Το «Curing Fragility» της Αθηνάς Κανελλοπούλου courtesy of the artist

Το «Curing Fragility» της Αθηνάς Κανελλοπούλου courtesy of the artist που συμμετέχει στο  «PERFORMANCE ROOMS2020»

Η Αίθουσα Τέχνης Καππάτος σε συνεργασία με τη Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία Πάνθεον παρουσιάζει την έκθεση με τίτλο  «PERFORMANCE ROOMS2020»  στο Ξενοδοχείο “St George Lycabettus”.
  18 επιμελητές παρουσιάζουν 30 performers από τις εικαστικές τέχνες καθώς και από άλλα καλλιτεχνικά πεδία όπως το θέατρο, τον χορό, τη μουσική, τα multimedia, στα δωμάτια ενός ξενοδοχείου. Σε κάθε δωμάτιο θα επιτελείται και μια ζωντανή performance κατά την τετραήμερη διάρκεια της έκθεσης, η οποία θα είναι ανοιχτή στο κοινό για τρεις ώρες κάθε μέρα, από την Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου έως την Κυριακή 23 Φεβρουαρίου, 19:00 – 22:00.


Σκοπός της έκθεσης είναι να παρουσιαστούν και να καταγραφούν συστηματικά οι σύγχρονες τάσεις και προτάσεις στον καλλιτεχνικό χώρο της Performance, καλλιτεχνικά και θεωρητικά, ώστε να δημιουργηθεί ένας ουσιαστικός και γόνιμος διάλογος μεταξύ των συμμετεχόντων, σαν συνέχεια των προηγούμενων διοργανώσεων για τις οποίες εκτιμάται ότι έχουν συμβάλει στην ανάδειξη ενός μεγάλου αριθμού καλλιτεχνών και επιμελητών.
Εικοσιδύο χρόνια απο το ξεκίνημα μιας μικρής απόπειρας που είχε ως ζητούμενο την ανίχνευση και παρουσίαση στο ευρύ κοινό των νέων τάσεων και προτάσεων και της θεωρητικής σκέψης στον εικαστικό χώρο. Εικοσιδύο χρόνια έρευνας της σύγχρονης δημιουργικής και πνευματικής δημιουργίας, όπου το τοπίο της Σύγχρονης Τέχνης, κυρίως στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς, έχει εξελιχθεί και διευρυνθεί, έχοντας την μεγάλη τύχη να είμαστε παρόντες, μάρτυρες και συμμέτοχοι αυτής της μεγάλης και σημαντικής αλλαγής. Αφήσαμε πίσω μας τα αρνητικά του παρελθόντος και συμβάλλαμε στο προχώρημα και κτίσιμο μιας νέας πραγματικότητας στις Εικαστικές Τέχνες στη χώρα μας. Σε αυτη τη πορεία μας είχαμε την τύχη να συνεργαστούμε με περισσότερους απο 100 Επιμελητές και 350 Καλλιτέχνες και μας έδωσε τη μεγάλη και θερμή συμπαράστασή του ένα μεγάλο κοινό χιλιάδων φιλότεχνων. Τους ευχαριστούμε όλους και οραματιζόμαστε την συνέχεια σε αυτή την μοναδική εκδήλωση των δημιουργών της Σύγχρονης Τέχνης, αυτών που η ενασχόλησή τους με τα φαινόμενα και της ανάγκες  της εποχής και της καθημερινότητάς μας, με την πληθώρα των εκφραστικών μέσων και εργαλείων, μας ανοίγουν νέους δρόμους στη σκέψη και τη συνείδησή μας.


Η πρώτη παρουσίαση της Έκθεσης 4ROOMS  έγινε το 1999, στον χώρο της γκαλερί στην οδό Αγίας Ειρήνης, όπου τα 4 δωμάτια της γκαλερί καθόρισαν και τον αριθμό των συμμετοχών. Στη συνέχεια, λόγω του ενδιαφέροντος για περισσότερες συμμετοχές, αναζητήσαμε χώρο για να παρουσιάσουμε μεγαλύτερο αριθμό προτάσεων. Η επιλογή ενός ξενοδοχείου για τη παρουσίαση αυτής της έκθεσης, ταυτόχρονα με το ζητούμενο για περισσότερες συμμετοχές, ήταν συνάρτηση της επιλογής για αυτόνομες παρουσιάσεις καλλιτεχνών στον ίδιο χώρο αλλά και της ανάγκης το σύγχρονο έργο τέχνης να διεκδικήσει και να καταλάβει τον δικό του προσωπικό, ιδιωτικό και ταυτόχρονα δημόσιο χώρο, σε πλήρη αντιστοιχία και αρμονία με τον χαρακτήρα και το νόημα του σήμερα.
Σε όλη την διάρκεια αυτών των εκθέσεων, αυτή η προσπάθειά μας έχει δείξει και την αντοχή της αλλά και την αναγκαιότητα και χρησιμότητά της ως ένας τόπος συνάντησης και επικοινωνίας, μια πλατφόρμα διαλόγου και ανάδειξης προβληματισμών. Ένας χώρος δικός μας, έρευνας και στοχασμού, ένας χώρος όπου η ελεύθερη δημιουργική σκέψη βρίσκει έδαφος να υπάρξει από κοινού, να παράγει δημόσιο λόγο και να προσεγγίζει ένα ευρύ κοινό πολιτών που αναζητά την επαφή με την πνευματική και καλλιτεχνική δημιουργία.
Σε αυτή τη διερευνητική, ευρεία ανίχνευση των σύγχρονων «τόπων», ζητάμε τη συνεργασία όσο το δυνατό περισσότερων επιμελητών, νεώτερων όπως και καθιερωμένων, ώστε το αποτέλεσμα να συγκεντρώνει και να αποκαλύπτει αρκετές από τις υπάρχουσες τάσεις της θεωρητικής σκέψης στον χώρο της τέχνης. Οι καλλιτέχνες που στη συνέχεια προτείνονται, πιστεύουμε ότι αποτελούν σαφείς ενδείξεις της σημερινής εικαστικής πραγματικότητας στη νέα σύγχρονη τέχνη καθόσον η σύγχρονη δημιουργική θεωρητική σκέψη βρίσκεται σε μια αντίστοιχη και παράλληλη πορεία έρευνας του περιεχομένου της και αναζήτησης του αντικειμένου της με την σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία. Καταδεικνύεται έτσι ο πλουραλισμός των εκφραστικών μέσων, η ανεξαρτησία, ο χαρακτήρας, η διαφορετικότητα, οι ιδιομορφίες, η μορφοπλαστική ποικιλία της καλλιτεχνικής δημιουργίας όπως διαμορφώνεται στην αυγή του εικοστού πρώτου αιώνα και όπως ενδεχομένως θα εξελιχθεί.
Μέσα από την ξεχωριστή ιδιαιτερότητα και το “προσωπικό στοιχείο” του έργου τέχνης, την πολυσημία και την συμπαντικότητα του πνευματικού περιεχομένου του, την ενδελέχεια της ιστορικότητάς του αλλά και την ανάγνωσή του σαν μια πράξη ερμηνείας του λόγου του, οικειοποίησης και μεταφοράς, καταδηλώνεται αφ’ ενός η συνενοχή όσων συν-ενέχονται στην διαδικασία της εξέλιξης αυτής της πολιτισμικής αξίας και αφ’ ετέρου ο βαθμός εξάρτησης, επιρροής και αλληλεπίδρασης, καλλιτεχνικής και κοινωνικής, μεταξύ περιφέρειας και κέντρου. Εξετάζεται η ταυτότητα και η μοναδικότητα του έργου τέχνης, που ισχυροποιείται εμπεριέχοντας ταυτόχρονα σημεία και ιδιότητες πολιτισμικής ανεξιθρησκίας και υπέρ-εθνικότητας.  Η εξέλιξη των σχέσεων και των προτάσεων συνέβαλε ώστε να μπορούμε να αναζητούμε και να συνυπάρχουμε ταυτόχρονα σήμερα και να δηλώνουμε ότι το φαινόμενο της Τέχνης δεν είναι ατομική υπόθεση αλλά συλλογική.
Με τη βεβαιότητα αυτή αλλά και έχοντας συνείδηση ότι η εξέλιξη των πραγμάτων οφείλεται και στην πρωτοβουλία όσων εμπλέκονται με δημιουργική διάθεση σε αυτό τον ιδιαίτερο πνευματικό χώρο, συγκεντρωθήκαμε μια ακόμη φορά, για να ανιχνεύσουμε και να παρουσιάσουμε, μέσα από αυτή την Έκθεση, τη σύγχρονη πραγματικότητα στο ευρύτερο εικαστικό περιβάλλον μας. Παρουσιάζουμε με την συνεργασία και τις προτάσεις ενός μεγάλου αριθμού επιμελητών,  νέους πρωτοεμφανιζόμενους καλλιτέχνες, με τη φιλοδοξία αυτή η πρωτοβουλία μας να αποτελεί μια πλατφόρμα διαλόγου και συνύπαρξης του λόγου και του έργου. Ένα όχημα για τη συλλογική δράση, ένα κοινό δημόσιο χώρο για τα προσωπικά οράματα.


