«Δεν είναι όλα τα λουλούδια πανάκριβα» Βάσω Ιορδάνου Κοσμίδου

Το βίντεο από την εκπομπή της Πρωτομαγιάς:

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3776352785740467&id=1962962963919663&anchor_composer=false

Δεν είναι όλα τα λουλούδια πανάκριβα
Δεν φυτεύονται όλα σε πολυτελείς κήπους
Δεν κοσμούν όλα ανθοστήλες «παλατιών»…
Είναι επίπονη γέννα μιας Άνοιξης
Γεννήθηκαν λεύτερα, στολίζουν λιβάδια
Προς τέρψιν ταπεινών οφθαλμών!
Είναι οι παπαρούνες, που διδάσκουν!
Ευαίσθητες, αποζητούν το χάδι της Ανατολής!
Υποκλίνονται στη Δύση της ημέρας.
Χαίρονται που τα έζησαν…
Σοφές, της έπλασε η Φύση, ξέρουν…
Μικρός ο κύκλος της ζωής τους!
Αύριο, ίσως ο άνεμος λίγο πιο δυνατός…
Και δύσει η ανάσα τους…
Ποτέ η ομορφιά τους, σπορά μιας άλλης Άνοιξης!
.
.
Και εμείς οι σοφοί άνθρωποι, υποτίθεται, νομίζουμε πως …αιώνια η ζωή…
Αφήνουμε τους Μάηδες να γλιστρούν…
Χωρίς να τρέξουμε στα λιβάδια με τις παπαρούνες…
Θείο δώρο της Άνοιξης!

https://www.filoxeniart.com/1ος-πανελλαδικός-διαγωνισμός-ποίησης-fil/

«Το στεφάνι της ελπίδας.» Γιώτα Κλουτσούνη

Το βίντεο από την εκπομπή της Πρωτομαγιάς:

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3776352785740467&id=1962962963919663&anchor_composer=false

Είναι αλλιώτικη
αυτή η Πρωτομαγιά.
Δεν είναι ξένοιαστα
του κόσμου τα παιδιά.

Πίσω απ’ τις μάσκες τους
κοιτάνε φοβισμένα.
Και τα φτερά τους
είναι πια ψαλιδισμένα.

Στεφάνια πλέκουν
τα όνειρά τους, τις ελπίδες.
Κρατάνε απόσταση
κάτω απ’ του ήλιου τις αχτίδες.

Μα είναι παιδιά
κι όλα αλλιώτικα τα βλέπουν.
Απαισιόδοξες ματιές
δεν επιτρέπουν.

Θα βρουν τον τρόπο
τα στεφάνια τους να φτιάξουν.
Καινούργια ρότα
στη ζωή τους να χαράξουν.

Θα βάλουν χρώμα
με το γέλιο τους στη μέρα.
Και τα φτερά τους
θα υψώσουν στον αιθέρα.

«Αγαπητική ενατένιση» Σόφια Σκλείδα

Το βίντεο από την εκπομπή της Πρωτομαγιάς:

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3776352785740467&id=1962962963919663&anchor_composer=false

Αγαπητική ενατένιση
Ορθόδοξοι καιροί
Ανορθόδοξες προκλήσεις
Βαριά στενάζουν οι ψυχές σε καλοβαλμένα άκαρδα σώματα
Καλοδουλεμένοι οι ρόλοι, δε λέω
Γυμνάζονται άλλωστε στη δίνη της καθημερινότητας
Κολλαριστοί οι γιακάδες τους,
ατσαλάκωτοι
Πού είσαι, δεν σε βλέπω
Σου απευθύνω τον λόγο
Μήπως και συλλάβω την εντελέχεια της κοσμικής οφθαλμαπάτης
Του αρχικού πάθους που έδωσε ζωή στην αυγή του σύμπαντος
Αιώνια αναπάντητα τα ερωτήματα
εσωτερικής μονολογικής έκφρασης
Αφού ο δυνητικός συνομιλητής ακόμα ακροβατεί…

https://www.filoxeniart.com/1ος-πανελλαδικός-διαγωνισμός-ποίησης-fil/?fbclid=IwAR2WLmjEpw-jxI6A7iqOE2k2ZyuuNrcEeE4Eicvzr4Vgbh8ok-8ItSyjcew

