», γιατί θέλω να πιστεύω πως κάνει τον αναγνώστη να ατενίσει, έστω για λίγο, τον κόσμο με γειωμένο οπτιμισμό.

Σε ό,τι αφορά τώρα στο ερώτημά σας σχετικά με το ρόλο της συγκυρίας στη σύλληψη του θέματος και της πλοκής, θα πω ότι η ιδέα αυτού του μυθιστορήματος γεννήθηκε πριν την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης και πιο συγκεκριμένα το 2007. Ωστόσο, επειδή ως εγχείρημα την περίοδο εκείνη με ξεπερνούσε, οδήγησε αρχικά στη συγγραφή ενός πολιτικού δοκιμίου με τον τίτλο «Η Κρίση του Κοινοβουλευτισμού και το Αίτημα της Άμεσης Δημοκρατία”, το οποίο εκδόθηκε τελικά το 2011 από τις Εκδόσεις Χρ. Δαρδανός, και αποτέλεσε τρόπον τινά το θεωρητικό υπόβαθρο για τη συγγραφή του μυθιστορήματος. Τότε, εξάλλου, ήρθα σε επαφή και με το έργο του καθηγητή Γιώργου Κοντογιώργη το οποίο συνιστά μια διακριτή επιστήμη, την Κοσμοσυστημική Γνωσιολογία, που με βοήθησε καταλυτικά στη διαύγαση της αρχικής ιδέας και στη σταδιακή της μετάπλαση σε μια μυθιστορηματική προσομοίωση του μελλοντικού κόσμου. Ενός κόσμου όπου η γνώση, η ευθύνη και ο έρωτας, με την πανάρχαια σημασία του όρου ως ισχυρή ελκτική δύναμη, θα επιτρέπουν στον άνθρωπο ως ατομικότητα να καθορίζει τη μοίρα του και στα δημοκρατικά πολιτικά σώματα ως συλλογικότητες την πορεία εξέλιξης των κοινωνιών τους. Υποθέτω, βέβαια, πως το περιβάλλον της κρίσης ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τις πεποιθήσεις μου και σφυρηλάτησε την ανάγκη μου να τις εκφράσω μέσα από τους λοξούς και δαιδαλώδεις δρόμους της λογοτεχνίας, η οποία όπως και το παρελθόν μάς έχει δείξει έχει τον τρόπο να κεντρίζει τις συνειδήσεις πιο αποτελεσματικά από ένα θεωρητικό κείμενο, παρά την λογική και τεκμηριωτική υπεροπλία του τελευταίου.

Α.Ρ. Γράφει μεταξύ άλλων ο εξαιρετικός κριτικός λογοτεχνίας κ. Κώστας Τραχανάς   για το βιβλίο σας :

‘’ Ένα βιβλίο ύμνος στην άμεση Δημοκρατία, τη Δημοκρατία της αρχαίας Αθήνας και ένας ύμνος στον έρωτα ‘’

Έτος 2100. Μια πόλη…

Θέλοντας να μην αποκαλύψω τα υπόλοιπα , πείτε μας για τους ήρωες του μυθιστορήματος , με ποιο τρόπο  περνούν από το φίλτρο του μέσου Έλληνα, και πως από τον αναγνώστη διεθνώς καθώς “Το Τσιπάκι της Γνώσης”  εκδόθηκε μεταφρασμένο στα αγγλικά με τον τίτλο “The Chip of Knowledge” από τις εκδόσεις Ontime Books  ;

Β.Κ. Οι ήρωες του μυθιστορήματός μου θα μπορούσαν να είναι οποιασδήποτε εθνικότητας και ο χώρος δράσης τους οποιαδήποτε πόλη ή κράτος στον κόσμο. Αυτό άλλωστε υπονοεί και η επιλογή μου τα ονόματά τους να έχουν κωδικό χαρακτήρα. Ωστόσο, η ελληνική κοινωνία αν δεν είχε υποστεί αυτή την τεράστιας κλίμακας πολιτική διαστροφή των τελευταίων διακοσίων χρόνων, οπότε και της φορέθηκε το στενό κοστούμι του δυτικού δεσποτισμού με το προσωπείο της δημοκρατίας των δικαιωμάτων που δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια μοναρχευομένη ολιγαρχία παραμορφώνοντάς την κυριολεκτικά, θα μπορούσε δυνητικά να έχει το πολιτικό ανάπτυγμα που θα της επέτρεπε να πρωταγωνιστήσει σε μια τέτοια πολιτική και πολιτισμική εν γένει μετάβαση. Η απήχηση που έχει ήδη το μυθιστόρημα στο εξωτερικό δείχνει ότι το αποπνικτικό διεθνώς πολιτικό περιβάλλον καθιστά ευήκοα τα ώτα σε χειραφετικές προτάσεις έστω και με τη μορφή ενός μυθιστορήματος επιστημονικής φαντασίας. Εξάλλου, ένα μυθιστόρημα δεν είναι παρά ένα ερέθισμα για σκέψη.

Α.Ρ. Θα σταθώ σε δυο ουσιαστικά . Γνώση και πολίτης.

Ποια είναι εκείνα τα χαρακτηριστικά των αναγνωστών που θα επιλέξουν να διαβάσουν το βιβλίο σας ;

Β.Κ. Το βιβλίο θα μπορούσε να το διαβάσει κάθε αναγνώστης είτε αρέσκεται στην επιστημονική φαντασία είτε όχι, καθώς κατά βάση πρόκειται για μια περιπέτεια που ανελίσσεται με κινηματογραφικούς ρυθμούς τοποθετημένη στο μέλλον. Από εκεί και πέρα το αν θα περάσει στο δεύτερο ή το τρίτο επίπεδο πρόσληψης και στις αντίστοιχες διανοητικές και ψυχοσυναισθηματικές διεργασίες εξαρτάται από τις ανησυχίες του, τις προσλαμβάνουσές του, το γνωστικό του υπόβαθρο, την οξύνοιά του, τις προκαταλήψεις του, το χρόνο του και πολλούς άλλους παράγοντες που δεν είμαστε προφανώς σε θέση να σταθμίσουμε με ακρίβεια. Εκείνο, ωστόσο,  που δεν θα πάψει ποτέ να με εντυπωσιάζει είναι ότι όσες φορές έχω την τύχη να μιλήσω με αναγνώστες βιβλίων μου μού αποκαλύπτουν πτυχές τους και τρόπους θεώρησής τους που δεν είχα καν φανταστεί. Αυτό ακριβώς είναι και το μεγαλείο αυτής της ασύγχρονης επικοινωνίας συγγραφέα – αναγνώστη, που εν τέλει προσδίδει στο έργο πολύ περισσότερες διαστάσεις από αυτές που ο συγγραφέας του είχε αρχικά κατά νου και υπό αυτή την έννοια μια δική του υπόσταση, η οποία μάλιστα εμπλουτίζεται από την διαδρομή του μέσα στο χρόνο ερήμην του γεννήτορά του.

Α.Ρ. Μας ξεναγείτε σε ένα ουτοπικό κόσμο  που οι πραγματικές συγκρούσεις μέσα από την αφύπνιση τείνουν να τον μετατρέψουν σε ιδεατό. Υπάρχει ελπίδα ; Από πού θα ξεκινήσει ;

Β.Κ. Σε ό,τι με αφορά σαφέστατα και υπάρχει ελπίδα. Και για να γίνω πειστικός, θα επικαλεστώ την Ιστορία. Είναι πάμπολλες οι περίοδοι στο διάβα της, όπου οι κοινωνίες περιήλθαν σε τέλμα και κατάφεραν να βρουν τη δίοδο της υπέρβασής του και τη συνάρμοσή τους με την πρόοδο. Χρειάζεται όμως γνώση, μεθοδικότητα και επιμονή για να υπερβούμε τον πρώιμο ανθρωποκεντρισμό στον οποίο μας ενέταξε ο Διαφωτισμός, ο οποίος είναι ολοφάνερο πλέον ότι έχει ολοκληρώσει τον ιστορικό του κύκλο, και να μεταβούμε στην αντιπροσώπευση, εκεί δηλαδή που ο πολίτης θα είναι ο εντολέας και ο πολιτικός ο υπό διαρκή λογοδοσία εντολοδόχος, όπως μας υποδεικνύει το ελληνικό εξελικτικό παράδειγμα.  Μια τέτοια εξέλιξη θα ξαναδώσει νόημα στην πολιτική και ελπίδα στους ανθρώπους ότι μπορούν να καθορίσουν την τύχη τους και να βελτιώσουν τους όρους της ζωής τους.