Η Έκθεση θα παρουσιασθεί στα δωμάτια του Ξενοδοχείου “St George Lycabettus”, στην πλατεία Δεξαμενής, (Κλεομένους 2, Κολωνάκι, Αθήνα).


 Συμμετέχοντες Επιμελητές: Ιουλία Λαδογιάννη, Τάσος Παπαδόπουλος, Άλκηστις Μαρία Κοντοπούλου, Βασιλική Κούκου, Γιώτα Κωνσταντάτου, Κωνσταντίνος Δερβένης,  Δόμνα Γούναρη, Δηώ Καγκελάρη, Νάσια Καλαμάκη, Βαλεντίνη Μαργαριτοπούλου, Αγγελική Μπάρα,  Μαρία Ξυπολοπούλου, Βέρα Ιόνα Παπαδοπούλου, Σοφία Σιμάκη, Άννα Στρούλια, Φιόνα-Έλλη Σπαθοπούλου,  Ευτυχία (Φαίη) Τζανετουλάκου.


 Συμμετέχοντες Καλλιτέχνες: Κατερίνα Δρακοπούλου, Άννα-Μαρία Μαντά, Χριστίνα Ζαχαράκη, Αλκινόη Ζαχαρόγιωργα, Βιβή Κασαρά, Σέβη Κρητικού, Αγγελική Τουρκοχωρίτη,  Διδώ Γκόγκου, Ηλέκτρα Σταμπούλου, Μαρίνα Γκενάντιεβα, Μυρτώ Σαρμά, Δήμητρα Τρούσα, Δημήτριος Μοσχονάς, Βασιλική Κούκου, Πέννυ Μηλιά, Αικατερίνη Παυλάκη, Claudia Rodriguez, Μαρία Ζησοπούλου, Δήμητρα Οικονόμου, Αθηνά Κανελλοπούλου, Eremus, Αντώνης Αντωνίου, Παναγιώτης Κοστρίβας, Γιώργος Βουδικλάρης,  Κυριάκος Αποστολίδης, Βασίλης Δαγκλής, Αποστόλης Φιλίππου, Περσεφόνη Νικολακοπούλου (Anna Wanderer).
  Εγκαίνια Εγκαίνια  Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου 2020,  19:00 – 23:00
Διάρκεια Έκθεσης: Πέμπτη 20/2/2020 -Κυριακή 23/2/2020
Ώρες Λειτουργίας: (Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή) 19:00 – 22:00
 
Καλλιτέχνης: Κατερίνα Δρακοπούλου
Το butoh σώμα συνδιαλέγεται με την ανάμνησή του μέσα από τη φωτογραφία. Μια Σειρά φωτογραφιών αποτυπώνει το ταξίδι της περιπατητικής performance 22 stops, μιας site-specific, butoh performance μακράς διάρκειας που ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2016 και συνεχίζεται έως σήμερα. Mε οδηγούς την βραδύτητα, την ακινησία, τις γλυπτικές φόρμες, τη μεταμόρφωση και τις ποιητικές εικόνες, η Κατερίνα Δρακοπούλου θα επιχειρήσει να  ξανα-θυμηθεί, να ξανα-επισκεφθεί, να ανα-καλέσει, να ανα-δημιουργήσει και να ανα-κατασκευάσει τόπους, ιστορίες και διαδρομές που βρίσκονται χαραγμένες στη μνήμη ούτως ώστε να ξανα-δούμε και να ξανα-φανταστούμε οικείους, καθημερινούς χώρους, πρακτικές και μορφές τέχνης με μια νέα οπτική.
  Επιμέλεια: Ιουλία Λαδογιάννη, Τάσος Παπαδόπουλος
 
Καλλιτέχνης: Άννα-Μαρία Μαντά
Το έργο του Κωνσταντίνου Δερβένη «ADULT IN THE ROOM» είναι μια παραστατική επιτέλεση μιας ζωής της διπλανής πόρτας, που μυεί το θεατή στην τέχνη της περφόρμανς, απαντώντας σε ένα μεγάλο ζητούμενο της τέχνης του εικοστού αιώνα: να ξαναφέρει την τέχνη στην καθημερινή ζωή και την καθημερινή ζωή στην τέχνη.
Ένας οικείος-ανοίκειος χώρος και μια επιτέλεση-χορογραφία, που είναι γνώριμοι και ταυτόχρονα πρωτοφανείς. Ένα σύμπαν που ζει ένα σύγχρονο κορίτσι, μια τελειόφοιτη φοιτήτρια, μαζί με τις αγάπες της, τις εμμονές της, τις ανασφάλειες, τα απωθημένα της. Ένα δωμάτιο που εκτίθενται-επιτελούν όλα τα αντικείμενα-υποκείμενα, έμβια και μη, που συνθέτουν την εσωτερική ζωή ενός σύγχρονου νέου, που παλεύει να υπάρξει σε ένα κόσμο που τον πιέζει, ενώ αυτός θέλει να εξαφανιστεί.
ADULT IN THE ROOM, performed by Άννα-Μαρία Μαντά, edited by Αγγελική Γερμακοπούλου
Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Δερβένης
 
 
Καλλιτέχνης: Χριστίνα Ζαχαράκη, Αλκινόη Ζαχαρόγιωργα, Βιβή Κασαρά, Σέβη Κρητικού, Αγγελική Τουρκοχωρίτη
To compose compose beds
Η βίντεο-περφόρμανς To compose compose beds βασίζεται στην αφήγηση ενός ηπειρώτικου παραμυθιού εστιάζοντας στην παράδοξη και αμφίσημη συμβίωση ενός κοριτσιού που βρίσκεται σε κατάσταση εγκυμοσύνης και ενός φιδιού. Πρόκειται για μια συνύπαρξη, η οποία εγείρει ερωτήματα που αφορούν ζητήματα σωματικότητας, φύλου, σεξουαλικότητας και γονιμότητας, σε μια απόκοσμη ατμόσφαιρα ανάμεσα στο όνειρο και τον εφιάλτη, ενώ εμφανές είναι ένα πλαίσιο παραπομπών σε αρχέγονες μνήμες και συμβολικών αναφορών από τη μυθολογία, τη θρησκεία και τις λαϊκές δοξασίες. Το γυναικείο σώμα παρουσιάζεται ως ένας ενδιάμεσος “τόπος”, παγιδευμένο στη φυσική και την κοινωνική του υπόσταση.
Επιμέλεια: Δόμνα Γούναρη
 
Καλλιτέχνης:  Ηλέκτρα Σταμπούλου
“Call it a Night”
Το έργο “Call it a Night” είναι το τελευταίο εικαστικό εγχείρημα της Ηλέκτρας Σταμπούλου η οποία από τον Νοέμβριο του 2019 έχει ξεκινήσει μία performance διαρκείας με τη μορφή τηλεφωνικής υπηρεσίας όπου παροτρύνονται να επικοινωνούν όσοι αντιμετωπίζουν προβλήματα αϋπνίας. Οι συμμετέχοντες καλώντας ακούν την εικαστικό να τους διηγείται φανταστικές ιστορίες. Η υπηρεσία αυτή θα μεταφερθεί στα PERFORMANCE ROOMS2020. Με αφετηρία το παραμυθιακό στοιχείο και τη συχνή σύνδεσή του με τον ύπνο και την προφορικότητα, στόχος είναι να αναδυθούν σταδιακά σύγχρονα αφηγήματα διαμέσου του παραμυθιακού, αλλά και να αποκαλυφθούν λιγότερο γνωστές πτυχές λαϊκών και παραμυθιακών αφηγημάτων τα οποία σε αντίθεση με την κοινή άποψη είναι ιστορίες με βίαιο και σκληρό περιεχόμενο, ειδικά στις αρχικές, μη προσαρμοσμένες για το ευρύ αναγνωστικό κοινό εκδοχές τους.
Επιμέλεια: Νάσια Καλαμάκη
 