«ΕΝΑ ΧΡΥΣΑΝΘΕΜΟ ΜΟΝΑΧΟ» Ειρήνη Βαρβάρα Λαγουβάρδου

Το βίντεο από την εκπομπή της Πρωτομαγιάς:

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3776352785740467&id=1962962963919663&anchor_composer=false

Έξω από του παραθυριού το κάγκελο
ένα χρυσάνθεμο μονάχο
ευγενική προσφορά
στον κουρασμένο οδοιπόρο,
στο χαμογελαστό συνάνθρωπο,
στο γενναιόδωρο σύντροφο,
στα αμάλαγα παιδιά της γειτονιάς
Ένα χρυσάνθεμο αμάραντο…
μία κατάφαση στα τόσα όχιτα απλόχερα δοσμένα –
στων δειλών τη σιωπή
Ένα χάδι φροντίδας στη θλίψη
των άστεγων μελαγχολικών
που στέγη βρήκαν
σε νύχτες δίχως άστρα
Ένας ελπιδοφόρος οιωνός
πως κι αύριο θα ξημερώσει
και στα ανοιχτά μου χέρια μια αγκαλιά
χρυσάνθεμα γεμάτη θα ‘χω
να τα σκορπώ,
χωρίς την ικεσία της ευγνωμοσύνης,
να τα δωρίζω
σε σπίτια δίχως κήπους,
να τα πετώ ψηλά στον ουρανό,
βροχή να γίνονται,
για να ‘χουν όλοι
ένα χρυσάνθεμο μονάχο
έξω από των παραθυριών τα κάγκελα

https://www.filoxeniart.com/1ος-πανελλαδικός-διαγωνισμός-ποίησης-fil/?fbclid=IwAR2WLmjEpw-jxI6A7iqOE2k2ZyuuNrcEeE4Eicvzr4Vgbh8ok-8ItSyjcew

«ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΜΑΣ…» Νίκος Δημογκότσης

Από τη live εκπομπή της Πρωτομαγιάς για τη ποίηση

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3776352785740467&id=1962962963919663&anchor_composer=false

ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΜΑΣ…/
Μην φωνασκείτε, υπάλληλοι εργάτες/αγρότες οικοκυρές/ και σεις, οι λοιπές συμπαθείς τάξεις,/
των μικρομαγαζατόρων των νομικών/
των ενστόλων των οπλισμένων…./
Εμείς, για σας αγωνιζόμαστε/
και στήνουμε αυτοκρατορίες/
και διεξαγάγουμε πολέμους/
και αναδιατάσουμε σύνορα,/
για να έχετε όσοι επιζήσετε, /
ένα πιάτο φαϊ και μισό κεραμίδι,/
πάνω από το κεφάλι σας,/
κι έναν ευήλιο τάφο,/
όταν χαιρετίσετε τούτο τον μάταιο κόσμο…./ Δια τούτο /,
φτάνει πια! έλεος ! με τις εργατικές πρωτομαγιές!/
Εμείς και οι υποτακτικοί μας Πολιτικοί,/
για σας πασχίζουμε. για σας αγωνιούμε…/ Έλεος…καταλάβετε μας και τελειώστε με την 1η Μάη/
κι αγωνιστείτε κι εσείς μαζί μας…/
Ταπεινά, οι αγαπημένοι σας Εκμεταλευτές !…

https://www.filoxeniart.com/1%ce%bf%cf%82-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b1%ce%b4%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%b3%cf%89%ce%bd%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82-%cf%80%ce%bf%ce%af%ce%b7%cf%83%ce%b7%cf%82-fil/