Α.Ρ.  Ο συγγραφέας Ρόμπερτ Χαϊνλάιν όρισε την ΕΦ ως «ρεαλιστικό συλλογισμό σχετικό με πιθανά μελλοντικά συμβάντα, στέρεα βασισμένα πάνω στην επαρκή γνώση του πραγματικού κόσμου, του παρελθόντος και του παρόντος, καθώς και σε μία εκτενή κατανόηση της φύσης και της σπουδαιότητας της επιστημονικής μεθόδου».

Πείτε μας την δική σας εκδοχή / οπτική

Β.Κ. Ο ορισμός του Robert Heinlein με καλύπτει απόλυτα. Είναι άλλωστε πολύ χαρακτηριστικό ότι μυθιστορήματα του είδους που εναπόκεινται αποκλειστικά στη φαντασία του γράφοντος εκπίπτουν σε καρικατούρες και ταξινομούνται εκόντα άκοντα στην παραλογοτεχνία. Η γνώση και η βαθιά κατανόηση της επιστημονικής μεθόδου είναι που δικαιώνουν κάθε τέτοιο εγχείρημα.

Α.Ρ. Η ενασχόλησή σας  με τη λογοτεχνία ξεκινάει με την ποιητική συλλογή Ακροβασίες το 1991 .  Το 2020 κυκλοφόρησε  το μουσικό άλμπουμ “Δημοκρατία… Fake”, το οποίο περιλαμβάνει έντεκα τραγούδια σε δικούς σας  στίχους μελοποιημένους από τον συνθέτη Σάκη Τσιλίκη. Τα τραγούδια ερμηνεύουν οι Χρήστος Νινιός, Μάνος Λυδάκης, Ρενάτα Πυλαρινού, Κωνσταντίνος Τσιμούρης και ο ίδιος ο συνθέτης.

Πείτε μας για αυτήν την συνεργασία

Β.Κ. Έτσι κι αλλιώς με έλκουν συγγραφικά όλα τα κειμενικά είδη. Ωστόσο, η συνεργασία μου με τον σπουδαίο συνθέτη Σάκη Τσιλίκη προέκυψε εντελώς τυχαία και μάλιστα με αφορμή το «Τσιπάκι της Γνώσης». Συναντηθήκαμε στα γυρίσματα μια τηλεοπτικής εκπομπής, όπου παρουσιάζαμε τα βιβλία μας – εκείνος το αφιερωμένο στον Θανάση Βέγγο «Μικρή σουίτα για έναν μεγάλο άνθρωπο» από τις Εκδόσεις Δρόμων -, και αναπτύχθηκε αίφνης μια σχέση αμοιβαίας εκτίμησης που γρήγορα εξελίχθηκε σε φιλία. Αισθάνθηκα μεγάλη τιμή, όταν μου πρότεινε να γράψω τους στίχους για έναν ολόκληρο δίσκο που και οι δύο επιθυμούσαμε να έχει πολιτικό πρόσημο. Και εδώ τα υλικά ήταν τελικά τα ίδια. Βασίστηκα στο θεατρικό του έργο το «Ουρλιαχτό του Έρωτα» από το οποίο άντλησα τα ερεθίσματα και έγραψα τους στίχους για δέκα πολιτικά και ερωτικά τραγούδια, εκ των οποίων το ένα μελοποιήθηκε και στα αγγλικά σε μετάφραση – προσαρμογή του Κωνσταντίνου Τσιμούρη. Ήταν μια καταπληκτική εμπειρία για μένα και ευχαριστώ θερμά και με την ευκαιρία που μου δίνετε τον Σάκη, η τεράστια πείρα του οποίου την κατέστησε πιο εύκολη και πολυσήμαντα ενδιαφέρουσα από ό,τι αρχικά πίστεψα. Το δε αποτέλεσμα μας ικανοποιεί απόλυτα χάρη και στις εξαιρετικές εκτελέσεις των ερμηνευτών. Περιμένουμε να το εκτιμήσουν και οι ακροατές σε μια περίοδο πολύ δύσκολη για το ελληνικό τραγούδι, το οποίο όπως και η κοινωνία διέρχεται μια κρίση ταυτότητας.

Α.Ρ. Θα σας πυροδοτούσε το ενδιαφέρον  « Το τσιπάκι της γνώσης » να μεταφερθεί σε μορφή  έργου  στον Κινηματογράφο ;

Εφαρμόζω πάγια στις ιστορίες μου δύο από τις λογοτεχνικές αξίες που προέκρινε ο Ίταλο Καλβίνο στο κύκνειο άσμα του «Έξι Προτάσεις για την Επόμενη Χιλιετία», την ταχύτητα και την οπτικότητα. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να έχει διαβάσει το βιβλίο και να μην έχει αποφανθεί ότι είναι προορισμένο να γίνει ταινία. Η ερώτησή σας με ενθαρρύνει να υποθέσω ότι την ίδια εντύπωση προκάλεσε και σε σας, κάτι που με χαροποιεί ιδιαίτερα. Δεν σας κρύβω, λοιπόν, ότι θα ήθελα πολύ να δω τους ήρωές μου να αποκτούν σάρκα και οστά στην μεγάλη οθόνη. Η έκδοση και η κυκλοφορία του βιβλίου στον αγγλόφωνο κόσμο από την Ontime Books και η μακρά επαγγελματική σχέση του εκδότη Δημήτρη Χριστοδούλου με τον κόσμο του κινηματογράφου και τη Netflix καθιστούν βάσιμη την επιθυμία. Οψόμεθα …

Αγάθη Ρεβύθη / Βαγγέλης Κάλιοσης

“Το Τσιπάκι της Γνώσης”, Βαγγέλης Κάλιοσης, εκδ. Κάκτος, 2019, σελ. 424

 Είναι η καθολική γνώση ικανή να ανατρέψει την καθεστηκυία πολιτική τάξη πραγμάτων και έναν ολόκληρο κόσμο ή είναι προτιμότερη η άγνοια; Μπορεί ο έρωτας να έχει μεταμορφωτική επίδραση ή είναι κι αυτός μια πλάνη; Είναι η εξουσία αναγκαίο κακό ή μπορεί να υπάρξει κοινωνία και χωρίς αυτή; Ο Βαγγέλης Κάλιοσης, με το μυθιστόρημά του “Το Τσιπάκι της Γνώσης”, δίνει τις  δικές του απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα.

Σε μια πόλη την οποία η εκλεγμένη επί σειρά ετών και για πάνω από δύο δεκαετίες διεφθαρμένη εξουσία της λυμαίνεται με μηχανορραφίες, ο Πολίτης Α ερωτεύεται την κόρη του Κυβερνήτη της. Ο αμοιβαίος έρωτας θα αποτελέσει κινητήρια δύναμη για εκείνη ώστε να ορθώσει το ανάστημά της στον πατέρα της αλλά και να αναζητήσει την από καιρό εξαφανισμένη και θεωρούμενη νεκρή μητέρα της. Παράλληλα ένας άλλος πολίτης και πρώην σκανδαλοθήρας δημοσιογράφος, ο Πολίτης Β, αναπτύσσει μυστική πολιτική δράση επιθυμώντας να καταστήσει το Τσιπάκι της Γνώσης, μια πρόσφατη εφεύρεση με τεράστιο κόστος αγοράς, κτήμα μιας μεγάλης μερίδας των πολιτών.

Η πλοκή αυτού του μυθιστορήματος είναι από τα μεγάλα του πλεονεκτήματα. Είναι προσεγμένη και ξετυλίγεται μεθοδικά και χωρίς να κουράζει. Από την αρχή της ιστορίας ένα πέπλο μυστηρίου καλύπτει αρκετά γεγονότα, με πιο αξιομνημόνευτο την μοίρα της εξαφανισμένης μητέρας, τα οποία ξεδιαλύνονται προοδευτικά καθώς η υπόθεση προχωράει.