Καλλιτέχνης:  Μαρίνα Γκενάντιεβα
Gelina -Like From Another World
Στην παράστασή της, στο δωμάτιο του ξενοδοχείου St. George Lycabettus, η Μαρίνα Γκενάντιεβα αναδημιουργεί, σε καλλιτεχνικό περιβάλλον, την τελετή του παραδοσιακού γάμου των Πομάκων στην βουλγαρική Ροδόπη, Η νύφη σε αυτήν την κοινωνία λέγεται Gelina και η προετοιμασία για τον γάμο της είναι μια εθιμοτυπική ιεροτελεστία μεταμόρφωσης. Το πρόσωπό της ζωγραφίζεται σχολαστικά με λευκή βαφή και πούλιες πριν οδηγηθεί, με κλειστά μάτια, προς τον μελλοντικό σύζυγό της σαν ζωντανή κούκλα πλήρως διακοσμημένη. Στην performance η Μ. Γκενάντιεβα μιμείται τα στάδια αυτού του τελετουργικού κατασκευάζοντας μία από τις μάσκες από μικροσκοπικά χαρτιά με μεταλλική όψη που κολλάει απευθείας πάνω στο δέρμα της, αλλοιώνοντας τα χαρακτηριστικά της. Το παραδοσιακό έθιμο συνδέεται με την σειρά των in process performances που εκτελεί η καλλιτέχνης τα τελευταία χρόνια φορώντας τις αστραφτερές μάσκες της και περπατώντας ως παραμορφωμένη περσόνα σε δημόσιους χώρους στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Επιμέλεια: Γιώτα Κωνσταντάτου
 
Καλλιτέχνης: Μυρτώ Σαρμά, Δήμητρα Τρούσα, Δημήτριος Μοσχονάς
Η Greektopia της Μυρτούς Σαρμά και των ReCompulsive Behaviours αφορά στην τυχαία εμφάνιση ενός χώρου σύγχρονης τέχνης στην πραγματικότητα τριών αλλόκοτων πλασμάτων. Η έλευσή του διαταράσσει την κανονικότητά τους, ενώ παραμένει ασαφές για τους επισκέπτες του χώρου το νόημα της ύπαρξης των πρώτων. Η ανοίκεια αυτή παρουσία σε έναν τέτοιο χώρο δημιουργεί ερωτήματα γύρω από τη σύγχρονη καλλιτεχνική πρακτική και την ‘αποτελεσματικότητα’ του έργου τέχνης στη σημερινή συνθήκη. Βασική επιδίωξη της Greektopia αποτελεί η απόπειρα συνάντησης δυο ανόμοιων κόσμων και ο μονόλογος που αναπτύσσεται μεταξύ τους.
 Επιμέλεια: Άλκηστις Μαρία Κοντοπούλου
 
 Καλλιτέχνης: ANIMATERRA
(Βασιλική Κούκου-εικαστικός, Πέννυ Μηλιά-ηθοποιός/συγγραφέας,
Αικατερίνη Παυλάκη-ηθοποιός/θεατρολόγος, Claudia Rodriguez-ανθρωπολόγος)
«A metamorphosis?»
Η performance «A metamorphosis?» πραγματεύεται την έννοια του ερειπίου. Τι είναι το ερείπιο και τι μπορεί να κάνει ένας καλλιτέχνης με αυτό; Οι performers δημιουργούν μπροστά στα μάτια των θεατών και καταστρέφουν ένα ιερό-μνημείο. Τι ακριβώς δοξάζουμε; Τι είναι η ιερότητα στον σύγχρονο πολιτισμό; Ποια η αξία της; Μπορεί να καταστραφεί; Μπορεί να αποκατασταθεί; Υπάρχουν άνθρωποι-ερείπια; Ο καλλιτέχνης επεμβαίνει καθοριστικά και μεταμορφώνει την ύλη, τον εαυτό του και την εποχή του. Ή μήπως ο χρόνος; Οι θεατές θα συμμετέχουν με τις δικές τους απαντήσεις.
Εικαστική εγκατάσταση- Επιμέλεια: Βασιλική Κούκου, Μουσική-Ήχος: Phil Iliades
 Επιμέλεια: Βασιλική Κούκου
 
Καλλιτέχνης: Μαρία Ζησοπούλου, Δήμητρα Οικονόμου

INTERFACE

Οριοθετημένες από έναν κύβο, η Μαρία Ζησοπούλου και η Δήμητρα Οικονόμου, χωροθετούν υπαινικτικά το περιβάλλον όπου συντελείται η δράση τους, εικαστική και παράλληλα σωματική. Δημιουργώντας η μία μέσω της άλλης και συγχρόνως μαζί εντός του αυτοσχέδιου πλαισίου τους. Έχοντας ως μέσο την επαφή, μεταβαίνουν σε μία πιο σωματική εμπειρία, μία ρέουσα εικαστική διεπαφή με την οποία επιβεβαιώνουν ότι η performance είναι «κάτι υπάρχον», απλώς συμβαίνει, επαναφέρωντας τον αρχέτυπο δεσμό μεταξύ τέχνης και σώματος. Η επιμελημένη από τις ίδιες τις δημιουργούς video προβολή, καθώς και η πρωτότυπη μουσική παραγωγή των Droids on Acid, συνθέτουν μία εφαπτόμενη εικαστική προσέγγιση όπου ο θεατής-χρήστης του έργου καλείται να ψηφιοποιήσει τη προσωπική του εμπειρία κοινοποιώντας την φωτογραφική του ματιά στα social media.
Video: Μαρία Ζησοπούλου, Δήμητρα Οικονόμου, Ήχος: Droids on Acid
Επιμέλεια: Βαλεντίνη Μαργαριτοπούλου
 
Καλλιτέχνης: Κυριάκος Αποστολίδης, Βασίλης Δαγκλής
Η performance ‘Inverse’ εστιάζει στην έννοια της αποσπασματικότητας του χώρου και του χρόνου. Καταγράφει την παρουσία παράλληλων διαστάσεων, οι οποίες διαμορφώνονται σε αντίστροφες θέσεις από την οπτική γωνία θέασης ενός αντικειμένου στο περιβάλλον. Με πρωταρχικά υλικά το σώμα και το φως οι δύο performer αναπτύσσουν την δράση τους κατά την οποία διαμορφώνετε ένα αυτοσχεδιαστικό μοτίβο κατά τον μεταξύ τους διάλογο.
Επιμέλεια:  Κυριάκος Αποστολίδης
 
Καλλιτέχνης: Αθηνά Κανελλοπούλου
«Curing Fragility»
Πόσο εκτεθειμένη είναι η σύγχρονη ιδιωτικότητα; Το project «Curing Fragility» μας βάζει στην ατμόσφαιρα του «Γυάλινου Κόσμου» του Τένεσι Ουίλιαμς υπό το πρίσμα της σύγχρονης εποχής και τεχνολογικής εξέλιξης. Ένα ιδιωτικό περιβάλλον, όπως αυτό ενός υπνοδωματίου, γίνεται δημόσιο και ταυτόχρονα ανοίκειο, καθώς αποτελείται από διαφανή υλικά. Η Αθηνά Κανελλοπούλου, δημιουργεί έναν αλληγορικό κόσμο προστατευμένο από τους κινδύνους, αλλά έντονα εκτεθειμένο, λόγω της διαφάνειας των bubble raps, ταυτόχρονα θέτει ερωτήματα, εμπλέκοντας και το στοιχείο της μαρτυρίας.
Επιμέλεια : Αγγελική Μπάρα
 