1ος Πανελλαδικός Διαγωνισμός Ποίησης Filoxeniart – Flisvospublics

«Η Άνοιξη που μου χρωστάς…»
Αν μας ζητούσαν μια Άνοιξη πίσω, έστω και αν δεν ήταν δική μας ευθύνη, αλλά εμείς οφείλαμε να την επιστρέψουμε. Το  χρέος μας είναι ποιητικό, έτσι όπως εμείς νιώθουμε, ότι πρέπει να δώσουμε μια Άνοιξη που μας στέρησαν.
Αυτό θα είναι το θέμα του
1ου Πανελλαδικού Διαγωνισμού Ποίησης των
Filoxeniart.com & Flisvospublics
Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλοι οι Έλληνες σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη. Το κόστος συμμετοχής θα είναι στα 20 ευρώ και θα υπάρξουν πλούσια δώρα:
1ος Νικητής (με απόφαση κριτικής επιτροπής):
Θα λάβει ως δώρο την έκδοση της ποιητικής του συλλογής
2ος Νικητής (με απόφαση κοινού):
Θα λάβει δώρο την έκδοση της ποιητικής του συλλογής
3ος Νικητής: Ολα τα ποιήματα θα συμπεριληφθούν σε ανθολόγιο με το ομώνυμο θέμα του διαγωνισμού
Διάρκεια διαγωνισμού 2 Μαΐου με 2 Ιουλίου 2020

Όροι συμμετοχής:


Ο ιστότοπος Filoxeniart.com & οι εκδόσεις Flisvospublics προκηρύσσει τον

1ο πανελλαδικό ποιητικό διαγωνισμό

Θέμα:

«Η Άνοιξη που μου χρωστάς…

ΓΕΝΙΚΟΙ ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ:

Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλοι, ανεξαρτήτως εθνικότητας, τόπο κατοικίας, ηλικίας και μορφωτικού επιπέδου, αρκεί τα έργα τους να είναι γραμμένα στην ελληνική γλώσσα.Κάθε συμμετέχων μπορεί να υποβάλλει από ένα (1) έως τρία (3) έργα (Ποιήματα).Η έκταση των ποιημάτων δεν πρέπει να υπερβαίνει τους σαράντα (40) στίχους. Αυτός ο περιορισμός ισχύει για κάθε ποίημα ξεχωριστά και όχι για το σύνολο των ποιημάτων. Ο/Η δημιουργός, εγγυάται το πρωτότυπο του έργου του/της και αναλαμβάνει κάθε ευθύνη έναντι τρίτων απαιτητών ή εγκαλούντων ως προς την πρωτοτυπία του έργου. Το ποίημα δεν πρέπει να έχει πάρει μέρος σε άλλον διαγωνισμό και πρέπει να είναι ανέκδοτο. Θα απονεμηθούν τρία (3) βραβεία και έπαινοι. Τα βραβεία συνοδεύονται από τα ακόλουθα έπαθλα:

1ος Νικητής (με απόφαση κριτικής επιτροπής): Θα λάβει ως δώρο την έκδοση της ποιητικής του συλλογής

2ος Νικητής (με απόφαση κοινού):Θα λάβει δώρο την έκδοση της ποιητικής του συλλογής**

3ος Νικητής: Από τις συμμετοχές θα επιλεγεί από τον εκδοτικό οίκο ένα ποίημα από κάθε συμμετέχωντα και θα συμπεριληφθεί σε ανθολόγιο με το ομώνυμο θέμα του διαγωνισμού