Επίσης με κέρδισε σαν τεχνική, όπως πάντα,  η αλλαγή της οπτικής γωνίας που πραγματοποιείται στην αφήγηση καθώς ο αναγνώστης περνά από το ένα κεφάλαιο στο άλλο, με κυρίαρχες οπτικές γωνίες αυτές του Πολίτη Α, του Πολίτη Β και της κόρης του Κυβερνήτη. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι  δεν χρησιμοποιούνται και άλλες οπτικές γωνίες, όπως για παράδειγμα του ίδιου του Κυβερνήτη, ενώ αξιομνημόνευτο είναι ένα κεφάλαιο όπου η αφήγηση δίνεται από τη σκοπιά πολλών τυχαίων πολιτών, με την αφήγηση του ενός να διαδέχεται την αφήγηση του άλλου.

Άλλο αξιοσημείωτο στοιχείο του βιβλίου είναι ο πολύ προσεγμένος λόγος και το πλούσιο λεξιλόγιο που διαθέτει και αξιοποιεί ο συγγραφέας ώστε να αποδώσει πιο παραστατικά και περίτεχνα την ιστορία.

Το μόνο στοιχείο που δεν μου άρεσε στο “Τσιπάκι της Γνώσης” είναι ίσως ο τυφλός και με την πρώτη ματιά αβυσσαλέος έρωτας που αναπτύσσεται ανάμεσα στους δύο πρωταγωνιστές. Μεγάλα λόγια και υποσχέσεις για αιώνια αγάπη δίνονται απλόχερα και αμοιβαία από τον έναν ερωτευμένο προς τον άλλον χωρίς καν να έχουν γνωριστεί, γεγονός που καθιστά τον ερωτά τους κάπως μη ρεαλιστικό και παρωχημένο/παραμυθένιο. Βέβαια ο συγγραφέας έχει το άλλοθι ότι το γεγονός αυτό εξυπηρετεί  σαφέστατα την εξέλιξη της πλοκής.

Συμπερασματικά “Το Τσιπάκι της Γνώσης” είναι ένα μυθιστόρημα με πολύ ενδιαφέρουσα πλοκή και εξέλιξη. Το ξετύλιγμα της πλοκής, ο τρόπος αφήγησης αλλά και η γραφή και το λεξιλόγιο του Βαγγέλη Κάλιοση αποπνέουν μια μαεστρική μεθοδικότητα. Η γνώση αφυπνίζει τις κοιμώμενες και καταπιεσμένες μάζες, που μόνο κατ’ ευφημισμό μπορούν να χαρακτηριστούν “πολίτες”, τις ενεργοποιεί και τις μεταμορφώνει από απλούς υπηκόους σε Πολίτες με “Π” κεφαλαίο.

https://www.kaktos.gr/to-tsipaki-ths-gnoshs

Βιογραφία

Ο Βαγγέλης Κάλιοσης είναι συγγραφέας και εκπαιδευτικός. Γεννήθηκε το Μάρτιο του 1968 στην πόλη Ζίγκεν του κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας στην τότεΔυτική Γερμανία, μεγάλωσε στο χωριόΆσσος της Πρέβεζας και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε Ιστορία στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και έκανε μεταπτυχιακό με θέμα την εκπαιδευτική ηγεσία και διοίκηση στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας. Εργάζεται ως φιλόλογος στη δημόσια δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Κατά τη διετία 2014- 2016 χρημάτισε διευθυντής του Δημόσιου Ινστιτούτου Επαγγελματικής Κατάρτισης των Φυλακών Κορυδαλλού. Από το 2016 έως το 2018 ήταν διευθυντής στο Δημόσιο Ινστιτούτο Επαγγελματικής Κατάρτισης Αχαρνών και από το 2018 έχει αναλάβει τη διεύθυνση του νεοσύστατου Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Μεγάρων.

Η ενασχόλησή του με τη λογοτεχνία ξεκινάει με την ποιητική συλλογή Ακροβασίες το 1991 και συνεχίστηκε τα επόμενα χρόνια με διάφορα βιβλία ποίησης, διηγημάτων, μυθιστορημάτων και δοκιμίων. Τον Μάρτιο του 2020 το μυθιστόρημά του “Το Τσιπάκι της Γνώσης εκδόθηκε μεταφρασμένο στα αγγλικά με τον τίτλο “The Chip of Knowledge” από τις εκδόσεις Ontime Books. Το 2020 κυκλοφόρησε επίσης το μουσικό άλμπουμ “Δημοκρατία… Fake”, το οποίο περιλαμβάνει έντεκα τραγούδια σε δικούς του στίχους μελοποιημένους από τον συνθέτη Σάκη Τσιλίκη. Τα τραγούδια ερμηνεύουν οι Χρήστος Νινιός, Μάνος Λυδάκης, Ρενάτα Πυλαρινού, Κωνσταντίνος Τσιμούρης και ο ίδιος ο συνθέτης.

Για το FiloxeniArt

Agathi Revithi

Ελένη Πανουτσοπούλου « Η νέα συγγραφέας, γράφει αθόρυβα, μέσα από το βελούδινο μυστικό της… αστραπόβροχο »

Σήμερα θα γνωρίσουμε μια ευαίσθητη, σεμνή, αξιαγάπητη γυναίκα , όχι απαραίτητα, μόνο μέσα από την γραφή της. Η ίδια θεωρεί ισχνό το αποτύπωμα της στον γραπτό λόγο. Κι όμως έχει στο ενεργητικό της αρκετά πεζογραφήματα , το καθένα από αυτά  κι  ένα κομμάτι ψυχής, που καθώς φτάνει ο επίλογος εύχεσαι να μην τελειώσει ! Η Ελένη Πανουτσοπούλου, είναι μια βελούδινη αστραπή. Μια λάμψη που προμηνύει μια υπέροχη Καλοκαιρινή βροχή !! χωρίς να φαίνεται, χωρίς να ακούγεται ! Οι κριτικοί λογοτεχνίας θα μπορούσαν να αναλύσουν, να εμβαθύνουν, να εστιάσουν την πηγή της έμπνευσης της. Ένα αναγνώστης θα νιώσει, θα ταξιδέψει, θα απολαύσει … Οι αναγνώστες είναι το ζητούμενο, οι αποδέκτες του κάθε νέου συγγραφέα. Μεταξύ των αποσπασμάτων θα διαβάσετε κάτι από εκείνα που μοιράστηκε μαζί μου και μαζί σας. Είμαι σίγουρη πως θα διακρίνετε τα σπουδαία εσωτερικά της χαρίσματα  με προεκτάσεις στην ιδιαίτερη σύσταση του χαρακτήρα της .

Α.Ρ.

Λίγα λόγια γνωριμίας από την Ελένη Πανουτσοπούλου

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Πάτρα. Οι παππούδες μου κατάγονται από τους Ρωγούς των Καλαβρύτων. Εκεί, σε αυτό το μικρό χωριό, πέρασα τα ωραιότερα μου χρόνια, κοντά σε αγαπημένα πρόσωπα. Κάθε φορά που αντίκριζα  τα όμορφα ψηλά βουνά  γέμιζε η ψυχή μου ! Τα παιδιά μου, τα αγάπησαν όσο κι εγώ . Ίσως να τους μύησα  με το βλέμμα μου το νόημα της αγάπης. Όταν φεύγω  … εκεί αφήνω την καρδιά μου!

Μερικά αποσπάσματα της

Αφέθηκα στην Κιρκίσια πλάνη  της αφανέρωτης Αιγαιοπελαγίτικης θάλασσας και ταξίδεψα σε υδάτινους κόσμους …
Μπροστά μου , Πύλη , από ηφαιστειακές κοκκινόμαυρες πλάκες ,κογχύλια και κοράλλια την κοσμούσαν !
Άνοιξε διάπλατα , σαν εντολή να΄χε δοθεί
Η Βανθεσικύμη  μ’ έπιασε από το χέρι


– Καλώς ήρθες στο βασίλειο του Πελαγίσιου πατέρα μου!