Καλλιτέχνης: Eremus
“And all that remains is a desert”
Το project “And all that remains is a desert” αποτελεί μία οπτικοακουστική performance, κατά την οποία το δωμάτιο του ξενοδοχείου μετασχηματίζεται σε όχημα εξερεύνησης ενός συνθετικού κόσμου μετά την καταστροφή. Ο καλλιτέχνης δημιουργεί ψηφιακές ερήμους τις οποίες περικλείει με ακουστικά περιβάλλοντα, και προσκαλεί τους επισκέπτες να εισέλθουν στο όχημα και να αφεθούν στα αισθητηριακά ερεθίσματα. Οι ψηφιακές προβολές ως “παράθυρα” του οχήματος σε συνδυασμό τα ηχητικά περιβάλλοντα, επιδιώκουν έναν εκ νέου εντοπισμό της υλικής σωματικότητας μέσα σε ψηφιακούς χώρους, καθώς και έναν επαναπροσδιορισμό της δυστοπίας ως έναν τόπο ηρεμίας και ενδοσκόπησης.
Επιμέλεια: Βέρα Ιόνα (Παπαδοπούλου)
 
Καλλιτέχνης: Αντώνης Αντωνίου / Boylesque
Με κέντρο το στοιχείο του ερωτικού χορού – καλέσματος, ο Αντώνης Αντωνίου δημιουργεί μια συνθήκη συνάντησης με ένα θεατή κάθε φορά, θέτοντας ερωτήματα για τις κυρίαρχες σημασίες που αποδίδονται στο σώμα.
Τι υπόσχεται και πως προδίδεται η επιφάνεια; Τι μας γεννά η όψη της επιδερμίδας, τα σημάδια και οι ουλές του εφήμερου στην πραγματικότητα σώματος; Αν το καταναλωτικό σώμα προτείνεται ως αψεγάδιαστο, σφριγηλό, υγιές και νέο, η περφόρμανς το προσεγγίζει
ακροβατώντας ανάμεσα στη θελκτικότητα και τη φθαρτότητα, την επιθυμία και την ευαλωτότητα. Οδηγεί το βλέμμα μας απ’ το σώμα ως σύνολο στις κάποτε αποκρουστικές του λεπτομέρειες και από την ερωτική αποκάλυψη του κορμιού ως αντικειμένου του πόθου στην τεχνολογική ανακάλυψη των -αόρατων με γυμνό μάτι- ατελειών του.
Επιμέλεια: Σοφία Σιμάκη
 
Καλλιτέχνης: Παναγιώτης Κοστρίβας
Notes on a taksim
Πώς σχετίζεται η μουσική με τον θόρυβο και τη σιωπή; Πόσο τυχαίος είναι ένας αυτοσχεδιασμός; Το Notes on a taksim είναι μια performance για την ελευθερία της έκφρασης, τα αδιέξοδα και τα όρια, με αφετηρία την αιρετική συναυλία σιωπής-θορύβου 4΄33” του John Cage και την αντιπολεμική δράση-απραξία Bed in της Ono και του Lennon. Ξεκινά ως ερμηνεία στο ούτι ενός αυτοσχεδιαστικού κομματιού που βασίζεται στην αρχαία μαντική μέθοδο του ι τσινγκ, για να καταλήξει στη σιωπή, μέσα από το σταδιακό ράψιμο των χορδών του οργάνου. Διακεκομμένες γραμμές παρτιτούρας στον τοίχο πλαισιώνουν μια δράση στο μεταίχμιο της εικαστικής εγκατάστασης, της μουσικής και της κίνησης.
 Επιμέλεια: Άννα Στρούλια, Φιόνα-Έλλη Σπαθοπούλου
 
 
Καλλτέχνης; Γιώργος Βουδικλάρης
Συνεργασία: Φαίη Τζανετουλάκου
“Amazon Silenced”
Ένα βιωματικό οδυνηρό οδοιπορικό διάρρηξης της φυσικής μας σύνδεσης με τις ρίζες μας, όπως αυτή συμβολίζεται με τη σταδιακή εξαφάνιση του μεγαλύτερου δάσους της βροχής. Μέσα από την από κοινού ανάγνωση του μυστικιστικού εξερευνητικού βιβλίου Amazon Beaming του Petru Popescu, και με οδηγό τις παύσεις και τις ανάσες, η performance έχει σκοπό να αφυπνήσει ποιητικά το κοινό γύρω από τη βίαιη αποκοπή του σύγχρονου ανθρώπου από το φυσικό του περιβάλλον, και τις έννοιες του χρόνου και της κοινοκτημοσύνης, στο βωμό της σύγχρονης πλασματικής και βίαιης οικονομικής ανάπτυξης, με αποτέλεσμα την απώλεια της ταυτότητας και της αυτοσυνείδησης του.
 Επιμέλεια: Φαίη Τζανετουλάκου
 
 
Καλλιτέχνης: Αποστόλης Φιλίππου, Περσεφόνη Νικολακοπούλου (Anna Wanderer)
Materia Prima
Δύο σώματα προσπαθούν να επικοινωνήσουν μέσα από την ανακάλυψη ξεχασμένων και άγνωστων ιστοριών, γεγονότων, ποιητικών εικόνων και φιλοσοφικών αφηγήσεων, που βρίσκονται κρυμμένα σε ξεχασμένα βιβλία. Οι δύο ήρωες επιχειρούν να πλησιάσουν μέσω μιας νοητικής διεργασίας με αφορμή τα βιβλία που θα τοποθετήσουν στο δωμάτιο ως κέλυφος και καταφύγιο, ως πρόταση ενός δικού τους κόσμου υπό κατασκευή. Το βιβλίο, λειτουργεί στη δράση ως φετιχιστικό αντικείμενο με μυθολογικές και φρουδικές αναφορές. Άρρηκτα συνδεδεμένο ως αντικείμενο με τον κόσμο της διανόησης, θα αποτελέσει την αφορμή ώστε οι δύο καλλιτέχνες να σχολιάσουν την έμφυλη διάσταση μιας διαφορετικής επικοινωνίας μεταξύ των δύο ηρώων που δημιουργούν, μακριά από τις στερεοτυπικές αναπαραστάσεις των σχέσεων των δύο φύλων.
Συμμετοχή στη δράση: Νικόλας Κωστής (σε ρόλο «Monsieur Polaroid»)
 Επιμέλεια: Μαρία Ξυπολοπούλου
 
Καλλιτέχνης: Διδώ Γκόγκου
Άμλετ:  «Ο κόσμος γέρνει     γκρεμίζεται
Γιατί έπρεπε να γεννηθώ εγώ για να τον  στερεώσω;»
Με αφορμή την τραγωδία του Σαίξπηρ Άμλετ επιχειρείται η κατασκευή ενός βασιλείου υπό κατάρρευση. Το κάστρο είναι μία οχυρωμένη κατασκευή, κατοικία ευγενών· ένα απροσπέλαστο ψηλό κτίσμα που αποτέλεσε σύμβολο ισχύος ανα τα χρόνια.
Η σκηνογράφος Διδώ Γκόγκου προτείνει σε αντίθεση με αυτήν τη συμπαγή δομή (κάστρο) ένα κτίσμα από ένα υλικό ευμετάβλητο, τα τραπουλάχαρτα, που συνειρμικά προκαλεί παιχνίδια βασισμένα στην τύχη και τη στρατηγική. Τα τραπουλόχαρτα τοποθετούνται έτσι ώστε να δίνεται η εντύπωση ότι αρκεί μία και μόνο κίνηση για να καταρριφτεί το «σάπιο» βασίλειο. Το ευμετάβλητο της κατασκευής προσπαθεί να μετονομάσει τα γεγονότα του έργου, αποδίδοντας κατά κύριο λόγο την τελευταία πράξη που οδηγεί στην ολοκληρωτική καταστροφή.
Σε αυτό το κάστρο του Άμλετ από τραπουλόχαρτα συμμετέχουν σπουδαστές του τρίτου έτους της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου.
Επιμέλεια: Δηώ Καγγελάρη

«ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΒΡΑΒΕΥΜΕΝΗΣ ΩΣ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΤΗΣ ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΚΟΥ, ΒΑΝΙΛΙΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ, ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΚΔΟΤΙΚΟ ΟΙΚΟ FLISVOSPUBLICS ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ»

Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία στον γεμάτο από κόσμο, χώρο της Brasserie Omirou στη Νέα Σμύρνη, στις 16/02/20  η δεύτερη παρουσίαση της βραβευμένης  ποιητικής συλλογής από τις εκδόσεις Flisvospublics, της πρωτοεμφανιζόμενης ποιήτριας Αγγελικής Αγγελοπούλου . Ο τίτλος «Βανίλια Υποβρύχιο» μοναδικός και πρωτότυπος αποτυπώνει την ατμόσφαιρα της βραδιάς που ήταν γεμάτη από συγκίνηση, ρομαντισμό και έρωτα!!!