Διάρκεια διαγωνισμού

2 Μαΐου με 2 Ιουλίου 2020

Ως τελευταία προθεσμία αποστολής των συμμετοχών, ορίζεται η 2η Ιουλίου 2020. Τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν 15 – 30 Ιουλίου 2020 στην ιστοσελίδα Filoxeniart.com καθώς και στην επίσημη σελίδα του Filoxeniart στο Facebook. Κανένας υποψήφιος δεν μπορεί να βραβευτεί για παραπάνω από ένα του έργο. Κάθε συμμετέχων καλείται να πληρώσει το ποσό των είκοσι (20) ευρώ για την συμμετοχή του στον διαγωνισμό. Το ποσό αυτό είναι μη επιστρέψιμο. Η κριτική επιτροπή αποτελείται από 3 μέλη η ταυτότητα των οποίων θα παραμείνει μυστική, μέχρι την τελετή απονομής. Η τελετή απονομής των βραβείων και των επαίνων, θα πραγματοποιηθεί μέσα Σεπτεμβρίου έως μέσα Οκτωβρίου, σε αίθουσα που θα ανακοινωθεί εν καιρώ (λόγω των μέτρων κατά του κορονοΐου). Συμμετοχές οι οποίες δεν πληρούν τους παραπάνω όρους, θα θεωρηθούν άκυρες.

ΤΡΟΠΟΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

Στείλτε μας με ένα e-mail με θέμα «για τον διαγωνισμό ποίησης», στη διεύθυνση [email protected] δυο διαφορετικά αρχεία κειμένου.

– Στο πρώτο αρχείο με το οποίο θα δηλώσετε συμμετοχή για το πρώτο βραβείο θα περιλαμβάνονται μέχρι δύο από τα έργα σας χωρίς καμία άλλη προσωπική πληροφορία.

– Στο δεύτερο αρχείο, τις προσωπικές σας πληροφορίες: Όνομα, Επώνυμο, Τηλέφωνο επικοινωνίας, e-mail και ένα από τα τρία ποιήματα που επιλέγετε να συμμετέχει για το βραβείο κοινού προσοχή το ποίημα που θα επιλέξετε να διαγωνιστεί για το βραβείο κοινού θα είναι ξεχωριστό από τα (έως) δύο που θα επιλέξετε για να διαγωνιστούν για το πρώτο βραβείο βάσει απόφασης κριτικής επιτροπής.– Θα σταλεί e-mail επιβεβαίωσης της λήψης της συμμετοχής, αφού ελεγχθεί ότι έχετε αποστείλει το χρηματικό αντίτιμο και τα email συμμετοχής θα μπορεί να διαρκέσει έως και δύο μέρες περίπου. Καταθέτετε το ποσό των 20 ευρώ με την σημείωση «για τον ποιητικό διαγωνισμό Filoxeniart (και το ονοματεπώνυμό σας)» (σε τράπεζα, ή από ΑΤΜ, ή μέσω e-Banking). Στοιχεία λογαριασμού:

IBAN: GB26 REVO 0099 7078 4222 65

REVOGB21

Δικαιούχος : Michail Tzamalis

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με τον υπεύθυνο του διαγωνισμού, Μιχάλης Τζαμαλής, στο email: [email protected]

*Ο διαγωνισμός δεν ακυρώνεται λόγω συνθηκών, καθώς η συμμετοχή σε αυτό μπορεί να υλοποιηθεί από το σπίτι.

** Ο διαγωνιζόμενος θα συμμετέχει με 1 ποιήμα για το βραβείο κοινού που θα έχει στείλει μαζί με τα στοιχεία του. Τότε θα δημοσιεύεται από το Filoxeniart.com η επιλογή του, κατόπιν στην αντίστοιχη σελίδα του Facebook και από εκεί ο συμμετέχων θα το κάνει κοινοποίηση γράφοντας ότι συμμετέχει στο διαγωνισμό. Θα προσμετρούνται ως ένα βαθμό η όποια αντίδραση τύπου like, με δύο βαθμούς το κάθε σχόλιο που θα λάβει, και με τρεις βαθμούς η κάθε κοινοποίηση.