 Στο μέρος όπου εδρεύουν η σοφία, η δύναμη και η διαφώτιση
 Να ! και η αίθουσα του θρόνου!  Η κόρη προσκύνησε τον Κυανοχαίτη θεό.

Ο Ποσειδώνας ήταν!  Η τρίαινα ακουμπημένη δίπλα του. Το πρόσωπό του γαλήνιο, παράξενο , εγώ τον φανταζόμουν άγριο , θυμωμένο ! Πως αλήθεια να ξεχάσω , όταν πρόσταξε τα κύματα να σηκωθούν και να τιμωρήσουν τον Οδυσσέα ; Εννιά ολόκληρα χρόνια , τον παίδευε , ο αδελφός του Δία!
Απόκαμα , μου είπε … γέρασε η καρδιά μου από τον πόνο .
Ο κόσμος είναι κλεισμένος σε μικροσκοπικό ενυδρείο και αισθάνομαι τον πόνο του! Κανονικά έπρεπε να είναι ελεύθεροι και να κολυμπούν


– Καλώς ήρθες , κόρη μου!  Σε κάλεσα για να δεις … και ν’ ανέβεις επάνω , να μιλήσεις
– Φύκιε θεέ , τι πλούσιο βασίλειο , καμωμένο από μαργαριτάρια ! Ένα να έδινες , δε θα υπήρχε φτώχεια στη γη
– Δεν έχει τέτοιου είδους φτώχεια  και δεν είναι αυτό που βλέπεις . Εγώ τα έκανα πολύτιμα ! Καθένα απ’ αυτά είναι ένας άνθρωπος,  είναι εκείνες οι υπάρξεις , που πήραν το δρόμο της θάλασσας για μια καλύτερη ζωή
Τα πιο λαμπερά είναι τα παιδιά! Εκείνα με γαλήνεψαν!  Είδα μέσα σ’ αυτά λαμπερά μυαλά, άριστους επιστήμονες ,σωτήρες της ανθρωπότητας!
Βλέπεις οι άνθρωποι έστεψαν το Εγώ τους και υποτίμησαν την ανθρώπινη ψυχή
Σου δίνω το δικαίωμα να αναφέρεις τα όσα είδες και άκουσες . Επιθυμώ να γίνεις η φωνή μου, να μιλήσεις εξ’ ονόματός μου
Βλέπεις ξέφυγαν τα πράγματα και ο Δίας δε μπορεί να τα βάλει σε τάξη,  αδιαφορεί,  κυνηγά την ομορφιά !
Ξέρεις ότι με αποκάλεσε Μοχλευτήρα , με σκοπό να ταρακουνήσω τη Γη , μήπως και συνέλθουν οι Επάνω ;
Μα πώς αλήθεια να στείλω κι άλλα δεινά ; έτσι θα’ ρθει η αρμονία ;
Τα μηνύματά μου , πλέον δεν τα στέλνω με σεισμούς
Σταμάτησε και κάθισε στο θρόνο του!  Το πρόσωπό του αυλακωμένο από βαθιές ρυτίδες αλμύρας … Ήρεμα με πήρε απ’ το χέρι η Αμφιτρίτη και με κατευόδωσε!