Εξίσου πρωτότυπο το ίδιο το βιβλίο, καθώς με τη βοήθεια QR codes δίνει τη δυνατότητα στον αναγνώστη να έχει ταυτόχρονα και πρόσβαση σε απαγγελίες ποιημάτων. Οι φίλοι και πολλά αγαπημένα πρόσωπα της Αγγελικής βρέθηκαν εκεί για να την καλωσορίσουν στην πρώτη της προσπάθεια στον κόσμο της Ποίησης.

Το συντονισμό της εκδήλωσης ανέλαβε η Αμαρυλλίς Ξενάκη, ενώ η συγγραφέας και ποιήτρια Μαίρη Σταυρινίδου- Ευθυμίου προλόγισε την πνευματική συνάντηση. Αποσπάσματα αναγνώσθησαν από την ίδια τη δημιουργό και τους Κλαούντιο Τσούκα ηθοποιό Ελπίδα Μηναδάκη, συγγραφέα, ηθοποιό και θεατρική παραγωγό, των οποίων οι απαγγελίες άγγιξαν τις ευαίσθητες χορδές ακόμη και όσων αρνούνται να ερωτευτούν ή να αναμοχλεύσουν μνήμες παλαιότερων ερωτικών συγκινήσεων. Ένα ξεχωριστό σημείο της βραδιάς ήταν η αλληλεπίδραση της ποιήτριας με το κοινό καθώς διεξήχθη γόνιμος διάλογος της με τους παρευρισκόμενους με αφορμή τις συναισθηματικές καταστάσεις που περιγράφονται στις δημιουργίες της και ως εκ τούτου τον προβληματισμό γύρω από τις ανθρώπινες σχέσεις. 

Το ταξίδι στον κόσμο της Αγγελικής Αγγελοπούλου επενδύθηκε με τις  ερμηνείες σε γνωστά ερωτικά τραγούδια  του μουσικού σχήματος « Ωδηπόροι»

Δημήτρης Πολυχρόνης… ιδρυτής του σχήματος, διεθνούς φήμης μουσικός, Γιώργος Παπουτσάς τραγουδιστής. και τις μελωδίες  του μουσικού Θοδωρή Χοχτούλα, συμβάλλοντας στη δημιουργία μιας υποβλητικές ατμόσφαιρας αισθησιασμού και ερωτισμού.

Οι εξαιρετικές φωτογραφίες είναι της Σοφίας Μανώλη!!!

Βιβλίο χρονιάς για τη ποιητική συλλογή «Βανίλια Υποβρύχιο» της Αγγελικής Αγγελοπούλου από τις εκδόσεις Flisvospublics

Με μεγάλη χαρα, λίγο πριν την παρουσίαση της ποιητικής συλλογής

«Βανίλια Υποβρύχιο»

της Αγγελικής Αγγελοπούλου

στη Νέα Σμύρνη

Στο «Brasserie Omirou» Ομήρου 2

ανακοινώνουμε τη βράβευση σαν βιβλίο χρονιάς από τον Ελληνοκυπριακό πολιτιστικό σύλλογο «Ε.Π.Ο.Κ.» σαν βιβλίο χρονιάς.

https://www.epok.gr/2020/02/vivlia-xronias-2019.html?fbclid=IwAR3LwgcCsoP-VN4WrOHJqfVCfKBK-e9zrku3lxafXZ_G4TMwm_CQD0tT8s4&m=1

Είναι μεγάλη χαρά στην οικογένεια του Flisvospublics να βραβεύεται από τη πρώτη κιόλας εκδοτική της προσπάθεια. Σας περιμένουμε από κοντά στη παρουσιαση – γνωριμία με τη ποιήτρια, παρακάτω ο σύνδεσμος για την εκδήλωση της παρουσίασης:

https://m.facebook.com/events/787986045048439?acontext=%7B%22ref%22%3A%2298%22%2C%22action_history%22%3A%22null%22%7D&aref=98

Ευχαριστίες θερμές σε όλη την ομάδα που συνεργάστηκε για να βγει το αποτέλεσμα την ομάδα της Γραφιστικής και των εκδόσεων, καθώς και τη Χριστιάνα Οικονόμου για την επιμέλεια.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ «LOVE @ First Sight»

Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2020
ώρα 20:00 έως 22:30

στη blank wall / gallery

Η BLANK WALL GALLERY, Φωκίωνος Νέγρη 55, Αθήνα (Κυψέλη)
εγκαινιάζει την

Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2020

και ώρα 20:00 – 22:30 την εικαστική έκθεση Ζωγραφικής – Γλυπτικής – Installation και Φωτογραφίας με θέμα

                         LOVE @ First Sight

Η έκθεση διαρκεί από 14 έως 26 Φεβρουαρίου 2020

Μετά από δύο χρόνια και για δεύτερη φορά η BLANK WALL GALLERY (Φωκίωνος Νέγρη 55, Κυψέλη), γνωστή για τις εξαιρετικές Ελληνικές και Διεθνείς εκθέσεις φωτογραφίας που παρουσιάζει, θα φιλοξενήσει στον χώρο της από 14 έως 26 Φεβρουαρίου, την ομαδική έκθεση ζωγραφικής, γλυπτικής και φωτογραφίας με θέμα «LOVE @ First Sight» η οποία εγκαινιάζεται ανήμερα της γιορτής των Ερωτευμένων.

Στην έκθεση συμμετέχουν 36 σύγχρονοι εικαστικοί.

Την έκθεση επιμελείται η ιστορικός Τέχνης Όλγα Λατουσάκη, ενώ για το concept, την οργάνωση και την επικοινωνία της έκθεσης την ευθύνη έχει ο Δημήτρης Λαζάρου.

Η ιστορικός Τέχνης και επιμελήτρια της έκθεσης, Όλγα Λατουσάκη επισημαίνει στο κείμενό της για την έκθεση:
ἐκ τοῦ ὁρᾶν τίκτεται τό ἐρᾶν, ο έρωτας γεννιέται από μια ματιά
Τι είναι, αλήθεια, ο έρωτας; Κι αν υπάρχει ορισμός, σημαίνει το ίδιο για όλους μας; Άραγε ο Έρως και η Ψυχή του Canova και οι χαρακτήρες στο «Φιλί» του Klimt μεταφράζουν τον έρωτα με τον ίδιο τρόπο; Οι εραστές του Rodin μοιράζονται τα ίδια συναισθήματα με το ζευγάρι στο «Φιλί στο κρεβάτι» του Toulouse-Lautrec; Ο τρελαμένος Απόλλων του Bernini, επιθυμεί τη Δάφνη με την ίδια απόγνωση που εκφράζεται στο «Φιλί» του Λύτρα; Η έννοια του έρωτα είναι τόσο μοναδική, όσο και το αποτύπωμα του καθενός μας. Δεν προϋποθέτει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και κριτήρια· ακολουθεί τους δικούς της κανόνες, όπως ακριβώς και κάθε έργο τέχνης.
Οι καλλιτέχνες έχουν αποτυπώσει, ανά τους αιώνες, τον έρωτα με έργα τέχνης που τον αποθεώνουν σε όλες του τις μορφές: Έρωτας αναγεννησιακός, εξπρεσιονιστικός και υπερρεαλιστικός, έρωτας ομόφυλος και ετερόφυλος, αποτυπωμένος στον καμβά, έρωτας που λειαίνει το κρύο μάρμαρο, τιθασεύει την άγρια υφή του ξύλου και δίνει θέρμη και κίνηση στο μέταλλο. Ο έρωτας μπορεί να πηγάζει από τον απέραντο θαυμασμό για κάποιον άνθρωπο, για τη φύση, για μια ιδέα, ακόμη και για ένα υλικό αντικείμενο. Παρά τις εντάσεις και την διαρκή αγωνία, ο έρωτας θα αποτελεί πάντοτε την κινητήριο δύναμη της ύπαρξής μας.