1) Δεκτές και οι κοινοποιήσεις σε ομάδες αρκεί να γίνονται μόνο από τη σελίδα του filoxeniart στο Facebook για να μπορούν να προσμετρηθούν.

2) Για τις αντιδράσεις που θα λάβει ο ενδιαφερόμενος από ομάδες θα μας στείλει φωτό με τα λαϊκ μέχρι 2 του Ιουλιου.

***Ο διαγωνισμός θα ακυρωθεί σε περίπτωση μικρής συμμετοχής κάτω των 30 ατόμων, χωρίς επιστροφή χρημάτων αλλά όλες οι συμμετοχές θα βγουν σε ανθολόγιο, βλέπε την περίπτωση του 3ου βραβείου.

Η Παναγία στην καρέκλα. Ο εξανθρωπισμός του θέματος της Παναγίας και η μητρότητα. Ραφαήλ. 1513-1514,Palazzo Pitti,Φλωρεντία.

Τα έργα με κυκλική ζωγραφική επιφάνεια δεν αποτελούν καινοτομία του Ραφαήλ, αλλά κοινό τόπο της Φλωρεντινής ζωγραφικής του 15ου αιώνα. Σε αυτό το φλωρεντινό tondo, το σύνολο της σύνθεσης μετατρέπεται σε κυκλική μορφική και χρωματική ποιητική δίνη, που εξυμνεί την έννοια της μητρότητας, φέρνοντας την υπόσταση και τη μεγαλοπρέπεια της δύναμης του θείου στα ανθρώπινα μέτρα. Κατά την παράδοση, μια μέρα που ο Ραφαήλ περνούσε από μια φτωχική συνοικία της Ρώμης παρατήρησε στη θύρα ενός σπιτιού μια μητέρα καθισμένη με το παιδί της και συγκινημένος από το θέαμα αποτύπωσε την τρυφερή αυτή σκηνή στον πάτο ενός βαρελιού.