Μισοζαλισμένη , απ’ τη μεσημεριανή ραστώνη , ανοίγοντας τα μάτια ,είδα τον κόσμο φιλιωμένο να λικνίζεται σε χορό ελευθερίας και δημιουργίας .
Νοερά έκανα μια ευχή .. . Να μην οπλιστεί το χέρι του Ποσειδώνα με την Τρίαινα , σ’ ένα κόσμο που δεν έχει βράγχια ν’ αναπνεύσει  και να παραμείνουν τα κύματα της θάλασσας , γλυκιά μουσική , στον ωκεανό της παγκόσμιας αδελφοσύνης !

~~~~

Απλώς , σκέψεις … Ίαμα, το νεράκι που μας χάρισε η μέρα . Είπε να’ ρθει με τα δώρα της ! Πήρε το τελευταίο δρομολόγιο του Οκτώβρη και άνοιξε το σακούλι της , εδώ από τα δυτικά . Άκουσε τα παρακάλια ο ουρανός  της άνυδρης γης . Καιρό τώρα είχε στεγνώσει , τόσο που ρυτίδιασε το κορμί της  Οι σπόροι μέσα της , ναρκωμένοι, περίμεναν τον αγιασμό του ουρανού , για να πάρουν τ’ απάνω τους.  Τα εσπεριδοειδή δέντρα γεμάτα καρπούς έστεκαν μελαγχολικά … δεν τους έφτανε το πότισμα στη ρίζα!  Ήθελαν εκείνο από ψηλά για να πλυθούν και να γεμίσει ο καρπός τους.  Οι ελιές , ξύλα ξερά … κρυφάκουσα να λένε

 – Ο καρπός μας τώρα έπρεπε να είναι μεστός για να γίνει η συγκομιδή

Η χαρά τους ανείπωτη … τις ξέπλενε το νεράκι και εκείνες γύριζαν τα φύλλα τους απ’ το άλλο μέρος να βραχούν.  Βιάζονταν τόσο που μια πρασίνιζαν , μια ασήμιζαν!

Δεν ξέρω αν οι καλοκαιρινοί βασιλικοί και οι ιβίσκοι ένοιωθαν το ίδιο. Δεν έχουν λόγο διαμαρτυρίας πιστεύω … άρωμα και χρώμα έδωσαν για μεγάλο διάστημα, καταχάρηκαν τον Ήλιο. Έδωσαν χαμόγελα και στόλισαν τους κήπους.  Πόσο άλλο πια να είναι επί σκηνής; Τώρα ήρθε η σειρά για τα χειμωνιάτικα , που στωικά περίμεναν τη σειρά τους.  Η λεβάντα πρώτη και καλύτερη , έτοιμη να χαρίσει το άρωμά της , που δύσκολα δηλώνεις ότι δε σου αρέσει .. Τα ροδόδεντρα , κοινώς αζαλέες … Οι αγαπημένες φρέζιες που σε κάνουν να τις ερωτευτείς μέσα από τα όμορφα χρώματά τους και το λεπτεπίλεπτο άρωμά τους!  Οι εντυπωσιακοί πανσέδες και οι πρίμουλες !  Όλα αυτά θα μας ταξιδέψουν προς στο χειμώνα … και είναι τόσο ωραία η διαδρομή,  εδώ στην πανέμορφη χώρα μας, που έχει ευλογηθεί με την εναλλαγή των εποχών,  που συνεχώς αλλάζει ντυσίματα … βλέπεις είναι λουσσού ! Οι ντουλάπες της γεμάτες με εποχικά , χειμωνιάτικα , καλοκαιρινά ! και δε φτάνει αυτό, αγαπάει και το χρώμα , που το φοράει και είναι τόσο , μα τόσο όμορφη … στην πρώτη θέση το μπλε!  και μετά όλα τα άλλα … Ευλογημένος τόπος , μαγική χώρα … μέχρι και ο Ήλιος την έχει ερωτευτεί!

Της χαρίζει φως άπλετο και λάμπει . Λάμπει η κάθε γωνιά της και οι άνθρωποι που την κατοικούν , απολαμβάνουν χαμογελώντας και δημιουργώντας πολιτισμό… Είμαστε τυχεροί  !!!

Για το FiloxeniArt

Agathi Revithi

«Ποιητική Οδύσσεια 2020» ΕΛΛΑΔΑ-ΤΥΝΗΣΙΑ : Η παρουσίαση της ποιητικής ανθολογίας από τον πρόεδρο της Εταιρίας «Salon Creative Visions Τυνησίας » Δρ. Abdallah Gasmi, την πρόεδρο της Δ.Ε.Ε.Λ. Αικατερίνη Βλαχοπαναγιώτου – Μπατάλια & την συγγραφέα Εύα Πετροπούλου – Λιανού

Αναμφισβήτητα, αποτελεί  ένα μεγάλο πολιτιστικό  γεγονός  αυτή η συνάντηση, με αφορμή την παρουσίαση της ποιητικής ανθολογίας

 « Ποιητική Οδύσσεια 2020 »  ΕΛΛΑΔΑ – ΤΥΝΗΣΙΑ

Μια συνεργασία πολλών μηνών  από τον Δρ. Abdallah Gasmi          καθηγητή, συγγραφέα, δημοσιογράφο, Πρόεδρο της Εταιρίας

« Salon Creative Visions Τυνησίας », την πρόεδρο της Δ.Ε.Ε.Λ. Αικατερίνη Βλαχοπαναγιώτου – Μπατάλια και την συγγραφέα Εύα Πετροπούλου – Λιανού . Το βιβλίο που φωτίζεται από την μέρα της έκδοσης του στην Αραβική και την Ελληνική γλώσσα, θα παρουσιαστεί λίγο μετά την κορύφωση της   Αυγουστιάτικης Πανσελήνου η οποία είναι η μεγαλύτερη του έτους θέλοντας κι αυτή να προσδώσει την αίγλη στην ήδη όμορφη βραδιά.

Στο πέρας της εκδήλωσης  ο Δρ. Abdallah Gasmi  θα υπογράψει τα βιβλία και θα απονείμει  τα Βραβεία του Λογοτεχνικού διαγωνισμού

« Λευκάδιος Πάτρικ Χερν », 170 χρόνια από την γέννηση του.

Εδώ να αναφέρουμε ότι  ο «Λευκάδιος Πάτρικ Χερν»,  (Λευκάδα27 Ιουνίου 1850 – Τόκιο26 Σεπτεμβρίου 1904) ή Πατρίκιος Λευκάδιος Χερν (Αγγλικά: Patrick Lafcadio Hearn), γνωστός επίσης με το ιαπωνικό όνομα Γιάκουμο Κοϊζούμι,  ήταν διεθνής συγγραφέας  Ιρλανδοελληνικής καταγωγής που έλαβε την ιαπωνική υπηκοότητα το 1896, περισσότερο γνωστός για τα βιβλία του για την Ιαπωνία, ιδιαίτερα για τις συλλογές του για τους ιαπωνικούς θρύλους και ιστορίες φαντασμάτων, όπως το Καϊντάν: Ιστορίες και μελέτες παράξενων πραγμάτων.

Ο Λευκάδιος Χερν  παρά την σύντομη ζωή του υπήρξε  ένας από τους πρώτους, και πιο αξιοσέβαστους, μεταφραστές γαλλικής λογοτεχνίας στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, μεταφράζοντας έργα των Θεόφιλου ΓκωτιέΑνατόλ ΦρανςΓκυστάβ ΦλωμπέρΓκυ ντε ΜωπασσάνΠιέρ ΛοτίΕμίλ Ζολά κ.α, ενώ συγκαταλέγεται και ανάμεσα στους πρώτους αξιόλογους μεταφραστές του ιαπωνικού λογοτεχνικού είδους χαϊκού στα Αγγλικά.

Έλαβε το τίτλο του Εθνικού συγγραφέα της Ιαπωνίας με ολόκληρο χωριό το Ματσούε να είναι αφιερωμένο σε αυτόν και μια πανεπιστήμια έδρα να φέρει το όνομα του…. Στο πανεπιστήμιο του Ματσούε

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η Πρόεδρος και το Δ.Σ της Διεθνούς Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

& ( καλλιτεχνών ) σας προσκαλούν  στην παρουσίαση του βιβλίου

« Ποιητική Οδύσσεια 2020 »

ΕΛΛΑΔΑ – ΤΥΝΗΣΙΑ

Στις 4 Αυγούστου 2020 και ώρα 18:00 – 21:30

Στο πνευματικό κέντρο του Οργανισμού – Πολιτισμού – Αθλητισμού

Δήμου Αθηναίων  Ο.ΠΑ.Ν.ΔΑ. Ακαδημίας 50 ισόγειο, αίθουσα Αντώνης Τρίτσης

Η ανθολογία με τίτλο « Ποιητική Οδύσσεια 2020 » ΕΛΛΑΔΑ  – ΤΥΝΗΣΙΑ

αποτελεί ένα ακόμα λυχνάρι με Απολλώνιο Φως  Φιλίας –  Ειρήνης – Συνεργασίας – Συναδέλφωσης  στον κόσμο της Λογοτεχνίας στον πολιτισμό. Το βιβλίο εκδόθηκε από τον Δρ. Abdallah Gasmi          καθηγητή, συγγραφέα, δημοσιογράφο, Πρόεδρο της Εταιρίας « Salon Creative Visions Τυνησίας » σε συνεργασία με την πρόεδρο της Δ.Ε.Ε.Λ. Αικατερίνη Βλαχοπαναγιώτου – Μπατάλια και την συγγραφέα Εύα Πετροπούλου – Λιανού μετά από πολύμηνη συνεργασία στην Αραβική και την Ελληνική γλώσσα

Την εκδήλωση συντονίζουν η πρόεδρος της Δ.Ε.Ε.Λ. και η δημοσιογράφος Πελίνα Θεοδοσίου.