Συμμετέχουν οι εικαστικοί:

Cécile Balthazard / DIDI – Maria Demetra Mourdjinis / Kostas G. Schnippering / Nikolas Karathanasis / Έλενα Αρσενίδου / Μαρία Βαμβακίδη / Ευαγγελία Βεκιαροπούλου / Ήβη Γαβριηλίδη / Έλενα Γρίβα / Αγγέλα Ευθυμιάδη / Ιωάννα Ζηκίδου / Έλενα Καλαποθάκου / Ιάκωβος Κολλάρος / Άννα Κουνάδη / Αγγελική Κώσταλου / Περικλής Λιακάκης / Αλεξάνδρα Μαϊντά / Νικόλας Μαραβέλιας / Χριστίνα Μαυροπαίδη [ADDMYVIEW] / Δήμητρα Μπακογιαννάκη / Βασιλική Μπλούκου / Αναστασία Νικολάου / Κατερίνα Ξαρχοπούλου / Μαρία Ορφανουδάκη / Αριστέα Παναγιωτακοπούλου / Αχιλλέας Πατούνης / Κωσταντής Σκαντζής / Μαρία Σταμάτη / Σοφία Σταύρου / Μαρία Τζήμα / Ανθή Τσουβαλά / Όλγα Αικατερίνη Τσουρή / Άρια Φωτιάδου / Μαρία Χαλκιά / Ρένα Λυρά Χατζηγεωργίου / Αριστείδης Χρυσανθόπουλος
Την έκθεση συνοδεύει κατάλογος, ο οποίος διανέμεται ΔΩΡΕΑΝ!
ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Concept – Οργάνωση – Επικοινωνία: Δημήτρης Λαζάρου – email: [email protected] // [email protected]

Επιμέλεια & κείμενο έκθεσης: Όλγα Λατουσάκη

Δημιουργικό – Επιμέλεια καταλόγου & εντύπων: Σοφία Παπαδοπούλου
Επιμέλεια video έκθεσης και ραδιοφωνικού σποτ: Τάσος Πέτσας (Tasos P.)
Μεταφράσεις στα Αγγλικά: Μαρία Συρρή
Εγκαίνια: Παρασκευή 14 Φεβρουαρίου, ώρα 20:00 – 22:30

Διάρκεια έκθεσης: 14 έως 26 Φεβρουαρίου

Facebook links της έκθεσης:

https://www.facebook.com/events/537269420222731/
https://www.facebook.com/LazarouMyExhibitions/?modal=admin_todo_tour
https://www.facebook.com/dimitrislazarou1969/

BLANK WALL GALLERY
Φωκίωνος Νέγρη 55,
Αθήνα (Κυψέλη) 113 61
Τ: 21 1405 2138
Email: [email protected]
Ιστοσελίδα: www.blankwallgallery.com

Ώρες λειτουργίας έκθεσης:
Δευτέρα – Τρίτη – Τετάρτη – Παρασκευή: 16:30 – 21:30
Σάββατο: 12:00 – 14:30
Πέμπτη – Κυριακή: ΚΛΕΙΣΤΑ

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Συνέντευξη του Ηλία Λογοθέτη και της Μαρίας Ζάχαρη από την Αγαθή Ρεβύθη

Συνέντευξη του σπουδαίου Ηλία Λογοθέτη και τη Μαρία Ζάχαρη από την Αγαθή Ρεβύθη που δημοσιεύεται στο myeptanisa.gr λίγο πριν την πρεμιέρα της ταινίας Ciao Italia στις 13/2 στους Ελληνικούς κινηματογράφους

https://myeptanisa.gr/πολιτισμός/κινηματογραφοσ/item/2229-«ciao-italia»-η-νέα-ταινία-που-θα-συζητηθεί,-πρεμιέρα-στις-13-2-ηλίας-λογοθέτης,-μαρία-ζαχάρη?fbclid=IwAR0Wdoptt05d_Q24MwYGwmkn_gPGkFNT6BD0N7lnpO3y38ZREFnoVqzNC0k

Απόψε θεέ μου νιώθω πιο π@π@ρ@ς από ποτέ γιατί βρέχει μόνο γι’αυτό

Απόψε τα φώτα στο λιμάνια άρχισαν να ανάβουν νωρίς κάποια δεν έχουν αλλάξει τα ωράρια και ξεκίνησαν πριν νυχτώσει… Δεν είναι συγχρονισμένα σαν μια καλοδουλεμένη ορχήστρα, πρώτα το ένα μετά το άλλο στο ίδιο τέμπο δύο τρία μαζί, κανένα τέμπο και κανένας μαέστρος… Μια το ένα μια το άλλο μετά από πέντε δεκάλεπτα όλα ξεχωριστά σαν τους ανθρώπους… Αλλά απόψε θεέ μου βρέχει, ρίχνει πολύ και με νοιάζει που βρέχει… Με νοιάζει γιατί ανάμεσα σε 23000 ανθρώπους υπάρχουν και παιδιά και το νάιλον που τα σκεπάζει που σκεπάζει ολόκληρες οικογένειες δεν φτάνει… Το χώμα γίνεται λάσπη και ούτε αυτό βοηθά… Και ξέρεις θεέ μου δεν ξέρω απόψε ποιος φταίει, οι 100 φυλές του Ισραήλ που μαζεύτηκαν σε ένα τόσο δα τόπο, ότι κάποιοι περιμένουν την ευκαιρία στο θεό που πιστεύουν να ανοίξουν πόλεμο και να σκοτώσουν. Αυτοί που πιστεύουν σε σένα θεέ μου που πιστεύω και εγώ και είναι έτοιμη να αρχίσουν τη μάχη του πληκτρολογίου;;; Που και εγώ άλλος ένας π@π@ρ@ς είμαι και προσπαθώ με πέντε αράδες να αλλάξω ένα κόσμο που δεν άλλαξε ποτέ;;; Που όταν φύγω δεν θα υπάρχει πρόβλημα για μένα… Και ποτέ δεν υπήρχε το ίδιο πρόβλημα για μένα που δεν μπορώ να δω πέρα από τη δικιά μου καμπούρα;;; Και ας είναι στη πλάτη μου;;; Απόψε Θέε μου μη βρέξεις πολύ… Ξέρω οι άνθρωποι πρέπει να δώσουν λύσεις αλλά… Οι άνθρωποι μετράνε απλά μετράνε… 23000 άτομα επί 5 ευρώ κετερινγκ τη μέρα… 40 ή 80 άτομα στοιβαγμένα σε μια βάρκα με 5000 η 8000 το κεφάλι… Τη μέρα… Το σπίτι που νοίκιαζε ο ανθρωπάκος στο φοιτητή με 200 ευρώ τη μέρα τώρα το νοικιάζει 100 τη μέρα για τις οργανώσεις που σώζουν το κόσμο… Και εμείς τρωγομαστε μαζί μας για 400 ευρώ που παίρνουν κάποιοι και πληρώνονται από άλλους για να μένουν στη χώρα και τρώνε όπως πάντα και από αριστερά και από δεξιά… Τώρα τί εννοώ αριστερά και τι δεξιά… Άστο θεέ μου τα ξέρεις καλύτερα ο κοσμακης δεν τα ξέρει και θα πιάσει το πληκτρολόγιο πάλι… Αλλά να σου πω κάτι παρόλο ότι όλοι έχουν δίκιο εμένα με νοιάζει το δίκιο του μικρού παιδιού, που βλέπει το πατέρα του να κλαίει από ντροπή γιατί δεν μπορεί να προστατέψει την οικογένεια τού… Το παιδί που προσεύχεται στον Αλλάχ και όχι σε σένα να μη βρέξει άλλο… Για να μη γίνουν χάλια για ακόμα μια φορά… Θεέ μου όλοι έχουν δίκιο ακόμα και αυτοί που λένε να φύγουν και εγώ αυτό λέω να φύγουν να πάνε σε μια χώρα που μπορεί όντος να βοηθηθούν… Άλλωστε ούτε και οι ίδιοι θέλουν να μείνουν εδώ τι να κάνουν;;; Θαρρείς και αυτοί δε βλέπουν το χτικιο μας;;; Απόψε θεέ μου νιώθω πιο π@π@ρ@ς από ποτέ γιατί βρέχει μόνο γι’αυτό γιατί ένα παιδί μέσα σε 23000 άτομα κλαίει επειδή βρέχει και γιατί όλοι έχουν δίκιο είτε είναι απλά σκ…ψυχοι είτε απλά αλληλέγγυοι όπως εγώ από το πληκτρολόγιο για τους λίγους που παλεύουν μέσα στις λάσπες μαζί με ξένους δε χρειάζεται να σου πω εγώ κάτι… Το μόνο που σου λέω θεέ μου για κείνο το παιδί που κλαίει απόψε μη βρέξεις και μη κάνεις κρύο γιατί για τα υπόλοιπα είναι πολλά τα φράγκα…
Mike Τζαμαλής
Μυτιλήνη 5/2/2020;;;;;

