» Ξέχασα την αγάπη για την αγάπη σου…» Νικηφόρος Βρεττάκος

 

» Ξέχασα την αγάπη για την αγάπη σου…»

Νικηφόρος Βρεττάκος

Πολλές φορές μια φράση είναι αρκετή για να γεμίσει ένα ολόκληρο βιβλίο και μια αγάπη για να συντρίψει όλα μας τα συναισθήματα.
Η αγάπη της απόρριψης, της αδυναμίας αυτής που περιμένεις και δε φτάνει ποτέ. Το φευγιό και η αναμονή. Η αγάπη για την αγάπη.
Ένας φαύλος κύκλος που ξεχνάς τα πάντα. Νιώθεις την προδοσία. Λεηλασία της ψυχής σου και βανδαλισμός καλών συναισθημάτων ένα πράμα.
Με αποτέλεσμα να αδειάσεις από αυτά και οι άδειοι άνθρωποι δε νιώθουν πια.
Ο άνθρωπος που ξεχνά την αγάπη για την αγάπη είναι ψυχικά νεκρός. Ο θάνατος που τίποτε δε νιώθεις είναι ο πιο επώδυνος. Το λέω και επιμένω. Η λήθη για το πιο ευάρεστο συναίσθημα είναι σκέτη καταστροφή. Γινόμαστε εκδικητικοί, δύσπιστοι και δυστυχισμένοι.
Αυτοθανατώνουμε την κάθε μας στιγμή που μπορει να δώσει ομορφιά στην ζωή μας. Κρίμα και πάλι κρίμα!
Υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν πραγματικά να διεκδικήσουν την αγάπη μας. Μην ξεχνάμε η αγάπη είναι ανιδιοτελής.
Διεκδικώ με ευγένεια και εισπράττω. Δέχομαι και δίνομαι. Δεν προσδοκώ. Ποτέ δεν επιβάλω και οπως λέει η Αλκυόνη να δίνεσαι αλλά να μην σκορπίζεσαι και εμείς τα κάνουμε όλα σκορποχώρι .
Για πολύ καιρό ισχυριζόμουν πως ο κόσμος είναι απρόσωπος, το ίδιο και οι άνθρωποι.
Προσπαθούσαν να μ’ αγκαλιάσουν και εγώ αρνιόμουν κατηγορηματικά.
Να με φιλήσουν και εγώ έσφιγγα τα χείλη μου. Να μ’ αγαπήσουν, μα ειχα ξεχάσει τι θα πει αγάπη και το προσπερνούσα.
Πόσο να παλέψουν και οι άλλοι για σένα;
Έβλεπα όλες τις συμπεριφορές ύπουλες. Εαν κάποιος ήθελε να με βοηθήσει σκεφτόμουν πως κάτι κακό θέλει από εμένα.
Πως εγώ δεν έχω ανάγκη την αγάπη κανενός.
Συμπέρασμα ;
Θλίψη και μιζέρια.
Ανικανοποίητη απ’ όλα και κενή.
Πιστεύω πως όλοι μας ξεχάσαμε την αγάπη για την αγάπη κάποιου, σκοπός όμως είναι η ίδια η αγάπη να αναστήσει ουσιαστικά την αγάπη μέσα μας.
Εαν λυγίσεις,σπάσεις ή αυτοθανατωθείς να μην ξεχάσεις ποτέ σου πως είναι μια καλή ευκαιρία να γνωρίσεις από την αρχή την αγάπη.
Φρόντισε την καρδιά σου ώστε να βρει πρόσφορο έδαφος όταν είσαι έτοιμος να την υποδεχθείς.
Όσο και να την ξεχάσεις, μια καρδιά γεμάτη καλοσύνη θα βρει τρόπο να σου θυμίζει πως αυτά τα δυο πάνε μαζί.Η καλοσύνη έχει πείσμα στο καρδιοχτύπι και εκεί θα νιώσεις την δύναμη που εχει το συναίσθημα αυτό.
Για σένα που ξέχασα την αγάπη … σ ‘ ευχαριστώ.

Παναγιώτα.Α.

Αφήστε μια απάντηση