Στο πρώτο επίπεδο του πίνακα απεικονίζεται σε διαγώνια διάταξη η Παναγία με το Χριστό στην αγκαλιά της, ενώ στο δεύτερο επίπεδο προβάλλει σε στάση προσευχής και με το σημείο του Σταυρού, σύμβολο του μαρτυρικού δρόμου του Ιησού, η μορφή του Ιωάννη του Βαπτιστή σε παιδική ηλικία. Τα σώματα της Παναγίας και του Ιησού-που αποτελεί και το πνευματικό κέντρο της σύνθεσης- συμπληρώνοντας και νοηματοδοτώντας- το ένα το άλλο και σε συνδυασμό με την κυριαρχία των καμπύλων γραμμών, δημιουργούν μια σειρά κυκλικών σχηματισμών, που αποδίδουν με φυσικότητα και εκφραστική πληρότητα τη μητρική προστασία σε αρμονικό πάντρεμα με το στρογγυλό σχήμα της ζωγραφικής επιφάνειας.
Στην κυκλική επιφάνεια συνδυάζονται η στερεότητα και η σαφήνεια των πλαστικών χαρακτηριστικών, με την αρμονία και την εσωτερικότητα των θερμών χρωματικών τόνων,-επίδραση της μαθητείας του στον Tiziano,- που συμβάλλει στην αξιοποίηση του περιορισμού του ζωγραφικού χώρου, αποσκοπώντας στην απόδοση του αισθήματος της προστασίας της μητρικής αγκαλιάς. Το οβάλ του προσώπου της Παναγίας σε αντιστοιχία με τις απαλές γραμμές στο σώμα του παιδιού, τα βλέμματα και των δύο που τονίζουν τη μητρική αφοσίωση, καθώς και το εκστατικό, γεμάτο λατρεία βλέμμα του Πρόδρομου, τονίζει το συνεκτικό, ακατάλυτο και αδιάρρηκτο δεσμό της μητέρας με το γέννημά της.
Ο ρεαλισμός της σύνθεσης επιβεβαιώνεται από μικρές λεπτομέρειες, όπως το ξύσιμο της φτέρνας του ενός ποδιού με το μεγάλο δάχτυλο του άλλου, το μαντήλι με τις γραμμές στο κεφάλι της Παναγίας που πέφτει στην πλάτη της και την απόδοση της πλάγιας πλευράς της καρέκλας. Η εξιδανίκευση των ρεαλιστικών στοιχείων συμβάλλει στη σταδιακή απομάκρυνση από την καθαρή πνευματικότητα και υπερβατικότητα και αποβλέπει στην εκφραστική διατύπωση της φυσικής τελειότητας και της γήινης απόδοσης της θεότητας στα συμφραζόμενα της υλικής πραγματικότητας και των ανθρώπινων δεδομένων, αν και διατηρείται η χρήση θρησκευτικών συμβόλων, όπως ο Σταυρός του Ιωάννη του Πρόδρομου και το Nimbus. Το διακριτικό κυκλικό στεφάνι πάνω από το κεφάλι της Παναγίας και του Ιωάννη του Προδρόμου, δάνειο από τη λατινική γλώσσα όπου σημαίνει σύννεφο, δηλώνει τη σύνδεση της οντότητας που κοσμεί, με κάτι άυλο, υπερβατικό και μυστηριώδες. Με την ιδιαίτερη αυτή απόδοση της Παναγίας σαν μια καθημερινή γυναίκα της Ιταλίας των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων της Αναγέννησης, ο καλλιτέχνης υπογραμμίζει αφενός τη σύνδεση της θείας προστασίας με κάθε πιστό ανεξαρτήτως οικονομικής δύναμης και status και αφετέρου, ενσωματώνοντας στη σύνθεση το σύμβολο της σταυρικής θυσίας, το δύσκολο, γεμάτο χαρές αλλά περισσότερο ευθύνες, έργο της μητρότητας που συχνά προσλαμβάνει το χαρακτήρα του θείου μαρτυρίου, αφού μητέρες που ανατρέφουν τα παιδιά τους σε μονογονεϊκές οικογένειες με περιορισμένους οικονομικούς πόρους και ψυχολογική στήριξη, μητέρες με παιδιά που πάσχουν από χρόνια νοσήματα ή έχουν ειδικές ικανότητες, μητέρες που προσπαθούν να αναθρέψουν τα τέκνα τους σε ένα περιβάλλον με χαρακτηριστικά ενδοοικογενειακής σωματικής και ψυχολογικής βίας, οδεύουν καθημερινά προς το δικό τους ατομικό Γολγοθά.

Χριστιάνα Οικονόμου. Πτυχιούχος του Τμήματος Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης του ΕΚΠΑ. MPhil στις Θεατρικές Σπουδές.

ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΕΜΠΝΕΥΣΗ της Αγγελικής Αγγελοπούλου