Παρουσίαση ποιητικής συλλογής «Βανίλια Υποβρύχιο» της Αγγελικής Αγγελοπούλου στη Νέα Σμύρνη

Στις 16/2/2020 η παρουσίαση της Αγγελικής Αγγελοπούλου στο Brasserie Omirou, Ομήρου 2 στη Νέα Σμύρνη στις 6:30μμ

Μετά την επιτυχημένη 1η παρουσίαση της ποιητικής συλλογής «Βανίλια Υποβρύχιο» ήρθε η ώρα για τη 2η παρουσίαση – γνωριμία με τη ποιήτρια Αγγελική Αγγελοπούλου

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ 2ης ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ:

Μάικ Τζαμαλής: εκδότης flisvos publics, συγγραφέας, εικαστικός.
Αμαρυλλίς Ξενάκη : συντονίστρια παρουσίασης
Μαίρη Σταυρινίδου- Ευθυμίου: συγγραφέας – ποιήτρια
Κλαούντιο Τσούκα : ηθοποιός-
Ελπίδα Μηναδάκη: συγγραφέας- ηθοποιός- θεατρική παραγωγός
Ωδηπόροι : μουσικό σχήμα
Θοδωρής Χοχτούλας- μουσικός.

https://m.facebook.com/events/787986045048439?_rdr

«Περιμένοντας τον ναυτικό» έκθεση της εικαστικού Κοκκινάκη Αικατερίνης

Δελτίο τύπου έκθεσης

Ο πολυχώρος PIRÉE  παρουσιάζει την πρώτη έκθεση για το 2020, της εικαστικού Κοκκινάκη Αικατερίνης με τίτλο «Περιμένοντας τον ναυτικό»
Η έκθεση εγκαινιάζεται την Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2020,στις 19:00, 
(Κάστορος 78, Πειραιάς) και θα διαρκέσει μέχρι και τη Κυριακή 23 Φεβρουαρίου.

Περιμένοντας τον ναυτικό


Πως ορίζεται η απουσία? Να ζεις με κάποιον που είναι απών, ακόμα και όταν πια δεν είναι.. Η Κατερίνα Κοκκινάκη κατάγεται από οικογένεια εν μέρη ναυτική, πατέρας, θείοι, ξαδέρφια. Κάθε γυναίκα-κορίτσι-παιδί ναυτικού έχει βιώσει την απουσία και έχει μεγαλώσει με αυτό το κενό . Μέσα στους εφτά, οχτώ, εννέα ή και παραπάνω μήνες που ταξιδεύει, υπάρχει πολύς χρόνος για να δημιουργήσει κανείς εικόνες που θα καλύψουν το κενό όσων δε βλέπει αλλά του περιγράφονται από το τηλέφωνο, τον ασύρματο, το μειλ.
Με έναν τρόπο αυτός που μένει πίσω βιώνει τη δική του Τζακάρτα, τις Φιλιππίνες, τον Παναμά, το Χονγκ Κονγκ. Έχει σχηματίσει μια ιδανική εικόνα και ξαφνικά μια μέρα ο απών γυρνάει…
Σε αυτή την «εγκατάσταση» περισσότερο, παρά έκθεση, ποικίλες και ετερόκλητες εικαστικές πρακτικές συγκροτούν την ιδέα της «απουσίας». Τα “wall carpets” κάνουν το ντεμπούτο τους, φτιαγμένα με φαντασία για το άγνωστο, κατασκευές με αντικείμενα συμβολικά, σα δωρεές στο βωμό της θυσίας, ξόρκια ή τάματα στην εικόνα της Παναγίας, ιστορίες προσωπικές, αποτυπωμένες σε φανταστικούς, μη πραγματικούς τόπους. «Έχουν αυτή τη διάθεση να μπερδεύουν τις κουλτούρες που άκουσα αλλά τελικά δε τις ξέρω.. και πόσο σημασία έχει τελικά πως πραγματικά είναι η Σιγκαπούρη αφού για μένα υπάρχει ήδη η εικόνα της στο μυαλό μου»
Γλυκόπικρες ιστορίες από φόρουμ ναυτικών, συνοδεύουν τα έργα για να επιβεβαιώσουν φόβους και αλήθειες. Αληθινές αφηγήσεις σε ένα επίπλαστο διάλογο με τις «γυναίκες τους»…. Και κάπου εκεί οι σύγχρονες Πηνελόπες περιμένουν με υπομονή ανάμεσα στα τροπικά αναθήματα, τον άνδρα της ζωής τους.
Μια ιστορία που κουμπώνει τόσο καλά στο Piree, με αποστολέα και παραλήπτη το Porto Leone, έτσι ονόμασε το λιμάνι μας ο Γενοβέζος Πέτρο Βισκόντι μια φορά και ένα καιρό σε ένα χάρτη.
«Αυτή τη στιγμή σου γραφώ από το Dubai στο αεροδρόμιο περιμένοντας τη πτήση για Αθήνα. Και όμως ξέρεις το παράδοξο? Στεναχωρήθηκα που έφυγα από το καράβι, όσο και αν ξέρω πως σε λίγες ώρες θα δω τους δικούς μου, θα μου λείψει … Η οικογένεια που είχα εδώ και τόσο διάστημα.»
(πραγματική αφήγηση με μικρές αλλαγές από φόρουμ ναυτικών)

Η Κατερίνα Κοκκινάκη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977. Αποφοίτησε το 2008 από τη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου με καθηγητή τον Γ.Γκολφινο και παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα χαρακτικής στο εργαστήριο του Ξ.Σαχίνη. Ενώ από το 2000 είχε τελειώσει τις σπουδές της στη σχολή της Διακόσμησης των ΤΕΙ Αθήνας και είχε παρακολουθήσει πρόγραμμα φοίτησης Erasmus στο De Mont Fort University του Leicester στη Βρετανία. Έχει πραγματοποιήσει δυο ατομικές εκθέσεις σε Πειραιά και Θεσσαλονίκη και έχει συμμετέχει σε διεθνή Art Fair και ομαδικές εκθέσεις σε γκαλερί και μουσεία.
www.katerinakokkinaki.gr

