ΨΙΘΥΡΙΣΕ ΤΟ Σ’ ΑΓΑΠΩ

ΨΙΘΥΡΙΣΕ ΤΟ Σ’ ΑΓΑΠΩ

Ψιθύρισε
το σ’ αγαπώ.
Μη φοβάσαι. Δεν θα χαθεί.

Θα τρυπώσει από τις γρίλιες
να φωτίσει το σκοτεινό
δωμάτιο.
Θα πλαγιάσει
στην παγωμένη πλευρά του
κρεβατιού
να την ζεστάνει.
Και θα σε περιμένει
να επιστρέψεις από τη
δουλειά.

Είναι αργά.
Επιστρέφεις μόνος.

Σέρνεις τα βήματά σου
μέχρι το δωμάτιο
φυλακή.
Αντικρίζεις μια λάμψη
κάτω απ’ το τσαλακωμένο
σεντόνι
να τρεμοσβήνει.
Ακούς έναν ψίθυρο
να σε καλεί και
ξάφνου σου
φανερώνεται.

Ψιθύρισε το
σ’ αγαπώ.
Μη φοβάσαι αν χαθεί.

Θα σκεπάσει τρυφερά
με αργές κινήσεις
τους φόβους σου.
Θα νανουρίσει
τραγουδιστά στην
πληγωμένη σου ψυχή
για να την ξεκουράσει.
Και θα καθίσει
πλάι σου μέχρι
ν’ αποκοιμηθείς βαθιά.

Είναι πρωί.
Πρέπει να φύγει.

Χαϊδεύει τα μαλλιά σου
μέχρι να μείνει στο δέρμα
τ’ άρωμά τους.
Αφήνει το παραθυρόφυλλο
ανοιχτό,
Άνοιξη το δωμάτιο
να πλημμυρίσει.
Ακουμπάει ένα φιλί
στα ξεραμένα χείλη
κι αυτά μεμιάς
ανθίζουν.

Ψιθύρισε
το σ’ αγαπώ.
Μη φοβάσαι. Θ’ ανθίζει αιώνια.

Έλενα Πίνη

 

Αφήστε μια απάντηση