Θα γίνουν απαγγελίες στην Ελληνική και Αραβική γλώσσα

Οι παριστάμενοι θα χαιρετίσουν  τον Δρ. Abdallah Gasmi  ο οποίος θα υπογράψει τα βιβλία και θα απονείμει  τα Βραβεία του Λογοτεχνικού διαγωνισμού « Λευκάδιος Πάτρικ Χερν », 170 χρόνια από την γέννηση του.

Είσοδος ελεύθερη

Παρακαλούμε ενημερώστε μας για την παρουσία σας : e mail to :

[email protected]

ή τηλέφωνο  6974 447531

Για το  FiloxeniArt

Agathi Revithi

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ η νέα ποιητική συλλογή της Αγάθης Ρεβύθη, “Ένα βιβλίο με Κρότους” από τις εκδόσεις Flisvospublics

Ο εκδοτικός οίκος Floisvospublics παρουσιάζει τη νέα ποιητική συλλογή της Αγάθης Ρεβύθη, Ένα βιβλίο με Κρότους.

Κρότος, ίσως να μην είναι μόνο ένας ήχος. Κάθε τι συγκεκριμένο ή αφηρημένο δονείται έντονα, δυνατά, συγκλονιστικά, ανατρεπτικά. Ίσως κι ένα θαύμα!

Σίγουρα δεν χαϊδεύει, δεν γαληνεύει, δεν τελειώνει μα λυτρώνει.
Ικανό να ξυπνήσει τον λήθαργο της συνείδησης, τον εφησυχασμό ή να ακρωτηριάσει κάθε τι παραπλανητικό. Εμπεριέχει την αυτογνωσία, μια εικόνα κοιτώντας για τελευταία φορά το ανθρώπινο σώμα μας, για να ανακαλύψουμε πόσο τίποτα είναι η ύλη… κάτι σαν το αστρικό ταξίδι.
Οι κρότοι ανοίγουν και κλείνουν κύκλους, οδεύοντας σε μια νοητή και νομοτελειακή γραμμή. Σε αυτήν την γραμμή, καταθέτω μέσα από το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας, όσα μπορεί ν’ αντέξει ένα τεντωμένο σχοινί. Ισορροπίες που δεν ήρθαν ποτέ, ισορροπίες που διαταράχτηκαν, ισορροπίες που δεν είναι απαραίτητο να συμβούν. Η ευχή μου, πριν φτάσει η ύστατη ρωγμή από τους ανύπαρκτους κραδασμούς, είναι: «Άντεξε το ταξίδι» πάντα με σεβασμό και αξιοπρέπεια σε σένα! Αγάθη Ρεβύθη

Συντελεστές Έκδοσης:

Εκδοτικός Οίκος:Flisvospublics

Φιλολογική Επιμέλεια: Χριστιάνα Οικονόμου

Εξώφυλλο: Γραφιστική ομάδα Flisvospublics,- πίνακας του Mike Τζαμαλή

Βιογραφικό

Η Αγάθη Ρεβύθη γεννήθηκε στην Αθήνα, με καταγωγή από την Κέρκυρα και Ζάκυνθο. Είναι απόφοιτος του Τ.Ε.Ι ΠΕΙΡΑΙΑ (τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων).
Εργάστηκε στην Οικονομική Διεύθυνση της Ολυμπιακής Αεροπορίας επί 26 έτη. Διετέλεσε Ραδιοφωνική παραγωγός τα 7 τελευταία χρόνια μέχρι τον Ιούνιο 2018 στον Επικοινωνία 94 Fm παρουσιάζοντας θεματολογίες που άπτονται του Πολιτισμού ( Λογοτεχνία, Θέατρο, Μουσική ) με εθελοντική προσφορά.
Είχε ενεργή παρουσία στην Ομάδα Εθελοντών Ηρακλείου Αττικής για 6 συναπτά έτη. Τον Μάιο του 2012 διακρίθηκε στον διαγωνισμό στίχου του REAL Fm «Αγάπη ψυχόπονη» με Ερμηνεία Αλέξανδρου Χατζή και Μουσική Σάκη Τσιλίκη.
Είναι μέλος του Ομίλου για την UNESCO Τεχνών, λόγου και Επιστημών Ελλάδος από το 2014.
Είναι μέλος της Πανελλήνιας ένωσης Μουσικών Συνθετών & στιχουργών ΕΜΣΕ & Autodia Αυτοδιαχείρισης.
Ανήκει στην ομάδα σύνταξης του MyEptanisa.gr
Ήταν στην ομάδα σύνταξης του portal Difernews.gr / Talk, Πολιτισμός, Λογοτεχνική αφύπνιση
Είναι μέλος της Αμφικτυονίας Ελληνισμού με έδρα την Θεσσαλονίκη.
Συμμετείχε στην ποιητική Συλλογή 2015 «Σύγχρονοι Έλληνες ποιητές 2015» του Ομίλου για την UNESCO ΤΛΕΕ.
Το 2016 μελοποιήθηκαν 15 έργα της στο Εξωτερικό Cd Album POETICA
Τον Μάιο του 2019 παρουσίασε την 1η ποιητική της συλλογή με τίτλο
«Καταφύγιο Οινοθήρας».
Τιμήθηκε το 2019 με το Β’ Βραβείο στον Η’ Παγκόσμιο Ποιητικό Διαγωνισμό του Πολιτιστικού – Κοινωνικού φορέα «Αμφικτυονίας Ελληνισμού » με θέμα «Ο κόσμος μας στην θεωρία του χρόνου».
Έχει παρακολουθήσει εκπαιδευτικά προγράμματα δημοσιογραφίας και λογοτεχνικής δημοσιογραφίας στο Κ.Ε.Κ Infodata, ενώ διαθέτει εικοσαετή εμπειρία συνεργασίας στην Έρευνα αγοράς.

ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΘΆΛΑΣΣΑ (β’ μέρος)

Στην ξένη λογοτεχνία και ποίηση, η θάλασσα, αποτελεί ένα στοιχείο που έχει υμνηθεί. Γύρω της εξυφαίνονται οι πιο αλλόκοτες αλλά και ρομαντικές ιστορίες, αφού είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής κάποιων λαών, σ’ ολόκληρο τον κόσμο.”Ελεύθερε άνθρωπε, πάντα θα λατρεύεις τη θάλασσα!” είχε πει ο Μπωντλαίρ, θέλοντας να συνδέσει αυτές τις δύο έννοιες της ελευθερίας και της περιπέτειας, του απρόσμενου και του απλού συνάμα που περικλείονται στα ταξίδια της θάλασσας και της ζωής.Ο Ουίλιαμς Γέιτς, στο ποίημα του “τρελό κορίτσι”, παραλληλίζει την έντονη ζωή ενός νεαρού ανθρώπου με την θάλασσα, καταλήγοντας “Ω θάλασσα, που θάλασσα ποθείς, θάλασσα πεινασμένη”.Την ζωή των άγνωστων ναυτικών και τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης τους στη θάλασσα, εξυμνεί και ο Ουώλτ Ουίτμαν στο “άσμα για όλες τις θάλασσες και όλα τα καράβια”, μιλώντας ” για την νερόσκονη που σπάει και τους αγέρηδες όπου σφυράνε και φυσάν” καθώς και για την πολιτισμικότητα του υγρού στοιχείου “Από σένα, θάλασσα, που διαλές και ξεδιαλές τη ράτσα μέσ’ απ’ τους καιρούς, κι ενώνεις όλα τα έθνη”.Η λυρικότητα του E.E..Cummings, συνεπαίρνει και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη, λέγοντας “θαυμάσια είναι η θάλασσα που τα χέρια του Θεού την έστειλαν να κοιμηθεί πάνω στον κόσμο”.Ο Λόρκα θα γράψει στο ποίημα του ” η μπαλάντα του νερού της θάλασσας”: ” Η θάλασσα χαμογελάει στα μάκρηδόντια του αφρούουράνια χείλη”.Από τις ποιητικές αναφορές, δεν θα μπορούσε να λείπει το ποίημα του Εουτζενιο Μονταλε, “Μεσόγειος”, όπου η “δικιά” μας θάλασσα (mare nostrum ;)) αναμοχλεύει μνήμες και ενώνει λαούς: “Θάλασσα παλιά, με μέθυσε η φωνή που από τα στόματα σου βγαίνει, σαν ανοίγουν πράσινες καμπάνες.Κι ύστερα ξανά πισωδρομούν και σβήνουν”.Ο Πάμπλο Νερούντα, στην δική του “θάλασσα” αναφέρεται στο “τρυφερό ξεκαθάρισμα του κύματος που σπαταλάει το χιόνι με τον αφρό” προχωρώντας σε μια συναισθηματική αυτοψία που άλλαξε την ύπαρξη του, ” με μια ριπή αλατιού”, παραδεχόμενος ότι χρωστάει τη ζωή του σ’ αυτή:”έχω ανάγκη τη θάλασσα γιατί με διδάσκει”.Ο αγαπημένος μου Πεσσόα παραδέχεται ότι: ” αν ταξίδευα δε θα αντίκριζα παρά την θαμπή απομίμηση αυτών που είδα χωρίς να ταξιδέψω”.” Η νερένια κορυφογραμμή” του Πιέρ Ρερεντρύ, λάμπει στο πέλαγος, γιατί ” ο νερόλακκος ξεραίνεται όταν η θάλασσα αποτραβάει τη γλώσσα της”.Στο “μεθυσμένο καράβι” του, ο Αρτυρ Ρεμπώ μοιάζει με “κατάχλωμο κι εκστατικό ναυάγιο” στη θάλασσα όπου ” οι πικραμένες του έρωτος εξάψεις συφλογίζονται”, “ξέροντας πως του Ωκεανού το ρύγχος δεν θα δάμαζαν”.Με την “πιο όμορφη θάλασσα” του Ναζίμ Χικμέτ “που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει”, θα κλείσω αυτό το άρθρο και θα σας ευχηθώ ” οι θάλασσες της ζωής σας να είναι πάντα καλοτάξιδες”Αγγελική Αγγελοπούλου