Δύο αράδες από το καινούριο βιβλίο

Με περνάς για δυνατό καρδιά μου!!!
Δεν είναι όμως αυτή η αλήθεια…
Μήτε κάποιος ήρωας είμαι όπως θαρρείς…
Πες με έναν ακόμα τρελό, ονειροπόλο που ακόλουθα το πιο βαθιά κρυμμένο του καρδιοχτύπι…
Άλλωστε όταν το ακούσεις αυτό να βαρα μοιάζει με τύμπανο που παίζουν στα βαθύ της Αφρικής… Και νιώθεις της μυρωδιές ημίγυμνων αγοριών και κοριτσιών… Ανάμεσα στον ιδρώτα και τη πάλι να κερδίσουν της εντυπώσεις και τον αγαπημένο τούς…
Αυτό το καρδιοχτύπι ακούω που αν το ακούσεις, αν λέω κάτσεις να ακούσεις όλους τους υπόλοιπους χτύπους της καρδιάς μέχρι να φτάσεις σε αυτό.
Αν τότε δε βάλεις μπροστά το μυαλό να υλοποιήσει αυτό το μεγάλο σχέδιο αυτό που κρύβει ο Θεός οποίος και αν είναι αυτός, σε κάθε άνθρωπο, το πιο βαθύ σου όνειρο, αν η λογική δε πάρει το τιμόνι να πετύχει αυτό το κλήρο που έχεις βαθιά επιλέξει εσύ και ο Θεός να κάμεις.
Τότε θα τρελαθείς, καλά μη νομίζεις και εγώ ένας τρελός είμαι, σίγουρα δεν είμαι καλά, όχι γιατί ακολουθώ το όνειρο,
όχι γι’αυτό… Γιατί έχω κάνει τους άλλους να με περνάμε για ήρωα… Ακόμα και σένα ενώ είμαι ακόμα ένα ανθρωπάκι σαν όλα τα άλλα που η μόνη του διαφορά ότι βρήκε και αγάπησε τον εαυτό του.
Αλλά ποια εδώ στη μέση πάνω κάτω του πουθενά του ανύπαρκτου χώρου και χρόνου, στο λέω με σιγουριά κανένας γενναίος και κανένας ήρωας μετά από τόσες μάχες δεν θέλει όλες τούτες τις ταμπέλες. Ίσως να μη θέλει καν τη ζωή του όπως δε τη θέλω εγώ αν είναι να έχω κιαλο ανήφορο, με παρατέντωσε ο Θεός και έσπασα ας είναι όμως καλά δεν του κρατώ κακία, μήτε στους ανθρώπους, μήτε σε σένα τόσα μπόρεσαν τόσα έκαναν και ας είναι καλά όσοι ήταν δίπλα στη μάχη, στη ζωή, στη λύπη και κυρίος στη χαρά ναι κυρίος εκεί…
Τι σου λέγα μωρέ και το μυαλό κάνει ταξίδια μόνο και το ξέχασα… Α να σου λέγα πως δεν είμαι ήρωας δεν θέλω άλλο… Να το βράσω τον ηρωισμό, ζωή θέλω και να ακολουθώ το βαθύ καρδιοχτύπι όχι να γυρνάω σαν το σκύλο γύρω γύρω από την ουρά μου για να κατορθώσω να πουν απλά ότι ήμουν ήρωας…
Σαν τον Οδυσσέα που κέρδισε το Κυκλοπα Πολύφημο και του φώναξε πως ήταν ο κανένας… Μετά όμως δεν άντεξε ήθελε να δείξει ότι αυτός το κατάφερε, αυτός που κατατρόπωσε με δικό του σχέδιο και έριξε μετά από 10 χρόνια τη Τροία. Βιάστηκε να φωνάξει ότι εκείνος τον τύφλωσε και εκείνη την ώρα ήξερε βαθιά μέσα του τις παρτίδες που άνοιγε με το Ποσειδώνα… Μετά 10 χρόνια τσακισμένος από τη θάλασσα και χωρίς κανένα σύντροφο στην αγκαλιά της μάγισσας πόσο καταλάβαινε το λάθος τού… Η μήπως δεν ήταν λάθος και διεκδικούσε να αντιμετωπίσει τη μοίρα του αντρικια γιατί κάποια στιγμή θα μάθαινε ο Θεός ποιός το κάνε… Μήπως θέλησε να εξαργυρώσει ένα κομμάτι ηρωισμό ξερωντας ούτος η άλλος τη μοίρα του;
Μα τι σου λέγα πάλι;;;
Α ναι δεν θέλω, δεν θέλω πλέον και ας είναι αυτή η μοίρα μου να μοιάζω δυνατός, γενναίος, ήρωας. Δεν χωράει άλλος ηρωισμός, έναν θάνατο όρθιος προτιμώ Παρα να αποδείξω για μια ακόμα φορά ότι είμαι ήρωας και δεν μπορείς να με καταλάβεις μόνο αυτός που πολέμησε με τα κύματα και τον ξέβρασε μόνη της η θάλασσα μπορεί… Γιατί και αυτός δεν θέλει να είναι άλλο ήρωας, θέλει τη Πηνελόπη, την Ιθάκη και το όνειρο που του αναλογεί…

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ «Στο Ατελιέ»

Η έκθεση
εγκαινιάζεται την Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2020, στις 19:30, στις Γκαλερί της
Ελληνοαμερικανικής Ένωσης (Μασσαλίας 22, Αθήνα) και θα διαρκέσει μέχρι και το
Σάββατο 1η Φεβρουαρίου.
Ομαδική έκθεση σύγχρονων εικαστικών
Tο Hellenic American College / Hellenic American University και η Ελληνοαμερικανική
Ένωση παρουσιάζουν την ομαδική εικαστική έκθεση «Στο Ατελιέ» σε επιμέλεια της
κριτικού τέχνης Ήρας Παπαποστόλου και του φωτογράφου Μάνου Σπανού. Η έκθεση
εγκαινιάζεται την Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2020, στις 19:30, στις Γκαλερί της
Ελληνοαμερικανικής Ένωσης (Μασσαλίας 22, Αθήνα) και θα διαρκέσει μέχρι και το
Σάββατο 1η Φεβρουαρίου.
Η έκθεση περιλαμβάνει 36 φωτογραφίες του Μάνου Σπανού και έργα ζωγραφικής,
χαρακτικής και γλυπτικής 18 σύγχρονων Ελλήνων εικαστικών. Το φωτογραφικό υλικό
εκτίθεται μαζί με τα έργα που οι καλλιτέχνες φιλοτεχνούσαν στη διάρκεια της
φωτογράφισης. Με τη λογική της καταγραφής της καλλιτεχνικής δημιουργίας και της
λειτουργίας των φωτογραφιών ως ντοκουμέντου, σκοπός της έκθεσης είναι να
παρουσιάσει την αθέατη πλευρά του ατελιέ και της μοναχικής δουλειάς του καλλιτέχνη
από την σύλληψη του έργου έως το τελικό αποτέλεσμα – διαδικασία που είναι συνήθως
άγνωστη στο κοινό και πολλές φορές μυθοποιημένη.
Η επιμελήτρια της έκθεσης Ήρα Παπαποστόλου σημειώνει: «Ο φωτογράφος ‘εισβάλλει’
στον προσωπικό χώρο του καλλιτέχνη και αποτυπώνει τους πειραματισμούς του, τη
σχέση με το μοντέλο του ή με το κατοικίδιό του. Οι καλλιτέχνες δουλεύουν
αποκαλύπτοντας την ‘κουζίνα’ της τέχνης τους – μια κουζίνα ιδιωτική αλλά και λίγο
σκηνοθετημένη. Σκοπός του ινσταντανέ είναι κυρίως το πορτρέτο του καλλιτέχνη εν ώρα
δημιουργίας. Ο φακός καταφέρνει να καταγράψει το βαθμό που ο δημιουργός δίνεται
στην τέχνη του. Η διαφορετικότητα που παρουσιάζουν τα ατελιέ μεταξύ τους είναι σαφώς
αποτέλεσμα των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των καλλιτεχνών και της τέχνης τους».
Συμμετέχοντες καλλιτέχνες Αδριανός, Σύλβια Αντωνιάδη, Βίκυ Γεωργιοπούλου, Αντώνης Γιακουμάκης,
Ευθύμιος Ευθυμιάδης, Βαγγέλης Θεοδωρίδης, Γιώργος Π. Καβούνης,
Χριστόφορος Κατσαδιώτης, Μαριάννα Κατσουλίδη, Κέλλυ, Ανδρέας Κοντέλλης,
Δημήτρης Κρέτσης, Λίλα Μπελιβανάκη, Βιβή Παπαδημητρίου, Αφροδίτη Σεζένια,
Βασίλης Σελιμάς, Νίκος Σίσκος, Μαρία Φιλιππακοπούλου.
Εγκαίνια έκθεσης Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2020, στις 19:30
Διεύθυνση Γκαλερί Ελληνοαμερικανικής Ένωσης (Μασσαλίας 22, Αθήνα)
Διάρκεια έκθεσης 14 Ιανουαρίου – 1 Φεβρουαρίου 2020
Δευτέρα – Παρασκευή: 12:00 – 21:00, Σάββατο: 10:30 – 14:30, Κυριακή κλειστά
Είσοδος Είσοδος ελεύθερη
Πληροφορίες Διεύθυνση Πολιτιστικών Ελληνοαμερικανικής Ένωσης: 2103680052, www.hau.gr/culture