«Ποιητής δεν είναι ο εμπνευσμένος αλλά εκείνος που εμπνέει» Πωλ Ελυάρ
Η ποιητική έμπνευση γεννιέται από την σκέψη, τον στοχασμό και την φαντασία. Αλλά και από οτιδήποτε μπορεί να διεγείρει τον ποιητή και να τον οδηγήσει στην αποτύπωση ή και την περιγραφή. Είναι μια πνοή που κάνει τον λόγο να ανασαίνει στο δικό της ρυθμό. Μοιάζει με αέρα που στροβιλίζει τα φθινοπωρινά φύλλα… αλλά και σαν αστραπή που σχίζει τον ουρανό με ριπές από φως ηλεκτρισμένο και προμηνύει την καταιγίδα. Οι πιο κατάλληλοι να μιλήσουν για την έμπνευση είναι όσοι την έχουν νιώσει και τους έχει μεταλλάξει σε ποιητές ή στιχουργούς. Το έναυσμα για αυτήν δίνεται από κάτι τυχαίο και απρόσμενο: ένα τοπίο, μια ανάμνηση, η μουσική ή τα λόγια ενός τραγουδιού, ένα αντικείμενο στο χώρο ή τον ορίζοντα, ένα φυσικό φαινόμενο, μια γεύση, μια ελκυστική αφή.
Στην έμπνευση συμμετέχουν όλες οι αισθήσεις, συγχρόνως ή όχι. Είναι εκείνη η μοναδική στιγμή που μετουσιώνει το ερέθισμα σε λόγο που ξεχύνεται σαν χείμαρρος πάνω στο χαρτί ή το πληκτρολόγιο, παρασύροντας και την τελευταία προσπάθεια αντίστασης του μυαλού στο έλλογο πάθος που αχνοφαίνεται.
Η ποιητική έμπνευση είναι στιγμιαία, φευγαλέα και απροσδιόριστη γι’αυτό είναι εύκολο να χαθεί, να ξεχαστεί και να μην ανακαλείται από το μυαλό αν δεν κοινοποιηθεί εν τή γένεση της! Είναι η ικανότητα του ευαίσθητου ανθρώπου να διακρίνει το εύθραυστο κομμάτι της σιωπής πάνω στη μάζα ενός δυνατού θορύβου, να αφήσει το βλέμμα του να διεισδύσει στο πιο σκιερό μέρος, ανακαλύπτοντας μια μελωδία αλλόκοτη. Οι αισθητηριακες εικόνες, οι ονειρικές μνήμες, οι στιγμές έντασης αποτελούν αναμφισβήτητα κίνητρο για τον ποιητή, αλλά η αντοχή στο χρόνο αυτής της λογοτεχνικής μεταφοράς είναι που μετράει.
Υπάρχουν στίχοι που αντέχουν στο χρόνο, κλασσικοί και ανεπανάληπτοι και άλλοι που χάνονται στο πέρασμα του και σβήνουν γρήγορα. Το σκοτεινό, υποβλητικό και συναρπαστικό στη σύλληψη «Κοράκι» του Έντγκαρ Άλαν Πόε εν τούτοις, είναι ένα παράδειγμα απουσίας έμπνευσης αλλά προϊόν ενός καλοδουλεμενου ποιήματος που καταδεικνύει την επικινδυνότητα της απλής καταγραφής της έμπνευσης χωρίς εμβάθυνση και επεξεργασία. Αν η έμπνευση αποτελεί τον σπόρο, το ποίημα είναι ο καρπός του λόγου, μεστός και βαθειά καλλιεργημένος. Κατά άλλους ταλέντο, για τον Σωκράτη «θεία δύναμις», για τους επιστήμονες αχαρτογράφητη περιοχή, η έμπνευση θα προσδιορίζει πάντα την ποιότητα και την μοναδικότητα του κάθε ποιήματος.

Επίκληση

Δώσε μου μέρος να σταθώ
στη γη, ψηλά στον ουρανό
κι άσε τον χρόνο να κυλά
στ’ ονείρου τα παλάτια

Βρες μου έναν ήλιο να θωρώ
τα βάσανα μου να ξεχνώ
να κάνει βόλτα η χαρά
σ’ άγνωστα μονοπάτια

Και την αγάπη σαν θα βρω
μέσ’ της καρδιάς τον ποταμό
να μην γυρέψω πια ξανά
του πόθου σου τα μάτια.

Α.Α.
19-5-2010

Αγγελική Αγγελοπούλου.