Το τελευταίο καλοκαίρι

Το κύμα ξέσπασε στο σώμα
Υδάτινη κακοκεφιά.
Πόσες φορές θα νιώσω ακόμα
Τον έρωτα, λαβωματιά!

Κι ο ήλιος, σύντροφος να λέει
Φύγε, ξεμάκραινε γοργά.
Αυτό που χάθηκε σ’ εμπνέει;
Ή, μια φυγή στο πουθενά;

Μαζεύω λέξεις και κοχύλια
Όλα όσα βλέπω σε ποθούν..
Δεν έχεις νοιώσει ανατριχιλα
ούτε κ ξέρεις πως πονούν.

Ας λες πως όλα έχουν τελειώσει.
Το χάδι σου , μου μαρτυρά
Ο πάγος σου δεν έχει λιώσει
Γι’αυτό τα μάτια είναι υγρά!

Αγγελική Αγγελοπούλου

ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑ (α’ μέρος)

Όπως η θάλασσα βρίσκεται παντού και διαμορφώνει το ανάγλυφο του πλανήτη, έτσι και στην ποίηση περιγράφει τόσες πολλές έννοιες και συναισθήματα όσα τα κύματα που σχηματίζονται με τον παραμικρό άνεμο που τα αγγίζει.Πολλές οι αναφορές στην ελληνική αλλά και την παγκόσμια ποίηση. Το στοιχείο που κυρίως μαγεύει τους ποιητές είναι αυτή η παράξενη έλξη που περιγράφουν για την απεραντοσύνη και το μυστήριο που δημιουργεί. Οι περιγραφές,όλο εικόνες και συναισθήματα, κατακλύζουν τους στίχους που μετουσιώνονται σε ύμνους και ελεγείες. Από το πιο ήρεμο ακρογιάλι μέχρι την άβυσσο του ωκεανού, το υγρό στοιχείο προσομοιάζει στην ανθρώπινη προσωπικότητα. Η ψυχολογία εξ άλλου δεν παραλείπει να τονίζει τις ευεργετικές ιδιότητες της παρουσίας της θάλασσας στη ζωή μας, που μας ηρεμεί και μας γαληνεύει. Ο συμβολισμός του υγρού στοιχείου με το θηλυκό αρχέτυπο και το συναίσθημα είναι προφανής.” Η θάλασσα είναι σαν τον Έρωτα: μπαίνεις και δεν ξέρεις αν θα βγεις” όπωςγράφει ο Ντίνος Χριστιανόπουλος. Αλλά και ο Κωνσταντίνος Καβάφης λέει “οι περασμένοι έρωτες κρυφομιλούνε, αισθήματα λησμονημένα ξαναζούνε μες στων κυμάτων τον γλυκόν ανασασμό”. Από την συμβολική αναφορά της θάλασσας δεν ξέφυγε ούτε ο Οδυσσέας Ελύτης: ” Μικρή πράσινη θάλασσα δεκατριώ χρονώ.Με τον άσπρο γιακά και την κορδέλα.Να μπεις απ’ το παράθυρο στη Σμύρνη”…Η γλαφυρή αναφορά του Κώστα Βάρναλη μας δημιουργεί ποικίλα συναισθήματα : “Να ταξιδεύουν στον αγέρα τα νησάκια,σαν μεταξένιοι αχνοί και με τους γλάρους συνοδιά, καποτ’ ένα καράβι ν’ ανοίγουν να το παίρνουν οι ουρανοί”.” Η ψυχή του ανθρώπου λούζεται στην αγνότητα της θαλάσσης. Βρίσκει η νοσταλγία μας διέξοδο και ο πόνος μας την έκφραση του” γράφει στο ποίημα του το Εγκώμιο της θάλασσας, ο Κώστας Καρυωτάκης.Με το γνωστό του ύφος ο Γιώργος Σαραντάρης διαβεβαιώνει ότι…” όταν έλειπε η θάλασσα ήταν κοντά ο Θεός”.(Συνεχίζεται)


Η φωτογραφία είναι του Λουκά Στραβόλαιμου

Φλοίσβος

Άκου το μουρμουρητό της θάλασσας, καθώς το κύμα σκάει στην ακτή.Μαγέψου και ονειροπόλησε.Φαντάσου τα πλάσματα του βυθού και ψάξε τα θαύματατης καθημερινότητας και της Ζωής.Άγγιξε τη στιγμή.Άδραξε ένα “ίσως”και κάντο “ναι”.Το κοχύλι που ακούμπησεςστο αυτί, θα σου ψιθυρίσει”φλοίσβος” τι θα πει. Αγγελική Αγγελοπούλου

«Περισσότερη επανάσταση… σε λίγο!» Εύστοχη κι ευρηματική η νέα σειρά κόμικ από τον συγγραφέα ΜΑΦΡΑ.

Σήμερα θα γνωρίσουμε έναν ιδιαίτερα χαρισματικό άνδρα, που διένυσε μια επιτυχημένη διαδρομή ποικίλων διασταυρώσεων, ως συγγραφέας, ως δημοσιογράφος, με πολλές συνεργασίες αλλά και διακρίσεις. Καθοριστική όμως είναι, η ενασχόληση του στην αφηγηματική τέχνη με την χρήση εικόνας , η  τέχνη των κόμικς.

Σε μια εποχή που διαδέχεται την προηγούμενη, ο Μάφρα καταγράφει μοναδικά τα  κομβικά της σημεία . Αποδέκτες, οι αναγνώστες της κουλτούρας των κόμικς , άνθρωποι  ιδιαίτερα ανήσυχοι , πολίτες έτοιμοι να ταυτιστούν στην πιπεράτη διάθεση του δημιουργού.

Αναμφισβήτητα η νέα αυτή σειρά θα αποτελέσει την καθημερινή αναγνωστική διέξοδο και αποφόρτιση, ενισχύοντας την ακούραστη έμπνευση του δημιουργού  για την αγάπη του στο είδος αυτό της τέχνης .

Λίγα λόγια γνωριμίας από τον δημιουργό

 Ο δημιουργός που σήμερα φιλοξενούμε , σπούδασε Ναυπηγός κι ασχολήθηκε με τα Ναυτιλιακά. Παράλληλα όμως ασχολήθηκε με την συγγραφή και την εικονογράφηση. Έχει στο ενεργητικό του πολλές Συνεργασίες και δημοσιεύσεις σε Ημερήσιο και Περιοδικό τύπο (Ευθυμογραφήματα, γελοιογραφίες- ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, VILLAGE VOICE, ΑΞΙΑ κλπ. / χρονογραφήματα, διηγήματα Περιπέτειας- Φαντασίας- ΑΙΝΙΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ, ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ, ΕΚΤΟΣ, PIXEL, ΑΝΤΙΔΟΤΟ κλπ.). Έχει ασχοληθεί επίσης με την εικονογράφηση παιδικών βιβλίων (εκδ. ΠΑΤΤΑΚΗΣ – ΑΡΜΟΣ). Ειδικές Σπουδές στο Αθηναϊκό Κέντρο Δημοσιογραφίας και Επικοινωνίας. Υπήρξε Ραδιοφωνικός Παραγωγός (ΑΝΤ1). Έχει καταγράψει συμμετοχές με διακρίσεις σε Ευρωπαϊκές Εκθέσεις Σκίτσου (L’odio Nella/ Foligno Biennale) αλλά και σε δύο εκθέσεις σκίτσου & ζωγραφικής (Αθήνα). Έχει εκδώσει ένα βιβλίο (πολιτικοκοινωνική σάτιρα: “ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΛΑΜΑΤΑ”(Δεκ.2013) ενώ είναι Εταίρος στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου και μέλος της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδας. Βραβεύτηκε με το A’ Βραβείο διηγήματος φανταστικής λογοτεχνίας Larry Niven 2015 (Εκδόσεις  Συμπαντικές Διαδρομές)

Περισσότερη επανάσταση… σε λίγο!

Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Οσελότος.

 

Η πρώτη αυτή εικονογραφημένη συλλογή αφορά στην «επανάσταση» που όλοι λαχταράμε, την ίδια στιγμή όμως που κανείς δεν θέλει να αποχωριστεί τον καναπέ του και την δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία του. Ο πρώτος κύκλος αναφέρεται στην «αφύσικη» σχέση ενός Θεωρητικού της Αναρχίας κι ενός στρατευμένου Κουκουλοφόρου, που ανήκει στους «γνωστούς – άγνωστους». Κλασσικό φόντο, η Πλατεία Εξαρχείων. Μια σχέση πολωμένη, γεμάτη καυτές αλήθειες, σαρκασμό και ειρωνεία στο πλαίσιο πάντα των γεγονότων του καλοκαιριού του 2015, με κλειστές τις Τράπεζες και ανοικτό το θησαυροφυλάκιο των ελπίδων μας. Σε εκείνο το καλοκαίρι που κάποιοι μπορεί να πίστεψαν αλλά τελικά τιμωρήθηκαν! Από… όλους! ….Ξένους και ντόπιους! Ο δεύτερος κύκλος πραγματεύεται ένα ζευγάρι ηλικιωμένων, με τον άντρα συνταξιούχο κι απογοητευμένο, αδρανοποιημένο στον καναπέ του, μπροστά στην μονίμως ανοικτή τηλεόραση ενώ η γυναίκα του νοικοκυρά, που προσπαθεί να τον ενεργοποιήσει για να φέρει κάτι παραπάνω στο σπίτι ή στην χειρότερη περίπτωση, για να μην τον έχει στα πόδια της! Ο επίλογος είναι αφιερωμένος στην υποκρισία της Παγκόσμιας Ηγεσίας του δύστυχου Κόσμου που ζούμε, της οποίας τις απάνθρωπες επιλογές διστάζει να ακολουθήσει ακόμη κι ο ίδιος ο Διάολος που φαίνεται να ωχριά μπροστά στο αδίστακτο «Διεθνές Πολιτικό Ιερατείο».

Οσελότος εκδόσεις <[email protected]>

εδώ μπορείτε να αγοράσετε το βιβλίο

εδώ μπορείτε να ξεφυλλίσετε τις πρώτες σελίδες

Για το FiloxeniArt

Agathi Revithi

Δημήτρης Κρουσταλιάς «Ο ποιητής από τον Βόλο, μετά την “Νέα Ιθάκη” του, ανιχνεύει κι άλλους δρόμους, οδηγώντας τον άνθρωπο εκεί … στην ανομολόγητη πύλη της αλήθειας»

Σήμερα θα γνωρίσουμε έναν ποιητή, απείρου εύρους και βάθους.   Τα θέματα που πραγματεύεται μέσα από τα έργα του, γενούν την ελπίδα,  πως και σήμερα, ύστερα από δεκαετίες  η ποίηση  πορεύεται  ξανά σε δρόμους  ευρύτερους και επιτέλους πολυσύχναστους, όχι μόνο  μεταξύ  αναγνωστών  συν-ποιητών . Είναι υψίστης σημασίας να υπάρξει η ανάγκη για ποίηση μέσα από την οποία το κοινό θα ανατρέξει στην αναζήτηση εκείνου του λογοτέχνη που θα του καλύψει την δίψα του.

Ο Δημήτρης Κρουσταλιάς ενισχύει την παραπάνω ελπίδα και μας εμπιστεύεται μερικά από τα ποιήματα του, ως γνωριμία.

Α.Ρ

Λίγα λόγια από τον δημιουργό

Ο Δημήτρης Κρουσταλιάς γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1955 στο Βόλο όπου ζει μέχρι και σήμερα. Είναι πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών της Παντείου Σχολής.

Η τελευταία Ποιητική Συλλογή του Δημήτρη Κρουσταλιά « Νέα Ιθάκη » των εκδόσεων “ΝΟΩΝ” αποτελεί το ταξίδι στο οποίο αποτυπώνει ο ποιητής την εποχή μας μέσα από τους τίτλους των έργων ως «Το γυμνό ταξίδι» της αλήθειας , σε μια επίγεια κόλαση απειλητικά φερόμενη, μα συγχρόνως ταξίδι συναρπαστικό μέσα από την πρόκληση της ταξικής αβεβαιότητας ως ο δαίμονας που τον κόσμο αλλάζει ” Ένας άλλος κόσμος , ένα άλλο ρόδο, ένα υπόστρωμα των αγγέλων

Έργα του …

Γυμνή Αλήθεια – Βόλος 1983

Πορφυρές συνοικίες – Πύλη 1984

Πόλεις Ελαχίστου Φωτός – SOL 1985

Ωλέανδροι –  Δωδώνη 1985

Άλλο Όνειρο –  Δωδώνη 1986

Πρόσωπα σε Αμφορείς – Δωδώνη 1986

Πανταχώρα –  Δωδώνη 1987

Ο Ξανθός Βασιλιάς Τροπικός – Καλέντης 1987

Κάρτα Απεριορίστων Διαδρομών – Καλέντης 1988

Ο Αυτοκράτορας του Κόνδορα – Δωδώνη 1989

Αμφίδρομοι Εραστές –  Καλέντης 1989

Φιγάλεια –  Καλέντης 1990

Με τα Φτερά των Συμπληγάδων  – Όμηρος 2002

Αρμοί Λαβυρίνθων –  Οδός Πανός 2011

Πύλη Πορφύρας –  Ενδυμιών 2016

ΩΡΕΣ ΣΤΟΝ ΚΟΛΟΦΩΝΑ

Ώρες στον κολοφώνα

στα θέρετρα

με μικρούς θαυμαστές

αγίων.

Ώρες στον ελαιώνα

στην πομπή μοιραίων

με τα πουλιά παμφάγα.

Ώρες χωρίς κατάρα

θυμίαμα θεραπευτών

στην αφή των προπατόρων.

ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΜΗΔΕΙΑΣ

Μπορώ να σ’ αγκαλιάζω

με το μεγάλο πάθος

για το καλό του ήλιου.

Έρχομαι μαζί σου

φωτιά από σφάλματα

στάχτη από μνήμες.

Το μέλι γλυκό στο στόμα

σαν προσφορά στο νεκρό.

Φλέγομαι που μαρτυρώ

φλέγομαι που σε κρίνω.

Φλέγομαι  φλέγομαι

αιώνια σ΄ αγκαλιάζω.

ΝΟΣΤΟΣ ΕΙΣΦΕΡΕΙ

Κατάφορτος ηδονών ο πόθος.

Πριν  ζήσουν

όλα

ζουν τα πένθη

μπροστά στ’ αναθήματα

που αναπολούν.

Πριν

με τη νέα  περιβολή

το πρώτο όνειρο

 στη σκιά των πεποιθήσεων φέρνει.

 Κατάφορτοι οι σταθμοί

 λέξεις σκόρπιες

ζωής και έρωτα.

Για το FiloxeniArt

Agathi Revithi

ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΚΉ (β’ μέρος)

Ένας ποιητής αντιμετωπίζει ότι αισθάνεται σαν κοινωνός μίας ιδέας, μιας σκέψης, ενός συναισθήματος, όπως ακριβώς”ένας ζωγράφος αντιμετωπίζει ότι βλέπει σαν να είναι εκεί αποκλειστικά για την δική του χρήση και ευχαρίστηση (Lucien Freud, Βρετανός ζωγράφος).” Ο ζωγράφος έχει το σύμπαν στο μυαλό του και τα χέρια του”(Λεονάρντο Ντα Βίντσι), όπως ο ποιητής κρατάει τα κλειδιά της εσωτερικής συγκίνησης και του στοχασμού. Επιθυμία και των δύο είναι να διατηρήσουν την δική τους υπόσταση.Οι καλές τέχνες, παρουσιάζονται συχνά συνυφασμένες σε έναν οπτικοποιημένο διάλογο, διατηρώντας ταυτόχρονα την πρωτοτυπία και την ταυτότητα τους. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Γιάννης Ψυχοπαιδης “η ροή της ποίησης και αυτή της ζωγραφικής είναι σαν δύο ανυπότακτα ποτάμια που τρέχουν παράλληλα. Όταν η ζωγραφική συνομιλεί με την ποίηση, δεν υποτάσσεται σ’ αυτήν.Διατρέχει μαζί μ’ αυτήν και παράλληλα μ’ αυτήν, σε διαφορετικές διαδρομές, έναν κοινό εκφραστικό τόπο με κοινούς στόχους, έχοντας το βλέμμα στραμμένο η μία στην άλλη.”Πρόκειται για την βαθύτερη αισθητική εμπειρία που αλληλοσυμπληρώνεται και εμπλουτίζεται συνέχεια στα μάτια του αναγνώστη – θεατή.Ζωγραφική και ποίηση είναι δύο μορφές “γλώσσας” μέσα από τίς οποίες η ψυχή του καλλιτέχνη εκφράζει τα οράματα της.

Ποιητική σπουδή στον πίνακα του Γκουστάβ Κλιμτ “Νεαρή Παρθένα”. Μάτια και χέρια πλέχτηκαν αναίμακτα, σ’ έναν χορό του πάθους των καιρών. Ο νους, ο τα πάντα ορών και καθαιρών και η μορφή αυτή, το “χάρμα οφθαλμών”, συνταίριαξαν, ταράζοντας συθέμελα, ιδέες, πράξεις, βλέμματα αγέρωχα. Άνθη και αισθήματα σκέπασαν τις νεφέλες.Φυλοροούν, σαν ανοιξιάτικες γαζίες οι κοπέλες. Στόματα, σώματα και στεναγμοί πνιγμένοι, στην άκρη της Ζωής, τι να τις περιμένει! Χαρές και Λύπες δυο κουβάριακαι η Αγάπη αλαφροι’σκιωτη, βουβή και λυπημένη…

Αγγελική Αγγελοπούλου