Άδειοι δρόμοι… Και Ανάσες ικανές να φτιάξουν έναν αλλιωτικο ντουνιά…

Ξημέρωσε μια καινούρια μέρα οι άδειοι δρόμοι καλούνται να γεμίσουν ξανά… Τοσο καιρό είχαν ξεχάσει αυτά που ήξεραν και η φύση μεγάλωνε τα εδάφοι τις, έφτασε όμως η μέρα που ο κόσμος θα αρχίσει να κυκλοφορεί και το πιθανότερο θα είναι σκυφτός και φοβισμένος. Θα κοιτάει το διπλανό του με καχυποψία μήπως τυχόν είναι φορέας… Ή μήπως ο ίδιος είναι και θα πάει να τα μεταδώσει σπίτι του… Φόβος… Αγνός και καθαρός φόβος… Άλλες σκέψεις είναι ότι όλος αυτός ο φόβος κάπου ήθελε να κατευθύνει όχι γιατί ήταν τέλειος αδικαιολόγητος… Αλλά δείχνει έναν διαφορετικό δρόμο… Και οι άδειοι δρόμοι ζητούν κάτι διαφορετικό από αυτά που μάθανε… Αυτά που μάθανε σαν κανόνα για τον άνθρωπο… Γιατί οι δρόμοι ξέρουν είναι σοφοί, φτιάχτηκαν να ενώνουν και να μικραίνουν καταστάσεις… Άλλοι πάλι φτιάχτηκαν γιατί έπρεπε να φάνε οι εργολάβοι, οι μηχανικοί οι δημαρχοι, υπουργοί και κλητήρες και ένα μαύρο σαν Πίσα ψωμί ο φτωχός εργάτης που παρακαλάει για το τίμιο και άγιο μεροκάματο… Αυτόν ντε που του φορτώνουν κάθε μέρα όλα τα άδικα του κόσμου… Όμως ρωτούν οι δρόμοι και απάντηση δεν παίρνουν, τι πατημασιές θα βαδίσουν τούτη τη φορά; Τι κόσμος; Θα κοιτάνε πάλι να βγάλουν ο ένας το μάτι του άλλου, θα περνάνε τους κανόνες γιατί «βιάζονται» γιατί ο δρόμος τους ανήκει; Γιατί τους συνοδεύουν και αμαλαχι καθαρίζουν για πάρτυ τους;;;; Όλοι αυτοί που γυρεύουν αγάπη και βλάπτουν κάθε μέρα γιατί όταν τους χτύπησαν την πόρτα για αγάπη (παντού εκτός από τη δική τους καρδιά…) Όλοι δαυτοι που τελικά δεν πήραν αγάπη, αλλά βάλανε μια πουτανα λέξη άλλη στη θέση τής… Εξουσία, κύρος, ανώτερη φυλή, κατώτερη στύση, άδεια εκσπερμάτιση όλοι δαυτοι οι μπερδεμένοι που γύρισαν να δώσουν ένα χέρι μόνο όταν είχαν να πάρουν η να βάλουν σε τσέπη αλλού… Όλοι δαυτοι οι λίγοι που τελικά κυβερνάνε και σου προσέχουν τη διατροφή σου… Αυτοί οι δρόμοι περιμένουν αιώνες τώρα να δουν ανθρώπους… Τους το τάξε ένας θεός που πέθανε για την αγάπη, θα έρθει η ώρα τους είπε που θα έρθουν οι άνθρωποι φωτεινοί, δεν θα χουν ανάγκη το χρήμα, δεν θα χουν ανάγκη την εξουσία, θα αγαπάνε και θα σας γεμίζουν φως και θα νε μέρα μεσημέρι… Θα έρθουν αυτοί οι άνθρωποι που δε θα με έχουν ανάγκη, αλλά θα με αγαπάνε, και θα αγαπάνε και τον εαυτό τους και όποιον έμψυχο βλέπουν ολόγυρα τους…
Και οι δρόμοι περιμένουν καρτερικά, αυτούς τους μεσσίες που τους έταξε ο Θεός, τους ανθρώπους που δε θα είναι τέλειοι αλλά θα λάμπουν και θα αγαπούν το δίπλα τους, για να τους μικρύνουν τις αποστάσεις και να τους μεγαλώσουν τις ανάσες… Ανάσες ικανές να φτιάξουν έναν αλλιωτικο ντουνιά…

Mike Τζαμαλής